παιδιά – Πυγολαμπίδες
Skip to content

Ύπνος και Παιδιά Δημοτικού: πώς επηρεάζει τη μάθηση και την ανάπτυξή τους

 

Γράφει η Νατάσα Γιαννακάκη | Our Nest

Όταν ακούμε τη λέξη ύπνος, ο νους μας αυτόματα πάει στον ύπνο των βρεφών – νηπίων. Και καθόλου άδικα, αφού είναι ένα από τα καινούργια πεδία που φέρνει μαζί της η γονεϊκότητα και χρειάζεται φροντίδα. Έπειτα σκεφτόμαστε τον δικό μας ύπνο, των ενηλίκων, με τις διαφορετικές ανάγκες αλλά και τις προκλήσεις που μπορεί να βιώνουμε ανα περιόδους της ζωής μας.

Ωστόσο, τα παιδιά σχολικής ηλικίας μπορεί επίσης να έχουν υπνικές προκλήσεις. 

Γονείς και εκπαιδευτικοί συμφωνούν ότι όταν τα παιδιά δεν έχουν κοιμηθεί καλά το προηγούμενο βράδυ, την επόμενη μέρα μπορεί να είναι κακόκεφα, κυκλοθυμικά και να μην έχουν την ενέργεια και τη διαύγεια που απαιτείται για να ανταπεξέλθουν στις σχολικές και εξωσχολικές υποχρεώσεις. Μπορεί να εμφανίζουν προκλήσεις προσοχής, συγκέντρωσης και μάθησης.

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας χρειάζονται 9-12 ώρες ύπνου τη νύχτα (NSF, AASM). Οι εργασίες για το σπίτι, τα αθλήματα και οι δραστηριότητες μετά το σχολείο, ο χρόνος στις οθόνες και τα υπερφορτωμένα οικογενειακά προγράμματα, μπορούν να οδηγήσουν στο να μην κοιμούνται τα παιδιά ποιοτικά.

Όταν τα παιδιά μας κοιμούνται καλά, είναι πιο δημιουργικά, μπορούν να συγκεντρωθούν σε εργασίες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έχουν καλύτερες ικανότητες επίλυσης προβλημάτων, είναι σε θέση να παίρνουν θετικές αποφάσεις, είναι πιο ικανά να μαθαίνουν και να θυμούνται νέα πράγματα, έχουν περισσότερη ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορoύν να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν καλές σχέσεις με τους άλλους.

Ο επαρκής και ποιοτικός ύπνος είναι επίσης σημαντικός για την υγεία των παιδιών μας. Αυτό συμβαίνει επειδή ενισχύει το ανοσοποιητικό τους σύστημα και μειώνει τον κίνδυνο μολύνσεων και ασθενειών. Επίσης, βοηθάει προς την ταχύτερη ίαση.

Ο ύπνος των παιδιών είναι το θεμέλιο για τη συνολική τους υγεία και ευεξία και μπορεί να βελτιστοποιηθεί, με την κατάλληλη γνώση και τα εργαλεία.

Αν θέλουμε να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά μας να αναπτύξουν το μέγιστο δυναμικό τους και να απολαμβάνουν μια καλύτερη ζωή, ο ποιοτικός ύπνος είναι η προτεραιότητα που πρέπει να βάλουμε.

 

Λίγα Λόγια για την Νατάσα Γιαννακάκη

Η Νατάσα Γιαννακάκη είναι Σύμβουλος Ύπνου Παιδιών & Ενηλίκων και ιδρύτρια του Our Nest | Integrated Sleep Support, που δημιουργήθηκε για να προσφέρει υπηρεσίες συμβουλευτικής ύπνου σε παιδιά & ενήλικες και εξειδικευμένες πρακτικές γιόγκα για τον ύπνο, με στόχο την βελτίωση της συνολικής υγείας και ευεξίας μέσω της φροντίδας του ύπνου.

 

Ασφάλεια στο Διαδίκτυο: μάθε την όπως το ποδήλατο!

Γράφει ο Κωστής ΔημολιόςMedia Owl


Όταν αναλογίζομαι τη σχέση των παιδιών με το διαδίκτυο, μπορώ να σκεφτώ πως υπάρχουν σίγουρα δύο κατηγορίες γονέων. Από τη μία οι γονείς οι οποίοι αφήνουν τα παιδιά τους μπροστά σε μία οθόνη αδιαφορώντας για το περιεχόμενο που ενδεχομένως να παίζει αυτόματα σε σελίδες όπως το Youtube ή για τις επιπτώσεις της πολύωρης έκθεσης στην οθόνη. Από την άλλη, υπάρχουν οι γονείς που θα απομακρύνουν τα παιδιά από τις οθόνες, από κάθε ψήγμα και ένδειξη του ψηφιακού κόσμου που μας περιβάλλει. 

Ακραία τα δύο παραπάνω παραδείγματα; Ναι είναι όντως ακραία, αλλά δεν παύουν να αποτελούν πραγματικά μοντέλα γονέων που έχουμε συναντήσει ως εκπαιδευτικοί. Θεωρητικά, κανείς από τους προαναφερθέντες δύο γονείς δε θα ήθελε συνειδητά το κακό του παιδιού του. Ο πρώτος, όμως,  ίσως να μη συνειδητοποιεί ή να αγνοεί τους κινδύνους και τις απειλές που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο και στις οθόνες. Ο δεύτερος, από την ανησυχία του, ίσως στερεί από το παιδί του το να γνωρίσει και να εφοδιαστεί με δεξιότητες για ένα περιβάλλον στο οποίο αργά η γρήγορα θα βρεθεί.

Ένας Oδηγός Aσφάλειας και Eγρήγορσης για κάθε γονέα

Θέλουμε τα παιδιά μας να είναι ασφαλή; Αν ναι, τότε πρέπει να έχουμε κατά νου πώς το διαδίκτυο είναι χρόνια τώρα κομμάτι της πραγματικής ζωής. Και όντας κομμάτι της, μπορεί να συναντήσει κανείς τα πιο φωτεινά και δημιουργικά μέρη, αλλά ταυτόχρονα και τα σκοτεινά και επικίνδυνα σοκάκια. Τα παιδιά μας θα πρέπει να εκπαιδεύονται από νωρίς για το πώς θα παραμένουν ασφαλή σε αυτό τον αχανή και πολυποίκιλο χώρο. Στα πρώτα τους αυτά βήματα, καθοδηγητές τους, όπως και στην πραγματική ζωή, είναι φυσικά οι γονείς.

Πάμε μία βόλτα;

Ένα από τα πιο σημαντικά ορόσημα στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι το ποδήλατο. Ποιος δε θυμάται τις πρώτες εμπειρίες και τις πρώτες βόλτες με αυτό; Όλες και όλοι ανεβήκαμε, τσουλήσαμε στην άσφαλτο με τη βοήθεια βοηθητικών ροδών και οι γονείς μας ήταν εκεί, κοντά μας. Να μας υποστηρίζουν, να μας επιβλέπουν και να μας χαίρονται στις πρώτες βόλτες και στις πρώτες μας εξερευνήσεις σε μία αυλή ή στο δρόμο της γειτονιάς. 

Η εμπειρία του διαδικτύου δεν απέχει πολύ από αυτή τη γνώριμη σε κάθε άτομο ανάμνηση: κανένας γονέας που επιζητά την ασφάλεια του παιδιού του στο διαδίκτυο δεν το αφήνει έρμαιο των αλγόριθμων των κοινωνικών δικτύων. Όπως δε θα αφήναμε το μικρό παιδί μας να τριγυρνά μόνο του στην πόλη με το ποδήλατό του, με παρόμοιο τρόπο πρέπει να βλέπουμε την είσοδο των παιδιών στο διαδίκτυο. Το διαδίκτυο και οι πύλες σε αυτό, οι οθόνες και τα Μέσα εν γένει, είναι εργαλεία τα οποία οφείλουμε να γνωρίζουμε ως χρήστες πώς θα χρησιμοποιούνται. Οφείλουμε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να τα χρησιμοποιούν, όπως κάνουμε και με οποιοδήποτε άλλο εργαλείο, όχημα, μέσο υπάρχει στη ζωή μας.

Με τη σωστή καθοδήγηση και την καλλιέργεια των κατάλληλων δεξιοτήτων, στάσεων και συμπεριφορών, μπορούμε να κάνουμε την εμπειρία τους στο διαδίκτυο ασφαλή, θετική και μοναδική, όπως μια χαρούμενη απογευματινή βόλτα με το παιδί μας και το ποδήλατό του.

 

 

Βήματα προς την παιδεία στα Μέσα

Πώς θα ξεκινήσετε, λοιπόν, τις διαδικτυακές οικογενειακές σας βόλτες;

 

  1. Ξεκινήστε με μικρά βήματα. Θυμηθείτε αρχικά τον κανόνα Γάλλου Ψυχιάτρου Serge Tisseron για τη σταδιακή είσοδο των παιδιών στον ψηφιακό κόσμο. Θα σας βοηθήσει έτσι ώστε πετύχετε μια σταδιακή γνωριμία των παιδιών με το διαδίκτυο. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να κατανοήσουμε πως το ταξίδι των παιδιών στον ψηφιακό κόσμο, οφείλει να ξεκινάει με τα πιο απλά και ασφαλή εργαλεία. Και με τους γονείς φυσικά στο πλάι τους. Όπως ακριβώς ξεκινούν και τα μαθήματα του ποδηλάτου! Όταν ξεκινούν τα παιδιά μας τις πρώτες τους βόλτες, δε μπορούμε να τους δώσουμε ένα μεγάλο ποδήλατο, αντίστοιχο των αναγκών τους. Όπως, επίσης, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να βάλουμε το παιδί μας να οδηγήσει ένα τελευταίας τεχνολογίας ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Αφήνετε το παιδί σας να χρησιμοποιεί μόνο του, χωρίς κάποια επιτήρηση το εξελιγμένο smartphone σας; Ξανασκεφτείτε το…

Τα βήματα σας πρέπει να είναι μικρά και σταθερά. Γνωρίστε μαζί τα πρώτα εργαλεία του διαδικτύου. Περιηγηθείτε, δείτε βίντεο και γνωρίστε απλές εφαρμογές και λειτουργίες των συσκευών. Μεγαλώνοντας, όταν το παιδί αρχίσει να μπαίνει στην εφηβεία, δώστε πρόσβαση σε ένα κινητό με περιορισμένες λειτουργίες. Σιγά σιγά όσο το παιδί συνεχίζει να  μεγαλώνει επιτρέψτε την είσοδο σε κοινωνικά δίκτυα. Αργότερα, κοντά στην ηλικία των 16, το παιδί ίσως να είναι έτοιμο να αποκτήσει την high tech συσκευή που πάντα ονειρευόταν.

 

  1. Είστε το παράδειγμα του παιδιού σας. Ξέρετε ότι είστε το παράδειγμα του παιδιού σας στην οδήγηση; Εμείς οι εκπαιδευτικοί μαθαίνουμε πολλές φορές από τις αφηγήσεις των παιδιών αν περνάτε συχνά με πορτοκαλί, πώς συμπεριφέρεστε και από τις ατάκες τους, πώς… μιλάτε! Τα παιδιά μιμούνται και μαθαίνουν κάθε συμπεριφορά και κάθε δεξιότητα που τους περνάτε! Αυτό ισχύει φυσικά και για τη χρήση του διαδικτύου και των Μέσων. Το παιδί που βλέπει τους γονείς του συνεχώς απασχολημένους στο κινητό, μιμείται ακόμη και μέσα στο παιχνίδι του αυτές τις συμπεριφορές. Αργότερα ενδεχομένως να τις μεταφέρει στη ζωή του, να τις κάνει δικές του.

Γίνετε, λοιπόν, το παράδειγμα προς μίμηση στη χρήση των συσκευών και στην ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο. Δείξτε στα παιδιά πώς μπορούν να είναι ασφαλή, ευγενικά με τους άλλους και προσεκτικά στις βόλτες τους στο διαδίκτυο, όπως θα θέλατε να κάνουν σε κάθε άλλη βόλτα τους. Και όπως πρέπει φυσικά να κάνουμε όλοι μας…

 

  1. Ανοίξτε τον Θετικό διάλογο. Ένα βήμα που συνοδεύει τα δύο προηγούμενα, είναι φυσικά ο διάλογος. Όταν τα παιδιά μας επιστρέφουν από το σχολείο ή από μια έξοδό τους με τους φίλους τους, πάντα θέλουμε να μαθαίνουμε πώς πέρασαν. Θα τους κάνουμε βασικές ερωτήσεις κι αν διακρίνουμε ότι κάτι συνέβη θα επιμείνουμε για να το κατανοήσουμε. Η καλλιέργεια ενός κλίματος αμοιβαίας κατανόησης και εμπιστοσύνης μεταξύ γονέα και παιδιού, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ώστε  να μοιράζεται μαζί μας το παιδί ό,τι το απασχολεί.

Χτίστε, λοιπόν, με τα παιδιά ένα κλίμα εμπιστοσύνης. Μιλήστε μαζί τους ανοιχτά, καθαρά, με όμορφο λόγο ακόμη και για ευαίσθητα θέματα και χωρίς να τα κρίνετε, εξηγώντας τους, τους κινδύνους που μπορεί να συναντήσουν στο internet ή στα social media. Σημαντικό είναι να τους δείξετε, ότι μπορούν να έρθουν σε εσάς με οποιεσδήποτε ανησυχίες, προβληματισμούς ή ερωτήσεις. 

 

  1. Παραμείνετε σε εγρήγορση: Όπως αναφέραμε και παραπάνω, είναι καλό να είμαστε σε ετοιμότητα να αναγνωρίσουμε προειδοποιητικά σημάδια που υποδηλώνουν μια άσχημη εμπειρία του παιδιού στο διαδίκτυο. Από τις απάτες, στο cyber-bullying κι από την αποστολή ύποπτων μηνυμάτων στην έκθεση προσωπικών στοιχείων, ο κατάλογος των δυσάρεστων και τραυματικών εμπειριών μπορεί να είναι ατέλειωτος. Οι επιπτώσεις αυτών των εμπειριών μπορεί να είναι ακόμη ιδιαίτερα επιβλαβείς για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού.

Θα επιτρέπαμε στο παιδί μας να μιλάει σε έναν άγνωστο; Δε θα μας προβλημάτιζε μια ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά του; Είναι σημαντικό, λοιπόν, να έχουμε τα μάτια μας στη συμπεριφορά και στις αντιδράσεις του παιδιού. Και φυσικά, έχει ιδιαίτερη σημασία να προσεγγίσουμε τα παιδιά μας με ενσυναίσθηση συζητώντας ακόμη και τα πιο ευαίσθητα θέματα που μπορεί να τα απασχολούν μετά από μία online περιήγηση.

 

  1. Καθορίστε τα όρια στη χρήση των συσκευών: Θεσπίστε από κοινού σαφείς οικογενειακούς κανόνες σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου στο σπίτι. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τον χρόνο που μπορούν να περνάνε τα παιδιά online, τα δωμάτια στα οποία επιτρέπονται οι συσκευές, τις στιγμές της ημέρας κατά τις οποίες δε θα γίνεται χρήση κινητών, το σημείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται όλες οι συσκευές για φόρτιση, τις ιστοσελίδες στις οποίες δεν επιτρέπεται η πρόσβαση. Είναι επίσης σημαντικό να εξηγήσετε στα παιδιά τις συνέπειες που υπάρχουν σε περίπτωση παράβασης των κανόνων και πως αυτοί ισχύουν φυσικά για κάθε μέλος της οικογένειας.

Τέλος, θυμηθείτε να απενεργοποιήσετε την επιλογή Autoplay από τις πλατφόρμες βίντεο όπως το Youtube. Θα σας βοηθήσει να οριοθετήσετε πιο ξεκάθαρα τον χρόνο παραμονής στις οθόνες αλλά και να έχετε τον έλεγχο του περιεχομένου που παρακολουθούν τα παιδιά.

 

  1. Χρησιμοποιείστε μαζί τις συσκευές. Περάστε χρόνο με τα παιδιά σας, ενώ πλοηγούνται στο διαδίκτυο, στο αγαπημένο τους κοινωνικό δίκτυο ή ενώ βλέπουν βιντεάκια και παίζουν online παιχνίδια. Θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε καλύτερα τις αγαπημένες τους εμπειρίες, τους ήρωες, τους influencers που παρακολουθούν, τα πρότυπα που έχουν. Παρομοίως μπορεί να συναντήσετε ψευδείς πληροφορίες, αρνητικό περιεχόμενο ή και ευκαιρίες για να ανοίξουν συζητήσεις για πιο ευαίσθητα θέματα σχετικά με το διαδίκτυο αλλά και τη ζωή.

Το να περνάτε χρόνο μαζί στις οθόνες θα βοηθήσει τα παιδιά να αναπτύξουν κριτικές δεξιότητες, κατανόηση, ευαισθησίες, υπευθυνότητα και την απαραίτητη εγρήγορση, ώστε η εμπειρία τους στο διαδίκτυο να είναι ασφαλέστερη.

 

  1. Χρησιμοποιήστε τα εργαλεία γονικού ελέγχου: οι κινητές συσκευές, οι υπολογιστές και σχεδόν κάθε ηλεκτρονική συσκευή στις μέρες μας, περιέχουν εργαλεία που θέτουν αυτόματα χρονικά όρια, περιορισμούς στην πρόσβαση και στη χρήση λειτουργιών και εφαρμογών. Παρομοίως τέτοιες λειτουργίες υπάρχουν για τις πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων. Εξερευνήστε και επιλέξτε τις ρυθμίσεις που θα εξυπηρετούν τις ανάγκες σας.

Οι όποιες ρυθμίσεις εφαρμοστούν, θα πρέπει εννοείται να γίνουν εν γνώσει του παιδιού. Ειδάλλως, κάθε κρυφή ενεργοποίηση ρυθμίσεων είναι πιθανό να δημιουργήσει ρήξη στη σχέση με το παιδί σας. Και η ύπαρξη αμοιβαίας εμπιστοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική, όπως αναφέραμε και παραπάνω. Για αυτούς τους λόγους, η εφαρμογή τέτοιων περιορισμών πρέπει να γίνεται φανερά, σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες κινήσεις αλλά και με μέτρα προστασίας από τους διαδικτυακούς κινδύνους.

 

Αντί επιλόγου

Η καλλιέργεια της ασφαλούς προσέγγισης του διαδικτύου δεν αποτελεί μια διαδικασία που θα ολοκληρωθεί από τη μία μέρα στην άλλη. Τα βήματα που θα κάνετε με την οικογένειά σας θα είναι μικρά και σταθερά. Θα ανεβαίνετε αργά, σταδιακά και σταθερά τα σκαλοπάτια της ασφαλούς πλοήγησης. Όταν το παιδί σας μεγαλώσει και είναι πια στην εφηβική ηλικία, θα μπορείτε να αρχίσετε να βλέπετε ξεκάθαρα τους καρπούς της προσπάθειάς σας. Θα έχετε πλάι σας ένα υπεύθυνο παιδί, που θα μπορεί να πλοηγείται με ασφάλεια, αναγνωρίζοντας τις απάτες και τους κινδύνους του διαδικτύου, ενώ ταυτόχρονα θα έχει να μάθει και να ανακαλύψει ακόμη πολλά για τον ψηφιακό κόσμο αλλά και για την πραγματική ζωή.

 

Ακούστε εδώ το podcast του media owl, σε μια συζήτηση με την Ιωάννα Σεραφειμίδου (Πυγολαμπίδες) για το Slow Living και την υπερπληροφόρηση που δεχόμαστε καθημερινά.

 

Λίγα Λόγια για τον Κωστή Δημολιό

Ο Κωστής Δημολιός είναι νηπιαγωγός, με ανησυχίες που αφορούν στις σχέσεις των
οικογενειών με τα ψηφιακά μέσα.

Είναι συνιδρυτής του Βρεφονηπιακού σταθμού «Σπιτόδενδρο» και δημιουργός του project
Παιδείας στα Ψηφιακά Μέσα «Media Owl». Μπορείς να τον ακούσεις να συζητά με ειδικούς
για θέματα που αφορούν στις σχέσεις μας με τα Μέσα στο Podcast «Καλειδοσκόπιο».
Μάθε περισσότερα για τον Κωστή και την Παιδεία στα Ψηφιακά Μέσα στον Ιστότοπο του
Media Owl.

Γιατί Δάσος τον Χειμώνα;

Γράφει η Άννα Γκίνου | Αιθήρ

Ραντεβού στη Φύση

Η θεραπευτική ενέργεια του δάσους είναι γνωστή εδώ και αιώνες. Όταν περπατάτε στη φύση, το σώμα σας απελευθερώνει ενδορφίνες που αλληλοεπιδρούν με τους υποδοχείς του εγκεφάλου και αυξάνουν την αίσθηση της ευεξίας.

Επιπλέον, η αύξηση του οξυγόνου στον εγκέφαλο, ενισχύει την ενέργεια σας και
οξύνει την εστίαση (focus) σας. Έτσι βελτιώνετε τη συνολική ζωτικότητα σας και μπορείτε να ανταπεξέλθετε καλύτερα στις απαιτήσεις της καθημερινότητας αλλά και στις ιώσεις τους χειμερινούς μήνες.

 

Το Δάσος τον Χειμώνα

Την άνοιξη και το καλοκαίρι, τα παιδιά εξοικειώνονται με το λαμπερό πράσινο φύλλωμα, τα ανθισμένα λουλούδια και το ζεστό κλίμα.

Μέσα από το υπαίθριο παιχνίδι το χειμώνα, μαθαίνουν να βλέπουν το περιβάλλον τους από διαφορετικό πρίσμα και να εξελίσσονται σε συνειδητούς παρατηρητές. Βλέπουν τα διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως το ξερό γρασίδι, τα πεσμένα φύλλα με τα διαφορετικά χρώματα και το χιόνι.

Αυτές οι εναλλαγές παρέχουν στα παιδιά νέες εμπειρίες και ευκαιρίες για μάθηση όπως για τις εποχές, τους κύκλους ζωής των φυτών, αλλά και των ζώων. Μέσα από το παιχνίδι, την φαντασία και την εξερεύνηση, κατανοούν βαθύτερα το φυσικό περιβάλλον και όλες τις μορφές ζωής. Έτσι χτίζουν σιγά-σιγά την εκτίμηση τους για τον φυσικό κόσμο και ότι ακόμα τους περιβάλλει.

Έξω από αυτό που έχουν συνηθίσει οι άνθρωποι, αλλά ακόμη πιο έντονα τα παιδιά, τείνουν να συνεργάζονται πιο εύκολα, από ότι σε μικρούς εσωτερικούς χώρους, όπου ο ανταγωνισμός είναι πιο ισχυρός. Αυτό βελτιώνει την ομαδικότητα τους και την αίσθηση του «ανήκειν». Η αίσθηση του «ανήκειν»  σε μια μεγαλύτερη κοινότητα δίνει κίνητρο, βελτιώνει την υγεία και την αίσθηση ευτυχίας.

Όταν τα παιδιά περνάνε χρόνο στην ύπαιθρο, καλούνται να αντιμετωπίσουν περισσότερους απρόβλεπτους παράγοντες. Έτσι δυναμώνουν και μαθαίνουν να αντέχουν περισσότερες συναισθηματικές και σωματικές δυσκολίες.

Οι δραστηριότητες στην ύπαιθρο και οι εμπειρίες επιλεγμένων παιχνιδιών μπορούν να διδάξουν στα παιδιά να ξεπερνούν τις «δύσκολες» καταστάσεις, χτίζοντας αυτοπεποίθηση και εσωτερικά κίνητρα. Ως αποτέλεσμα, μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τους φόβους και το άγχος τους.

Η Αιθήρ λοιπόν σας προτρέπει να βγείτε από την ζώνη άνεσης σας και να ακολουθήστε ένα μονοπάτι που θα σας οδηγήσει στο δάσος  και θα βελτιώσει την ψυχική και σωματική υγεία σας, σε πολλαπλά επίπεδα. Για τις δράσεις της και τις εμπειρίες που προσφέρει στην ύπαιθρο μπορείτε να ενημερώνεστε από το ημερολόγιο των πυγολαμπίδων αλλά και από τη σελίδα της αιθήρ στις πυγολαμπίδες. 

Μπορείτε να ακολoυθήσετε την Αιθήρ και στη σελίδα της στο Facebook. 

 

Λίγα Λόγια για την Άννα Γκίνου | Ιδρύτρια Αιθήρ

Η Άννα Γκίνου γεννήθηκε στην Αμερική και σε μικρή ηλικία μετακόμισε στο  Λιτόχωρο όπου ήρθε σε
επαφή για πρώτη φορά με το δάσος. Περνώντας πολλές ώρες της ημέρας σκαρφαλωμένη σε μια πλαγιά, σε ένα δέντρο ή σε κάποιο βράχο, η Φύση έγινε για πάντα το σημείο αναφοράς, η φωλιά της, το σπίτι της.

Αυτή της η συναναστροφή με τη Φύση και η αγάπη της για το ελεύθερο παιχνίδι αλλά και τα παιδιά,
την ώθησαν να βρει δημιουργικούς τρόπους να μοιραστεί και με άλλους αυτό το κρυμμένο μυστικό.

Διατροφικό ταξίδι με τον Άκη Πετρετζίκη

Πριν από λίγες μέρες, βρεθήκαμε στην εκδήλωση του Άκη Πετρετζίκη στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την έκδοση των νέων του παιδικών βιβλίων και παιχνιδιών, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, και απολαύσαμε τη διάδρασή του με τα (μικρά και μεγάλα) παιδιά αλλά και τις πληροφορίες που μοιράστηκε μαζί μας σχετικά με την τροφή αλλά και τη σημασία της σωστής διατροφής μας από μικρή ηλικία.

Άκη καλησπέρα. Εδώ και μερικά χρόνια ξεκίνησες τη δική σου οικογένεια και αναρωτιόμαστε πόσο εύκολο είναι να μοιράζεσαι την αγάπη και την αφοσίωσή σου για τη μαγειρική με τις νέες σου αγάπες: τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου;

Είναι πανεύκολο! Γιατί; Επειδή αγαπώ τη μαγειρική και ακόμα περισσότερο αγαπώ να μαγειρεύω για αυτούς που… αγαπάω! Οπότε, όπως βλέπετε, όλα αυτά συνδυάζονται τέλεια μεταξύ τους!

 

Σε άλλαξε σε κάτι η γονεϊκότητα, σε ό,τι αφορά τον τρόπο που βλέπεις το επάγγελμά σου;

Πάντα έβλεπα τη μαγειρική με υπευθυνότητα. Από όταν έγινα γονιός, όμως, πιστεύω ότι ένιωσα ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη. Ανυπομονούσα να παρατηρώ τα παιδιά κάθε φορά που δοκίμαζαν ένα νέο συστατικό… Μια νέα γεύση. Συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να τους προσφέρεις ένα θρεπτικό φαγητό. Πόσο σπουδαίο είναι να χτίσεις τις βάσεις για μια πιο υγιεινή διατροφή από νωρίς. 

 

Αν δεν ήσουν μάγειρας – σεφ ποιο άλλο επάγγελμα πιστεύεις πως θα μπορούσες να κάνεις εξίσου καλά;

Θα ήθελα πολύ να είμαι φωτογράφος! Όπως έχω πει, αγαπώ πολύ τα ταξίδια και μου αρέσει να απαθανατίζω ό,τι όμορφο και ενδιαφέρον συναντώ. Έτσι λοιπόν, αν δεν ήμουν μάγειρας, θα μου άρεσε πολύ να ασχοληθώ με τη φωτογραφία. 

 

Είναι γνωστό πως δεν έχουμε διατροφική κουλτούρα στην Ελλάδα, η οποία είναι πολύ ψηλά στις λίστες με τα παχύσαρκα παιδιά. Πόσο εύκολο πιστεύεις ότι είναι να εκπαιδευτούν οι γονείς από την αρχή στο θέμα της υγιεινής διατροφής; Τι χρειάζεται να κάνουν;

Χρειάζεται να ψάξουν, να ακούσουν, να μάθουν και να… αλλάξουν. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο θέμα κουλτούρας, όσο θέμα χρόνου κάποιες φορές… Σε κάθε περίπτωση, οι γνώσεις και οι πρακτικές λύσεις είναι αυτό που χρειάζονται οι γονείς για να προτιμήσουν το γρήγορο και θρεπτικό σπιτικό φαγητό από το… γρήγορο φαγητό. 

Φωτογραφία: Σόνια Λαζαρίδου, από την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη

 

Πολιορκούμαστε καθημερινά στο διαδίκτυο από πληροφορίες σχετικά με τη σημασία της υγιεινής διατροφής ενώ την ίδια στιγμή γινόμαστε δέκτες χιλιάδων διαφημίσεων και προωθήσεων προϊόντων που όλοι γνωρίζουμε πως δεν είναι καλά για την υγεία τη δική μας και των παιδιών μας. Αντιλαμβάνεσαι τον ρόλο σου ως επηρεαστή (influencer) και πως επιλέγεις τις δικές σου συνεργασίες ώστε να κρατάς μια ισορροπία;

Πιστεύω ότι το σωστό είναι να τρώμε απ’ όλα, αλλά με μέτρο. Εκεί βρίσκεται το μυστικό. Δεν υπάρχουν απαγορευμένες τροφές, αλλά τροφές που πρέπει να καταναλώνουμε με μικρότερη συχνότητα. Έχοντας αυτό στο μυαλό μου, επιλέγω τις συνεργασίες μου και -σύμφωνα με αυτό- η ισορροπία βρίσκεται στο μέτρο. Εγώ αναλαμβάνω να μοιραστώ με τον κόσμο νόστιμες συνταγές και ο κόσμος αποφασίζει πώς θα τις εντάξει στην καθημερινότητά του. 

 

Ποιες είναι οι πέντε τροφές που πιστεύεις ότι δε θα έπρεπε να λείπουν από τη διατροφή τη δική μας και των παιδιών μας;

Καμία τροφή δεν πρέπει να λείπει. Όπως είπα και πιο πάνω, το κλειδί βρίσκεται στο μέτρο. Ωστόσο, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα όσπρια, είναι τροφές οι οποίες θα πρέπει βρίσκονται καθημερινά στη διατροφή μας. 

 

Ποιες είναι οι τρεις “διατροφικές συμβουλές” που θα ήθελες να δώσεις σε έναν νέο γονιό και που θα τον υποστήριζαν, κατά τη γνώμη σου, στη διαμόρφωση των συνηθειών της οικογένειάς του;

Να αφιερώσει λίγο χρόνο παραπάνω στη μαγειρική. Να παίξει λίγο κρυφτό με τα φρούτα και τα λαχανικά μέχρι να βρει τις ισορροπίες που ταιριάζουν στις γεύσεις των μικρών του και -φυσικά- να μην αποκλείσει κάτι από τη διατροφή τους. Γιατί; Επειδή το μυστικό βρίσκεται -πού;- στο μέτρο! 

 

Έχεις ξεκινήσει μια νέα παιδική σειρά βιβλίων και παιχνιδιών. Ποια είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτά και σε τι στοχεύουν; 

Η κινητήριος δύναμη είναι τα παιδιά μου και η αγάπη μου για το καλομαγειρεμένο, σπιτικό φαγητό. Όσο για τον στόχο μου; Αυτός δεν είναι άλλος από το να κάνω τα παιδιά να αγαπήσουν κάποια λιγότερο δημοφιλή συστατικά κατανοώντας τη σπουδαιότητά τους. Πώς; Μα, φυσικά, μέσα από το παιχνίδια μια και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από αυτόν για να μεταδώσουμε τη γνώση – όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και στους μεγάλους 😉

 

Θα έβλεπες τον εαυτό σου μέσα σε σχολεία; Να μιλάς για τη σημασία της υγιεινής διατροφής; Η προτιμάς να είσαι έξω και να παίζεις με τα παιδιά;

Μου αρέσουν και τα δύο. Μάλιστα, βρίσκομαι ήδη μέσα στα σχολεία και μιλάω στα παιδιά μέσα από το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα με τίτλο «Γνωρίζω την Τροφή μου» το οποίο μπορεί όποιος δάσκαλος επιθυμεί να το επιλέξει στην ώρα των κοινωνικών δεξιοτήτων. Δεν αποκλείω τίποτα λοιπόν. Κάθε πράγμα έρχεται στην ώρα του. Έτσι, λοιπόν, δεν αποκλείεται να επισκεφτώ κάποιο σχολείο, να συζητήσω με τα παιδιά και -γιατί όχι;- να παίξω μαζί τους!

 

Τι είναι αυτό που σου αρέσει στην επαφή σου με τα παιδιά; 

Η αλήθεια. Το ενδιαφέρον που δείχνουν. Η διάθεση να ακούσουν, να μάθουν και να παίξουν. Γιατί, το παιχνίδι είναι βασική προϋπόθεση για να ευδοκιμήσουν όλα τα προηγούμενα (δηλαδή, το ενδιαφέρον, η προσοχή και η θέληση για μάθηση). 

 

Είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι από τα παιδιά μπορεί να έρθει η αλλαγή; 

Μα, τα παιδιά είναι η αλλαγή. Αν τα εφοδιάσουμε με γνώσεις, θέληση και πίστη, μπορούν να κάνουν την αλλαγή. Μπορούν να αποτελέσουν αλλαγή ακόμα και για εμάς τους ίδιους και να αλλάξουμε τα πράγματα παρέα – μικροί και μεγάλοι. Αρκεί να τους δώσουμε χώρο, γνώσεις και ελπίδα. 

 

Τέλος, τι θα ήθελες να φωτίσουν ιδιαίτερα οι πυγολαμπίδες από τη σημερινή συνέντευξη;

Την ελπίδα και την πίστη θα έλεγα. Ναι, την ελπίδα και την πίστη ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Έχουμε τη δύναμη, έχουμε τις γνώσεις, πάμε να τα εκμεταλλευτούμε και να κάνουμε την αλλαγή που όλοι θέλουμε να δούμε. Στη διατροφή, το περιβάλλον, στη δική μας τη ζωή. 

 

Λίγα Λόγια για τα Βιβλία για Παιδιά, του Άκη Πετρετζίκη

φωτογραφία: https://akispetretzikis.com/

 

Μέσα από έναν άκρως δημιουργικό και διασκεδαστικό τρόπο τα παιδιά ανακαλύπτουν τους «συμμάχους» τους και τους «εχθρούς» στο μονοπάτι της διατροφής. Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν και 3 παιδικά βιβλία με θέμα τη διατροφή και το παιδί.

Το μυστικό βιβλίο των υπερδυνάμεων: Μέσα από το βιβλίο αυτό τα παιδιά κατανοούν τη σπουδαιότητα των πρωτεϊνών, των καλών υδατανθράκων και των καλών λιπών στην καθημερινή τους διατροφή, ενώ συγχρόνως μαθαίνουν οφέλη που τους προσφέρουν συγκεκριμένες τροφές με διατροφική αξία.

Το κακαόδασος και η παράξενη ομίχλη: Η Μυστική των Μαγείρων Σχολή είναι μια σχολή όπου οι Μυστικοί Μάγειρες, μέσα από την κατάλληλη εκπαίδευση, μαθαίνουν να λύνουν μυστήρια και να ολοκληρώνουν περίεργες διατροφικές αποστολές για το καλό της ανθρωπότητας. Όποιος απειλεί την ισορροπημένη διατροφή και το περιβάλλον είναι ΕΧ.Μ. και πρέπει να τον σταματήσουν.
Μέσα από τη συγκεκριμένη περιπέτεια τα παιδιά γνωρίζουν τα οφέλη της σοκολάτας και τη γραμμή παραγωγής της. Μαθαίνουν για τα πρόσθετα σάκχαρα στις τροφές, τις επιπτώσεις τους στον οργανισμό και τον τρόπο που μπορούν να μειώσουν τη ζάχαρη στη διατροφή τους.

Το μυστήριο του μισαφωγωμένου σάντουιτς: Μέσα από τη συγκεκριμένη περιπέτεια τα παιδιά γνωρίζουν τον κύκλο ζωής ενός προϊόντος και τους πόρους που απαιτούνται για να φτάσει από το χωράφι στο πιάτο τους. Συγχρόνως εκπαιδεύονται σε μια διατροφική και καταναλωτική συμπεριφορά η οποία μειώνει τη σπατάλη του φαγητού, άρα μειώνει τα απορρίμματα και το οικολογικό αποτύπωμα του ανθρώπου.

Κείμενα βιβλίων: Κυριάκος Μούρτζης | Εικόνες: Στέφανος Κολτσιδόπουλος

 

Λίγα Λόγια για τα Επιτραπέζια για Παιδιά, του Άκη Πετρετζίκη

φωτογραφία: https://akispetretzikis.com/

 

Τα επιτραπέζια παιχνίδια από τον Άκη Πετρετζίκη βοηθάνε τα παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα την τροφή τους και να ανακαλύψουν όλα όσα βρίσκονται γύρω από το φαγητό συνδυάζοντας τη γνώση και το παιχνίδι!

Οι Φρουτοεποχές είναι ένα ντόμινο, που αναπτύσσει τη λογική σκέψη, τη διάκριση κατηγοριών, τον συντονισμό χεριού-ματιού, τη λεπτή κινητικότητα, και σε μαθαίνει τις τέσσερις εποχές και τα φρούτα τους ενώ με το 9+1 παιχνίδια για να ανακαλύψεις τα μυστικά της διατροφής θα μάθει το παιδί να αναπτύσσει τη λογική σκέψη, τη διάκριση κατηγοριών, τον συντονισμό χεριού-ματιού, τη λεπτή κινητικότητα, την παρατηρητικότητα, τη μνήμη, την πρώτη γραφή-αντιγραφή, την υπομονή, την ταχύτητα, τη συνεργασία, τη φαντασία, την κριτική σκέψη και τη διασκέδαση. Άσε που θα ανακαλύψει και τις ομάδες τροφίμων, μαθαίνοντας συγχρόνως να δημιουργεί ένα σωστό διατροφικό πιάτο.

Σχεδιασμός Παιχνιδιών – Παιδαγωγική Επιμέλεια: Κυριάκος Μούρτζης | Σχεδιασμός – Art Direction – Εικονογράφηση: busybuilding

Θα τα βρεις όλα σε μικρά και μεγάλα βιβλιοπωλεία καθώς και στο eshop των Εκδόσεων Ψυχογιός και του Άκη Πετρετζίκη.

10 Αγαπημένα Χριστουγεννιάτικα Παιδικά Βιβλία

Γράφει η Αναστασία Τζέλλου | Παιδικό Βιβλιοπωλείο Dadoo

1. Μια χριστουγεννιάτικη ευχή, ηλικία 5+

Χριστούγεννα χωρίς ευχές δε γίνεται, γι’ αυτό και ο Θίο, ο ήρωας της ιστορίας μας εύχεται ολόψυχα να μην είναι μόνος του αυτές τις γιορτές και τότε κάτι μαγικό συμβαίνει.. ένα βιβλίο με ρουστικ εικονογράφηση που σε ταξιδεύει σε παλιές όμορφες εποχές που η γιαγιά σου διάβαζε παραμύθια δίπλα στη σόμπα.

 

2. Εσύ να με φωνάζεις Εμπενίζερ, ηλικία 4+ (νέα κυκλοφορία)

Ένα τρυφερό και συγκινητικό παραμύθι που εξιστορεί την ιστορία ενός πολύ ξεχωριστού αγοριού που φέτος δε θέλει να γιορτάσει τα Χριστούγεννα αλλά η ελπίδα που υπάρχει μέσα σε όλους μας τον κάνει ν’ αλλάξει γνώμη.

 

3. Το μαγαζάκι του κυρίου Άρθουρ, ηλικία 6+

Ο κύριος Άρθουρ πουλούσε παιχνίδια στο μικρό του παιχνιδοπωλείο, όπως ο μπαμπάς του και ο παππούς του που ήταν μεγάλος τεχνίτης. Ένα ατύχημα όμως θα τον εμποδίσει να το ανοίξει αυτές τις γιορτές ή μήπως τελικά όχι; Ένα βιβλίο με άρωμα τζίντζερ και μια δόση γλυκιάς νοσταλγίας με θέμα την τρίτη ηλικία, την αξία των παλιών πραγμάτων και τον σχολικό εκφοβισμό.

 

4. Το κρυμμένο εργοστάσιο παιχνιδιών, ηλικία 10+

Έχουμε αναρωτηθεί άραγε ποια χέρια ή μάλλον χεράκια κατασκευάζουν τα παιχνίδια που δωρίζουμε τα Χριστούγεννα; Το κρυμμένο εργοστάσιο αναφέρεται στην παιδική εργασία και εκμετάλλευση, δοσμένη μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που τη βιώνει αλλά επειδή τις περισσότερες φορές στο τέλος νικάει πάντα το καλό δε σταματάμε ποτέ να ελπίζουμε.

 

5. Μια μαγική νύχτα, ηλικία 4+ (νέα κυκλοφορία)

Το Βιβλιοπωλείο των Θαυμάτων είναι ένα ονειρεμένο βιβλιοπωλείο στο τέλος του δρόμου, με αμέτρητα βιβλία και μπισκότα για κέρασμα. Λόγω της τοποθεσίας του δεν μπαίνει πολύ κόσμος και ίσως μείνει κλειστό τα Χριστούγεννα. Θα καταφέρει ο μικρός Ουίλιαμ, ο γιος των ιδιοκτητών, να το γεμίσει πελάτες και όμορφα χαμόγελα;

 

 

6. Ο κύριος Βρομύλος, ηλικία 9+

Μια απολαυστική και αστεία χριστουγεννιάτικη ιστορία με ήρωες τη μικρή Χλόη και τον φίλο της τον κύριο Βρομύλο που είναι ο πιο καλοσυνάτος άστεγος όλου του κόσμου. Να είστε σίγουροι πως στο τέλος θα συγκινηθείτε πολύ. Δικαίως ο Ντέιβιντ Ουάλιαμς χαρακτηρίζεται ως ο σύγχρονος Ρόαλντ Νταλ.

 

7. Last stop on the Reindeer Εxpress, ηλικία 5+ (στα αγγλικά)

Η Μία είναι στενοχωρημένη, γιατί ο μπαμπάς της λείπει μακριά για δουλειά και τα Χριστούγεννα θα είναι αλλιώτικα, όχι και τόσο μαγικά όπως αν ήταν εδώ. Ένα όμως κόκκινο γραμματοκιβώτιο μετατρέπεται σε πύλη και την οδηγεί στην πιο μαγική και λαμπερή περιπέτεια που έχει ζήσει ποτέ.

 

8. ‘Tis the season, ηλικία 6+ (νέα κυκλοφορία, στα αγγλικά)

Ένα μοναδικό βιβλίο αντίστροφης μέτρησης με ανοιγόμενα παραθυράκια και ποιήματα για την κάθε μέρα του Δεκέμβρη μέχρι τα Χριστούγεννα για να διαβάσεις δίπλα στο τζάκι. Στο τέλος το βιβλίο ανοίγει σαν φυσαρμόνικα για το πιο γιορτινό χριστουγεννιάτικο σκηνικό.

 

9. Το παιδί των Χριστουγέννων στο παιχνιδοπωλείο των Αδερφών Βασίλη, ηλικία 4+

Ο αγαπημένος δημιουργός παιδικών βιβλίων David Litchfield με τις τρυφερές ιστορίες και τις μαγικές εικονογραφήσεις έγραψε την πιο τρυφερή χριστουγεννιάτικη ιστορία. Ο Μπίλη με τους τρεις θείους του που είναι κατασκευαστές παιχνιδιών θα φέρουν χαρά σε όλα τα παιδιά του κόσμου, μήπως το βιβλίο είναι τελικά μια από τις εκδοχές προέλευσης του μύθου του Άγιου Βασίλη..;;

 

10. Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν, έκδοση Minalima, ηλικία 9+ (νέα κυκλοφορία)

Δεν μπορώ να σκεφτώ Χριστούγεννα χωρίς μια δόση μαγείας από τις περιπέτειες του Χάρι Πότερ. Οι διακοπές των Χριστουγέννων έφτασαν και το Χόγκουαρτς είναι γιορτινά διακοσμημένο και το Χόγκσμιντ ήδη χιονισμένο. Μόλις κυκλοφόρησε το τρίτο βιβλίο στα ελληνικά σε έκδοση Minalima με εικόνες που συνοδεύουν τις περιπέτειες του αγαπημένου μάγου και περίτεχνα κοπτικά που το καθιστούν πραγματικά ονειρεμένο.

 

Ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

 

 

Λίγα Λόγια για την Αναστασία Τζέλλου, Ιδρύτρια του Βιβλιοπωλείου Dadoo.gr

Η Αναστασία σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έγινε δικηγόρος. Άσκησε τη δικηγορία για αρκετά χρόνια διατηρώντας το δικό της γραφείο, μέχρι που κατάλαβε ότι δεν της ταίριαζε. Από παιδί λάτρευε να διαβάζει και να χάνεται στις σελίδες των βιβλίων και  μεγαλώνοντας έκανε συλλογή από εικονογραφημένα βιβλία από όλο τον κόσμο. Όταν έγινε μαμά, αποφάσισε να ανοίξει ένα παιδικό βιβλιοπωλείο για να μοιραστεί και με άλλους ανθρώπους τις όμορφες εικόνες και τις ξεχωριστές ιστορίες των παιδικών βιβλίων. Θα τη συναντήσεις στο DADOO χωμένη πίσω από στοίβες βιβλίων.

DADOO: ένα βιβλιοπωλείο για παιδιά που θα λατρέψει το παιδί μέσα σας

Ακολουθώντας τις οδηγίες του GPS φτάσαμε ένα πρωί Πέμπτης στο Ωραιόκαστρο. Μπροστά μας υψωνόταν ένα συγκρότημα γκρίζων βιομηχανικών κτηρίων. Στο βάθος, όμως, μας περίμενε μια όαση χρώματος και εικονογραφημένων βιβλίων. Ο μικρός ελαιώνας που την πλαισίωνε μας έκανε να ξεχάσουμε για λίγο ότι βρισκόμαστε στην πόλη. Κι αν μέχρι εδώ μοιάζει με αφήγηση κάποιου παραμυθιού, είναι γιατί το DADOO είναι ο πύργος με τα φυλαγμένα παιδικά βιβλία. Μόνο που αυτός ο πύργος είναι ένα βιβλιοπωλείο ανοιχτό σε όλα τα μικρά και μεγάλα παιδιά.

 

Συνέντευξη: Σοφία Ζουλούμη

Φωτογραφιες: Arte di tre

Αν το DADOO είναι πύργος, τότε η Αναστασία κρατάει τα κλειδιά

Η Αναστασία, μαζί με την πολύτιμη βοήθεια της Μάχης, είναι ο άνθρωπος πίσω από το παιδικό βιβλιοπωλείο DADOO. Προερχόμενη από τον κλάδο της Νομικής, δεν έβρισκε την ευτυχία ανάμεσα σε φακέλους και υποθέσεις. «Πάντα είχα τη δημιουργικότητα μέσα μου, αλλά δεν ήξερα πού ακριβώς ήθελα να τη διοχετεύσω» μοιράζεται σχεδόν αμέσως μαζί μας. Όταν αποφάσισε να αφήσει τη δικηγορία δεν είχε αποφασίσει τι δρόμο ήθελε να ακολουθήσει. Μια ματιά όμως στη βιβλιοθήκη της και στη συλλογή των παιδικών της βιβλίων, μαζί με συζητήσεις με το σύζυγό της, υπήρξαν οι πυξίδες της.

Η συλλογή παιδικών βιβλίων ήταν μια συνήθεια που ξεκίνησε προτού γίνει μητέρα

«Από μικρή διάβαζα πολύ. Με ηρεμούσε. Έχω ανάμνηση να παίρνω ένα λογοτεχνικό βιβλίο και να το διαβάζω μέχρι τα ξημερώματα κάτω από ένα φωτάκι που είχα, παρά την ενόχληση της αδερφής μου στο διπλανό κρεβάτι». Κάπου στα 20, όμως, άρχισε να παρατηρεί τις εικόνες των βιβλίων. «Χαρακτηριστικά φέρνω στη μνήμη μου την Πίπη, τη Φακιδομύτη σε μια συλλεκτική έκδοση». Έτσι, αυθόρμητα και χωρίς κάποιο στόχο άρχισε να συλλέγει παιδικά βιβλία. Από τα ταξίδια άλλοι γυρνούσαν με καρτ ποστάλ και μαγνητάκια και η Αναστασία με εικονογραφημένα βιβλία. «Ήδη πριν γεννήσω το παιδί μάζευα παιδικά βιβλία και κάποιοι με κοιτούσαν περίεργα. Μετά το παιδί, αυτή η συνήθεια έγινε πιο έντονη. Είναι μάλλον που μέσα από την ενασχόληση με το παιδικό βιβλίο σού βγαίνει και η σύνδεση με το παιδί μέσα σου».

 

Όταν, λοιπόν, δε χωρούσε πλέον στο σπίτι από τα παιδικά βιβλία, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα δεύτερο σπίτι ανοιχτό σε όλους

Έτσι με την αρχική ιδέα ενός online παιδικού βιβλιοπωλείου φτάσαμε σήμερα στο φυσικό κατάστημα στο Ωραιόκαστρο. «Θέλαμε να ενσωματώσουμε όλα αυτά που είχαμε εμείς πρώτα ανάγκη ως καταναλώτριες. Πολλές φορές παρελάμβανα βιβλία χωρίς κατάλληλη προφύλαξη και προσοχή. Άλλες φορές πλήρωνα βιβλία που λανθασμένα φαίνονταν διαθέσιμα και μου επέστρεφαν τα χρήματα». Η Αναστασία δεν έβλεπε, λοιπόν, συχνά αυτήν την αγάπη και προσοχή που έτρεφε η ίδια προς το βιβλίο. Έτσι, αποφάσισε να μοιραστεί από την ανεξάντλητη δική της. Σε αυτό το ταξίδι επέλεξε για συνοδοιπόρο τη Μάχη, που είχε εμπειρία στο χώρο του βιβλίου και μοιραζόταν τον ίδιο ενθουσιασμό με εκείνη.

 

Πώς, λοιπόν, το DADOO ήρθε να καλύψει αυτές τις ανάγκες;

Το πρώτο και βασικό που ήθελε να δημιουργήσει η Αναστασία είναι μια μεγάλη αποθήκη, ώστε τα βιβλία να είναι πραγματικά διαθέσιμα. Η Αναστασία καταλαβαίνει από πρώτο χέρι την ανυπομονησία του ανθρώπου που παραγγέλνει ένα παιδικό βιβλίο. «Βάζουμε τα δυνατά μας να παραλαμβάνει ο πελάτης ακόμα και την επόμενη μέρα, όπου είναι εφικτό». Κάτι που προσέχουν ιδιαίτερα είναι να φτάνει το βιβλίο ασφαλές και όμορφο μέσα σε χαρτί πληρώσεως από 100% ανακυκλωμένο χαρτί. Προτείνουν μάλιστα και κατασκευές με το κουτί τους, ώστε τίποτα να μην πάει χαμένο. Η πάνινη τσάντα τους χωράει πολλή μαγεία και πολλά παιδικά βιβλία. Αυτό, όμως, που απολαμβάνουν περισσότερο από όλα μέσα στη μέρα είναι να κάνουν προτάσεις στους αναγνώστες. «Την πλειοψηφία των βιβλίων μας την έχουμε διαβάσει και κάνουμε προτάσεις ανάλογα με την ηλικία και τα ενδιαφέροντα. Οι πελάτες μάς λένε ότι έχουν ξενοιάσει με την επιλογή δώρων για τα παιδικά πάρτι».

Η μεγάλη ποικιλία αγγλικών τίτλων που μας εξέπληξε ευχάριστα

Μια ματιά μόνο στα ράφια αρκεί για να αντιληφθεί κανείς την εναλλαγή ελληνικών με αγγλικούς και κάποιους γαλλικούς τίτλους. Όπως μας επιβεβαιώνει η Αναστασία τα ξενόγλωσσα βιβλία ξεπερνούν τα 300. Της ζητάμε, λοιπόν, να μοιραστεί μαζί μας τη λογική πίσω από αυτήν την απόφαση. «Υπάρχει ένα παράθυρο μέχρι την ηλικία των 4, όπου τα παιδιά μαθαίνουν πολύ ευκολότερα ξένες γλώσσες. Τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα αγγλικά, είτε μέσω του σχολείου, είτε μέσω της τεχνολογίας. Το παιδικό βιβλίο είναι ένα όμορφο ερέθισμα να εξοικειωθεί το παιδί με τη γλώσσα και να το δει ως παιχνίδι. Δεν είναι σκοπός η διδασκαλία της γλώσσας, αλλά η εξοικείωση και η χαρά».

Όταν τη ρωτάμε για την έμπνευση του ονόματος έχει να μοιραστεί μαζί μας μια γλυκιά ιστορία

«Το όνομα του γιου μας είναι Νικόλας-Κωνσταντίνος. Έξω από την πόρτα του δωματίου του έχουμε κολλήσει γράμματα με το όνομά του. Πολύ συχνά φώναζε “Νταντού, Νταντού”. Στην αρχή δεν καταλαβαίναμε τι ήθελε να πει. Μια μέρα που του διάβαζα το όνομά του στην πόρτα άρχισε να φωνάζει “Νταντού”, από το Κωνσταντίνος. Οπότε DADOO είναι ο γιος μας».

Στο φυσικό κατάστημα έχουν προβλέψει ώστε μικρά και μεγάλα παιδιά να νιώθουν άνετα

Η Αναστασία γνωρίζει την αγωνία κάθε γονιού να μην φέρει αναστάτωση το παιδί του σε έναν χώρο εργασίας. Πιστεύει όμως ακράδαντα ότι «αν το παιδί δεν περιεργαστεί τα βιβλία, δεν τα αγγίξει, δε θα τα αγαπήσει». Έτσι, έχουν δημιουργήσει μια γωνιά με βιβλία τα οποία τα παιδιά μπορούν να ξεφυλλίσουν και ζωγραφίσουν, χωρίς το φόβο να τα φθείρουν. Η ομορφιά όμως του βιβλιοπωλείου είναι εσωτερική και εξωτερική.

 

Ο μικρός ελαιώνας στο πίσω μέρος, που είναι διαμορφωμένος για παιχνίδι και ξεκούραση, φιλοξενεί τις διάφορες δράσεις και την ανάγκη για σύνδεση. Οι δράσεις έχουν στο κέντρο τους το βιβλίο. «Φέρνουμε δημιουργούς να μας μιλήσουν για το έργο τους. Υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι. Τα βιβλία παίρνουν πρόσωπο και μορφή».

 

Τι είναι αυτό όμως που κάνει ξεχωριστό ένα παιδικό βιβλίο;

«Τα εικονογραφημένα βιβλία είναι έργα τέχνης. Το πρώτο πράγμα που μας τραβάει είναι η εικόνα, η τυπογραφία. Φυσικά, μας επηρεάζει ο εκδότης και η ιστορία. Τα πετυχημένα παιδικά βιβλία είναι αυτά που αγγίζουν τους πάντες, δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά. Το βιβλίο δεν πρέπει να είναι απαραίτητα απλοϊκό για να είναι κατανοητό στα παιδιά. Αρκεί να τα φέρεις σε επαφή. Δε θέλουμε διδακτικά βιβλία. Θέλουμε να βγαίνουν αβίαστα τα μηνύματα».

 

Οι ευεργετικές ιδιότητες των παιδικών βιβλίων

«Τα βιβλία μάς συγκινούν και μας κάνουν να ψάχνουμε μέσα μας. Είναι ένας τρόπος να μείνεις μόνος με τον εαυτό σου και να συνδιαλλαγείς». Η Αναστασία εστιάζει πολύ στη γέφυρα που δημιουργούν οι ιστορίες ανάμεσα στο γονιό και το παιδί. «Άρχισα να διαβάζω στο παιδί μου από την κοιλιά. Ήθελα να ακούει τη φωνή μου, αλλά δεν έβρισκα πάντα τι να πω. Θεωρώ ότι τα βιβλία δεν είναι μόνο για τη νυχτερινή ρουτίνα. Το δικό μας παιδί είναι πολύ κινητικό και δραστήριο. Δε θα καθίσει εύκολα. Με το βιβλίο συμβαίνει ένα κλικ. Χρειάζεται, όμως, και ο γονιός να ασχοληθεί». Η συζήτηση οδηγεί στο καλωσόρισμα όλο και περισσότερων βιβλίων με κοινωνικό περιεχόμενο. «Οι Δανοί διαβάζουν στα παιδιά βιβλία που δεν έχουν αίσιο τέλος. Εμείς έχουμε τη δυσκολία να μιλήσουμε, όχι τα παιδιά. Κάτι θα είναι δύσκολο για τα παιδιά, αν δεν τα φέρουμε ποτέ σε επαφή με αυτό».

Η Αναστασία και η Μάχη έχουν συμμάχους στην αποστολή τους. Είναι μαζί τους οι ήρωες και οι ηρωίδες τους

Τα παιδιά έως 2 ετών καθοδηγεί η Τούλα η κοτούλα που της αρέσει να σκαλίζει και να μαθαίνει. Μετά τα παίρνει από το χέρι η Ρίνα η δεινοσαυρίνα με τα κόκκινα πατίνια της, που έρχεται με φόρα και με μια αγκαλιά βιβλία. Τα παραδίδει στο Νικόλα το Δράκο, που εκτός από γρήγορες παραδόσεις βιβλίων, κάνει παρέα τα παιδιά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Με τους πρώτους προβληματισμούς καταφτάνει και ο Νότης ο Αστροναύτης που ψάχνει απαντήσεις και τις βρίσκει στα βιβλία. Η Τζέλα η νεράιδα συντροφεύει τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει αρκετά για να διαλέγουν τα βιβλία μόνα τους.

Δεν είναι μόνο τα όμορφα βιβλία που κάνουν τα μάτια μας να λάμπουν. Είναι και οι όμορφοι άνθρωποι πίσω από αυτά.

Μπορείς να επισκεφτείς το Dadoo στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, καθημερινά από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 09:00 – 17:00. Μπορείς όμως να κάνεις τις παραγγελίες σου και από το ηλεκτρονικό του κατάστημα. 

Αγαπούν να σε εξυπηρετούν και τηλεφωνικά και έτσι θα χαρούν πολύ αν καλέσεις στο 2310 547517 για περισσότερες πληροφορίες.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΣΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ☀ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ❤ ΥΠΑΡΚΤΟ ΑΠΟΘΕΜΑ ☺ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 50 ΕΥΡΩ ΕΚΤΟΣ ΔΥΣΠΡΟΣΙΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ
#piglampidesadvertorial

Eλένη Κατσούλη: “Κάθε παιδί είναι μοναδικό, και μπορεί να μας διδάξει πολλά αν το ακούσουμε”

Tη γνωρίσαμε μέσα από το προσωπικό της blog, www.littlehandsblw.com, μέσα από το οποίο ανακαλύψαμε έναν υπέροχο κόσμο συνταγών, και διατροφικών tips για παιδιά. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Περιπέτειες στην κουζίνα με τον Πάρη» (με συνταγές για μικρά χεράκια) από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Η Ελένη Κατσούλη μας λύνει πολλές από τις απορίες μας, που αφορούν την παιδική διατροφή, σχολιάζει νοοτροπίες ετών, οι οποίες συνεχίζουν να μας απασχολούν, και μας εξηγεί τα οφέλη της μαγειρικής διαδικασίας στην ψυχοσύνθεση και ανάπτυξη των παιδιών. Μήπως έφτασε η ώρα να καλλιεργήσουμε και να αλλάξουμε  συνήθειες; Με το νέο βιβλίο της Ελένης Κατσούλη, όλα μοιάζουν παιχνιδάκι!

 

Συνέντευξη στην Ιωάννα Σεραφειμίδου

 

Πώς προέκυψε η δημιουργία του δικού σου blog και τι μπορούν να βρουν οι γονείς στο www.littlehandsblw.com;

Όλα ξεκίνησαν από το Instagram, και πιο συγκεκριμένα από το προσωπικό μου προφίλ, όπου «ανέβασα» έτσι απλά ένα πιάτο του παιδιού μου. Τον επόμενο μήνα άλλο ένα, σιγά σιγά άρχισαν να μου ζητούν συνταγές, και το ένα έφερε το άλλο… Έτσι, απλά και όμορφα, και νιώθω ευγνώμων. Στο blog, λοιπόν, οι γονείς θα βρουν κυρίως συνταγές εύκολες, γρήγορες και θρεπτικές, για όλες τις ηλικίες και όλες τις περιστάσεις. Βασικά, θα βρουν τη λύση στο καθημερινό άγχος του «τι θα μαγειρέψω σήμερα».

 

 

Μέσα από την επικοινωνία που έχεις με γονείς, ποιο είναι τελικά το μεγαλύτερο άγχος και ανησυχία τους σε ό, τι αφορά τη διατροφή του παιδιού;

Πρέπει να διαλέξω ένα μόνο ε; (γέλια.) Αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στο «το παιδί μου δεν τρώει τίποτα» και στο «τι θα κάνω με τους τρίτους και αυτά που προσφέρουν ή αυτά που μου λένε».

 

Συχνά αναφερόμαστε στο «κατοχικό σύνδρομο», υπό την έννοια της διαρκούς πίεσης -συνήθως των παππούδων- να φάει το παιδί. Γιατί, τελικά, αυτή η νοοτροπία συνεχίζει να περνά από γενιά σε γενιά; Τι πρέπει να κατανοήσει ένας γονιός αναφορικά με την άρνηση ενός παιδιού, να φάει ό,τι εκείνος θεωρεί σωστό;

Αρχικά αυτό που χρειάζεται να κατανοήσουμε, και βασικά να αποδεχτούμε, είναι ότι τα παιδιά μας, από βρέφη ακόμα, χρειάζεται να τα εμπιστευτούμε και να τα σεβαστούμε. Θέλουμε να φροντίζουν το σώμα τους και να το προστατεύουν, την ίδια στιγμή που δεν τους αφήνουμε να το ακούσουν ή βάζουμε ένα κουτάλι στο στόμα τους με το ζόρι, ενώ μας έχει κάνει ξεκάθαρο ότι δεν θέλουν. Προσπαθούμε να τους μάθουμε να λένε «όχι» π.χ σε ξένους, την ίδια στιγμή που δεν ακούμε τα δικά τους «όχι». Δεν ξέρω, λοιπόν, γιατί αυτή η νοοτροπία συνεχίζει ακόμα να περνά από γενιά σε γενιά. Ξέρω, όμως, ότι πρέπει να αλλάξει.

 

Είσαι «υπέρμαχος» του baby-led weaning (ΒLW), κάτι που ακολούθησες σαν επιλογή για το δικό σου παιδί. Πολλοί είναι, όμως, οι γονείς που εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους. Λίγα λόγια για τη δική σου εμπειρία και μια συμβουλή που θα έδινες σήμερα.

Ουσιαστικά δεν επέλεξα το ΒLW, το παιδί μου μού έδειξε τον δρόμο. Του έδωσα επιλογές -ναι, σε 6 μηνών βρέφος- κι εκείνο επέλεξε τι του ταιριάζει. Εγώ απλώς σεβάστηκα την επιλογή του. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αποδοχή ότι το παιδί δε θα φάει αυτό που εσύ θεωρείς «φυσιολογική» ποσότητα, ούτε θα φάει από την πρώτη μέρα. Τα μικρά χεράκια ξεκίνησαν να τρώνε στον 7ο μήνα και ήταν πολύ καλά, θα μπορούσε να είναι και πολύ αργότερα, αλλά υπάρχει και ο φόβος της πνιγμονής. Ξέρω, τα έχω περάσει, είναι δύσκολο να διαχειριστούμε τα άγχη μας. Ωστόσο, η συμβουλή μου είναι: Δείξτε σεβασμό κι εμπιστοσύνη στα μικρά σας, ακολουθήστε τους ρυθμούς τους με υπομονή, και παρακολουθήστε πρώτες βοήθειες, ανεξαρτήτως μεθόδου εισαγωγής. Κάθε παιδί είναι μοναδικό, και μπορεί να μας διδάξει πολλά αν το «ακούσουμε».

 

 

Άρα, η διατροφή σχετίζεται άμεσα με τον σεβασμό απέναντι στο παιδί μας.

Πιστεύω απόλυτα ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός γύρω από τη διατροφή, όχι μόνο απέναντι στο παιδί, αλλά και απέναντι στους γονείς, που επιλέγουν να κάνουν κάτι που φαίνεται σε τρίτους ότι ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Νιώθω, δυστυχώς, ότι δεν υπάρχει σεβασμός π.χ απέναντι στη μητέρα που θηλάζει έξω. Δεν υπάρχει σεβασμός, αλλά δυσπιστία και κατακραυγή απέναντι σε γονείς, που ακολουθούν τη μέθοδο BLW ή ακόμα και απέναντι σε εκείνους, που μεγαλώνουν τα παιδιά τους ως vegan.

 

«Τι τρώμε πάλι αύριο;» είναι μια κλασική ερώτηση σε κάθε σπίτι. Πώς το Little Hands μάς δίνει τη λύση;

Όταν δημιούργησα το site ο στόχος ήταν ακριβώς αυτός, να βρίσκει ο επισκέπτης απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Επιπλέον, όποιος εγγράφεται στο newsletter έχει κάτι, που του δίνει έμπνευση και λύση. Ξέρω πόσο βασανιστικό είναι να αναρωτιέσαι κάθε μέρα, και είχα βρει μία πολύ απλή λύση, πριν ακόμα γίνω μαμά και τη μοιράζομαι!

 

 

Τελικά η διατροφή είναι θέμα παιδείας και κάτι που καλλιεργείται;

Θεωρώ ότι είναι θέμα συνήθειας. Mπορούμε να καλλιεργήσουμε και να αλλάξουμε τις συνήθειες; Αν ναι, τότε όλα είναι εφικτά. Όλα μια απόφαση είναι!

 

Ποιες είναι οι συνταγές, που διαπιστώνεις ότι έχουν μεγαλύτερη απήχηση και θετικό feedback από τις μαμάδες;

Χμμ, δύσκολη ερώτηση. Γενικά, ενώ όλοι ζητoύν αλμυρά, τελικά τη μεγαλύτερη απήχηση την έχουν τα γλυκά. Θετικό feedback υπάρχει σε όλα, ακόμα και μία λιγότερο δημοφιλή -λόγω υλικών που δεν συμπαθούν- συνταγή θα βρει το κοινό της και θα λάβω όμορφα σχόλια από κόσμο, που τελικά τόλμησε και τη δοκίμασε. Για αυτές τις συνταγές χαίρομαι τριπλά! (χαμογελάει)

 

Πόσο σημαντικό είναι τα ίδια τα παιδιά να συμμετέχουν στη μαγειρική διαδικασία και να πειραματίζονται στην κουζίνα;

Η μαγειρική διαδικασία είναι μία εξαιρετική δραστηριότητα για τα παιδιά, με πολλαπλά οφέλη για την ψυχοσύνθεσή τους και την ανάπτυξή τους. Η κουζίνα πραγματικά είναι ένα μαγικό μέρος για εκείνα, και αν τα αφήσουμε να την εξερευνήσουν θα εκπλαγούμε ευχάριστα.

Μέσα από τις συνταγές, πέραν από τις λογικομαθηματικές γνώσεις που προσφέρει, τα παιδιά μπορούν να καλλιεργήσουν την υπομονή τους, να μάθουν ότι για να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα χρειάζεται κόπος, να ανεξαρτητοποιηθούν, να ασκήσουν τη λεπτή και αδρή κινητικότητα, να ανακαλύψουν νέα υλικά, να συνεργάζονται, να ακολουθούν απλές οδηγίες, και φυσικά να δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις και δεσμούς μαζί μας, αξιοποιώντας δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους.

 

 

Πώς πήρες την απόφαση να γράψεις το βιβλίο «Περιπέτειες στην κουζίνα με τον Πάρη» (με συνταγές για μικρά χεράκια) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, και τι θα βρει κανείς μέσα σε αυτό;

Όταν, χάρη στις μαγειρικές δράσεις που έκανα σε παιδιά σαν νηπιαγωγός, συνειδητοποίησα την ανταπόκριση των παιδιών στη μαγειρική, ήθελα να βάλω τα παιδιά στην κουζίνα χωρίς εμένα. Ένα βιβλίο μαγειρικής γραμμένο αποκλειστικά για εκείνα ήταν ο καλύτερος τρόπος, που μπορούσα να σκεφτώ. Μέσα στο βιβλίο θα βρει κανείς 8 παραμυθοσυνταγές, με εικονογραφημένη τη συνταγή, αλλά και γραμμένη την εκτέλεση σε μορφή ιστορίας, με παιχνιδιάρικη διάθεση και μοναδική εικονογράφηση από τη Σάντρα Ελευθερίου.

Κάθε συνταγή συνοδεύεται από «συμβουλές επιτυχίας» αλλά και μία φωτογραφία, για να γνωρίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Στην αρχή του βιβλίου, υπάρχουν εισαγωγικά σημειώματα για γονείς αλλά και παιδιά, ενώ στο τέλος έχουμε τις ανεξάρτητες κάρτες συνταγών, τις οποίες μπορούν να κόψουν μαζί με την αντίστοιχη φωτογραφία. Να σημειώσω, επίσης, ότι ο ήρωας μας, ο Πάρης, σε κάθε ιστορία μαγειρεύει μαζί με κάποιον μεγάλο, από τη μαμά και τη δασκάλα, μέχρι τον παππού και τη νονά.

Αν επέλεγες την αγαπημένη σου καλοκαιρινή συνταγή, ποια θα ήταν αυτή;

Γεμιστά! Αλλά, αν πρέπει να δώσω ως απάντηση μία από τις συνταγές του blog, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Ίσως, να έλεγα κάποιο από τα παγωτά με 2-3 υλικά, που υπάρχουν. Χμμ… Μου έρχονται τώρα κι άλλες, μάλλον είναι ερώτηση παγίδα! (γέλια)

 

 

Πριν λίγες μέρες είχες τη χαρά να συναντήσεις τους μικρούς αναγνώστες του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη. Τι γεύση σου άφησε αυτή η εμπειρία; Το ομορφότερο σχόλιο που έλαβες;

Ναι, βρέθηκα και στη Θεσσαλονίκη πριν λίγες ημέρες, σε 3 υπέροχα σημεία της πόλης σας και πραγματικά μού άφησε την καλύτερη εμπειρία, γι΄ αυτό και τους χαιρέτισα όλους, λέγοντας «εις το επανιδείν». Το ομορφότερο σχόλιο δεν ήταν σχόλιο, ήταν μία ζεστή αγκαλιά από ένα κορίτσι, και τα γέλια των παιδιών όταν γίναμε διαγαλαξιακά μπιφτέκια!

 

 

Ποιοι είναι οι στόχοι σου σχετικά με το βιβλίο σου; Είναι στα άμεσα σχέδιά σου η κυκλοφορία κι άλλων βιβλίων, με ανάλογη ή διαφορετική θεματολογία;

Οι στόχοι μου σχετικά με το βιβλίο είναι να μπει σε όσες περισσότερες κουζίνες και βιβλιοθήκες μπορεί, και να γίνει εργαλείο στα χέρια όσων έρχονται σε επαφή με παιδιά, είτε αυτοί λέγονται γονείς, φροντιστές, συγγενείς, εκπαιδευτικοί, διατροφολόγοι ή λογοθεραπευτές, τους οποίους πρόσφατα έμαθα ότι ο Πάρης έχει βοηθήσει στα πλαίσια θεραπειών. Ιδέες για βιβλία υπάρχουν τόσες πολλές, και ήδη δουλεύω πάνω σε μία. Η θεματολογία φυσικά παραμένει ίδια, ακολουθώντας πάντα τη φιλοσοφία του Little Hands.

 

«Περιπέτειες στην κουζίνα με τον Πάρη» κυκλοφορούν από τις Eκδόσεις Μεταίχμιο.

 

www.littlehandsblw.com

Instagram: littlehands_blw

 

 

Γιορτάζεις…γιατί είσαι Μητέρα!

Γράφει η Στεφανία Τσακιράκη | Museum Art Therapist

 

Γιορτάζεις.

Γιατί είσαι μητέρα.

Γιατί είσαι μήτρα ζωής, έμπνευσης, ιδεών, δράσης.

Γιατί είσαι όλα αυτά που σε κάνουν να είσαι εσύ. 

Ναι, γιορτάζεις κάθε μέρα και το αξίζεις.

 

Τι έχει να σου προσφέρει λοιπόν μια ακόμη Γιορτή της Μητέρας; Ένα μπράβο; Για ποιον λόγο; Για κάτι το οποίο είσαι; Όχι, είσαι πολύ περισσότερα από κάτι που αξίζει ένα μπράβο!

Ίσως το μόνο που μπορεί να σου προσφέρει μια τέτοια μέρα είναι μια υπενθύμιση, του πόσο υπέροχη είσαι! Του ότι κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς. Του ότι είσαι αρκετή!

 

Κανείς δεν σε εκπαίδευσε να γίνεις μητέρα. Ακόμη κι όλα τα μαθήματα προετοιμασίας τοκετού ή γονεϊκότητας να ακολούθησες. Κι όλα τα βιβλία αν διάβασες. Κι αν είχες 100 συμβούλους και ειδικούς στο πλάι σου. Αυτό που γίνεσαι κάθε μέρα ως μητέρα είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ή να σου διδάξει από πριν. Γιατί είναι απλά βίωμα. Είναι πρόθεση και άφημα ταυτόχρονα.

Ξέρεις πώς θα ήθελες να πάνε τα πράγματα. Δεν ξέρεις όμως την τελική τους έκβαση. Κι είσαι τόσο δυνατή. Αφήνεσαι, εμπιστεύεσαι. Ψηλώνεις ψυχικά! Κάθε μέρα πλάθεις και πλάθεσαι!

 

Είναι όμως κι εκείνες οι ενοχές, οι τύψεις, τα ‘’θα μπορούσα να τα πάω καλύτερα’’. Τι να κάνεις όταν έρχονται μέσα στο δωμάτιο σαν τον ελέφαντα και πιάνουν όλο σου τον χώρο; Να πάρεις μια ανάσα, να θυμηθείς ποια είσαι.

 

Μα πώς να το κάνεις αυτό; Με τα δικά σου εργαλεία. Ανάπτυξε την εργαλειοθήκη σου. Μπορεί να είναι ένα τραγούδι, ένα ποίημα, μια φωτογραφία, ένας πίνακας, ένα βιβλίο, οτιδήποτε. Κάτι το οποίο σε κάνει να συνδέεσαι και πάλι με την πηγή σου.

 

Κάτι που μοιάζει σαν χάδι, αγκαλιά φροντίδας από εσένα προς εσένα. Κι αν ακόμη δεν έχεις ένα τέτοιο εργαλείο στην πολύτιμη θήκη σου, ακολούθησε τα παρακάτω βήματα.

 

Πάρε λίγες στιγμές για σένα. Θυμήσου την αναπνοή σου. Συνδέσου με τον εαυτό σου. Ετοιμάσου να αναζητήσεις αυτό το χάδι. Βρες το πρώτα μέσα σου. Έπειτα, αποφάσισε πού θέλεις να το ψάξεις. Είναι στη μουσική; Στην ποίηση; Στην τέχνη; Είναι κάτι το οποίο εσύ θα δημιουργήσεις για τον εαυτό σου;

Το διαδίκτυο μπορεί να σου προσφέρει αμέτρητες επιλογές. Θυμήσου να μην συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από εκείνο που σε συνδέει με τη μεγαλειώδη αλήθεια σου ως μητέρα. Όταν έρθει το σωστό εργαλείο στα χέρια σου θα το νιώσεις.

Κι όταν το βρεις, απόλαυσέ το!

Εάν θέλεις να είναι ένα βιβλίο το εργαλείο σου, τότε σου έχω μια πρόταση. Το βιβλίο Η τέχνη μου να Είμαι εγώ, της Στεφανίας Τσακιράκη (Εκδόσεις Φυλάτος). Πρόκειται για ένα γράμμα προς κάθε μητέρα, μα είναι ένα βιβλίο προς κάθε παιδί μιας μητέρας -που είμαστε όλοι μας. 

 

Στο έργο αυτό, θα αναζητήσεις μαζί με την αφηγήτρια την αγάπη ακόμη κι εκεί που οι πολλοί πιστεύουν πως δεν υπάρχει. Διότι εσύ τώρα πια ξέρεις, όταν την αγάπη την έχεις μέσα σου, μπορείς να τη βρεις παντού! 

 

Κι όσο μακρύ κι αν είναι το ταξίδι της σύνδεσής μας με την αποδοχή και την αγάπη του εαυτού μας (ως γονείς, μα πρωτίστως ως άνθρωποι), όσα χιλιόμετρα κι αν χρειάζεται να διανύσουμε για να συναντήσουμε την αλήθεια και την εσωτερική μας ελευθερία, αξίζει!

 

Φέτος, όσα λουλούδια κι ευχές κι αν δεχτείς, θυμήσου να κάνεις εσύ πρώτα ένα δώρο στον εαυτό σου! Γέμισε πρώτα εσύ τον εαυτό σου με αγάπη, με ό,τι έχεις περισσότερο ανάγκη σήμερα! Και βάλε το πρώτο εργαλείο στην εργαλειοθήκη του φωτός σου.

Γιατί είσαι Μητέρα!

Γιατί γιορτάζεις κάθε μέρα!

——————————————

Η προπαραγγελία του βιβλίου Η τέχνη μου να Είμαι εγώ έχει ξεκινήσει. Μπορείς να κάνεις σήμερα αυτό το ξεχωριστώ δώρο στον εαυτό σου ή/και σε φίλες σου, κάνοντας κλικ εδώ. 

 

Το καλύτερο γιορτινό δώρο

 

Γράφει η Πέπη Κολαρά | ΑΛΜΑ

Μύρισε Γιορτές!

Μια από τις πιο ευχάριστες στιγμές του χρόνου είναι η προσμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι αναμνήσεις της παιδικής μας ηλικίας ξαναζωντανεύουν και πλέον από μια άλλη θέση, αυτή του γονέα, θα δημιουργήσουμε στα παιδιά μας τις δικές τους γιορτινές αναμνήσεις που θα τις μεταφέρουν με τη σειρά τους στα δικά τους παιδιά!

 

Οι γιορτές αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία για να βιώσει η οικογένεια μοναδικές στιγμές, που θα την παρασύρουν μακριά από τον ξέφρενο ρυθμό και το άγχος της καθημερινότητάς και θα την βοηθήσουν να αφεθεί στη γλυκιά θαλπωρή που προσφέρει η παραμονή στο σπίτι και η χαρά των συναντήσεων με φίλους και συγγενείς.

 

Μέσα από τη ρουτίνα των γιορτών, με το στολισμό του σπιτιού και του χριστουγεννιάτικου δέντρου να βρίσκονται στην πρωτοκαθεδρία, το κάλεσμα αγαπημένων μας προσώπων, την προετοιμασία του εορταστικού τραπεζιού, τις γαργαλιστικές μυρωδιές, την προσμονή του αγαπημένου μας Αι-Βασίλη και των δώρων, συναισθήματα χαράς και ευφορίας κυριαρχούν σε μικρούς και μεγάλους!

 

Ο κίνδυνος να χαθεί η χαρά των Χριστουγέννων

Όμως, πέρυσι και φέτος, λόγω της πανδημίας, βιώνουμε όλοι μας μια διαφορετική κατάσταση. Αμφιθυμικά συναισθήματα κυριαρχούν μέσα μας και συναισθήματα χαράς και λύπης, αγωνίας και χαλάρωσης αναμιγνύονται συνεχώς, και ανάλογα με τη διάθεσή μας, καθένα από τα παραπάνω συναισθήματα αποκτά και πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο κίνδυνος, η ευφορία και η χαρά των γιορτών να εξανεμιστεί και να αντικατασταθεί με συναισθήματα απογοήτευσης, ανασφάλειας και το φόβο της μοναξιάς είναι μεγάλος.

 

Σκέφτομαι, λοιπόν, κατά πόσο θα μπορούσαμε να οχυρωθούμε απέναντι σε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση και να διατηρήσουμε μέσα μας το εορταστικό κλίμα. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι τα πολύτιμα παιδικά χρόνια είναι λίγα και μοναδικά. Αξίζει να αντιταχθούμε, απέναντι στη δύσκολη κατάσταση που μας περιτριγυρίζει και να δώσουμε στα παιδιά μας το σπουδαιότερο μήνυμα ζωής που δεν είναι άλλο πέρα από το μήνυμα της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της αγάπης!

 

  • Ναι και το σπίτι μας θα στολίσουμε!
  • Ναι, και μουσική την ώρα που θα στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο θα βάλουμε!
  • Ναι, και κάλαντα θα πούμε!
  • Ναι, και οικογενειακά παιχνίδια θα παίξουμε!
  • Ναι, και θα γελάσουμε αναπολώντας προηγούμενες εμπειρίες!
  • Ναι, και τα παραδοσιακά μας γλυκά θα πλάσουμε!
  • Ναι, και το γιορτινό μας τραπέζι θα ετοιμάσουμε!
  • Ναι, και δώρα θα ανταλλάξουμε!
  • Ναι, και με αγαπημένα μας πρόσωπα θα μιλήσουμε τηλεφωνικά και δε θα αρκεστούμε να στείλουμε απλά μηνύματα!
  • Ναι, και τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα δούμε με προσοχή, λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα!

 

Γιατί;

Γιατί κάθε γιορτή είναι μια αφορμή για να γιορτάσουμε τη ζωή! Όποιες και αν είναι οι συνθήκες! Γιατί τις συνθήκες τις διαμορφώνουμε κι εμείς! Γιατί έτσι  μπορεί η ζωή να δείξει την πραγματική της αξία και να γίνει καλύτερη! Γιατί αξίζει στα παιδιά μας να στείλουμε το πιο ηχηρό μήνυμα που δεν είναι άλλο από το ότι δεν αφήνουμε να μας καταβάλλουν και να μας αδρανοποιήσουν οι συνθήκες αλλά ότι μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις και αφήνουμε τα «φωτάκια» της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της αγάπης να λάμπουν μέσα μας!

Όπως λάμπουν κάθε χρονιά τα φωτάκια πάνω στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μας δημιουργώντας αξέχαστες, παραμυθένιες αναμνήσεις που τόση ανάγκη έχουμε όλοι μας!

 

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ από καρδιάς σε όλους!

 

Λίγα λόγια για την Πέπη Κολαρά

Η Πέπη Κολαρά, είναι απόφοιτος του Τμήματος Λογοθεραπείας και Ειδικής Αγωγής του Freie University of Berlin και του Humboldt University of Berlin (Γερμανία). Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αμερική στο Loyola University in New Orleans. Ειδικεύτηκε σε θέματα που αφορούν τις μαθησιακές δυσκολίες, τα προβλήματα συμπεριφοράς και τις διαταραχές λόγου και ομιλίας σε παιδιά κι εφήβους. Επίσης, είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του ΑΠΘ. Συνεργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης με την Δ΄ Πανεπιστημιακή Κλινική του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, δίδαξε σε Σχολές Γονέων διαφόρων δήμων όπου και οργάνωσε βιωματικά σεμινάρια. Συμμετείχε σε επιστημονικά συνέδρια στα οποία παρουσίασε θέματα της ειδικότητάς της κι έχει δημοσιεύσεις σε περιοδικά που αφορούν τον τομέα της Ειδικής Αγωγής και της Λογοθεραπείας. Οργάνωσε ομάδες παιχνιδιού στην οποίες συμμετείχαν γονείς με τα παιδιά τους προκειμένου να αναδείξει την παιδαγωγική αξία του παιχνιδιού στην καλλιέργεια δεξιοτήτων μέσα από την καθημερινότητα.

Εργάστηκε ως Ειδική Παιδαγωγός σε τμήματα ένταξης νηπιαγωγείου.  Έχει πολυετή εμπειρία στο πλαίσιο της αξιολόγησης, παρέμβασης και στο σχεδιασμό ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε μαθητές κι εφήβους με ΕΜΔ. Είναι η επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου Αγωγής Λόγου & Μάθησης «ΑΛΜΑ», στη Θεσσαλονίκη,  για περισσότερα από είκοσι έτη.

 

Μπορείς να μάθεις περισσότερα για την Πέπη Κολαρά στη σελίδα του Κέντρου Αγωγής Λόγου, Μάθησης & Αυτονομίας ΑΛΜΑ στο Facebook  καθώς και πολλές χρήσιμες ιδέες και παιχνίδια στο κανάλι του κέντρου στο Youtube.

Slow Family Life: κι αν μπορούσες να συνδεθείς πάλι με την παιδική χαρά;

Γράφει η Στεφανία Τσακιράκη | Museum Art Therapist

Τι είναι η Slow Life

Έχεις παρατηρήσει ένα παιδί να παίζει αφοσιωμένα με το αγαπημένο του παιχνίδι, να χτίζει ένα κάστρο στην άμμο, να γελάει γαργαριστά με όλο του το είναι; Αυτό είναι κάτι περισσότερο από τον ορισμό της Slow Life. Είναι η απόδειξη πως γίνεται, πως κάποτε ξέραμε πως είναι κι ίσως στη διαδρομή το ξεχάσαμε, μα και πως μπορούμε να το ξαναθυμηθούμε.

 

Μια ζωή φτιαγμένη από μικρές στιγμές απόλαυσης, σύνδεσης και αφιέρωσης του εαυτού μας στο τώρα, αυτό είναι η Slow Life και οι γονείς έχουν το μεγάλο προτέρημα να ζουν στο ίδιο σπίτι με τους ιδανικούς δασκάλους. Τα παιδιά είναι από τη φύση τους Slow, εάν δεν έχουμε προλάβει εμείς οι μεγάλοι να τα βάλουμε στον αγώνα των ταχυτήτων, των αμέτρητων δραστηριοτήτων, των προγραμμάτων που ξεχυλίζουν, του όλο έξω και περισσότερα και γρηγορότερα.

 

Slow Family Life

Τα ευχάριστα νέα είναι πως υπάρχει πάντοτε η ευκαιρία για να κάνουμε την οικογενειακή μας ζωή πιο αργή. Η Slow Family Life είναι εφικτή, αρκεί να το αποφασίσουμε. Γιατί όμως να το κάνουμε αυτό;

Στην ουσία, η λέξη Slow κρύβει από πίσω της πολύ περισσότερο νόημα. Ναι μεν σημαίνει αργή, αλλά σημαίνει επίσης απλή, ήρεμη, αυθεντική, γεμάτη νόημα ζωή. Γιατί τότε να ονομάζεται συγκεκριμένα “Slow” θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς; Διότι αποτελεί μέρος ενός ολόκληρου Slow κινήματος (Slow Movement) το οποίο ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ως απάντηση στην παγκόσμια αύξηση ταχυτήτων.

 

Το κίνημα Slow – Slow Movement

Το κίνημα Slow είναι μια φιλοσοφία ζωής. Μπορεί αυτό να ακούγεται βαρύγδουπο, αλλά από την άλλη δεν είναι κάτι άλλο, παρά μια πρόσκληση να κατεβάσουμε ρυθμούς, να συνδεθούμε (με την απλότητα, τη φύση, την οικογένειά μας, τους ανθρώπους γύρω μας) και να επιλέξουμε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή συνειδητά και βαθιά.

 

Οι βασικές αξίες του κινήματος Slow είναι: 

  • ο σεβασμός (στον εαυτό μας, την οικογένειά μας, τη φύση, τον πλανήτη, τη ζωή),
  • η αγάπη,
  • η σύνδεση και
  • το μοίρασμα.

Το ευχάριστο είναι πως μπορούμε να μετατρέψουμε τα πάντα στην Slow εκδοχή τους. Για τον λόγο αυτό το Slow σήμερα εφαρμόζεται σε αμέτρητους τομείς:

  • Slow Life,
  • Slow Food,
  • Slow Art (μέσα από την οποία μπήκαμε κι εμείς οι ίδιες στο Slow κίνημα),
  • Slow Book,
  • Slow Family,
  • Slow School,
  • Slow Business,
  • Slow Tourism,
  • Slow Cities (όχι η Θεσσαλονίκη δεν ανήκει ακόμη σ’ αυτές τις πόλεις για πολλούς λόγους, τους οποίους θα καταλάβεις στη συνέχεια),
  • Slow Cosmetics
  • Slow Love
  • και η λίστα συνεχίζεται…

Κάτι το οποίο είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου είναι πως το Slow, σε οποιονδήποτε από τους παραπάνω τομείς κι αν εφαρμόζεται, δεν είναι ο στόχος, αλλά το μέσον. Το μέσον προς τις εμπειρίες τις οποίες θέλουμε και ξέρουμε πως αξίζει να απολαμβάνουμε.

 

Τα οφέλη της Slow Family Life

Ας πάρουμε τη Slow Family Life για παράδειγμα, η οποία μας ενδιαφέρει περισσότερο στις Πυγολαμπίδες. Τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να προσφέρει το Slow στην οικογενειακή ζωή; Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου τα οφέλη του Slow Family Living, κατά την Bernadette Noll (σε ελεύθερη μετάφραση):

  • Όταν κατεβάζεις τους ρυθμούς στην οικογενειακή ζωή έχεις τη δυνατότητα να έχεις περισσότερη ενέργεια κι εσωτερική δύναμη ή πόρους για να αξιοποιήσεις.
  • Όταν έχεις περισσότερη ενέργεια κι εσωτερική δύναμη, είσαι περισσότερο παρούσα/όν στο τώρα.
  • Όταν είσαι περισσότερο παρούσα/όν στο τώρα, είσαι περισσότερο συνδεδεμένη/ος με τις προσωπικές σου ανάγκες και τις ανάγκες όλων των μελών της οικογένειας.
  • Όταν είσαι περισσότερο συνδεδεμένη/ος με τις ανάγκες κάθε ατόμου, όλοι νιώθουν πως τις/τους βλέπουν, τις/ τους δίνουν προσοχή και αξία.
  • Όταν όλοι νιώθουν πως τις/τους βλέπουν, νιώθουν ασφαλείς.
  • Όταν όλοι νιώθουν ασφαλείς, υπάρχει περισσότερη αρμονία.
  • Όταν υπάρχει περισσότερη αρμονία, υπάρχει περισσότερη αγάπη, περισσότερη σύνδεση, περισσότερη άνεση, περισσότερη διασκέδαση και περισσότερη χαρά.
  • Όταν υπάρχει περισσότερη αγάπη, σύνδεση, άνεση, διασκέδαση και χαρά, υπάρχει περισσότερη επιθυμία για το ΜΑΖΙ ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας.
  • Και τώρα και για πάντα.

Αυτό ακούγεται υπέροχο κι αν ρωτούσαμε όλους τους γονείς του κόσμου τι επιθυμούν για την οικογένειά τους πιθανώς να μας έδιναν την ίδια απάντηση: Να είμαστε μαζί, για πάντα. Κι ας γνωρίζουν πως φυσικά τα παιδιά κάποια μέρα θα φύγουν. Το να θέλουν να ξαναγυρίζουν είναι αυτό που κάνει τη διαφορά.

 

Πώς μπορεί κανείς να επιλέξει τη Slow Family Life

Πώς μπορεί λοιπόν κανείς να αλλάξει ρότα στην οικογενειακή ζωή βάζοντας τη Slow Family Life ως μέσο; Αυτός είναι ο στόχος μας ως ομάδα στις Πυγολαμπίδες, να βοηθήσουμε όλες τις οικογένειες που το επιθυμούν να γίνουν Slow. Το πρώτο πρώτο βήμα για κάτι τέτοιο είναι το να ξέρουμε το ΓΙΑΤΙ ξεκινάμε αυτό το μονοπάτι.

 

Αναζητώντας το εσωτερικό μας κίνητρο

Μια προτεινόμενη δραστηριότητα, εμπνευσμένη από την art-therapy, για να το πετύχουμε αυτό, είναι η παρακάτω:

Αυτό που έχω, αυτό που θέλω και το πως.

  • Σε προσκαλώ να πάρεις ένα χαρτί και να γράψεις αυθόρμητα πώς νιώθεις για την τωρινή κατάσταση της οικογένειάς σου. Γράψε χωρίς να κρίνεις τις λέξεις σου. Άσε την ειλικρίνεια να σε καθοδηγήσει. Έπειτα, σε ένα νέο χαρτί γράψε το πως θέλεις να νιώθεις μέσα στην οικογενειακή ζωή σου. Μίλησε με εικόνες, συναισθήματα, νιώσε ελεύθερη/ος.
  • Την ίδια δραστηριότητα μπορείς να την κάνεις χρησιμοποιώντας ζωγραφική αντί για γραφή. Μια ζωγραφιά για το πως νιώθεις τώρα μέσα στην οικογένειά σου και μια επόμενη ζωγραφιά για το πώς θέλεις να νιώθεις.
  • Τέλος, όποια από τις δυο δραστηριότητες κι αν επέλεξες, σε προσκαλώ να χρησιμοποιήσεις ένα τρίτο χαρτί στο οποίο να γράψεις ή να ζωγραφίσεις το “πως” θα μπορέσεις να οδηγηθείς από την πρώτη κατάσταση στη δεύτερη.

Μέσα από αυτήν τη δραστηριότητα έχεις το ‘’γιατί’’ σου, το οποίο είναι γεμάτο συναισθήματα, εικόνες και φαντασία. Από την άλλη έχεις και την πρώτη δική σου εργαλειοθήκη, διότι όπως πολύ σωστά φαντάζεσαι δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος ή δρόμος για τη Slow Family Life. Ο καθένας μας πειραματίζεται και αναζητά το τι ταιριάζει στη δική του οικογένεια. Και αυτό συχνά μπορεί και να αλλάζει.

Οδηγίες για μια Slow Family Life

 

Κάποιες βασικές κατευθυντήριες γραμμές που μπορεί να μας βοηθήσουν σ’ ένα συλλογικό επίπεδο είναι οι παρακάτω:

 

  • Τοποθέτηση προτεραιοτήτων

Τι είναι αυτό που έχει πραγματικά αξία αν κοιτάξουμε μέσα μας με απόλυτη ειλικρίνεια;

 

  • Δημιουργία της Not-to-do λίστας

Όσο συχνά το χρειαζόμαστε. Σε ποια πράγματα/καταστάσεις/συνήθειες/ακόμη και ανθρώπους μπορούμε να πούμε όχι, διότι πλέον δεν εξυπηρετούν τις προτεραιότητές μας; Εάν μάθουμε να λέμε όχι σε όσα δεν έχουν νόημα, θα μπορέσουμε να πούμε μεγάλα ναι σε όσα πραγματικά έχουν.

 

  • Ένα πράγμα τη φορά

Όχι, το multitasking δεν είναι μια δεξιότητα την οποία χρειαζόμαστε. Ναι, μπορούμε να την εξασκήσουμε αλλά με κόστος την ψυχική μας ηρεμία, το ρίσκο να μην κάνουμε τελικά τίποτα καλά ή ακόμη και τον κίνδυνο της ίδιας μας της ζωής.

 

  • Συνειδητότητα

Από την άλλη, επιλέγοντας να εστιάζουμε την προσοχή μας στο τώρα και σε αυτό το ένα πράγμα τη φορά που επιλέγουμε να κάνουμε, μπορούμε να συνδεόμαστε βαθύτερα με τον εαυτό, το σώμα και τις αισθήσεις μας, να απολαμβάνουμε τις στιγμές μας και τελικά να είμαστε πολύ περισσότερο δημιουργικοί και παραγωγικοί.

 

  • Αφοσίωση

Λήψη συνειδητής απόφασης πως αυτό που επιλέγουμε να κάνουμε την εκάστοτε στιγμή είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, διότι πολύ απλά το επιλέξαμε. Αυτό μπορεί να είναι τρία λεπτά διαλογισμού, το μαγείρεμα, η κηπουρική, το παιχνίδι με τα παιδιά, η βοήθεια για τις σχολικές δραστηριότητες, μια βόλτα στη φύση, μια συζήτηση με ένα φίλο. Μπορεί να είναι οτιδήποτε και μπορεί να γίνει τόσο μαγικό εάν του δώσουμε όλη μας την προσοχή, αφοσίωση και αγάπη.

 

  • Επιστροφή στη φύση

Δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα εδώ. Φύση ίσον ζωή και κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού μπορέσαμε να αναγνωρίσουμε βαθύτερα την αξία της επαφής μας με τη φύση, ας μην το ξεχάσουμε!

 

  • Φροντίδα του εαυτού! 

Σε περίπτωση εκκένωσης ενός αεροπλάνου ποιος υποχρεούται να βάλει πρώτα τη μάσκα οξυγόνου; Ο ενήλικας στον εαυτό του κι έπειτα στα παιδιά. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και στη ζωή. Χρειαζόμαστε το οξυγόνο μας, απ’ όπου κι αν αυτό πηγάζει. Δεν πρόκειται για εγωιστική πράξη, αλλά αντίθετα είναι η πιο γενναιόδωρη. Όταν αγαπάς κάποιον του χαρίζεις τον εαυτό σου κι είναι σημαντικό να χαρίζεις κάτι το οποίο είναι πλήρες, υγιές κι ευτυχισμένο.

 

  • Παρατήρηση του εαυτού και συνειδητή αλλαγή ρυθμού

Τρώμε γρήγορα; Προσπαθούμε να ανοίξουμε με μανία την πόρτα του σπιτιού δίχως να έχει πάρει φωτιά; Περπατάμε γρήγορα δίχως να έχουμε αργήσει ή να κάνουμε τζόκιγνκ; Μια ανάσα αρκεί για να επιστρέψουμε στον όμορφο αργό ρυθμό.

 

  • Απομάκρυνση από τις οθόνες

Τα κινητά, τάμπλετ, λάπτοπ, τηλεοράσεις δεν συγκρίνονται με την πραγματική ανθρώπινη επαφή. Οι συνέπειες της παρατεταμένης χρήσης της οθόνης είναι καταστρεπτικές για το παιδί αλλά και για τους ενήλικες. Η αύξηση της δυνατότητας εστίαση της προσοχής, η ποιότητα ύπνου, η σύνδεση με την πραγματικότητα και τους ανθρώπους γύρω μας είναι λίγα μονάχα από τα οφέλη της απομάκρυνσης ή του περιορισμού της οθόνης από τη ζωή μας.

 

  • Ποιότητα έναντι ποσότητας

Η ποιότητα έχει μεγαλύτερη αξία από την ποσότητα. Το είμαι είναι βαθύτερο του κάνω ή του έχω. Μπορείς να είσαι σίγουρη/ος πως έχεις όλα όσα χρειάζεσαι. Το decluttering αποτελεί μέρος της Slow Life, διότι θέλουμε να δημιουργούμε υπαρκτό, συναισθηματικό κι ενεργειακό χώρο για όσα έχουν πραγματικά αξία. Για όσα μας δίνουν χαρά όπως αναφέρει η Marie Kondo στη μέθοδό της Konmari.

 

  • Σύνδεση με την απλότητα

Η ζωή στην οποία σε προσκαλούμε δεν είναι instagramική. Και ας το καταλάβουμε μια φορά και για πάντα, δεν χρειάζεται να είναι! Η ζωή πρέπει να είναι άξια να τη ζούμε όχι για να την ποστάρουμε και να τη δείχνουμε. Εάν κάτι για την κοινωνία είναι απαραίτητο αλλά δεν προσφέρει τίποτα στη δική μας οικογενειακή ζωή τότε δεν τίθεται ούτε ερώτημα για τη λήψη της απόφασης.

 

  • Παιχνίδι και δημιουργικότητα

Ο άνθρωπος δεν σταματάει να παίζει επειδή μεγαλώνει, αλλά μεγαλώνει επειδή σταματάει να παίζει. Δεν το είπα εγώ, αλλά ο Πάμπλο Πικάσο και παρότι ως γονεϊκό πρότυπο δεν ήταν το ιδανικό, ως δημιουργικό πνεύμα ήταν. Κι εδώ γι’ αυτό πρόκειται, για την εσωτερική ψυχική δημιουργικότητα του ατόμου.

 

Σε αυτή τη λίστα είσαι περισσότερο από ευπρόσδεκτη/ος να προσθέσεις όλα όσα θεωρείς πως μπορούν να σε βοηθήσουν στο μονοπάτι σου προς μια πιο απλή, αργή και γεμάτη νόημα οικογενειακή ζωή. Από τη μεριά μου μπορώ να σε βεβαιώσω πως με την Ιωάννα και τις Πυγολαμπίδες δεν θα ησυχάσουμε εάν δεν βοηθήσουμε κάθε οικογένεια που το επιθυμεί (αλλά και πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας) να γίνει Slow.

Γιατί μπορούμε, το θέλουμε και το αξίζουμε!

 

Λίγα Λόγια για τη Στεφανία Τσακιράκη!

Η Στεφανία Τσακιράκη είναι λάτρης της τέχνης, των βιβλίων και του ανθρώπου. Συνδυάζοντας αυτά που τη συγκινούν αναζήτησε στο Παρίσι την Art Therapy. Εκεί εξειδικεύτηκε στην τέχνη των μουσείων (Museum Art Therapy) από τη μια αλλά και τα βιβλία (Book Therapy) από την άλλη, ως θεραπευτικά μέσα. 

Αν βρεθείς μαζί της σε κάποιο μουσείο ή βιβλιοπωλείο, δε θα σε ξεναγήσει ούτε θα σου δείξει. Θα περπατήσει δίπλα σου, βοηθώντας σε να δεις με τα μάτια της καρδιάς σου. Δε θα σου πει τι θέλει να πει ο ποιητής, αλλά θα σε διευκολύνει στην καλλιέργεια ενός διαλόγου με τα έργα που σε ελκύουν, για να ακούσεις τι θέλει να πει σε σένα το εκάστοτε δημιούργημα.

Επίσης, τα τελευταία χρόνια η Στεφανία είναι υπέρμαχος του Slow κινήματος. Ξεκινώντας από την Slow Art και τo Slow Book οδηγήθηκε στη Slow Life και τη Slow Therapy. Slow για τη Στεφανία δεν σημαίνει όμως απλώς ‘’αργός/ή/ά” αλλά η ροή στην κατάλληλη για την κάθε στιγμή ταχύτητα. 

Μπορείς να μάθεις περισσότερα για τη Στεφανία και το έργο της στον ιστότοπό της: www.whatiseeinart.com καθώς επίσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: instagram & facebook

Οικογένεια και ψηφιακά μέσα: αναζητώντας την ψηφιακά εγγράμματη κουλτούρα

 

Γράφει ο Κωστής Δημολιός | mediaowl.blogspot.com & Σπιτόδενδρο

Αύγουστος 2021. Έπειτα από αρκετούς μήνες σε lockdown, το καλοκαίρι και οι ημέρες των  διακοπών είχαν πάλι φτάσει. Στην πόλη όλες και όλοι ετοιμάζονται πυρετωδώς για να αφήσουν την αποπνικτική ζέστη και να βρεθούν στην κοντινότερη παραλία για να απολαύσουν λίγες στιγμές δροσιάς.

 

Τις ζεστές εκείνες ημέρες βρέθηκα κι εγώ στην αγορά της πόλης. Εκεί, ανάμεσα στον κόσμο που έτρεχε σε φρενήρεις ρυθμούς, ήταν μια οικογένεια με το τρίχρονο παιδί της στο παιδικό του καρότσι. Οι γονείς, πριν τις διακοπές τους ή εκμεταλλευόμενοι την περίοδο των εκπτώσεων και με το παιδί ασφαλισμένο στο καροτσάκι, είχαν την προσοχή τους στις αγορές που ήθελαν να κάνουν.

 

Το παιδί από την άλλη δε φαινόταν να απασχολείται καθόλου από τις βιτρίνες και από το τι συνέβαινε γύρω του. Είχε στα χέρια του κάτι που τραβούσε όλη σχεδόν την προσοχή του: το smartphone των γονιών του.

 

Ψηφιακά Μέσα: Μία δύναμη που μας “μαγνητίζει”…

 

Το φαινόμενο είναι το πλέον σύνηθες στην εποχή μας και παρατηρείται χρόνια τώρα. Την ώρα που οι γονείς έχουν κάποια ασχολία (δουλειά, ψώνια ή αναζητούν λίγη ηρεμία μετά από μια δύσκολη ημέρα) ψάχνουν τρόπους να απασχολήσουν τα παιδιά τους. Οι ψηφιακές συσκευές μετατρέπονται εκείνη τη στιγμή κατά ένα τρόπο σε ψηφιακές νταντάδες που αναλαμβάνουν να τραβήξουν την προσοχή των παιδιών κρατώντας τα απασχολημένα.

 

Χιλιάδες βιντεοπαιχνίδια, applications κάθε τύπου, ατέλειωτες ώρες παρακολούθησης βίντεο στο youtube, εφαρμογές chat και messaging ή και κοινωνικά δίκτυα, αποτελούν το ψηφιακό δέλεαρ το οποίο έχει εισχωρήσει στα βάθη των ανθρώπινων αναγκών και της ψυχοσύνθεσής μας. Κι έχει εισχωρήσει τόσο πολύ στα άδυτα της ψυχής μας που ακόμη και ως ενήλικες δε θα αντέξουμε κάποια λεπτά χωρίς να δούμε τη ζωηρά χρωματιστή και φανταχτερή οθόνη του κινητού μας, τα likes και τις επιβραβεύσεις των εφαρμογών κοινωνικών δικτύων ή παιχνιδιών, ή τις δεκάδες κόκκινες βουλίτσες ειδοποιήσεων που κατακλύζουν τις συσκευές αυτές.

 

Πολλές φορές το κινητό αποτελεί την κινητήριο δύναμη που θα μας κάνει να σηκωθούμε από το κρεβάτι για να δούμε τα e-mails μας, θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα δούμε πριν κοιμηθούμε ή θα είναι αυτό που το πρωί θα μας δώσει μέσω μια εφαρμογής ένα κίνητρο για να βγούμε από το σπίτι και να κάνουμε γυμναστική.

 

Ψηφιακές συσκευές: εργαλεία που απαιτούν γνώση και εκπαίδευση.

Ίσως ασυνείδητα οι γονείς να αναγνωρίζουν τη δύναμη των “έξυπνων συσκευών” και τότε είναι που τις δίνουν στα παιδιά για να κρατηθούν απασχολημένα έτσι ώστε να βγάλουν εις πέρας κάποια άλλη δραστηριότητα ή υποχρέωσή τους. Κι αυτή η στάση είναι κατανοητή ως ένα βαθμό, δεδομένων των γρήγορων ρυθμών ζωής και των απαιτήσεων της καθημερινότητάς μας.

 

Με τη χρήση των ψηφιακών συσκευών όμως να είναι ένα ακόμη αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ίσως εύλογα να αναρωτιόμαστε το εξής: η χρήση των συσκευών αυτών από τα παιδιά, μετά και από κάποια ηλικία, είναι όντως κάτι το κατακριτέο; Η απάντηση είναι “όχι”.

 

Η χρήση όμως των συσκευών αυτών όπως και κάθε άλλης συσκευής ή εργαλείου στο σπίτι, χρειάζεται κάποια εκπαίδευση, για να χρησιμοποιηθεί με ορθό τρόπο και σύνεση. Σίγουρα, επίσης, χρειάζεται μέτρο και εποπτεία από τον γονέα.

 

 

Ο φόβος και οι άμυνες προς τις ψηφιακές “απειλές”.

 

Πριν εξελίξουμε όμως τις παραπάνω σκέψεις, ας δούμε και την άλλη πλευρά. Πολλοί είναι οι γονείς, οι οποίοι φοβούμενοι τις επιπτώσεις της χρήσης των ψηφιακών μέσων περνάνε στο άκρο της πλήρους απαγόρευσής τους.

 

Γονείς οι οποίοι υποστηρίζουν ότι δε θα επιτρέψουν στα παιδιά τους την πρόσβαση και τη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία τους. Γονείς που εγείρουν ηθικά ερωτήματα γύρω από το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα, που θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα περιβάλλον με πολλές απαγορεύσεις, “πρέπει”, περιορισμούς και φόβο για την τεχνολογία. Γονείς που θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε συνθήκες που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον ψηφιακό κόσμο που γνωρίζουν τα παιδιά μέσω του ευρύτερου κοινωνικού τους περιβάλλοντος.

 

Οι φόβοι και οι ανησυχίες που μπορεί να έχουν αυτοί οι γονείς είναι δεκτοί και έχουν σοβαρές βάσεις. Μήπως όμως η πλήρης αποκοπή των παιδιών και η προσπάθεια των γονιών να τα προστατέψουν, φέρει περισσότερα προβλήματα από λύσεις;

 

Ένας κόσμος δίπολων αναζητά μέθοδο και κανόνες.

 

Στον σύγχρονο κόσμο των κοινωνικών δικτύων η δημιουργία δίπολων είναι αρκετά συνηθισμένη. Στο δίπολο τεχνοφοβία από τη μία και καταχρηστική χρήση των μέσων, καλούμαστε να βρούμε μια μέση λύση. Στην ψηφιακή εποχή στην οποία ζούμε, μπορούμε να αποκόψουμε εντελώς τα παιδιά από τις ηλεκτρονικές συσκευές οι οποίες έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας;

 

Ή πρέπει να τα αφήσουμε στο έλεος της κατάχρησης και σε ένα ψηφιακό άνεμο που θα δημιουργήσει παιδιά- παθητικούς αποδέκτες πληροφοριών και των οποίων επιπτώσεων της χρήσης των μέσων;

 

Η απάντηση και για τα δύο είναι “‘όχι”. Η χρήση και η εξοικείωση με τα ψηφιακά μέσα θέλει -όπως αναφέραμε και παραπάνω- τρόπο, μέθοδο και μέτρο.

 

Ο σύγχρονος ψηφιακός κόσμος αναζητά μια ισορροπία.

 

Η τεχνοφοβία και η πλήρης απομάκρυνση των παιδιών από την τεχνολογία θα δημιουργήσει μελλοντικούς πολίτες με σημαντικές κοινωνικές, τεχνολογικές και επικοινωνιακές δυσκολίες. Ένα τεχνολογικά αναλφάβητο άτομο, στη σημερινή εποχή αλλά και στο μέλλον, δεν θα καθίσταται ικανό να επικοινωνήσει αποτελεσματικά, να αναζητήσει άμεσα έγκυρες πληροφορίες, να διακρίνει τις ψηφιακές απάτες, την παραπληροφόρηση, την προπαγάνδα και τις ψευδείς ειδήσεις ή και να τον τεχνολογικό εθισμό. Κι ο κατάλογος των ψηφιακών “απειλών” και αντίστοιχα των δεξιοτήτων που απαιτούνται για να αντιμετωπιστούν γίνεται όλο και πιο μακρύς.

 

Μπορεί άραγε να δοθούν λύσεις στη χρήση των ψηφιακών μέσων εντός του οικογενειακού περιβάλλοντος;  Πώς πρέπει να διαχειριστούν οι γονείς την επιθυμία των παιδιών τους να έχουν στα χέρια τους το κινητό ή το τάμπλετ; Πώς μπορούν να διαχειριστούν οι γονείς τη δική τους ανάγκη να κρατήσουν τα παιδιά τους απασχολημένα για κάποια ώρα μέσα στην ημέρα; Ποια πρότυπα πρέπει να δίνουν οι γονείς ως προς τη χρήση των μέσων; Πότε και πώς, πρέπει να βάλουν φρένο στις ατέλειωτες ώρες παρακολούθησης βίντεο στο Youtube;

 

Οι λύσεις που οφείλουμε να δώσουμε ως γονείς και εκπαιδευτικοί, είναι σύνθετες και ίσως χρειαστούν χρόνια για να αποδώσουν καρπούς. Πρόκειται για λύσεις που αφορούν στην καλλιέργεια μιας ψηφιακά εγγράμματης κουλτούρας, οι βάσεις της οποία δειλά-δειλά τίθενται τα τελευταία χρόνια.

 

Αναζητώντας λύσεις σε ένα πολυδιάστατο πρόβλημα.

 

Οι ψυχολογικές, αναπτυξιακές, κοινωνικές και γνωστικές επιπτώσεις της χρήσης των ψηφιακών μέσων από τα παιδιά αλλά και φυσικά από τους ενήλικες, έχει θιχτεί και αναλυθεί πολλάκις από δεκάδες επιστήμονες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο κανόνας «3-6-9-12» του Γάλλου Ψυχίατρου Serge Tisseron, ο οποίος προτείνει την πλήρη απομάκρυνση των παιδιών από τις οθόνες πριν την ηλικία των 3 ετών.

 

Η δε χρήση τους με μέτρο και σύνεση στις μεγαλύτερες ηλικίες αποτελεί μια πρόκληση για την κάθε οικογένεια που θέλει να μεγαλώσει υπεύθυνα τα παιδιά της. Οι γονείς είναι αυτοί που θα δώσουν το παράδειγμα και θα θέσουν τις βάσεις της ορθής -μη παθητικής χρήσης των ψηφιακών μέσων.

 

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι επιπλέον αυτό που, επιτέλους, πρέπει να αναλάβει να ενσωματώσει στο αναλυτικό του πρόγραμμα όλες εκείνες τις σύγχρονες δεξιότητες μιντιακού εγγραμματισμού που θα καταστήσουν τις μελλοντικές γενιές ενεργούς χρήστες, κριτικούς αποδέκτες του κατακλυσμού πληροφοριών, επικοινωνιακών και ψυχολογικών τρικ που αναδύονται μέσα από τις οθόνες και που θα τους καταστήσει στη συνέχεια υπεύθυνους, εγγράμματους μελλοντικούς γονείς και πολίτες.

 

Η ευθύνη για την ανάδειξη μιας ψηφιακά εγγράμματης κουλτούρας είναι στα χέρια μας!  Θα χρειαστούν, ενδεχομένως, κάποια χρόνια ενημέρωσης, εκπαίδευσης και οργάνωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, ενημέρωσης των εκπαιδευτικών φορέων και θεσμών για να σχεδιαστούν και να εφαρμοστούν σχετικά εκπαιδευτικά προγράμματα.

 

Η κύρια ευθύνη όμως παραμένει στους πολίτες και στις οικογένειες. Εμείς πρέπει να θέσουμε τις βάσεις και να φέρουμε το θέμα της δημιουργίας- σύστασης μιας ψηφιακά εγγράμματης κουλτούρας. Μιας στάσης ζωής για ένα μέλλον καλύτερο για εμάς, τα παιδιά μας και την κοινωνία μας.

 

Καιρός να ανοίξουμε ένα διάλογο για ένα καλύτερο ψηφιακό και κατ’ επέκτασιν κοινωνικό μέλλον.

 

Εσείς, ποιους προβληματισμούς θα θέλατε να θέσετε σχετικά με αυτό το σύγχρονο και φλέγον ζήτημα; Σε ποιες πτυχές  θεωρείτε πως πρέπει επικεντρωθούμε ώστε να δοθούν άμεσες λύσεις;

Αντιμετωπίζετε κάποιο “ψηφιακό ζήτημα” στο οικογενειακό σας περιβάλλον που χρήζει άμεσης λύσης; Αφήστε μας τις σκέψεις σας στα σχόλια και θα επανέλθουμε σύντομα.

 

 

Λίγα λόγια για τον Κωστή Δημολιό

Ο Κωστής Δημολιός είναι ένας νηπιαγωγός, με παιδαγωγικές ανησυχίες που σχετίζονται με τις σχέσεις των ανθρώπων με τα ψηφιακά μέσα. Αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής του Α.Π.Θ., συνέχισε τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. και είναι συνιδρυτής του Παιδικού Σταθμού- Νηπιαγωγείου «Σπιτόδενδρο».

Θα τον βρεις στο σχολείο να τραγουδάει στα παιδιά με την κιθάρα του ή να φωτογραφίζει τη Θεσσαλονίκη με τον φωτογραφικό του φακό.

Μπορείς να μάθεις περισσότερα για τον Κωστή και την Παιδεία στα Ψηφιακά Μέσα στον Ιστότοπό του Media Owl όπως επίσης και στη σελίδα του στο Instagram.

Ένα τριήμερο στην Αθήνα γεμάτο… Χρώματα και Μουσεία!

Όσο αγαπάμε τη Θεσσαλονίκη ως μόνιμοι κάτοικοί της, άλλο τόσο λατρεύουμε την Αθήνα, η οποία πάντα έχει κάτι νέο να μας προσφέρει. Η πρωτεύουσα για μία ακόμη φορά μας εντυπωσίασε, αφού γέμισε με γνώση, χαρά και χρώματα την τριήμερη οικογενειακή εξόρμησή μας. Φυσικά σε αυτό συνέβαλλε και το ξενοδοχείο στο οποίο μείναμε, που ακόμα και η ονομασία του είναι ενδεικτική της «πολύχρωμης» φιλοξενίας που προσφέρει.

Το COLORS Hotel Athens, πέρα από την υπέροχη αισθητική και τις μοναδικές ανέσεις που προσφέρει στους επισκέπτες του, αποτελεί το ιδανικό «ορμητήριο» για επισκέψεις στα σημαντικότερα αθηναϊκά αξιοθέατα, αφού βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, σε απόσταση αναπνοής από τις σημαντικότερες τοποθεσίες της πόλης.

Λίγα μόλις λεπτά από την κεντρική πλατεία Συντάγματος αλλά και την Ομόνοια, είναι εύκολα προσβάσιμο από όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς για εκείνους που δε διαθέτουν αυτοκίνητο, αλλά και για τους αιώνιους λάτρεις των περιπάτων. Αν πάλι φτάσετε με αυτοκίνητο, όπως εμείς, τότε θα βρείτε σε απόσταση μερικών μέτρων πάρκιγκ για το αυτοκίνητό σας. 

Κι αν τρεις ημέρες στην Αθήνα σας φαίνονται λίγες για να χωρέσουν πολλές δραστηριότητες, είμαστε εδώ για να σας αποδείξουμε ότι όταν έχεις καλή διάθεση και όρεξη για νέα ερεθίσματα, όλα είναι εφικτά!

Ακολουθούν τα highlights της υπέροχης παραμονής μας, η οποία γέμισε τις «μπαταρίες» μας και το μυαλό μας με μοναδικές εμπειρίες, που έχουμε βάλει στόχο – σύντομα – να επαναληφθούν!

 

Takeyournotes!

 

Ημέρα 1η

Αν φτάσετε αεροπορικώς στην Αθήνα, και άρα είστε αρκετά ξεκούραστοι, μπορείτε να αρχίσετε τη μέρα σας δυναμικά! Ακόμα όμως και αν φτάσετε με αυτοκίνητο, όπως εμείς, και μάλιστα μέσα στο κατακαλόκαιρο με καύσωνα, ο αέρας της Αθήνας είναι τόσο διαφορετικός που μπορείτε να ξεκινήσετε αμέσως τις βόλτες! Εμείς, αφού αφήσαμε τις αποσκευές μας στο υπέροχο δωμάτιο που μας περίμενε στο COLORS Hotel Athens, ξεκινήσαμε με ανεβασμένη διάθεση για την πρώτη περιπέτεια!

Πρώτη στάση το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας, με συλλογές που απαριθμούν περισσότερα από 11.000 εκθέματα, προσφέροντας στον επισκέπτη ένα πανόραμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, από τις αρχές της προϊστορίας έως την ύστερη αρχαιότητα.

Το μουσείο στεγάζεται σε ένα επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα, με την 8.000 τ.μ έκτασή του να φιλοξενεί πέντε μεγάλες μόνιμες συλλογές: αυτή των Προϊστορικών Αρχαιοτήτων (περιλαμβάνει έργα του νεολιθικού, κυκλαδικού και μυκηναϊκού πολιτισμού και ευρήματα από τον προϊστορικό οικισμό της Θήρας), τη Συλλογή Έργων Γλυπτικής (παρουσιάζει την εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής 7ο αι. π.Χ- 5ο αι. μ.Χ., μέσα από μοναδικά έργα τέχνης), τη Συλλογή Αγγείων και Μικροτεχνίας (αντιπροσωπευτικά έργα της αρχαίας ελληνικής κεραμικής από τον 11ο αι. π.Χ. έως και τη ρωμαϊκή εποχή, αλλά και η Συλλογή Σταθάτου, μια διαχρονική συλλογή μικροτεχνημάτων, τη Συλλογή Έργων Μεταλλοτεχνίας ( πολλά μοναδικά πρωτότυπα έργα, αγάλματα, ειδώλια και έργα μικροτεχνίας) και τέλος τη μοναδική για την Ελλάδα Συλλογή Αιγυπτιακών και Ανατολικών Αρχαιοτήτων.

Για την Ολυμπία, που φέτος πηγαίνει πέμπτη τάξη, το Μουσείο ήταν κάτι παραπάνω από ενδιαφέρον!

Tο Εθνικό Αρχαιολογικό Mουσείο σχεδιάζει και υλοποιεί δωρεάν εκπαιδευτικές δράσεις για παιδιά ηλικίας 6-13 ετών, στοχεύοντας στο να αξιοποιήσουν τον ελεύθερο χρόνο τους, ενεργοποιώντας τη φαντασία και αναπτύσσοντας τη δημιουργικότητά τους.

Αργότερα είδαμε στην ιστοσελίδα του Μουσείου πως διατίθεται δωρεάν και ένα εκπαιδευτικό έντυπο «Με την οικογένειά μου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο» για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών, το οποίο προτείνει στα παιδιά και τους γονείς τους μια ευχάριστη εκπαιδευτική περιήγηση σε επιλεγμένα εκθέματα των Συλλογών του Μουσείου, καθώς και σχετικές δραστηριότητες. Αναζητήστε το!

Αν είναι μέσα στα άμεσα σχέδιά σας μια επίσκεψη στην Αθήνα, μη χάσετε την περιοδική έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου «Οι Μεγάλες Νίκες. Στα όρια του Μύθου και της Ιστορίας», η οποία εντάσσεται στο πρόγραμμα εορτασμού της επετείου των 2500 χρόνων από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και θα είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 20 Οκτωβρίου 2020 έως τις 31 Οκτωβρίου 2021.

www.namuseum.gr

Έφτασε μεσημεράκι και οι ενδιαφέρουσες πληροφορίες μας άνοιξαν την όρεξη! Στα προτεινόμενά μας δε θα μπορούσε να μην είναι το ErgonHouse στο Σύνταγμα, με τις πιο ιδιαίτερες deli επιλογές, τόσο για brunch όσο και για ένα κυρίως γεύμα, αλλά και το μεξικάνικο Taqueria Maya –επίσης λίγα μόλις λεπτά από το μετρό Συντάγματος- για εσάς που αγαπάτε την ethnic κουζίνα.

Και αφού φάγαμε και πήραμε τις απαραίτητες ανάσες, σειρά είχε το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ένας περιβαλλοντικά βιώσιμος, διεθνούς εμβέλειας πολιτιστικός, εκπαιδευτικός και ψυχαγωγικός αστικός τόπος, ο οποίος περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδoς και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καθώς και το έκτασης 170 στρεμμάτων Πάρκο Σταύρος Νιάρχος. Αν η εκδρομή σας είναι οικογενειακή, όπως η δική μας, οι Παιδικές Χαρές είναι τα πιο ζωντανά και χαρούμενα σημεία του Πάρκου Σταύρος Νιάρχος και φυσικά σημείο συνάντησης των παιδιών.

Οι χώροι διαθέτουν όργανα φτιαγμένα από ξύλο, το οποίο προέρχεται από υλοτομία που βασίζεται στην αειφόρο δασοκομία, ενισχύοντας την οικολογική συνείδηση των παιδιών, ενώ οξύνει τις αισθήσεις, και αυξάνει σημαντικά την αξία του παιχνιδιού. Μάλιστα, ενθουσιαστήκαμε όταν μάθαμε ότι το ξύλο από το οποίο είναι φτιαγμένα τα όργανα στις Παιδικές Χαρές του ΚΠΙΣΝ, μεγαλώνει σε υψόμετρο πάνω από 1.000 μέτρα και αυτό εξασφαλίζει καλύτερες φυσικές ιδιότητες, όπως μεγαλύτερη σταθερότητα, ανθεκτικότητα και λιγότερα θραύσματα. Οι Παιδικές Χαρές του ΚΠΙΣΝ δεν περικλείονται από κάγκελα, αλλά περιφράσσονται από θάμνους, επιτρέποντας στα παιδιά να ανακαλύψουν τα όριά τους και τον κόσμο σε ένα ασφαλές και ευχάριστο περιβάλλον. Λίγο πιο δίπλα οι εντυπωσιακοί Πίδακες Νερού περιμένουν για υδάτινα παιχνίδια και διασκέδαση δίχως όρια.

Τα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά προγράμματα του Ιδρύματος είναι πολλά και ποικίλα, ανάλογα με το τι αναζητάει ο κάθε επισκέπτης. Καλό θα ήταν να ενημερωθείτε για αυτά πριν την επίσκεψή σας, στο www.snfcc.org. Θα ανακαλύψετε πολλά εργαστήρια και προγράμματα σχετικά με την αρχιτεκτονική, τη φύση, τις τέχνες, την επιστήμη και την τεχνολογία, τα οποία και εσείς και τα παιδιά σας θα απολαύσετε!

Μετά από μία γεμάτη ημέρα, απολαύσαμε τις ανέσεις του δωματίου μας στο COLORS Hotel Athens, απαριθμώντας τα όσα ενδιαφέροντα είδαμε, πριν την καληνύχτα…

 

Ημέρα 2η

Η μέρα ξεκίνησε με το γευστικό πρωινό του COLORS Hotel Athens, το οποίο μας έδωσε την απαραίτητη ενέργεια για όλα τα όμορφα που μας περίμεναν! Ένα μεγάλο χαμόγελο απέκτησε η Ολυμπία όταν της πρόσφεραν ένα χρωματιστό – με φρούτα – κρύο τσάι, για να της κερδίσουν μάλλον τις εντυπώσεις από την πρώτη στιγμή!

Φυσικά, επίσκεψη στην Αθήνα χωρίς Ακρόπολη δε γίνεται, αφού όσες φορές κι αν επισκεφθείς το λαμπρό οικοδόμημα του Παρθενώνα, ποτέ δεν είναι αρκετές και πάντα έχεις να μάθεις το κάτι παραπάνω.

Καθώς, όπως ανέφερα και παραπάνω, επισκεφτήκαμε την Αθήνα μέσα στο κατακαλόκαιρο, ήταν αδύνατο με τον καύσωνα να επισκεφτούμε την Ακρόπολη, και έτσι απολαύσαμε το Μουσείο και τη δροσιά που μας προσέφερε. Έτσι, έχουμε και έναν ακόμα λόγο για να επισκεφτούμε την Αθήνα ξανά, σύντομα!

Το Μουσείο Ακρόπολης είναι ακριβώς ο χώρος μέσα στον οποίο ξετυλίγεται όλη η γνώση της ελληνικής αρχαιότητας, ένα μουσείο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχα μουσεία του εξωτερικού. Το Μουσείο Ακρόπολης βρίσκεται 300 περίπου μέτρα νοτιοανατολικά του Παρθενώνα, στην ιστορική συνοικία Μακρυγιάννη και η είσοδός του βρίσκεται στην αρχή του πεζόδρομου της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

Στην πρώτη μεγάλη αίθουσα με τη γυάλινη ράμπα θαυμάσαμε τα ευρήματα από τις κλιτύες (πλαγιές) της Ακρόπολης, στον πρώτο όροφο τα εκθέματα της αρχαϊκής Ακρόπολης, και στη συνέχεια τα γλυπτά του ναού της Αθηνάς Νίκης και του Ερεχθείου, αλλά και τα αρχιτεκτονικά μέλη των Προπυλαίων. Τέλος, στον τρίτο όροφο, μείναμε άφωνοι από την ομορφιά των γλυπτών του Παρθενώνα και τις Καρυάτιδες. 

Το Μουσείο της Ακρόπολης μπορεί σίγουρα να χαρακτηριστεί Kids friendly, αφού στην είσοδό του μπορεί κανείς να προμηθευτεί έναν οδηγό αυτόνομης δραστηριότητας για παιδιά, ενώ πρόσφατα δημιούργησε και μια ειδική ιστοσελίδα για τους μικρούς του φίλους, το “Acropolis Museum Kids (www.acropolismuseumkids.gr ) που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6-12 ετών, από όλο τον κόσμο, και τα προσκαλεί να γνωρίσουν τον συναρπαστικό κόσμο του Μουσείου διασκεδάζοντας. Ευφάνταστα παιχνίδια, ευχάριστα βίντεο και μια σειρά από δημιουργικές δραστηριότητες τα παρακινούν να σκεφτούν, να ανακαλύψουν, να παίξουν, να πειραματιστούν και να δημιουργήσουν!

Μετά από μία μοναδική περιήγηση στην ομορφιά της ελληνικής αρχαιότητας, απολαύσαμε έναν καφέ αλλά και γευστικά πιάτα στο εστιατόριο του Μουσείου με θέα την Ακρόπολη, ενώ δεν παραλείψαμε να αγοράσουμε μικρά δώρα από το πανέμορφο gift shop στο ισόγειο αλλά και εκπαιδευτικά βιβλία από το βιβλιοπωλείο του δεύτερου ορόφου.

www.theacropolismuseum.gr

Και επειδή η αγάπη μας για τα βιβλία είναι γνωστή, δε θα μπορούσαμε να μην επισκεφθούμε το πανέμορφο «Little Tree Books and Coffee» στη σκιά της Ακρόπολης, έναν χώρο γεμάτο αναγνωστικές αλλά και γευστικές συγκινήσεις. Σαν σε ένα σαλόνι σπιτιού με πολλές βιβλιοθήκες, στο μικρό αυτό μαγαζάκι φάγαμε νόστιμα γλυκάκια διαβάζοντας ενδιαφέρουσες ιστορίες. Στο « Little Tree Books» διοργανώνονται παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικά live και συζητήσεις για τη λογοτεχνία. Σίγουρα στα mustvisit!

Little Tree Books, Καβαλλότι 2

Συνέχεια είχε ο Εθνικός Κήπος, μια ανάσα δροσιάς και πρασίνου μέσα στην πόλη, λίγα μόλις μέτρα ακριβώς από τη Βουλή των Ελλήνων. Μέσα στην κατάφυτη έκταση του, νομίζεις πως ο χρόνος χάνεται και ένας πηγαίος ρομαντισμός σε πλημμυρίζει.

Άνθρωποι γύρω σου αθλούνται, άλλοι διαβάζουν ένα βιβλίο στα παγκάκια και άλλοι ταΐζουν τις πάπιες στις 6 συνολικά λίμνες του Κήπου. Η Ολυμπία εντυπωσιάστηκε από το ηλιακό ρολόι στην κεντρική είσοδο, με τη σκιά του δείκτη, ανάλογα με τη θέση του ήλιου, να δείχνει τη σχετική ώρα. Ο Κήπος διαθέτει φυτώριο, το οποίο θεωρείται το πρώτο θερμοκήπιο που λειτούργησε στην χώρα, παιδική βιβλιοθήκη με δύο αναγνωστήρια, μία αίθουσα παραμυθιού και μία αίθουσα μουσικής και προβολών αλλά και ένα μικρό καφέ.

Περπατώντας μέσα από τον Εθνικό κήπο μπορείτε να φτάσετε στο Μουσείο Μπενάκη.

Το Μουσείο Μπενάκη είναι ο ιδανικός χώρος για να εξερευνήσει κανείς μέσα από πολύτιμες συλλογές τη διαδρομή του ελληνικού πολιτισμού. Τα πωλητήρια του Μουσείου, διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το περιεχόμενο, προτείνοντας συλλογές με αντικείμενα από την αρχαιότητα ως το σύγχρονο design, ενώ συναρπαστικές διαδρομές γεμάτες δημιουργικές δραστηριότητες για παιδιά και οικογένειες προτείνονται καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς στις μόνιμες συλλογές, αλλά και σε επιλεγμένες περιοδικές εκθέσεις.

Φυσικά δε γίνεται να μην επισκεφθείς (αν διαθέτεις τον χρόνο και την όρεξη) και το Moυσείο Μπενάκη Παιχνιδιών, στο Παλαιό Φάληρο, με πυρήνα την συλλογή της Μαρίας Αργυριάδη, που συγκαταλέγεται στις δέκα καλύτερες της Ευρώπης, και παρουσιάζει παιχνίδια, βιβλία, έντυπα, ρουχισμό και αντικείμενα της παιδικής ηλικίας από όλον τον κόσμο.

Το συγκεκριμένο μουσείο καλύπτει όλες τις πτυχές του θέματος Παιδί και Παιχνίδι, ερευνώντας τόσο το παιχνίδι στην Ελλάδα και την Ευρώπη, όσο και την καθημερινή ζωή του παιδιού στην παραδοσιακή και αστική ελληνική κοινωνία. Ένας πολύχρωμος κόσμος ανοίχτηκε μπροστά στα μάτια μας, μαθαίνοντας πολλά και ενδιαφέροντα, για τα βρεφικά και παιδικά αντικείμενα και παιχνίδια από τους αρχαίους, τους ρωμαϊκούς και τους βυζαντινούς χρόνους, τα χειροποίητα παραδοσιακά ελληνικά παιχνίδια και αντικείμενα του 18ου-20ού αι και πολλά ακόμα!

Φυσικά, πριν το επισκεφτείτε, καλό θα είναι να διαβάσετε και το υπέροχο βιβλίο της Ελένης Γερουλάνου, “Ένας αρκούδος μου φορά, με εικονογράφηση της καταπληκτικής Ίριδας Σαμαρτζή, η οποία μέσα από ένα τρυφερό παραμύθι, ζωντανεύει με ευρηματικό τρόπο περισσότερα από 240 παιχνίδια από τη συλλογή της Μαρίας Αργυριάδη, που βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών στο Παλαιό Φάληρο.

Ενημερωθείτε για τις τρέχουσες εκθέσεις στο www.benaki.org .

Πίσω στο cozy δωμάτιό μας στο COLORS Hotel Athens με τα ανατομικά κρεβάτια να μας περιμένουν μετά από μια τόσο γεμάτη μέρα! Εδώ μπορείτε να απολαύσετε μία από τις αγαπημένες σας παιδικές ταινίες, τρώγοντας «αμαρτωλά» σνακς, τα οποία μπορεί κανείς να παραγγείλει κάθε ώρα της ημέρας!

Και κάπως έτσι, ο ύπνος μας πήρε αγκαλιά…

 

 

Ημέρα 3η

Τρίτη και τελευταία μέρα και το πρόγραμμα εξίσου γεμάτο!

Σειρά είχε το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, το οποίο μας εκπλήσσει πάντα ευχάριστα με τα ποικίλα δημιουργικά εργαστήρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες, τα οποία με αφετηρία τις εικαστικές τέχνες, ενθαρρύνουν τη δημιουργική σκέψη, διευρύνουν τη φαντασία και ενδυναμώνουν τον ψυχικό κόσμο των ατόμων που συμμετέχουν σε αυτά, με στόχο την ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων.

Η συλλογή του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή είναι από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές που δημιουργήθηκαν κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και στόχος του είναι να την κάνει προσβάσιμη στο κοινό. Η συλλογή επικεντρώνεται στη νεότερη και σύγχρονη τέχνη Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, συμπεριλαμβάνοντας σπάνια έργα τέχνης μεγάλων ονομάτων της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας (van Gogh, Gauguin, Monet, Degas, Rodin, Toulouse-Lautrec, Bonnard, Picasso κ.α) καθώς και έργα διακεκριμένων ονομάτων της ελληνικής πρωτοποριακής ζωγραφικής (Παρθένης, Μπουζιάνης, Βασιλείου, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Τσαρούχης, Μόραλης, Τέτσης κ.ά). Ένας υπέροχος τρόπος για να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με την Τέχνη!

Μη φύγετε αν δεν επισκεφτείτε το κουκλίστικο gift shop στο ισόγειο του αλλά και το ξεχωριστό καφέ του στον πρώτο όροφο!

Ενημερωθείτε για τα τρέχοντα δημιουργικά εργαστήρια στο www.goulandris.gr .

Mικρή στάση για φαγητό στο «Λούβρον», ένα ρετρό αισθητικής καφενείο στο Παγκράτι, απέναντι σχεδόν από το Μουσείο Γουλανδρή. Στην καταπράσινη αυλή του απολαύσαμε παραδοσιακούς μεζέδες και ευφάνταστα κοκτέιλ χωρίς αλκοόλ, ενώ στον ψαγμένο του κατάλογό θα ανακαλύψεις τα γλυκά της ημέρας αλλά και ιδιαίτερα τοπικά λικέρ, όπως λεβάντα, πικρομάντολα και φραγκοστάφυλο. Λατρέψαμε στο εσωτερικό του το ‘70s μωσαϊκό και την ταβανογραφία, αναλλοίωτη από το 1950!

«Το Λούβρον», Ερατοσθένους 6

Η επόμενη στάση μας καλωσόρισε στον συναρπαστικό κόσμο των ψευδαισθήσεων, εκεί όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται! Το Museum of Illusions Athens μας χάρισε μια διασκεδαστική και εκπαιδευτική εμπειρία, μέσα από τις αμέτρητες, οπτικές, διαδραστικές και φωτογραφικές ψευδαισθήσεις! Λατρέψαμε την Περιστρεφόμενη Σήραγγα (Vortex Tunnel), το Περιστρεφόμενο Δωμάτιο (Upside Down Room), αλλά και το Δωμάτιο του Απείρου (Infinity Room), ενώ βγάλαμε αμέτρητες, weird φωτογραφίες, τις οποίες ακόμα βλέπουμε και σκάμε στα γέλια!

Εκτός, όμως, από το κομμάτι της διασκέδασης μάθαμε πάρα πολλά για την όραση, την αντίληψη, τον ανθρώπινο εγκέφαλο και την επιστήμη, ενώ αφιερώσαμε χρόνο στον πάγκο με τα εκπαιδευτικά παιχνίδια και παζλ, όπου «σπάσαμε» το κεφάλι μας στα μοναδικά Παιχνίδια Σκέψης!

Το καλύτερο; Τώρα μπορούμε να ξαναζούμε όσο συχνά θέλουμε την υπέροχη αυτή εμπειρία, αφού πρόσφατα εγκαινιάστηκε το Museum of Illusions Τhessaloniki!

www.museumofillusions.gr

Αν διαθέτετε λίγο χρόνο ακόμα, και τα πόδια σας είναι στη θέση τους, σας συστήνουμε ανεπιφύλακτα το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το οποίο είναι αφιερωμένο στη μελέτη και προβολή των αρχαίων πολιτισμών του Αιγαίου και της Κύπρου, με ιδιαίτερη έμφαση στην Κυκλαδική τέχνη της 3ης π.Χ. χιλιετίας.

Τα λιτά μαρμάρινα ειδώλια που απεικονίζουν γυμνές ανθρώπινες μορφές θα σας γοητεύσουν, ενώ το εκπαιδευτικό υλικό του Μουσείου φέρνει στο σήμερα τα αρχαία αντικείμενα μέσα από σύγχρονες μουσειοπαιδαγωγικές προσεγγίσεις και προσφέρει πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό, για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Μη χάσετε την τρέχουσα έκθεση «Κάλλος. Η Υπέρτατη Ομορφιά» από τις 29/09/21 έως τις 16/01/2022, στην οποία παρουσιάζονται οι διάφορες πτυχές της έννοιας του «Κάλλους» στην καθημερινή ζωή και τη φιλοσοφική σκέψη της αρχαίας Ελλάδας, μέσα από μια σειρά 300 εμβληματικών αρχαιοτήτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

www.cycladic.gr

Δυστυχώς, όλα τα όμορφα τελειώνουν αλλά ευτυχώς η Αθήνα είναι πάντα εκεί για να μας εκπλήσσει και να μας κάνει να επιστρέφουμε στις ομορφιές της!

Μαζί με όλα τα υπέροχα που είδαμε και ζήσαμε, αποχαιρετίσαμε και το COLORS Hotel Athens, που έμελλε να κάνει αυτό το τριήμερο ακόμα πιο μοναδικό, χάρη στην υπέροχη φιλοξενία του! Ανυπομονούμε να επιστρέψουμε στον…τόπο του εγκλήματος για όσα δεν προλάβαμε και αυτή τη φορά! Καλή αντάμωση Αθήνα!

* Προτού ξεκινήσετε για κάποιο Μουσείο ενημερωθείτε από την επίσημη ιστοσελίδα του για τις μέρες και ώρες λειτουργίας του (συνήθως τα Μουσεία είναι κλειστά τις Δευτέρες).

** Από το παραπάνω πρόγραμμα αντικαταστήσετε οποιαδήποτε πρότασή μας με βόλτα στην αγορά και άσκοπο περπάτημα σε πεζόδρομους, πάρκα, γραφικές γειτονιές που σας τραβάνε την προσοχή. Εμάς μας αρέσει πολύ το Κολωνάκι και τα Εξάρχεια, όπου και βρίσκεται το ξενοδοχείο Colors Athens.

*** Ανακαλύψτε τα δικά σας ιδιαίτερα spot και αφήστε μας το σχόλιό σας για να το επισκεφτούμε κι εμείς την επόμενη φορά! Ένα τέτοιο αγαπημένο σημείο της Αθήνας είναι και το Minu Athens, όπου απολαμβάνουμε τα αγαπημένα μας κρύα ροφήματα grizoprasino και συναντάμε κάθε φορά και πολύ ιδιαίτερες εκθέσεις!

 

Παιχνίδια που θα θέλεις να παίξεις σήμερα κιόλας με τα παιδιά σου στη φύση!

Ιδέες παιχνιδιών – κείμενα: Ομάδα παιδαγωγών – Νηπιαγωγών Παιδικού Σταθμού – Νηπιαγωγείου Παιδικόραμα*

 

Τι κι αν ο κορονοϊός έχει περιορίσει τις εκδηλώσεις και τις μαζικές συγκεντρώσεις; Η άνοιξη ζητάει παιχνίδια και γέλια και εμείς στις Πυγολαμπίδες αγαπάμε να βρίσκουμε λύσεις και να χαιρόμαστε με κάθε μέσο που διαθέτουμε.

Συγκεντρώσαμε λοιπόν, με τη βοήθεια εμπνευσμένων νηπιαγωγών, μια σειρά από εύκολα παιχνίδια, που μπορείτε να παίξετε στη φύση μαζί με την οικογένειά σας.

Έτοιμοι; Πάμε!

 

Παιχνίδια με διάφορα απλά υλικά

 

Παιχνίδια ισορροπίας με μπάλες

 

  • Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις με μια μπάλα ανάμεσα στα γόνατά σου; Το παιδί πρέπει να χοροπηδά μέχρι να φτάσει το σημείο τερματισμού που θα έχετε ορίσει από πριν χωρίς να του πέσει η μπάλα. Διαγωνισμός με γονείς και παιδιά: κερδίζει όποιος καταφέρει χοροπηδώντας να κρατήσει τις μπάλες ανάμεσα στα γόνατα!

 

  • Ισορροπία με μπάλα και συνεργασία. Οι γονείς και το παιδί τοποθετούν μία μπάλα ανάμεσα τους με διάφορους τρόπους και προσπαθούν να κάνουν μία διαδρομή μαζί χωρίς να πέσει.

 

  • Η οικογένεια δημιουργεί έναν κύκλο κάτω στο έδαφος. Η μπάλα θα πρέπει να κάνει τον γύρο του κύκλου περνώντας από τον έναν στον άλλον χωρίς να χρησιμοποιηθούν χέρια αλλά μόνο πόδια!

 

 

Παιχνίδι με μαντήλια (ή κάλτσες ή γραβάτες ή πανιά)

 

  • Το μαντήλι τοποθετείται στο πίσω μέρος του παντελονιού σαν ουρά. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να τραβήξεις και να βγάλεις τις «ουρές» των άλλων ενώ παράλληλα να τρέχεις και να ελίσσεσαι ώστε να  μην αφήσεις κάποιον να βγάλει την δική σου!

 

Παιχνίδι ισορροπίας με κουτάλι και μπαλάκι

 

  • Ορίζεται μία διαδρομή (π.χ. από ένα δέντρο ως ένα άλλο) την οποία θα πρέπει γονείς και παιδιά να διανύσουν ισορροπώντας ένα μικρό μπαλάκι (ή το αυγό του kinder) σε ένα κουτάλι. Το κουτάλι με το μπαλάκι μπορεί να το κρατάν με το χέρι ή να το ισορροπούν στο στόμα.

 

 

Παιχνίδι με μανταλάκια ή χαρτάκια post it

  • Όσο παίζει η μουσική βάλε όσα περισσότερα μπορείς στην μπλούζα της μαμάς, του μπαμπά, των αδελφών, των φίλων.

 

Βack to back ζωγραφική

  • Ένας κολλάει 1 φύλλο χαρτί στην πλάτη του και έχει ένα ακόμη μπροστά του. Ένας  ζωγραφίζει πάνω στην πλάτη του άλλου και αυτός που είναι μπροστά συγκεντρώνεται για να νιώσει τις γραμμές που ζωγραφίζει ο άλλος στην πλάτη του και προσπαθεί να αντιγράψει το σχέδιο μπροστά του. Στο τέλος συγκρίνουμε τις ζωγραφιές!

 

Το φίδι

  •  Θα χρειαστείτε ένα σκοινί ή ένα σπάγκο περίπου 2 μέτρων. Ο γονέας κρατά τη μία άκρη, κοντά στο πάτωμα και κουνά το «φίδι», ενώ το παιδί που στέκεται όρθιο προσπαθεί, χοροπηδώντας, να πατήσει τη άλλη άκρη, δηλαδή «την ουρά του φιδιού». Ο γονέας, ο οποίος ελέγχει το επίπεδο δυσκολίας του παιχνιδιού, θα πρέπει να το κουνά τόσο γρήγορα ή αργά ώστε το παιδί να τα καταφέρνει κάποιες φορές.  Όταν το παιδί καταφέρει να πατήσει την ουρά του φιδιού, ζητήστε του να περπατήσει κατά μήκος του σχοινιού που βρίσκεται πλέον στο έδαφος, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό την ισορροπία του.

 

Οι χώρες

  • Χρειάζεται μία μπάλα και διάθεση για τρέξιμο! Ένας παίκτης βρίσκεται στο κέντρο του νοητού κύκλου, κρατώντας την μπάλα. Οι υπόλοιποι παίκτες βρίσκονται γύρω του. Ο κεντρικός παίκτης πετά την μπάλα ψηλά και φωνάζει το όνομα μιας χώρας, από αυτές που είχαν επιλέξει αρχικά οι παίκτες. Ο παίκτης που ακούει τη χώρα του, τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί για να πιάσει την μπάλα. Μόλις την πιάσει, φωνάζει στοπ και οι υπόλοιποι παίκτες σταματούν να τρέχουν και μένουν αγαλματάκια. Ο παίκτης που κρατά τώρα την μπάλα, προσπαθεί να πετύχει έναν άλλον που παραμένει ακίνητος. Αν γίνει αυτό, αλλάζουν οι ρόλοι και το παιχνίδι συνεχίζεται!

 

 

Παιχνίδια χωρίς υλικά!

 

  • «Τι έχω στο μυαλό μου;» Εναλλάξ το παιδί και ο γονιός (ή οι γονείς) παρατηρούν γύρω τους και διαλέγουν κάτι από το περιβάλλον (ένα λουλούδι, ένα παγκάκι, ένα σκυλί, ένα μπουκάλι νερό). Οι υπόλοιποι προσπαθούν να το βρουν κάνοντας ερωτήσεις που απαντώνται με ναι ή όχι. (π.χ. είναι πράσινο; Μυρίζει ωραία; Το φέραμε από το σπίτι; κ.τ.λ.)

 

  • «Whisper challenge» ή «διάβασε τα χείλη μου»! Ένας παίκτης κάθε φορά φοράει ακουστικά και ακούει μουσική τόσο δυνατά ώστε να μην ακούει τους γύρω ήχους. Ο άλλος παίκτης του λέει μία φράση ή λέξη αργά και καθαρά ώστε να καταφέρει να την «διαβάσει» από τα χείλη του!

 

  • «Ούτε ναι ούτε όχι»! Ένας παίκτης κάθε φορά απαντά σε ερωτήσεις που του κάνουν οι υπόλοιποι. Μπορεί να χρησιμοποιήσει όποια λέξη θέλει εκτός από «ναι» και «όχι». Έτσι, θα πρέπει να θυμάται να αρνείται με φράσεις όπως: «με τίποτα», «αποκλείεται», «ποτέ» κ.ά. και να συμφωνεί με λέξεις/φράσεις όπως: «βεβαίως», «φυσικά», «έτσι ακριβώς» κ.ά.!

 

  • Ποιος θα φτάσει πρώτος στο δέντρο; Ορίστε τη γραμμή εκκίνησης στο έδαφος όπου πίσω από αυτήν θα πρέπει να βρίσκονται όλοι οι παίκτες. Ο διαιτητής του παιχνιδιού περιγράφει κάθε φορά ένα αντικείμενο ξεκινώντας από ελάχιστες πληροφορίες, όσο ο χρόνος περνάει δίνει περισσότερα στοιχεία. Για παράδειγμα «είναι μεταφορικό μέσο»… «είναι πολύ μεγάλο»… «μπαίνουν πολλοί άνθρωποι μέσα»… «πετάει στον ουρανό».  Όποιος το βρει πρώτος κάνει ένα πηδηματάκι προς το δέντρο! Νικητής είναι αυτός που θα φτάσει πρώτος στο δέντρο, άρα θα έχει βρει και τις περισσότερες απαντήσεις. Τον ρόλο του διαιτητή μπορούν να τον πάρουν φυσικά και τα παιδιά.

 

  • Πρόσεξε μη σε πατήσω! Κυνηγητό όπου ο κυνηγός κυνηγάει… τις σκιές των παιδιών! Όποια σκιά πατήσει, το παιδί αυτό μένει ακίνητο χωρίς το δικαίωμα να κινηθεί ξανά. Όποιος μείνει τελευταίος χωρίς να πατηθεί η σκιά του, είναι ο επόμενος κυνηγός.

 

  • Το χρώμα της μάγισσας. Η μάγισσα φωνάζει δυνατά «το χρώμα της μάγισσας είναι…» και λέει ένα χρώμα. Οι παίκτες τρέχουν στον χώρο όσο πιο γρήγορα μπορούν για να αγγίξουν κάτι, με το συγκεκριμένο χρώμα.

 

 

 

Αν σου έρχεται στο μυαλό κάποιο άλλο παιχνίδι, που αγαπάτε να παίζετε με την οικογένειά σου, θα χαρούμε πολύ να μας το γράψεις σε σχόλιο!

 

* Το Παιδικόραμα είναι ένας ιδιωτικός Παιδικός Σταθμός – Νηπιαγωγείο στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, μέσα σε ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον. Εδώ, το σχολικό περιβάλλον ενθαρρύνει τη μάθηση αξιοποιώντας τη φυσική περιέργεια των παιδιών και την έμφυτη διάθεση τους για εξερεύνηση και ανακαλύψεις. Αν αναζητάς την κατάλληλη πρώτη σχολική φωλιά για το παιδί σου, μπορείς να αντλήσεις περισσότερες πληροφορίες για το Παιδικόραμα μέσα από την ιστοσελίδα του ή τη σελίδα του στο facebook. 

Η επίδραση της Yoga στην ανάπτυξη του παιδιού

 

Κολύμβηση, χορός, πολεμικές τέχνες, ενόργανη γυμναστική… Οι επιλογές για να βάλουμε τη φυσική δραστηριότητα στη ζωή των παιδιών μας είναι δεκάδες. Τί κάνει λοιπόν την παιδική Yoga διαφορετική; Και ποια είναι τα οφέλη της; 

Γράφει η Σοφία Βαφειάδου | www.wildfeet.gr

 

Από πολύ μικρή ηλικία, τα παιδιά αρχίζουν να “φορτώνονται” με το άγχος της επιτυχίας – ακαδημαϊκής & κοινωνικής. “Θα δώσω τη σωστή απάντηση στην τάξη; Θα θέλει η Μαρία να γίνει φίλη μου; Θα με συμπαθήσουν οι νέοι μου συμμαθητές;”. Αν σε αυτά προσθέσουμε όλα τα “πρέπει” – κανόνες που πρέπει να ικανοποιούν καθημερινά για να κατακτήσουν τον όρο “καλό παιδί”, γίνεται πολύ εύκολο για ένα παιδί να γίνει επικριτικό προς τον εαυτό του και να χάσει την αυτοπεποίθηση του.

 

H παιδική Yoga μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά στις εντάσεις της καθημερινότητας και να γίνει ένας καταλύτης στη σωματική, συναισθηματική & νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να αναπτύξουν τα παιδιά μια ποικιλία σημαντικών δεξιοτήτων σε ένα μη ανταγωνιστικό περιβάλλον.

 

Κατά τη διάρκεια μιας παιδικής τάξης Yoga, υπάρχει απόλυτη απουσία κριτικής & ανταγωνισμού. Σκοπός μας δεν είναι να κάνουμε τη στάση τέλεια ή καλύτερα από κάποιον άλλον, αλλά το να μάθουμε να εκφραζόμαστε δημιουργικά, να ακούμε το σώμα μας & ο ένας τον άλλον. Αυτή η άνευ όρων θετική στάση & ενθάρρυνση δημιουργεί ένα υγιές περιβάλλον που επιτρέπει στο παιδί να χαλαρώσει & να διασκεδάσει αναπτύσσοντας δύναμη, συντονισμό, ευλυγισία & ισορροπία, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τη συγκέντρωση, αυτοεκτίμηση και επίγνωση του σώματός του.

 

 

Με σεβασμό στον διαφορετικό τρόπο μάθησης του κάθε παιδιού, στα μαθήματα μας χρησιμοποιούμε ιστορίες, μουσική, παιχνίδια, κίνηση & πολύχρωμο εξοπλισμό. Δημιουργούμε έτσι ένα πολυαισθητηριακό περιβάλλον, όπου η μάθηση συμβαίνει μέσα από κιναισθητικά, οπτικά & ακουστικά ερεθίσματα! Οι ιστορίες μας γίνονται εργαλεία να εξερευνήσουμε θέματα που απασχολούν μικρά & μεγαλύτερα παιδιά (φόβος για σκοτάδι, άγχος αποχωρισμού, φιλία κλπ) και μας εφοδιάζουν με τεχνικές χαλάρωσης που μας βοηθάνε να επιστρέψουμε στην ηρεμία όταν -στα λόγια των παιδιών- “το μέσα μας γίνεται σα μουτζούρα”!

 

Η Σοφία Βαφειάδου μοιράζεται μαζί μας τη διαδρομή της

“Σας γράφω από ένα δωμάτιο στη Λέρο, λίγα μέτρα απ’ τη θάλασσα. Το πώς έφτασα από τη Θεσσαλονίκη εδώ είναι μεγάλη ιστορία αλλά δεν έχει και πολλή σημασία. Σημασία έχει το γιατί! Και το γιατί συνοψίζεται στη λέξη “κίνηση”.

 

Μεγαλώνοντας στη Θεσσαλονίκη η ανάγκη να κινούμαι βρήκε έκφραση στον αθλητισμό. Η ομαδικότητα, η πειθαρχία και το αίσθημα του “ανήκειν” που βίωσα στo χώρο με έκαναν να τον αγαπήσω και έτσι θέλησα αργότερα να τον κάνω επάγγελμα σπουδάζοντας στο Τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού του ΑΠΘ.

 

Μέρος των σπουδών το πέρασα στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου, στην Πράγα, το οποίο ειδικεύεται ανάμεσα σε άλλα και στην υπαίθρια εκπαίδευση. Το πρόγραμμα σπουδών; Πολυήμερες εκδρομές στη φύση, αγώνες προσανατολισμού και αθλήματα περιπέτειας, ποδηλατάδες από χωριό σε χωριό και παιχνίδια συνεργασίας και κινητικότητας με πράσινο φόντο. Όχι μόνο με έφεραν σε επαφή με την όμορφη φύση της Τσεχίας, αλλά κυρίως γέννησαν το όραμα για ένα εκπαιδευτικό σύστημα πιο ελεύθερο και βιωματικό, πέρα από τους τέσσερις τοίχους της τάξης.

 

Ξεκίνησα να δουλεύω με παιδιά σαν προπονήτρια βόλλευ σε ακαδημίες της Θεσσαλονίκης, ούσα ταυτόχρονα αθλήτρια σε διάφορα σωματεία. Στόχος των προπονήσεων, πέρα από την ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων των παιδιών, ήταν η ανάπτυξη ομαδικότητας και συνεργασίας μεταξύ των μικρών αθλητών και κυρίως το χτίσιμο αυτοπεποίθησης.

 

Αρκετά χρόνια αργότερα, ένας τραυματισμός στάθηκε αφορμή να κλείσει προσωρινά αυτός ο κύκλος και να αναζητήσω την κίνηση μέσα απ’ τα ταξίδια που ονειρευόμουν από μικρή. Το σχέδιο έλεγε “Ευρώπη για 2 εβδομάδες” και το ακολούθησα μέχρι που έφτασα στην Ιρλανδία.

 

Οι άνθρωποι, η φιλοξενία, η υπέροχη φύση και η καθημερινή μουσική στους δρόμους έκαναν τις 2-3 μέρες που θα περνούσα εκεί 7 μήνες! Συνέχισα να εργάζομαι με παιδιά σε κέντρα υπαίθριας εκπαίδευσης, παιδικούς σταθμούς Montessori και ομάδες δημιουργικής απασχόλησης στο Δουβλίνο και τα γύρω χωριά.

 

Το 2016, το όραμα της βιωματικής εκπαίδευσης με φέρνει στο Linkoping της Σουηδίας για μεταπτυχιακές σπουδές στην Υπαίθρια Εκπαίδευση & Υπαίθρια Ζωή, οπού διδασκόμαστε πώς να χρησιμοποιούμε τα εκτός τάξης περιβάλλοντα για να ζωντανεύουμε τη μάθηση.

 

 

Πώς να διδάσκουμε τις ιδιότητες του νερού στο ίδιο το ποτάμι, να γνωρίζουμε τα ζώα της περιοχής παρατηρώντας τα στο δάσος, να οξύνουμε τις αισθήσεις μέσα από παιχνίδια και πολλά άλλα. Ο χρόνος που περάσαμε στην τάξη ήταν ελάχιστος. Με ήλιο, βροχή ή χιόνι, συναντιόμασταν κάπου έξω. Έβλεπα σχολεία χωρίς φράχτες και μακριά από δρόμους, παιδιά να βουτάνε σε λάσπες και να απολαμβάνουν κάθε μέρα χωρίς η έννοια του “κακού καιρού”  να υπάρχει γι’ αυτά.

 

Κάπου εκεί ήρθα και για πρώτη φορά σε επαφή με τη γιόγκα. Η σχέση μου μαζί της ξεκίνησε σαν ένα νέο ταξίδι εξερεύνησης της κίνησης, με περισσότερη όμως κατανόηση και αγάπη για το σώμα απ’ ότι είχα μάθει σαν αθλήτρια. Στην πορεία έγινε ένα ταξίδι πιο εσωτερικό που με έφερνε όλο και πιο πολύ σε αρμονία με τον κόσμο μέσα και έξω μου.

 

Μάθαινα να αποδέχομαι, να ηρεμώ το μυαλό, να “ακούω” το σώμα, να επιβραδύνω το ρυθμό της καθημερινότητας μου.

 

Θέλοντας να μοιραστώ τα οφέλη της yoga με τα παιδιά και, ούσα ήδη στην Αγγλία για εθελοντισμό στην αγγλική εξοχή, ξεκίνησα το 2018 το project Wild Feet”, διδάσκοντας yoga σε παιδιά 4-12 ετών, σε σχολεία, κοινοτικά κέντρα και στούντιο  yoga. Η προσέγγιση ήταν απλή και παραμένει η ίδια σήμερα. Παιχνίδι, αυθορμητισμός και ελευθερία έκφρασης. 

 

 

Με έδρα πλέον την Ελλάδα και με κύρια εργαλεία τις διαδραστικές ιστορίες, τα παιχνίδια, τη μουσική κ.α, ανακαλύπτουμε στα μαθήματα μας νέους τρόπους να κινούμαστε, να αναπνέουμε και να συνεργαζόμαστε!

 

Λόγω Covid συναντιόμαστε πλέον διαδικτυακά και -παρόλο που τίποτα δε ξεπερνάει την ανθρώπινη, διά ζώσης επαφή – τα online μαθήματα μας έχουν δώσει την ευκαιρία να συνδεθούμε με παιδιά από διάφορα μέρη της Ελλάδας & του εξωτερικού (Λέρο, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Τουρκία, Αγγλία κα) και να γνωρίσουμε νέους φίλους.

 

Κι αν μέσα σε όλη την αβεβαιότητα της εποχής μπορώ να πω κάτι με σιγουριά είναι αυτό: πως όταν με τα παιδιά βρεθούμε ξανά από κοντά, η χαρά, η ευγνωμοσύνη και η δίψα για επαφή θα είναι διπλάσια και θα είμαστε παρόντες στη στιγμή πιο πολύ από ποτέ!”

 

 

 

Αν θέλετε να γνωρίσετε καλύτερα την παιδική Υοga, επισκεφτείτε τη σελίδα www.wildfeet.gr ή www.facebook.com/wildfeetyoga ή γίνετε μέρος της παρέας της σε ένα από τα διαδικτυακά της μαθήματα! Για περισσότερες πληροφορίες & ερωτήσεις καλέστε στο 6909 445549 ή στείλτε email στο wildfeetforkids@gmail.com.

 

Ιδέες για να φέρεις το Μουσείο στο σπίτι σου και στην οικογένειά σου

Fondation Claude Monet ©Stefania Tsakiraki_whatiseeinart.com

 

Μήνες τώρα τα μουσεία είναι κλειστά. Συχνά αναρωτιέμαι πώς να νιώθει η Τέχνη που βρίσκεται εκεί μέσα. Κι εμείς; Πώς νιώθουμε εμείς χωρίς την τέχνη στη ζωή μας;

Για μισό λεπτό όμως… Γίνεται να μην υπάρχει η τέχνη στη ζωή ενός ανθρώπου; Όχι, παρά μονάχα αν το επιλέξει και προσπαθήσει σκληρά γι’ αυτό.

 

Γράφει η Στεφανία Τσακιράκη | Museum Art Therapist

Για να διαβάζεις αυτό το άρθρο, εικάζω πως μια τέτοια επιλογή δεν είναι στα σχέδιά σου. Καλωσόρισες λοιπόν! Σ’ αυτό το άρθρο θα μοιραστώ μαζί σου κάποιες ιδέες για να φέρεις το Μουσείο στο σπίτι και την οικογένειά σου.

Κι όμως, γίνεται! Πάρε για παράδειγμα το σαλόνι-ατελιέ του Κλωντ Μονέ στο Ζιβερνί. Βέβαια, δεν χρειάζεται να είσαι καλλιτέχνης ή ο εμπνευστής του Ιμπρεσιονισμού για να έχεις όσα αγαπάς στη ζωή σου.

Πώς να φέρεις το μουσείο στο σπίτι; Είτε αξιοποιώντας το ατελείωτο υλικό που υπάρχει στο διαδίκτυο ή τη βιβλιοθήκη σου (ένα άλλο άρθρο του blog των Πυγολαμπίδων που μπορεί να σου φανεί πολύ χρήσιμο είναι αυτό), είτε αναλαμβάνοντας δράση και δημιουργώντας στο σπίτι το Οικογενειακό σας Μουσείο, ένα μουσείο που κάνει καλό. Ας ξεκινήσουμε!

Τι είναι το μουσείο; Η απάντηση εδώ δεν έχει να κάνει με τον ορισμό της λέξης αλλά κυρίως με την αίσθηση.

 

Φωτογραφία από το έργο Μπλε Νούφαρα του Κλώντ Μονέ στο Μουσείο Ορσέ 
©Stefania Tsakiraki_whatiseeinart.com

Το Μουσείο είναι ένας χώρος έμπνευσης. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν μουσεία με αμέτρητες διαφορετικές θεματικές. Από μουσεία τέχνης, αρχαιολογίας, αρωμάτων, σοκολάτας μέχρι μουσεία απομιμήσεων.

Για να βρούμε τη θεματική του Οικογενειακού μας Μουσείου είναι καλό να συζητήσουμε με τα παιδιά για τον σκοπό που θα εξυπηρετεί αυτός ο χώρος έμπνευσης. Είναι για διασκέδαση, χαλάρωση, δημιουργικότητα, φιλαναγνωσία ή κάτι άλλο;

Τι έχουμε ανάγκη περισσότερο στη ζωή μας αυτή την περίοδο; Τι μας βοηθάει να γινόμαστε δημιουργικοί ή να νιώθουμε καλύτερα; Μια συζήτηση πάνω σ’ αυτά τα ερωτήματα μπορεί να αποκαλύψει σκέψεις και συναισθήματα των παιδιών μας που δεν είχαμε φανταστεί και να θέσει παράλληλα τις κατευθυντήριες γραμμές για το έργο μας.

Έπειτα, θα συναποφασίσουμε το μέγεθος και τη διάρκειά του. Μπορεί ολόκληρο το παιδικό δωμάτιο ή το σαλόνι να μετατραπούν σε μουσείο για μια ημέρα ή ένα σαββατοκύριακο, είτε μια γωνιά του σπιτιού να γίνει το μόνιμο Μουσείο της οικογένειας. Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει και η δυνατότητα περιοδικών εκθέσεων φυσικά, ανάλογα με τη διάθεση, τις ανάγκες, τις αφορμές και τις εμπνεύσεις της οικογένειας ανά τον χρόνο.

Στη συνέχεια, θα ορίσουμε τους ρόλους κάθε μέλους της οικογένειας. Ενδεικτικά κάποιες ιδέες είναι οι εξής: Υπεύθυνος /η συλλογής, αρχιτέκτων, διακοσμητής/ρια, ξεναγός, γραμματέας, ερευνητής/ρια, συντηρητής/ρια. Θυμόμαστε βέβαια, πως ο βασικός μας στόχος είναι η συνδημιουργία.

 

 

Ακόμη, εστιάζουμε στον σκοπό αυτού του έργου κι όχι στο κλασικό πρότυπο που έχουμε για τα μουσεία. Αν βέβαια αυτό που μας λείπει είναι η τέχνη, τότε φυσικά και μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο γεμάτο αφίσες, φωτοτυπίες ή φωτογραφίες έργων τέχνης. Αν έχουμε δικές μας φωτογραφίες μέσα σε μουσεία, να η ευκαιρία να τις εκτυπώσουμε επιτέλους!

 

Μουσείο Ορανζερί ©Stefania Tsakiraki_whatiseeinart.com

Φυσικά στο Οικογενειακό Μουσείο Τέχνης δεν ξεχνάμε να εξασφαλίσουμε χώρο για τα υλικά ζωγραφικής και εικαστικών. Μαρκαδόροι, τέμπερες, πινέλα, χαρτιά, και ό,τι άλλο φανταστείτε, μπορούν ν’ αποτελέσουν ένα υπέροχο στοιχείο της συλλογής μας, όπως επίσης και το ατελιέ του καλλιτέχνη.

Από την άλλη, αν χρειαζόμαστε περισσότερο τη φύση στη ζωή μας, τότε το μουσείο μας πιθανώς να είναι στο μπαλκόνι με όμορφα λουλούδια και μυρωδικά, που θα φυτέψουμε και θα φροντίσουμε παρέα.

 

Fondation Claude Monet ©Stefania Tsakiraki_whatiseeinart.com

Μπορούμε να δημιουργήσουμε τον δικό μας Μουσειακό Οδηγό και να γράψουμε μέσα όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη φροντίδα των φυτών.

Ακριβώς ο ίδιος σκοπός μπορεί να επιτευχθεί αν δημιουργήσουμε μια γωνιά στο σπίτι, την οποία θα γεμίσουμε με ζωγραφιές και κατασκευές λουλουδιών και δέντρων. Θα μπορούσαμε να ράψουμε μαξιλαράκια ματιών που αντί για γέμισμα να έχουν λεβάντα, ή να χρησιμοποιήσουμε αιθέρια έλαια. Οι ιδέες είναι αμέτρητες και η φαντασία των παιδιών μπορεί να απογειώσει το Οικογενειακό μας Μουσείο.

Τέλος δεν ξεχνούμε τα εισιτήρια και τις ταμπέλες, τα οποία αποτελούν ένα βασικό στοιχείο κάθε μουσείου. Ταμπέλες καλωσορίσματος, άλλες με πληροφορίες, οδηγίες, εμπνευσμένες φράσεις…

 

Fondation Claude Monet ©Stefania Tsakiraki_whatiseeinart.com

Θα μπορούσα να γράφω ιδέες μέχρι αύριο κι εύχομαι ήδη η φαντασία σου να έχει ξεκινήσει να δημιουργεί τις δικές σου εικόνες και ιδέες, τόσες που να σου είναι δύσκολο πλέον να διαβάζεις τις λέξεις μου.

Πριν σε αφήσω στην έμπνευσή σου, θα μοιραστώ μαζί σου ένα εργαλείο που αγαπώ πολύ. Είναι το Google Arts and Culture και χρησιμοποιώντας την κατηγορία Explore μπορούμε να επισκεφθούμε ψηφιακά υπέροχα μουσεία και μέρη του κόσμου. Ξεκινώντας από το Μουσείο της Ακρόπολης μέχρι να βρεθούμε πάνω στον Πύργο του Άιφελ ή στο Ταζ Μαχάλ και να θαυμάσουμε τη θέα.

Αν αυτό που μας λείπει περισσότερο είναι τα ταξίδια, αυτό το εργαλείο δε θα πρέπει να λείπει με τίποτα από το Μουσείο των Ταξιδιών μας.

 

 

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το Οικογενειακό Μουσείο κι αυτό το άρθρο;

Από τη δράση «Ανοίγουμε τα μουσεία για εμάς» που διοργανώσαμε παρέα με την Ιωάννα και τις Πυγολαμπίδες. Περισσότερες από 200 οικογένειες δήλωσαν συμμετοχή κι αυτό σ’ εμένα μεταφράζεται ως 200 οικογένειες που αγαπούν την τέχνη, τους λείπουν τα μουσεία και τα ταξίδια. Βέβαια, το ότι είναι φίλοι των Πυγολαμπίδων μιλάει από μόνο του.

Όσα αγαπούμε όμως, σκεφτήκαμε με την Ιωάννα, πρέπει να φροντίζουμε οι ίδιοι να τα έχουμε στη ζωή μας. Ειδικά στους καιρούς που ζούμε, τίποτα δεν είναι σταθερό και η εφευρετικότητα που κρύβεται πίσω από την ευελιξία, καθώς επίσης και η ευθύνη της ευτυχίας μας, μπορεί να είναι σπουδαία μαθήματα που θα πάρουν τα παιδιά μας από αυτήν την ιδιαίτερη περίοδο της οικογενειακής ζωής.

Τα μουσεία για εμένα είναι ο ιδανικότερος χώρος έμπνευσης και δράσης, τώρα όμως που είναι κλειστά; (covid 19) Θα περιμένω απλώς ν’ανοίξουν; Όχι! Πλέον διοργανώνω διαδικτυακές εμπειρίες τέχνης τις οποίες μοιράζομαι όχι μονάχα με Παριζιάνους (καθώς ζω και εργάζομαι στο Παρίσι), όπως θα έκανα αν ήταν τα μουσεία ανοιχτά, αλλά με όλους τους φίλους του whatiseeinart.com – ανθρώπους με τους οποίους μας χωρίζουν αμέτρητες χιλιομετρικές αποστάσεις, αλλά μας ενώνει η αγάπη μας για την τέχνη. Αυτό εγώ το αποκαλώ ευκαιρία κι όχι περιορισμό. Εάν θέλεις κι εσύ να γίνεις μέλος αυτής της παρέας, μπορείς να κάνεις εγγραφή στο Newsletter. Μία φορά τον μήνα θα λαμβάνεις τα νέα μου για την τέχνη αλλά και για τα εργαστήρια που σχεδιάζω.

Χρησιμοποίησε επίσης το hashtag #whatiseeinart για να μοιραστείς μαζί μας τις στιγμές τέχνης που περνάτε με την οικογένειά σου και φυσικά για να μας δείξεις το Οικογενειακό σας Μουσείο.

 

Ο Πάμπλο Πικάσο είχε πει πως «Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πώς θα παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας». Ας γίνουμε οι καλλιτέχνες της ζωής και της καθημερινότητάς μας λοιπόν. Εύχομαι καλές δημιουργίες σε όλους μας!

 

Σημείωση: Μην προσπαθήσετε να χτίσετε το Λούβρο με την πρώτη προσπάθεια. Ακόμη κι αν το μουσείο σας περιλαμβάνει μαξιλάρια και σεντόνια σε μια γωνία του σπιτιού, είναι ήδη τέλειο.

 

Λίγα λόγια για τη Στεφανία Τσακιράκη

 

Η Στεφανία Τσακιράκη είναι λάτρης της τέχνης και του ανθρώπου. Συνδυάζοντας αυτά που τη συγκινούν οδηγήθηκε στη Museum Art Therapy. Αν βρεθείτε μαζί σε κάποιο μουσείο δε θα σε ξεναγήσει ούτε θα σου δείξει, θα περπατήσει δίπλα σου, βοηθώντας σε να δεις με τα μάτια της καρδιάς σου. Δε θα σου πει τι θέλει να πει ο ποιητής αλλά θα σε βοηθήσει να ανοίξεις έναν διάλογο με την τέχνη και τα έργα που σε έλκουν, για να ακούσεις τι θέλει να πει το έργο σε εσένα. Μέσα από online ατομικές ή ομαδικές συναντήσεις, μοιράζεται την αγάπη και τα εργαλεία της, με σκοπό την άνθιση μιας προσωπικής και θεραπευτικής σχέσης ανάμεσα στο άτομο και την τέχνη. Συνδυάζει την Τέχνη με την θεραπεία, τη χαλάρωση, τον διαλογισμό, τη γιόγκα, δημιουργικές δραστηριότητες και συζητήσεις. Επίσης τα τελευταία δυο χρόνια, ταξίδεψε σε 22 μουσεία της Ευρώπης για τη δημιουργία του πρώτου της βιβλίου, που υμνεί τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του πρώτα και με την τέχνη έπειτα.

 

Ταξίδια, κουνέλια, σκέψεις και λέξεις κάνουν κωλοτούμπες!

photo: www.vam.ac.uk

 

Γράφει η Ιωάννα Σεραφειμίδου

Είναι Καθαρά Δευτέρα. Ξεφυλλίζω την εφημερίδα. Κοιτάω τον ουρανό για να μαντέψω αν θα καταφέρουμε να πετάξουμε χαρταετό. Λαγάνα και χαλβά πήραμε. Θα διαβάσω όμως πρώτα την εφημερίδα. Το μυαλό μου ταξιδεύει.

 

Χθες το απόγευμα “ανοίξαμε” με τη Στεφανία Τσακιράκη και τις Πυγολαμπίδες το Μουσείο Orangerie του Παρισιού. Μέχρι στιγμής περίπου 100 οικογένειες συμμετείχαν μαζί μας διαδικτυακά σε ένα πρωτότυπο εργαστήρι για γονείς και παιδιά και το άλλο Σάββατο άλλες τόσες περίπου οικογένειες θα ταξιδέψουν και πάλι μαζί μας με όχημα την τέχνη.

 

Πόσο μας έχουν λείψει. Η τέχνη, τη φύση, η ανθρώπινη επαφή. Οι αγκαλιές, τα σχέδια, το κοντέρ με τα χιλιόμετρα να διαδέχονται το ένα το άλλο, τα διαβατήρια στην τσέπη.

 

Και μετά το χθεσινό Παρίσι, ανοίγω την εφημερίδα και πέφτω πάνω σε ένα άρθρο: “Η Αλίκη στη χώρα του VR”.

 

Το άρθρο λοιπόν, που υπογράφει η Μαριλένα Αστραπέλλου, αναφέρει πως το Μουσείο Victoria and Albert του Λονδίνου ετοιμάζεται να μας μεταφέρει στο σύμπαν του γνωστού παραμυθιού του Λούις Κάρολ. Αν όλα πάνε καλά, στις 27 Μαρτίου, θα εγκαινιαστεί η έκθεση “Alice: Curiouser and Curiouser” . Παίρνει φωτιά το μυαλό μου. Διαβάζω αχόρταγα. Διαβάζω για την Άλις Λίντελ, τη μούσα του συγγραφέα, την έμπνευση που το έργο αυτό χάρισε στον Σαλβαντόρ Νταλί και σχεδίασε το έργο του “A mad tea party”, φαντάζομαι τις ετοιμασίες εκατοντάδων ανθρώπων για το άνοιγμα του Μουσείου.

 

Βλέπω χρώματα, κουνέλια, σχέδια και ιστορίες να ξεπηδούν από κρυφές πόρτες και κλειστά κουτιά. Αυτό είναι η τέχνη. Ταξίδι μέσα και έξω. “Η φαντασία μπορεί να αντικαταστήσει άραγε προς το παρόν το φυσικό ταξίδι”; αναρωτιέμαι

 

Θα ήθελες ωστόσο να διακτινιστείς ως το Λονδίνο; (χμ, κι εγώ)

 

Ίσως και να μπορούμε, καθώς η έκθεση θα περιλαμβάνει και VR Experience (εμπειρία εικονικής πραγματικότητας).

 

Έτσι θα κάνουμε από δω και στο εξής τα ταξίδια μας; Όχι, ούτε να το φανταστώ δε θέλω.

 

Μα σήμερα, πρέπει να το παραδεχτώ, πως έκανα ένα μεγάλο ταξίδι και μετά από πολύ καιρό, πέρασα ένα από τα ομορφότερα πρωϊνά της λοκνταουνικής μου ζωής και αυτό το οφείλω στη Μίνα Γκρέκα και την ιδέα της. Τον λόγο θα τον διαβάσεις λίγο παρακάτω.

 

Σε αυτό το σημείο θα σε προσκαλέσω:

  • να περιηγηθείς στο πρόγραμμα του Μουσείου V&A Alice: Curiouser and Curiouser και να γνωρίσεις πτυχές του έργου του Λούις Κάρολ και της έμπνευσης που έδωσε σε πολλούς άλλους καλλιτέχνες.

 

  • να δεις πίσω από την κλειδαρότρυπα ένα πάρτι που κάναμε στην Ολυμπία όταν ήταν 4 χρονών και ίσως να εμπνευστείς για ένα πάρτι Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.

 

  • να διαβάζεις βιβλία, βιβλία πολλά, καθώς δίνουν πολλή έμπνευση, παρηγοριά και ιδέες. Καθώς το θέμα μας όμως σήμερα είναι θεματικό θα σου αναφέρω δύο βιβλία της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, που κυκλοφορούν στις ελληνικές εκδόσεις, το ένα από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο και το άλλο από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

 

  • να γνωρίσεις το The Key Creative School, που είναι ένα Νηπιαγωγείο και ΚΔΑΠ, όπου εφαρμόζεται ένα καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με βάση τη Θεωρία της Πολλαπλής Νοημοσύνης. Στο πλαίσιο αυτής της θεωρίας έχουν σχεδιάσει και ένα κουτί δραστηριοτήτων πολλαπλής νοημοσύνης για παιδιά από 2- 10 ετών. Μπορεί ο γονιός να το παραγγείλει online και να ανακαλύψει τις δραστηριότητες στο σπίτι του, μαζί με τα παιδιά του. Η θεματική του κουτιού για το διάστημα αυτό (Μάρτιος 2021) έχει ως θέμα την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, τέλειο;
  • να δεις και αυτό το πρωτότυπο σύστημα εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας. Επειδή εγώ πρόσφτα άρχισα να μαθαίνω ισπανικά, το ανακάλυψα και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον! Θα βρεις και άλλους τίτλους και σε άλλες γλώσσες. (δεν το έχω παραγγείλει ακόμα)

 

  • να κάνεις εγγραφή  στο newsletter της Στεφανίας και να γνωρίσεις το κίνημά της #WhatISeeInArt ώστε να βάλεις περισσότερη τέχνη στη ζωή σου.

 

  • να συμμετέχεις κι εσύ στο παιχνίδι που έπαιξα σήμερα, με αφορμή τη λέξη “ταξίδι”. Θέλεις να μάθεις περισσότερα για το παιχνίδι αυτό; (συνέχισε να διαβάζεις..)
——–

Salvador Dali- Alice In Wonderland Mad Tea party

Ξεκίνησε σαν παιχνίδι. Τη ζαριά έριξε η Μίνα Γκρέκα, που κάνει μαθήματα δημιουργικής γραφής σε παιδιά, η οποία μια μέρα ένιωσε την ανάγκη, να μοιραστεί και με όλους εμάς τους μεγάλους μια έμπνευση που είχε, μέσω μιας ανάρτησής της στο Facebook. 

 

Και ξεκίνησε ένα ντόμινο έμπνευσης.

 

Ανακοίνωσε  λοιπόν, μέσω του προφίλ της στο facebook, ότι θα στείλει, σε όποιον έδειχνε ενδιαφέρον, μία τυχαία λέξη στο messenger και με αυτή ως αφορμή εμείς να γράψουμε κάτι ελεύθερα (ποίημα, μικρή ιστορία, αυτόματη γραφή, ή απλά σκέψεις).

 

Το κείμενο αυτό στη συνέχεια θα μπορούσαμε να το στείλουμε σε αυτήν, σε κάποιον άλλο ή να το κρατήσουμε για τον εαυτό μας. Μετά, θα μπορούσαμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο με κάποιον άλλο, που θα δήλωνε το ενδιαφέρον του σε εμάς. Μέσω facebook. Να του στείλουμε δηλαδή μια λέξη.

 

Μου άρεσε πολύ η ιδέα και μέσα σε λίγα λεπτά έφτασε στο messenger μου η λέξη “ταξίδι“. Δε μ’ ενθουσίασε, “πολύ φορεμένη” σκέφτηκα, ωστόσο με έβαλε σε μια εσωτερική αναζήτηση. Πως να την κάνω κάτι διαφορετικό, όχι συνηθισμένο. Γιατί δε μας φτάνουν όλα τα άλλα, θέλω και να καινοτομώ.

 

Έτσι λοιπόν, μια αρχικά συνηθισμένη λέξη, πυροδότησε μέσα μου μία έκρηξη δημιουργικότητας.

 

Σκέφτηκα λοιπόν, με την τυχαία λέξη που θα μου λέει κάθε εβδομάδα η Μίνα, να κάθομαι το ΣΚ πάνω από μια εφημερίδα, ένα βιβλίο, ένα περιοδικό ή κάτι άλλο με χαρτί και λέξεις και να κάνω μια βουτιά στις λέξεις και τις ιστορίες. Να ξεφυλλίζω, να διαβάζω, να παρατηρώ λέξεις και εικόνες, και όπου χτυπήσει το εσωτερικό μου καμπανάκι να σταματώ και να συνδέω την ιστορία που έχω μπροστά μου με τη λέξη που μου δόθηκε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με τη λέξη “ΤΑΞΙΔΙ“.

 

Και αυτό έκανα. Το άρθρο που τράβηξε την προσοχή μου ήταν το “Η Αλίκη στη χώρα του VR” που βρήκα στο ΒΗΜΑgazino. Και την υπόλοιπη ιστορία, που με ενέπνευσε αυτό το άρθρο να γράψω, μόλις το διάβασες.

 

Αν θέλεις να λάβεις κι εσύ μια λέξη για να κάνεις το δικό σου παιχνίδι λέξεων τότε μπορείς να αφήσεις το σχόλιό σου στην ανάρτησή της Μίνας στο Facebook και αυτή θα φροντίσει να σου στείλει μια λέξη για να αρχίσεις το δικό σου ταξίδι λέξεων.

 

Περισσότερα για τη Μίνα Γκρέκα μπορείς να διαβάσεις στη συνέντευξη που έδωσε στη Μαρία Μυλωνά και τις Πυγολαμπίδες.

 

 

Save your Hood: Αγάπα, φρόντισε, σώσε τη δική σου γειτονιά!

 

Γράφει η Δήμητρα Γούναρη

Πριν 3,5  χρόνια, ο γιος μου ήταν 2,5 ετών.

Ένα απόγευμα, μόλις είχε τελειώσει η βροχή, αποφασίσαμε να βγούμε βόλτα στην παιδική χαρά. Όλα μούσκεμα. Σκέφτηκα λοιπόν να πάρουμε γάντια από το περίπτερο και 2 σακούλες και να μαζέψουμε ότι σκουπίδια βρούμε στην παιδική χαρά.

Θυμάμαι ακόμα τη χαρά στο πρόσωπό του και αυτή την αφοσίωση να σκύψει και να μαζεύει χαρτάκια από τσίχλες, καλαμάκια, ότι σκουπίδι μπορεί να βρεθεί σε τέτοιο χώρο. Περάσαμε και οι δύο υπέροχα. Το ξανακάναμε αρκετές φορές. Τον παρατηρούσα με τι συγκέντρωση έψαχνε και πόσο είχε απορροφηθεί σε αυτό που έκανε. Κάναμε διαλείμματα, παίζαμε με αυτά που βρίσκαμε, γελούσαμε και παράλληλα προσφέραμε στην κοινότητα, στη γειτονιά μας.

Καθόλου τυχαία όλη η οικογένεια, με τον γιο μου πλέον 6 χρονών και τη κόρη μου 8 μηνών στο μάρσιπο, συμμετέχουμε στις δράσεις “Save Your Hood”.

 

Μπορεί να φαίνεται κάπως άβολο, κι όμως τα παιδιά με τη συμμετοχή τους σε τέτοιες δράσεις βοηθιούνται με τους παρακάτω τρόπους:

  • Κινούνται και γυμνάζονται (Αδρή κινητικότητα).
  • Έρχονται σε επαφή με τη φύση που τους αρέσει και τους βοηθά πολύ.
  • Έρχονται σε επαφή με υλικά και διαφορετικές υφές (ξύλα, πλαστικά, άμμος, χώμα, πέτρες κα.).
  • Μαθαίνουν πράγματα για τη φύση και το περιβάλλον. Δεν φαντάζεστε τι συζητήσεις μπορούν να γίνουν με αφορμή ένα πλαστικό βαρέλι μυδειοτροφείων.
  • Εξερευνούνε μέρη που δεν γνωρίζανε.
  • Γνωρίζουν κι άλλους ανθρώπους και διευρύνουν κοινωνικές δεξιότητες.
  • Νιώθουν την προσφορά και τη χαρά που έχει αυτό. Ενισχύουν την αυτοπεποίθησή τους.
  • Κερδίζουν εμπειρίες. Έχουμε συναντήσει μια (δυστυχώς) πεθαμένη θαλάσσια χελώνα.
  • Αντιμετωπίζουν πραγματική περιπέτεια.
  • Βρίσκονται μπροστά σε συλλογικές αποφάσεις επίλυσης προβλημάτων.

 

 

Νομίζω θα μπορούσα να βρω πολλά. Πολλοί φίλοι μου και γονείς, λένε ότι φοβούνται. Καταλαβαίνω πόσο σημαντική είναι η ασφάλεια των παιδιών μας. Και πράγματι, για παιδιά κάτω των 4 ετών η συμμετοχή προϋποθέτει σίγουρα πολύ στενή επίβλεψη από τον γονέα ώστε να παρακολουθεί.

 

Τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν με τον πιο ασφαλή τρόπο:

  • Φοράνε γάντια – Γάντια εργασίας για παιδιά έχει μόνο σε γνωστή αλυσίδα με εργαλεία. Αν δε θέλετε να ξοδέψετε χρήματα, τα παιδιά φοράνε πλαστικά γάντια και στα μικρότερα παιδιά είμαστε κοντά!

 

  • Καλό είναι να φοράνε γαλότσες ή οποιοδήποτε παπούτσι με σκληρή σόλα.

 

  • Απλές φόρμες που δε θα σας νοιάξει η φθορά τους.

 

  • Έχουμε μαζί νεράκι και ίσως κάτι φαγώσιμο αν θέλουν να κάνουν διάλειμμα.

 

  • Τους δίνουμε το χώρο να εξερευνήσουν και παροτρύνουμε να μαζεύουν τα πιο “εύκολα” για αυτούς σκουπίδια.

 

  • Μην ξεχνάτε, είναι εθελοντικό. Μπορείτε να έρθετε για λίγο, για πολύ, για όσο σας αρέσει.

 

  • Φοράμε το καλύτερο χαμόγελό μας και δείχνουμε στα παιδιά έναν άλλο δρόμο.

 

  • Και φυσικά η κοινή συμμετοχή μας γονείς – παιδιά σε τέτοιες δράσεις, υποστηρίζουν και ενδυναμώνουν και τη σχέση μαζί τους. Κάνουμε κάτι μαζί, που γεμίζει κι εμάς αλλά περνάνε καλά και τα παιδιά.

 

 

Σε μία από τις δράσεις της “Save your Hood” που συμμετείχαμε, μεταφέραμε σε ανηφορικό μονοπάτι 35 μέτρων υψόμετρο, 52 πλαστικά βαρέλια και 50 σακούλες από την παραλία.  Μεταφέρθηκαν φτιάχνοντας όλοι μια αλυσίδα. Ο γιος μου κοντά στη θάλασσα ανέβασε το  βλέμμα του και του φάνηκε εντυπωσιακό πώς μεταφέρονταν βήμα βήμα, χέρι – χέρι τόσα σκουπίδια. Και τώρα σκέφτομαι ότι ίσως μόνο η εικόνα είναι αρκετή να δείξει τι κερδίζουν τα παιδιά και εμείς όταν γεμίζουμε τις ψυχές μας με τέτοιες πράξεις!

 

 

Φωτογραφίες: από εθελοντές του κινήματος Save your Hood

 

Λίγα λόγια για τη Δήμητρα Γούναρη

Η Δήμητρα είναι πιστοποιημένη Parent Coach από το Parent Coaching Institution, πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια γονέων (API) και συνεργάτης του δικτύου της Attachment  Parenting Hellas.

Μετά από πολυετή εμπειρία σε θέσεις ευθύνης του ιδιωτικού τομέα επέλεξε συνειδητά να πραγματοποιήσει μια επαγγελματική στροφή και να αφοσιωθεί σε αυτό που την εκφράζει περισσότερο και αισθάνεται πλήρης και δημιουργική, την υποστήριξη γονέων.

Παρέχει υπηρεσίες υποστήριξης και ενδυνάμωσης γονέων (1:1, group και couple parent coaching) ενώ παράλληλα συντονίζει εργαστήρια και πραγματοποιεί ομιλίες. Ταυτόχρονα, παρέχει υπηρεσίες υποστήριξης και ενδυνάμωσης εργαζόμενων γονέων για επιχειρήσεις και οργανισμούς.

Για εκείνη, το να υποστηρίζει γονείς είναι ένα κομμάτι μιας αλυσίδας για την αλλαγή που θέλουμε στη ζωή μας και στην κοινωνία μας.

 

 

Δήμητρα Γούναρη – Parent Coach

Υποστήριξη και ενδυνάμωση γονέων

W: https://dgounari.com

F: https://www.facebook.com/DGounariParentCoach/

L: https://www.linkedin.com/in/dimitra-gounari-parentcoach

Μίνα Γκρέκα: Όταν τα παιδιά γράφουν τις δικές τους ιστορίες…

Η έκφραση ιδεών και συναισθημάτων, σίγουρα δεν είναι προνόμιο των ενηλίκων. Τα παιδιά έχουν την ίδια και, ίσως, ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να επικοινωνήσουν αυτά που νιώθουν, πόσο μάλλον τώρα, βιώνοντας πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω του εγκλεισμού. Η δημιουργική γραφή τούς δίνει την ευκαιρία να αποτυπώσουν στο χαρτί με απόλυτη ελευθερία, όσα σκέφτονται, νιώθουν και φαντάζονται. Η Μίνα Γκρέκα, ως δασκάλα δημιουργικής γραφής, γνωρίζει καλά πώς να ενθαρρύνει ένα παιδί προς αυτή την κατεύθυνση. Μέσα από ενδιαφέροντα εργαστήρια, “αγκαλιάζει” τη δημιουργική σκέψη και έκφραση των παιδιών, τα οποία καλούνται να ανακαλύψουν τον μαγικό κόσμο της γραφής. Η ίδια, μας μιλά για τα δικά της συγγραφικά “ταξίδια”, τις ουσιαστικές αλλαγές που μπορεί να επιφέρει η δημιουργική γραφή σε ένα παιδί, τις συναισθηματικές αλληλεπιδράσεις, τα βιβλία και για όλα αυτά, που συνθέτουν ένα πολύχρωμο σύμπαν, φτιαγμένο από λέξεις…

 

Συνέντευξη στη Μαρία Μυλωνά

 

Πότε και πώς ξεκίνησε το δικό σου “ταξίδι” στη δημιουργική γραφή, και τελικά στη διδασκαλία της;

Σαν ενήλικας έχω παρακολουθήσει πολλά αξιόλογα εργαστήρια δημιουργικής γραφής, αλλά η δημιουργία του εργαστηρίου για παιδιά προέκυψε από μια πολύ βαθιά μου ανάγκη. Ήξερα ότι ήθελα να κάνω κάτι που να συνδυάζει τις δύο μεγάλες αγάπες μου: τα παιδιά και τη γραφή. Ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών ήμουν κοντά και στα δύο, αλλά είχα πάντα την ανάγκη να κάνω κάτι που να αγκαλιάσει σε μεγαλύτερο βαθμό τα συναισθήματα και τη δημιουργική τους σκέψη. Έτσι, γεννήθηκε το εργαστήρι δημιουργικής γραφής για παιδιά, το οποίο βρίσκεται ήδη στον πέμπτο χρόνο του.

 

Σε ποιους χώρους έχει φιλοξενηθεί το εργαστήρι;

Στις βιβλιοθήκες της Καλαμαριάς και της Άνω Τούμπας, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ., στο δημιουργικό βιβλιοπωλείο ‘’ Κάτι Γίνεται’’, σε φεστιβάλ της πόλης, σε δημόσιο σχολείο στις απογευματινές δραστηριότητες που διοργανώνουν οι Σύλλογοι Γονέων, αλλά και σε ιδιωτικό σχολείο στο νηπιαγωγείο. Τέλος, έχω συνεργαστεί με την ομάδα KIDOT και μέσω αυτής, το εργαστήρι έχει φιλοξενηθεί σε διάφορους χώρους με αυτοτελή εργαστήρια όπως για παράδειγμα στο Goethe Institut, Toms κ.α.

 

Η γραφή ήταν πάντα ο δικός σου προσωπικός τρόπος για να εκφράζεσαι;

Ναι, σχεδόν από τότε που άρχισα να γράφω, εμπιστευόμουν ό,τι σκεφτόμουν και ένιωθα στο ημερολόγιο μου, και σε γράμματα που αντάλλαζα με φίλες. Αλλά και μέσα στο σπίτι υπήρχε κρυμμένο ένα τετράδιο, στο οποίο γράφαμε με τη μαμά μου η μια στην άλλη σημειώματα, όποτε νιώθαμε ότι θέλαμε “να τα πούμε”.

 

 

Εκτός από τη διδασκαλία της δημιουργικής γραφής, έχεις ασχοληθεί ενεργά και με τη συγγραφή; Αγαπάς περισσότερο την πεζογραφία ή την ποίηση, και γιατί;

Ενώ αγαπάω πολύ την πεζογραφία, και θαυμάζω τους συγγραφείς που κατορθώνουν να κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε πολυσέλιδα μυθιστορήματα ή ακόμη και σε μυθιστορήματα σε τόμους. Όποτε εγώ η ίδια εκφράζομαι γραπτώς, το κάνω μέσω της μικρής φόρμας και της ποίησης. Στην ποίηση με γοητεύει ιδιαίτερα ο συμπυκνωμένος λόγος και τα παιχνίδια νοήματος και γλώσσας, όπου οι συσχετισμοί, οι συμβολισμοί και οι εικόνες  έχουν τον κυρίαρχο λόγο. Στα άμεσα σχέδιά μου, είναι να συγκεντρώσω ποιήματά μου των τελευταίων χρόνων, σε μια συλλογή.

 

 

Το “ακροατήριό” σου απαρτίζεται από μικρά παιδιά. Πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί να εκφραστεί μέσα από τον γραπτό λόγο, με βάση την εμπειρία σου; Η αχαλίνωτη φαντασία τους είναι κάτι που αποτυπώνεται επαρκώς στα γραπτά τους;

Σε κάποια παιδιά είναι πιο εύκολο και σε άλλα λιγότερο. Σε κάθε περίπτωση είναι κάτι που δουλεύεται και σ’ αυτό βοηθάει πάρα πολύ η επαφή του παιδιού με τα βιβλία. Υπάρχουν παιδιά που δείχνουν μια δυσκολία στη γραπτή έκφραση στην αρχή, και μετά, μόλις νιώσουν ότι κανείς δε θα κρίνει αν αυτό που γράφουν είναι σωστό ή λάθος, αφήνονται στην μαγεία του να αφηγηθούν μια ιστορία και ‘’λύνονται’’. Πολλά εμπνέονται από τις ιστορίες που διαβάζουμε στο εργαστήρι, κι άλλα φτάνουν να γράφουν μέχρι και δικές τους ιστορίες πολλών σελίδων σε συνέχειες!

Κάτι που θέλω να επισημάνω, αφορά την τάση των ενηλίκων να διορθώνουν τις ιστορίες,  κι έτσι να επεμβαίνουν σε κάτι, που είναι πολύ προσωπικό. Θέλει μεγάλη προσοχή αυτό, γιατί τα παιδιά είναι πολύ ευαίσθητα στην κριτική. Ακόμη κι αν υπάρχουν κάποια λάθη στη γραπτή τους έκφραση, είναι πολύ καλύτερο να τα συζητήσουμε μαζί τους κάποια άλλη στιγμή, κι όχι όταν έρχονται ενθουσιασμένα να μας διαβάσουν αυτό που έγραψαν.

 

 

 

 

Τι θα θελες να πεις στους γονείς που δεν πιστεύουν ότι το παιδί τους θα καθίσει να γράψει και θα το κάνει με χαρά;

Πολλοί γονείς εκφράζουν πριν την έναρξη των συναντήσεων μια δυσπιστία, ως προς το αν το παιδί τους θα συγκεντρωθεί και θα γράψει  ή αν θα του αρέσει μια δραστηριότητα, που έχει ως βάση της τα βιβλία και τη γραφή. Θα ήθελα να τους πω ότι, όταν η γραφή προσεγγίζεται με παιγνιώδη τρόπο, με στόχο να γράψουμε μια ιστορία που μας εκφράζει και να τη μοιραστούμε με τους άλλους, τότε μπορεί να γίνει πηγή ευχαρίστησης. Τα παιδιά δεν εξαναγκάζονται να γράψουν, αλλά εμπνέονται μέσα από μια ποικιλία ερεθισμάτων, και βιωματικά αντιλαμβάνονται ότι η γραφή είναι ένας τρόπος έκφρασης και μοιράσματος, όσων σκέφτονται και αισθάνονται. Πιστέψτε με, πως ακόμη και αν δεν γίνει από το πρώτο μάθημα, μετά από λίγα μαθήματα, γράφουν με πολλή χαρά και προσήλωση.

 

Από την εμπειρία σου έως τώρα σε ποιους τομείς βοηθιούνται τα παιδιά που παρακολουθούν το εργαστήρι; Ποιό είναι το μυστικό, ώστε ένα παιδί να “ανοιχτεί” και τελικά να μοιραστεί όσα σκέφτεται στο χαρτί;

Στο τέλος κάθε εργαστηρίου, ζητώ από τους γονείς να μου γράψουν λίγα λόγια, για το αν είδαν αλλαγές στα παιδιά και σε ποιους τομείς. Οι περισσότεροι μου ανέφεραν ότι τα παιδιά τους έπαψαν να φοβούνται τη γραφή ή να τη βλέπουν σαν κάτι καταναγκαστικό και βαρετό. Είδαν, επίσης, αλλαγές στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου και βελτίωση στη χρήση της γλώσσας. Πολλοί μου αναφέρουν, ότι τα παιδιά απέκτησαν μια εξοικείωση με τη γραπτή έκφραση, σε σημείο που αναλαμβάνουν πλέον να κάνουν μόνα τους, χωρίς καμία βοήθεια της γλωσσικές ασκήσεις του σχολείου, αλλά και ότι άρχισαν να γράφουν από μόνα τους ιστορίες σε συνέχειες. Τέλος, υπήρχαν και κάποιοι, που μου ανέφεραν ότι μέσα από την ομάδα τα παιδιά απώθησαν μια κάποια εσωστρέφεια, και εκφράζονταν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση μπροστά σε άλλους.

Το μυστικό είναι κάτι να μη γίνεται ως εξαναγκασμός, αλλά  μέσα από μια χαλαρή, παιγνιώδη προσέγγιση. Οι ιστορίες και τα παραμύθια  είναι κάτι πολύ δυνατό, και τα παιδιά το νιώθουν αμέσως. Αντιμετωπίζουν τις δικές τους ιστορίες και των άλλων με σεβασμό.

 

 

Πώς είναι να εμψυχώνεις μια ομάδα παιδιών, με κύριο χαρακτηριστικό τη γραφή;

Όπως σε κάθε ομάδα που θέλει να λειτουργεί σωστά, είναι σημαντικό να γίνει από την αρχή αντιληπτό ότι τη διέπουν αρχές, όπως ο σεβασμός και ότι κανένας δε θα κριθεί. Η υποστηρικτική ατμόσφαιρα που δημιουργείται, ευνοεί την ελεύθερη έκφραση των παιδιών και την απελευθέρωση της φαντασίας τους, κάτι που συμβάλλει στην εξέλιξη της σκέψης τους.

 

Όταν κάποιος δουλεύει με παιδιά, λένε ότι με έναν τρόπο δε χάνει ποτέ την παιδικότητά του. Εσύ τι αποκομίζεις συναισθηματικά από αυτή την αμοιβαία αλληλεπίδραση;

Είναι αλήθεια αυτό! Με κάποιον τρόπο νιώθω ότι θεραπεύω ή προσεγγίζω το παιδί μέσα μου, και κάθε φορά που συντονίζομαι μαζί τους κάνουμε πολύ καλή παρέα. Νομίζω πως και αυτά βλέπουν σε μένα πιο πολύ μια φίλη, “μια παραμυθού”.

 

 

Σαν παιδί, ποια ήταν τα αγαπημένα σου βιβλία; Υπάρχουν κάποια από αυτά, που μέχρι και σήμερα προτείνεις στους μαθητές σου;

Αγαπούσα πολλούς και διάφορους συγγραφείς, είχα ξεχωρίσει όμως την Christine Nöstlinger.

Στα βιβλία της με γοήτευε το χιούμορ και ότι προσέγγιζε τα προβλήματα των ηρώων της, μέσα από μια ανάλαφρη και κωμική πλευρά. Ένιωθα σαν να είχα μια σύμμαχο απέναντι στις ανασφάλειες και τα θέματα, που προέκυπταν σ’ εκείνη την ηλικία.

Δε συνηθίζω να προτείνω βιβλία που μου άρεσαν ως παιδί. Μοιράζομαι, όμως, μαζί τους, όσα βιβλία γοητεύουν το παιδί μέσα μου τώρα, αφού σχεδόν σε κάθε συνάντηση τους διαβάζω είτε ολόκληρο βιβλίο είτε απόσπασμα. Mια από τις μεγαλύτερες χαρές μου ήταν και είναι ακόμη, να “βουτήξω” στον κόσμο των βιβλίων και να διαλέξω αυτά που με εκφράζουν. Αυτό προτείνω και στα παιδιά να κάνουν.

 

Με το τέλος της καραντίνας, έχεις προγραμματίσει κάποια σεμινάρια και πού; Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποια από τα σχέδιά σου;

Δεν έχω προγραμματίσει ακόμη κάτι, αλλά η μεγάλη μου επιθυμία είναι η χαρά της γραφής και της ανάγνωσης να φτάσει παντού, σε όλα τα παιδιά με τρόπο συστηματικό, όπου κι αν ζουν, ανεξαρτήτως από το βιοτικό τους επίπεδο. Προς αυτή την κατεύθυνση έχω σκοπό να κινηθώ. Όταν πάρουν οι σκέψεις μέσα μου πιο ξεκάθαρη μορφή, θα επικοινωνήσω τις νέες δράσεις μέσω του προφίλ μου στο facebook.

 

 

Υπάρχει κάποιο γραπτό παιδιού που σε εντυπωσίασε και έχει χαραχτεί στη μνήμη σου; 

Oι εικόνες μιλούν…

 

 

 

 

Αν η ζωή σου ήταν βιβλίο, τι είδους βιβλίο θα ήταν;

Δύσκολο να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση, καθώς δε νομίζω  ότι εμπίπτει σε μια και μόνο κατηγορία. Γενικεύοντας, θα έλεγα ότι θα ήθελα να είναι ένα βιβλίο, που όταν ανοίγει, γεμίζει τους άλλους με αισιοδοξία και δύναμη.

 

 

 

Αν είχες μία και μόνο ευχή για το μέλλον;

Η ευχή μου είναι να δοθεί σε όλους τους ανθρώπους, η ευκαιρία να παλέψουν για τα όνειρα τους και να τα πραγματοποιήσουν. Θα ήθελα με την ευκαιρία να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σ’ αυτούς που με εμπιστεύτηκαν από τα πρώτα μου βήματα, συνεργάτες αλλά και γονείς, που στην πορεία γίναμε φίλοι. Όταν βρίσκεις ανθρώπους με τους οποίους σε συνδέουν οι ίδιες αξίες, βαδίζεις με μεγαλύτερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας πως μοιράζεστε ένα κοινό όραμα, κι αυτό είναι αναμφίβολα πολύ σημαντικό! Ευχαριστώ πολύ τις Πυγολαμπίδες και την Ιωάννα Σεραφειμίδου για όλη την ενθάρρυνση και τη στήριξη!

 

 

Πού μπορεί να σε βρει κάποιος που ενδιαφέρεται για τα μαθήματα δημιουργικής γραφής;

Μέσω του προφίλ μου στο Facebook μπορεί όποιος ενδιαφέρεται, να ενημερωθεί για μελλοντικές δράσεις, αλλά και να επικοινωνήσει μαζί μου.

 

 

 

Φωτογραφίες: Mυλωνά Μαρία & Shutterstock

Με πιστεύεις αν σου πω πως μπορούμε να γίνουμε οι καλύτεροι φίλοι;

 

Ιδέες, προτάσεις και λέξεις: Ιωάννα Σεραφειμίδου & Φωτεινή Βαβίτσα

 

…αντιληφθήκαμε πως το αληθινό μας σπίτι είναι τελικά η φύση, το περιβάλλον μας, η γειτονιά μας, οι άνθρωποι που είναι κοντά μας. Είμαστε όλοι μαζί.” – Ιωάννα Σεραφειμίδου, Agenda 2020 – 2021

Σε αυτό το άρθρο πήραμε ως πηγή έμπνευσης την Agenda των Πυγολαμπίδων για το 2020 – 2021, και δημιουργήσαμε έναν οδηγό φιλικό προς το περιβάλλον. Θα βρεις έξυπνες ιδέες τις οποίες μπορείς να εφαρμόσεις καθημερινά παρέα με όλα τα μέλη της οικογένειας:

 

  • Στο σπίτι,
  • Στο σχολείο,
  • Στις εξορμήσεις στην εξοχή.

Τις προτάσεις και ιδέες στην agenda μας συνέλεξε και εμπνεύστηκε η ομάδα kookoonari που αγαπά τη φιλοσοφία του Zero Waste.

 

Ο τρόπος σκέψης πίσω από κάθε ιδέα που σου προτείνουμε δεν είναι να γεμίσεις εσένα και τον υπόλοιπο κόσμο με άγχος και ενοχές για όλα όσα δεν πήγαν καλά μέχρι σήμερα, αναφορικά με τον σεβασμό μας απέναντι στη φύση. Πως θα μπορούσε άλλωστε κάτι τέτοιο να φέρει την αλλαγή στον κόσμο;

 

Τι θα έλεγες να δούμε τη διαδικασία σαν ένα όμορφο παιχνίδι όπου γνωριζόμαστε και πάλι με τη φύση από την αρχή και επαναπροσδιορίζουμε τη σχέση μας; Ξεκινώντας να παρατηρούμε τις καθημερινές μας συνήθειες και να ανακαλύπτουμε τρόπους που μπορούν να τις κάνουν φιλικές προς τη φύση.

 

 

Θα δεις, όπως συνειδητοποιήσαμε κι εμείς εδώ στις Πυγολαμπίδες, κατά τη διαδικασία συγγραφής της Agenda 2020 – 2021, ότι τα πράγματα δεν είναι αγχωτικά, ούτε η προσπάθεια να γίνουμε φιλικοί προς το περιβάλλον κουραστική. Αντιθέτως, είναι μία δημιουργική πρόκληση ανανέωσης μέσα από καινούριες ευκαιρίες, για να κάνουμε πράγματα διαφορετικά και να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα που είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα.

 

Το πιο σημαντικό είναι ότι, κάθε προσπάθεια να γίνουμε φιλικοί προς το περιβάλλον, μας φέρνει πιο κοντά στη φύση. Σκέψου την κάθε φορά που αφιέρωσες λίγο χρόνο να ξεφύγεις από την πόλη. Ή που πήρες τα παιδιά και κάνατε ένα πικ νικ στο βουνό. Φέρε στο μυαλό σου μία μέρα που πήγες στην παραλία. Πόσο καλύτερα ένιωσες, πόσο πιο άνετες και γεμάτες έγιναν οι αναπνοές σου. Γέλασες και έπαιξες παρέα με όλη την οικογένεια και τους υπόλοιπους φίλους με αποτέλεσμα να έρθετε πιο κοντά.

 

Οι τελευταίοι μήνες μας έδειξαν πόσο ευαίσθητη και ευάλωτη μπορεί να γίνει η ζωή. Κάτι που μας έκανε να σκεφτούμε όλα όσα έχουν πραγματικά σημασία. Ένα από αυτά είναι οι άνθρωποί μας.

 

Και η φύση μας φέρνει πάντα πιο κοντά. Μας δίνει ευκαιρίες να φύγουμε από τις οθόνες μας, να έρθουμε στο τώρα και να απολαύσουμε τη στιγμή. Μέσα από έναν περίπατο στο δάσος, τη θέα που θα δούμε από μία κορυφή, ένα ηλιοβασίλεμα που θα χαζέψουμε παρέα.

 

Και όλα αυτά, δίνοντας το ζωντανό παράδειγμα στα παιδιά. Και δείχνοντάς τους ότι ο σεβασμός στη φύση είναι ένα υπέροχο παιχνίδι που δημιουργεί μία μακροχρόνια σχέση μαζί της.

 

Η φύση δε θέλει πολλά. Η Γη ήταν από πάντα ολιγαρκής. Προσφέρει απλόχερα και το μόνο που ζητάει είναι να σεβόμαστε τον ρυθμό της. Ένα παιδί μπορεί να το μάθει αυτό εύκολα και να το κατανοήσει πολύ καλύτερα από έναν ενήλικα. Το σημαντικότερο; Θα πάρει αυτή τη γνώση και θα την κρατήσει ως συνήθεια ακόμη κι όταν γίνει ο ίδιος ενήλικας.

 

Έτσι ξεκινάει κι έρχεται η αλλαγή που επιθυμούμε να δούμε στον κόσμο.

 

Σε αυτόν τον οδηγό λοιπόν συναντάμε κάποιες πρώτες ιδέες για το πως μπορούμε να είμαστε περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι. Μην ξεχάσεις να συνοδεύσεις τον οδηγό αυτό με την Agenda των Πυγολαμπίδων. Μάθε εδώ πώς μπορείς να την προμηθευτείς δωρεάν.

 

 

Δες την ανακύκλωση ολιστικά

 

Για τους περισσότερους από εμάς η ανακύκλωση έχει πάρει στο μυαλό μας μία μονοδιάστατη θέση. Αυτή που διαχωρίζεις τις ανακυκλώσιμες συσκευασίες και τις πετάς στον μπλε κάδο.

Είναι και αυτή μία καλή αρχή, εννοείται.

 

 

Η ανακύκλωση όμως είναι πολλά περισσότερα. Σαν έννοια περιλαμβάνει την έννοια της επαναχρησιμοποίησης διάφορων υλικών της καθημερινότητας ώστε τίποτα να μην πηγαίνει χαμένο.

 

Θυμάσαι πώς λειτουργούσαν ο παππούς και η γιαγιά στο χωριό; Από το φαγητό που περίσσευε και τάιζαν τα ζώα που είχαν, μέχρι και τα ρούχα που χαλούσαν και τα μετέτρεπαν σε κάτι άλλο χρήσιμο για το νοικοκυριό.

 

Τίποτα δεν πήγαινε χαμένο και σίγουρα για να φτάσει στο σημείο να πεταχτεί θα έπρεπε να έχει εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες που είχε για να γίνει χρήσιμο.

 

Αυτό ίσως να είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα ανακύκλωσης μέχρι και σήμερα.

 

Κάποιοι έξυπνοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να εφαρμόσουμε την επαναχρησιμοποίηση είναι:

 

  • Οι DIY δημιουργίες και κατασκευές

Για κάθε τι που σκέφτεσαι να πετάξεις, ρούχο, συσκευασία, έπιπλο και διακοσμητικό κάνε ένα βήμα πίσω και σκέψου: Μήπως θα μπορούσα να το τροποποιήσω με κάποιον τρόπο και να το κάνω και πάλι χρήσιμο;

 

Το Διαδίκτυο είναι γεμάτο από ιδέες για DIY κατασκευές. Θα βρεις πολλές ιδέες και στις Πυγολαμπίδες. Το μόνο που χρειάζεται είναι να παρακολουθήσεις για λίγο τον τρόπο λειτουργίας του DIY κινήματος. Θα δεις σταδιακά ότι θα αρχίσεις να βρίσκεις δικές σου ιδέες για το πώς να αξιοποιήσεις διάφορα υλικά για να δημιουργήσεις κάτι δικό σου από την αρχή.

 

Δες το και σαν παιχνίδι με την υπόλοιπη οικογένεια. Πριν πετάξετε κάτι κάντε μία συζήτηση και πείτε ιδέες:
Τι θα μπορούσε να γίνει αυτό το χαλασμένο καλτσάκι;

Η καλύτερη ιδέα μπορεί να κερδίσει ένα δώρο!

 

  • Οι Ανταλλαγές

Κάτι το οποίο μπορεί να έχεις βαρεθεί, να μη σου χωράει ή για κάποιον λόγο να έχει τελειώσει η σχέση σου μαζί του δε σημαίνει απαραίτητα ότι είναι για τον κάδο των αχρήστων. Μπορεί να είναι χρήσιμο για κάποιον άλλο.

 

Η ιδέα αυτή ταιριάζει απόλυτα στις δύο στιγμές του χρόνου που αλλάζουμε τα χειμωνιάτικα με τα καλοκαιρινά μας ρουχα στην γκαρνταρόμπα μας και το αντίστροφο.

Αν λοιπόν μένεις κάθε χρόνο με τα ίδια και τα ίδια, ενώ ρούχα τα οποία έχεις να τα βάλεις 5 χρόνια αλλά δε σου πάει η καρδιά να τα πετάξεις φορτώνουν τα ντουλάπια και τα συρτάρια σου, ήρθε η ώρα να σκεφτείς εναλλακτικά.

 

Τι θα έλεγες να ανανεώσεις την γκαρνταρόμπα μέσα από ένα ανταλλακτικό παζάρι ρούχων και αξεσουάρ με την παρέα σου; Μάζεψε ό,τι δεν σου κάνει ή δεν φοράς πια και σίγουρα σε κάποιον/α θα αρέσει!

 

Μη μένεις όμως μόνο στα ρούχα! Δες εδώ αντίστοιχα πώς μπορείς να δώσεις στα παιχνίδια σου μια δεύτερη ευκαιρία, χαρίζοντάς τους νέα ζωή.

 

Σου άρεσε αυτή η ιδέα; Είναι από την Agenda 2020 – 2021 των Πυγολαμπίδων. Μάθε εδώ πώς μπορείς να την αποκτήσεις δωρεάν.

 

 

Ο στόχος είναι το Zero Waste

 

Ταιριάζει άλλωστε και σε όσα αναφέραμε πιο πάνω για την ανακύκλωση. Η λογική του Zero Waste (δηλαδή τα μηδενικά απορρίματα) επικεντρώνεται στα απορρίματα τα οποία τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αυξηθεί κατά πολύ επιβαρύνοντας το περιβάλλον.

 

Πολλές φορές παίρνουμε πλαστικές σακούλες και συσκευασίες που δε μας χρειάζονται. Για την ακρίβεια, μπορεί να τις πετάξουμε λίγα μόλις λεπτά αργότερα.

 

 

Αν παρατηρήσεις και σκεφτείς πιο συνειδητά τις καθημερινές σου συνήθειες, θα δεις ότι με λίγες μόνο αλλαγές μπορείς να μειώσεις κατά πολύ την προσωπική σου κατανάλωση σε πλαστικό και όχι μόνο!

 

Κάποιες ιδέες για μία Zero Waste καθημερινότητα:

 

  • Πες μου τα σκουπίδια σου να σου πω ποιος είσαι

 

Σου προτείνουμε να παρατηρήσεις τα είδη απορριμμάτων που παράγεις, να τα καταγράψεις και να σημειώσεις δίπλα τους λύσεις αντικατάστασης, φιλικές προς το περιβάλλον και τον εαυτό σου.  Πηγή έμπνευσης: kookoonari, Agenda 2020 – 2021

 

 

  • Σακούλες και συσκευασίες πολλαπλών χρήσεων

 

Σκέψου κάθε αγορά που μπορεί να κάνεις, κατά κύριο λόγο από προϊόντα που πωλούνται χύμα και συσκευάζονται τη στιγμή που θα τα αγοράσεις. Ξηροί καρποί, τυροκομικά και αλλαντικά, το αγαπημένο σου χύμα παγωτό.

 

Μέσα στην πάνινη σακούλα που έχεις μαζί σου κάθε φορά που πας για ψώνια μπορείς να ρίξεις κάποια τάπερ και βάζα. Σκέψου κατά πόσο θα μειώσεις με αυτόν τον τρόπο τις πλαστικές και χάρτινες συσκευασίες με τις οποίες θα γέμιζες χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

 

  • Όλη η τάξη μία παρέα!

Όπως είπαμε και πιο πάνω, οι καλές συνήθειες είναι ωραίο να αντιγράφονται. Πόσο μάλλον από μία ολόκληρη τάξη μαθητών. Πόση ελπίδα μπορεί να κρύβει αυτή η κίνηση για το μέλλον!

 

To kookoonari θέλοντας να μοιραστεί μαζί μας το υλικό που συλλέχθηκε από τα εργαστήρια που υλοποιήθηκαν πέρυσι στο 10ο Νηπιαγωγείο Κομοτηνής, με στόχο να γίνει το πρώτο #zerowaste Νηπιαγωγείο στην Ελλάδα, δημιούργησε έναν ΥΠΕΡΟΧΟ οδηγό, όπου Θα βρεις προτάσεις: από #πάνινη_τσάντα μέχρι #οικολογικά_καθαριστικά! ΚΑΤΕΒΑΣΕ το εγχειρίδιο δωρεάν εδώ: https://tinyurl.com/y6dn56hz

Εδώ θα βρεις το πολύτιμο υλικό της iSea ειδικά αφιερωμένο για να κάνεις και τη δική σου τάξη Zero Waste.

 

 

Η γειτονιά

 

Η γειτονιά στην οποία ζούμε είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Ας απεικονίσουμε την έννοια της αλλαγής με μία πυραμίδα. Στην κορυφή της βρίσκεται το ιδανικό αποτέλεσμα. Αυτό δηλαδή που θέλουμε να επιτύχουμε. Για να φθάσουμε όμως εκεί, η αλλαγή χρειάζεται να ξεκινήσει από το κάτω μέρος της πυραμίδας.

 

Τα καλά νέα είναι ότι ο καθένας από εμάς αποτελεί έναν μικρό κόκκο αυτού του κάτω μέρους. Αντίστοιχα, η γειτονιά αποτελεί ένα σύνολο κόκκων, όπου μπορείς να σπέιρεις σιγά σιγά νέες καθημερινές συνήθειες που είναι φιλικές προς το περιβάλλον. Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι η προσπάθεια αυτή θα επιτύχει. Οι πιθανότητες όμως αυξάνονται κατά πολύ όταν κάνεις κάτι, παρά όταν μένεις με σταυρωμένα τα χέρια.

 

  • Υιοθέτησε ένα δέντρο της γειτονιάς σου

Φρόντισέ το, βγες φωτογραφίες μαζί του ανά εποχή και δες πώς μεγαλώνει σε περίοδο ειρήνης. Μοιράσου μία από αυτές τις φωτογραφίες με τις Πυγολαμπίδες στο αγαπημένο σου Κοινωνικό Δίκτυο. Μην ξεχάσεις να χρησιμοποιήσεις το hashtag μας #menoumefysi.

Χορηγός Ιδέας: kookoonari, Agenda 2020 – 2021

 

 

  • Γίνε παράδειγμα προς μίμηση

Έχεις σκεφτεί πόσες φορές έχεις δει μία κίνηση από κάποιον κάτοικο της γειτονιάς σου που σου ταίριαξε και την υιοθέτησες; Τι θα έλεγες να γίνεις εσύ αυτός ο κάτοικος προς μίμηση σε θέματα που έχουν να κάνουν με τον σεβασμό μας προς το περιβάλλον; Πιάσε συζήτηση με τον διπλανό σου που θα σε δει γεμάτος απορία να δίνεις το ταπεράκι σου στο μαγαζί από το οποίο πήγες να αγοράσεις ξηρούς καρπούς.

Μοιράσου μαζί του την ιδέα σου. Κατά πάσα πιθανότητα, θα τον δεις την επόμενη φορά να έρχεται στο ίδιο μαγαζί με το δικό του ταπεράκι.

Μπες στο παιχνίδι και προσκάλεσε κι άλλο κόσμο. Δεν είναι ανάγκη να ακολουθήσουν όλοι. Βήμα βήμα έρχεται η αλλαγή στον κόσμο.

 

Κάνε εγγραφή στο newsletter μας και θα λάβεις έναν Οδηγό με Ιδέες Φυσικής Επανεκκίνησης: μέσα θα βρεις πολύ ωραίες προτάσεις, από ομάδες που ασχολούνται με το περιβάλλον και τον αστικό σχεδιασμό, τις οποίες μπορείς να συζητήσεις και να υλοποιήσεις μαζί με την οικογένειά σου.

 

Παρατηρώντας τη Φύση

 

Το να αγαπήσεις τη φύση είναι πολύ εύκολο. Χρειάζεται απλά να την παρατηρήσεις. Έστω και ένα μόνο ηλιοβασίλεμα θα σε μαγέψει με τα χρώματά του. Τα οποία δεν μπορούν καν να αποτυπωθούν με την κάμερα του κινητού σου. Πρέπει να είσαι εκεί για να τα δεις.

 

Η φύση είναι γεμάτη μαγεία και εικόνες που σε ενθουσιάζουν μέσα από την απλότητά τους.

 

Είναι εύκολο να γεμίσεις την καθημερινότητα και την εβδομάδα σου με φυσικά πειράματα και παιχνίδια. Σου προτείνουμε τους ακόλουθους τρόπους:

 

  • Εξερεύνησε τη φύση μέσα από τον μικρόκοσμό της

 

Συνόδευσε την επόμενη οικογενειακή εξόρμηση στη φύση με αυτά τα παιχνίδια. Ούτε που θα καταλάβεις πώς θα περάσει η ημέρα.

 

  • Φύτεψε μία γλάστρα

 

Δες τη φύση να δημιουργείται από την αρχή, να αναγεννάται και να σου προσφέρει όμορφα λουλούδια, αρωματικά και καρπούς από την οικεία του σπιτιού σου.

 

 

Μπορείτε να κάνετε μία νέα καθημερινή συνήθεια οικογενειακώς. Όπως λέτε καλημέρα μεταξύ σας καθώς ξυπνάτε το πρωί πείτε την καλημέρα σας και στις γλάστρες που έχετε φυτέψει. Δείτε τα φυτά να ανταποκρίνονται και να ανταποδίδουν τη συντροφικότητα καθώς ωριμάζουν και μεγαλώνουν.

 

  • Κάνε πειράματα που θα σε βοηθήσουν να ανακαλύψεις τη φύση

 

Θυμάσαι το παλιό κι αγαπημένο πείραμα του σχολείου με το κεσεδάκι από το γιαούρτι, το βαμβάκι και τις φακές; Τι θα έλεγες να το επαναφέρεις στο σπίτι; Υπάρχουν πολλά τέτοια απλά παραδείγματα με αποτελέσματα που θα ενθουσιάσουν όλα τα παιδιά της οικογένειας.

Στην Agenda των Πυγολαμπίδων έχουμε ένα αντίστοιχο με ένα αβοκάντο! Θα το ανακαλύψεις εδώ.

 

 

Χρησιμοποίησε τον φυσικό τρόπο

 

Για τις περισσότερες από τις καθημερινές μας συνήθειες, όπως για παράδειγμα για τα καθαριστικά που χρησιμοποιούμε στο σπίτι, υπάρχει κατά πάσα πιθανότητα μία φυσική εναλλακτική. Θα βρεις πολλές ιδέες στο διαδίκτυο, ή κάνοντας μία συζήτηση με τη μαμά και τη γιαγιά. Θυμίσου ότι κατάφερναν να έχουν ένα πεντακάθαρο σπίτι με τις μισές λύσεις που προσφέρει σήμερα το εμπόριο.

Αναζήτησε και αξιοποίησε την πολύτιμη γνώση τους επενδύοντας σε φυσικούς τρόπους που πολλές φορές είναι πιο οικονομικοί και πολύ πιο αποτελεσματικοί.

 

Διάβασε και Ενημερώσου ΦΥΣΗκά

 

Η γνώση είναι δύναμη και στη σημερινή εποχή έχουμε γνώση σε απεριόριστες πηγές και πληροφορίες. Σε αυτόν τον σύνδεσμο θα βρεις μία λίστα που σου έχουμε ετοιμάσει με παιδικά βιβλία που μας φέρνουν κοντά στη φύση.

 

Διαβάστε τα μαζί με τα παιδιά και ανακαλύψτε τρόπους και αφορμές για να συζητήσετε παρέα την αξία που έχει το περιβάλλον στον φυσικό κύκλο της ζωής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η συζήτηση θα δώσει σε όλους μία νέα οπτική όχι μόνο για τη φύση, αλλά και για την ίδια τη ζωή.

 

Όπως λέει και η ομάδα του kookoonari:

Σκέψου διαφορετικά, δράσε ΦΥΣΗ – κά, γίνε kookoonari.

 

Πριν το τέλος

 

Στις Πυγολαμπίδες θέλουμε να αφιερώσουμε αυτή τη σεζόν σε ιδέες και τρόπους που θα κάνουν την καθημερινότητά μας φιλική προς το περιβάλλον. Αν κάτι τέτοιο σου φαίνεται ενδιαφέρον τότε κάνε εγγραφή στο newsletter μας και κράτησε επαφ΄ή μαζί μας, έχουμε να πούμε πολλά!

 

Επίσης, μπορείς να μοιραστείς μαζί μας και τις δικές σου ιδέες και προτάσεις! Τι κάνεις μέσα στην καθημερινότητά σου για να εκφράσεις τον σεβασμό σου προς το περιβάλλον; Γράψε μας την απάντησή σου στα σχόλια.

Τα δώρα μιλούν στους ανθρώπους

Γράφει η Σαββίνα Κοτσερίδου

Τα αντικείμενα μιλούν. Τα παιδιά το ξέρουν. Γι’ αυτό ζητούν παιχνίδια, γι’ αυτό μιλούν συχνά στα παιχνίδια τους. Κοιμούνται με κούκλες, γιατί τους ψιθυρίζουν «μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ». Φροντίζουν λούτρινα ζωάκια, γιατί τους λένε «σε χρειάζομαι», και παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια φαντασίας, γιατί τα καλούν για να τους δείξουν πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος γύρω τους.

Τα αντικείμενα ζουν. Ζουν μαζί μας. Φυλάνε τις μνήμες μας, τα συναισθήματά μας, τους ανθρώπους μας. «Θυμάσαι τότε που…», σε ρωτούν οι φωτογραφίες. «Καλή τύχη», φωνάζει πίσω σου ένα γούρι και η φθαρμένη, επαγγελματική σου τσάντα, σε παρακαλεί να εργάζεσαι λιγότερο.

Τα αντικείμενα έχουν ψυχή. Είναι σύντροφοι. Πιστοί. Που δεν προδίδουν. Που δεν εγκαταλείπουν. Είναι συνοδοιπόροι μας στη ζωή. Παλιοί και καινούριοι φίλοι.

Τα αντικείμενα μιλούν στους ανθρώπους και μιλούν για τους ανθρώπους…

Ακούστε τα. Παρατηρήστε τα καθώς στέκονται στις βιτρίνες και στα ράφια.

Χαρίστε τα σε εκείνους που νοιάζεστε. Δωρίστε τα σ’ αυτούς που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το αγαπημένο αντικείμενο των παιδιών σας. Βρείτε το δικό σας αγαπημένο. Το δικό μου… είναι οι χιονόμπαλες.

 

Λίγα λόγια για τη Σαββίνα Κοτσερίδου

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου και δραστηριοποιείται επαγγελματικά και καλλιτεχνικά. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκτοτε εργάζεται ως δικηγόρος, με ειδίκευση στο αστικό δίκαιο. Παράλληλα ασχολείται με τη δημιουργική γραφή και την εικαστική ψυχοθεραπεία. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα και ποιήματα σε συλλογικούς τόμους και έχει γράψει στίχους για παιδικά τραγούδια. Έχει γράψει το βιβλίο “Ο άνθρωπος που ζούσε στη χιονόμπαλα” που κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική. Πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού φεστιβάλ δημιουργικής φαντασίας «Fantasmagoria», που συγκαταλέγεται στα πιστοποιημένα καλλιτεχνικά φεστιβάλ της Ευρώπης, και μέλος του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Το ράφι της αγάπης», που έχει στόχο τη δημιουργία βιβλιοθηκών σε χώρους φιλοξενίας ασθενών με χρόνια νοσήματα.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο “Ο άνθρωπος που ζούσε στη χιονόμπαλα”

Ένα χριστουγεννιάτικο στολίδι αφηγείται το παρελθόν του: πώς έσπασε, πώς βρέθηκε στον δρόμο, πώς συνδέθηκε βαθιά με ένα ασυνόδευτο, άστεγο παιδί, πώς έφτασε να κοσμεί το πλουσιοπάροχο τραπέζι της κυρίας Αγάπης.

Η Σαββίνα Κοτσερίδου πλάθει έναν κόσμο μαγικά ρεαλιστικό, ένα πεδίο συνάντησης ανθρώπων και αντικειμένων διάσπαρτο από μοτίβα ανθρωπομορφισμού. Ο «Άνθρωπος που ζούσε στη χιονόμπαλα» είναι ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, ένα κείμενο πολλαπλών επιπέδων, ανοιχτό σε ερμηνείες, για την αλληλεγγύη και την αποδοχή της διαφορετικότητας, την άδολη φιλία και την ανάγκη διαρκούς ανανοηματοδότησης της ζωής μας.

Το βιβλίο κοσμείται από έργα που φιλοτέχνησε ο βραβευμένος ζωγράφος και σκηνογράφος Βασίλης Παπατσαρούχας, δημιουργώντας μια υψηλής αισθητικής έκδοση.