ΣΧΟΛΕΙΟ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – Page 2 of 2 – Πυγολαμπίδες
Skip to content

Τα λουλούδια σε γνωστά έργα τέχνης και… στα δικά μας

vangogh

Γράφει η Στεφανία Βελδεμίρη | stheta.com

Τα λουλούδια αδιαφορούν για το τι συμβαίνει στον κόσμο των ανθρώπων. Χαρίζουν την αστείρευτη, την απέραντη ομορφιά τους, σε καιρούς ειρήνης ή σε καιρούς πολέμου, σε εύκολους ή δύσκολους καιρούς. Χαρίζουν δύναμη μέσω της ομορφιά τους, σε ανθρώπους που τα περνούν δύσκολα, ακόμη και μέσα σε εύκολους καιρούς.

Τα λουλούδια, τα αγαπούν οι ζωγράφοι και τα παιδιά, πολύ και πιο πολύ περισσότερο από το κάθε πολύ, τα ψάχνουν με ανυπομονησία στα μέρη όπου ανθίζουν για να τα κοιτάξουν, να τα μυρίσουν, να τα ζωγραφίσουν και να τα χαρίσουν σε αυτούς που αγαπούν. Τα ζωγραφιστά λουλούδια, συμβαίνει καμιά φορά, να μας μαγεύουν και να μας ομορφαίνουν τη μέρα, το ίδιο ή και περισσότερο από τα αληθινά. Να γιατί οι ζωγραφιές είναι καμιά φορά τόσο πολύτιμες και αναγκαίες.

Μια ιδέα για  παιχνίδι και μάθηση είναι να κοιτάξετε μαζί με τα παιδιά σας, πίνακες ζωγραφιστούς που έκαναν σπουδαίοι ζωγράφοι, να ψάξετε μαζί και να διαβάσετε πως έζησαν αυτοί οι ζωγράφοι και γιατί ζωγράφιζαν και να κουβεντιάσετε αυτά τα όμορφα ζητήματα. Βρείτε σε ποιο κίνημα άνηκαν οι ζωγράφοι και ψάξτε να βρείτε πότε και γιατί δημιουργήθηκε. Αναζητήστε ζωγράφους του κινήματος που ήταν φίλοι μεταξύ τους ή … άσπονδοι εχθροί. Κοιτάξτε πόσο μοιάζουν ή διαφέρουν οι ζωγραφιές τους. Το παιχνίδι δεν τελειώνει ποτέ!

Ο Βικέντιος Βαν Γκονγκ είναι ο αγαπημένος μου ιμπρεσιονιστής ζωγράφος (από αγόρια), Λατρεύω τα χρώματά του, τις γρήγορες πινελιές του και μου αρέσει να παίζω «κυνήγι θησαυρού» ψάχνοντας μέσα στις ζωγραφιές του μερικές αργές, πολύ προσεχτικά μελετημένες πινελιές. Αυτές τις πινελιές τις έχουν για μονάκριβες οι ζωγράφοι και κάνουν τους πίνακές τους ζωντανούς. Μια μέρα κοιτούσαμε μαζί η Ελισάβετ που πάει στο νηπιαγωγείο αυτή τη ζωγραφιά

stefania louloudi

(ζωγραφιά 1 _βαν γκόνγκ )

και στα πρώτα 2 δευτερόλεπτα μου είπε: «αυτή τη ζωγραφιά θέλω να κάνω σήμερα» τόσο που ήθελε και τόσο που ήξερα πως θα την κάνει υπέροχα δική της, ξεκινήσαμε αμέσως.

Μιλήσαμε για τα ηλιοτρόπια, που αγαπούν πολύ και πιο πολύ από το κάθε πολύ τον ήλιο και τον κοιτάνε όλη μέρα στρίβοντας το ανθισμένο κεφάλι τους προς αυτόν. Μιλήσαμε για το σκυμμένο και λυγισμένο ανθισμένο κεφάλι τους όταν τον αποχωρίζονται το σούρουπο. Μιλήσαμε για τα τόσα πολλά κίτρινα που υπάρχουν στα ηλιοτρόπια  και κοροϊδέψαμε το κουτί με τους μαρκαδόρους που έχει μόνο ένα κίτρινο, γελώντας. Μιλήσαμε για την αγάπη του Βικέντιου για τα σιτοχώραφα, τα κατακίτρινα και τον φίλο του που τον έλεγαν Γκογκέν και ζωγράφιζαν μαζί καμιά φορά.  Μετά μιλήσαμε για τα σπόρια και το τσικ τσικ που ακούγεται όταν τα τρώμε και μέχρι να τα πούμε όλα αυτά, να την έτοιμη και η ζωγραφιά.

stefania louloudi2

(ζωγραφιά 2 _Ελισάβετ)

Αν κοιτάζεις συχνά υπέροχες ζωγραφιές, τόσο διαφορετικά υπέροχες μεταξύ τους, γρήγορα θα καταλάβεις πως οι δικές σου υπέροχα τόσο διαφορετικές από όλες αυτές ζωγραφιές είναι… υπέροχες.

Θέλω κι από τούτο, θέλω κι από κείνο, θέλω κι από τ’ άλλο!

mikros filosofos

Γράφει η Αντιγόνη Χαρατσίδου

Όποιος έχει μπει σε σούπερ μάρκετ με παιδί ξέρει τι θέλω να πω. Παντού πειρασμοί, στρατηγικά τοποθετημένοι. Μπαίνεις και πρώτα στη σειρά είναι οι σοκολάτες, μπισκότα και κρουασάν. Στη γωνία σε περιμένουν κάτι παιχνιδάκια στο  1,10 cm ακριβώς, όσο δηλαδή και  το πεντάχρονο που συνοδεύεις. Προχωράς και  πέφτεις στα «επιδόρπια γιαουρτιού», τα πολυδιαφημισμένα, εκείνα ντε με τα μπιλάκια. Μετά τα πατατογαριδάκια και τα αναψυκτικά, αφού στο μεταξύ έχεις γεμίσει το καλάθι με τα απαραίτητα, πέφτεις στην παγίδα του ταμείου. H12-321 Τσίχλες και καραμέλες σου κλείνουν το μάτι. Κι εκεί αγαπητέ γονιέ, κι ενώ έχει μαλλιάσει η γλώσσα σου στη διαπραγμάτευση (όχι σήμερα δεν έχω λεφτά για αυτό, όχι δεν μπορούμε να πάρουμε πάλι σοκολάτες), εκεί ακριβώς αγαπητέ γονιέ, υποκύπτεις. Γιατί τι ψυχή έχει μια τσίχλα; Και στο κάτω κάτω έχεις εξαντληθεί σε σημείο που λες δεν θα ξαναπάω με παρέα σούπερ μάρκετ. Ποτέ όμως.
400-251 vce
400-351 vce
Πριν λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου  το βιβλίο «Θέλω την κόκκινη μοτοσικλέτα» από τη σειρά των βιβλίων «Ο  μικρός φιλόσοφος». Μεταφρασμένο από τα γαλλικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.  Διαπραγματεύεται ακριβώς αυτό. Ένα αγοράκι μπαίνει στο σούπερ μάρκετ με τη μαμά του και κάνουν όλους τους διαλόγους που έχω κάνει επί σειρά ετών με τον μικρό «πελάτη».

Σε κάποιο σημείο η μαμά του Πίκολο του λέει: «Θέλω να ευχαριστιέσαι με διάφορα πράγματα, κι όχι μόνο μ’ αυτά που αγοράζεις, και να νιώθεις ευτυχισμένος και χωρίς να είσαι πάμπλουτος!». Όπως η καλή διάθεση, ο ήλιος, ο ύπνος, μια βουτιά στη θάλασσα.

Πολύ χρήσιμες και οι τελευταίες σελίδες, με το φιλοσοφικό εργαστήρι του Πίκολο. Η επιθυμία, η κτήση, το χρήμα, ο πειρασμός, η απογοήτευση, η ευτυχία, τι σημαίνει «είμαι» και τι σημαίνει «έχω»  είναι οι έννοιες που μπορούμε να συζητήσουμε με απλά λόγια μέσω αυτής της ιστορίας. Α! Και ο λιτός βίος!

Το βιβλίο κλείνει με το εργαστήρι για να μάθεις τις παγίδες στα πολυκαταστήματα, χρήσιμο και για σένα γονιέ. 700-039 Για να είσαι συνειδητοποιημένος καταναλωτής και έτσι πρότυπο 300-209 vce
300-320 vceγια τον μικρό άνθρωπο που σε μιμείται.

Το πλεονέκτημα όμως είναι ότι το διαβάζεις στην ησυχία του σπιτιού σου χωρίς τον πειρασμό να σε κοιτάει κατάματα. Κι έτσι μένει κάτι, ελπίζω για την επόμενη φορά που θα μπεις στο ναό της κατανάλωσης.  Κι ας δώσεις άλλη μια κερδισμένη μάχη, όπως η μαμά του Πίκολο.

Η Ελένη Ανδρεάδη, πράκτορας του πλανήτη

Eleni Andreadi

Η Ελένη Ανδρεάδη, Πρόεδρος και Ιδρύτρια της οργάνωσης «Οι Πράκτορες του Πλανήτη»

Οι Πράκτορες του Πλανήτη ξεκίνησαν ως  μια μη κερδοσκοπική αστική εταιρεία το 2009 από μια ομάδα εθελοντών, με ειδίκευση στο περιβάλλον και στην εκπαίδευση, δημιουργώντας και υλοποιώντας εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά δημοτικού. Πως δημιουργήθηκε η ανάγκη για τη συγγραφή ενός βιβλίου;

Η ιδέα ξεκίνησε από το ότι μου αρέσει η συγγραφή και ότι ήταν μια πρόκληση για μένα να δω εάν θα μπορούσε να συνδυαστεί η δημιουργική συγγραφή με την περιβαλλοντική εκπαίδευση. Ένα βιβλίο επίσης προσφέρει την ευκαιρία να δημιουργήσεις μια πολύ άμεση σχέση με το παιδί και την φαντασία του, καθώς έχεις την τιμή της αναπόσπαστης (τουλάχιστον ελπίζεις!) προσοχής τους, στην περίπτωση μας, για 100+ σελίδες. Επίσης, ως οργάνωση, μας έδωσε την δυνατότητα να απευθυνθούμε απευθείας σε μεμονωμένα παιδιά, που μπορεί να είναι σε περιοχές ή σχολεία που δεν έχουμε καταφέρει να προσεγγίσουμε ακόμα.

Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλεις να μεταδόσεις με το βιβλίο σου Οι Πράκτορες του πλανήτη και γιατί επέλεξες αυτό το μέσο; Πιστεύεις ότι τα παιδιά διαβάζουν ακόμα βιβλία;

Το βασικό μήνυμα είναι ότι ο καθένας μας μπορεί και πρέπει να γίνει ένας Πράκτορας για να σώσει τον πλανήτη. Ειδικά τα παιδιά διαθέτουν καταπληκτικά χαρακτηριστικά για αυτό τον ρόλο: ιδεαλισμό, επιμονή και ατελείωτη ενέργεια. Ο πλανήτης μας μπορεί να σωθεί με καθημερινές μικρές κινήσεις, που στο σύνολο τους είναι πολύ σημαντικές.

Η πρώτη ανατύπωση του βιβλίου Γίνε Πράκτορας του Πλανήτη εξαντλήθηκε σε τρεις μόλις μήνες, που μας έκανε πολύ χαρούμενους.  Από τη δική μας εμπειρία αλλά και παρακολουθώντας την κίνηση και επιτυχία άλλων τίτλων, πιστεύω ότι τα παιδιά διαβάζουν ακόμη βιβλία. Θα ήθελα να ελπίζω ότι τα παιδιά πάντα θα διαβάζουν! Ο ανταγωνισμός για τον χρόνο τους είναι πλέον τεράστιος, αλλά αν το βιβλίο είναι ιδιαίτερο και έχει αξία, ελπίζω ότι ακόμα και σε αυτό το τοπίο τόσων αντιπερισπασμών, youtube και Xbox, θα τα κερδίσει.

gine praktoras

Ποιος πιστεύεις ότι είναι ο ρόλος των γονιών και των εκπαιδευτικών στη διαμόρφωση της οικολογικής συνείδησης των παιδιών; Θα μπορούσες να δώσεις μερικές ιδέες στους γονείς που μας διαβάζουν, σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να προσεγγίσουν το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος;

Πιστεύω ότι η ιδέα να γίνει η προστασία του περιβάλλοντος ένα παιχνίδι είναι πολύ αποτελεσματική για το σπίτι. Για παράδειγμα, μπορεί να δημιουργηθεί ένα παιχνίδι επιβράβευσης καλής συμπεριφοράς των μελών της οικογένειας, έτσι ώστε να κερδίζει όλη η οικογένεια στο τέλος κάθε μήνα όταν συγκεντρώνονται αντίστοιχοι πόντοι. Αυτό ακριβώς θα «παίξουμε» στην εκδήλωση στο Οξυγόνο, το Σάββατο 21 Μαρτίου με παιδιά και τους γονείς τους. Συχνά τα παιδιά γνωρίζουν περισσότερα για την προστασία του περιβάλλοντος από ότι οι γονείς τους, οι οποίοι δεν είχαμε περιβαλλοντική εκπαίδευση στο σχολείο. Είναι σημαντικό να τους δίνουμε την δυνατότητα να εκφράσουν την γνώμη τους και τις ιδέες τους, όπως και να συνδιαμορφώσουν την λύση μαζί μας. Έτσι συμμετέχουμε όλοι μαζί ως οικογένεια σε αυτή την προσπάθεια και τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι είναι ένα θέμα που το παίρνουμε και εμείς στα σοβαρά.

Είσαι η Πρόεδρος και Ιδρύτρια της Οργάνωσης Οι Πράκτορες του Πλανήτη. Διαβάζοντας το βιογραφικό σου και τη συνεργασία σου με μεγάλους οργανισμούς και εταιρείες ανά τον κόσμο, με  κάνει να αναρωτιέμαι τι ήταν τελικά αυτό που σε κέρδισε στην ενασχόληση με τα παιδιά.

Όσα περισσότερα γνωρίζεις για την κατάσταση του πλανήτη μας, τόσο πιο εύκολο είναι να απελπιστείς. Έχω φίλους, ακτιβιστές, σε ΜΚΟ, καθηγητές και ειδικούς, ανθρώπους που είναι στην πρώτη γραμμή της προστασίας του περιβάλλοντος, οι οποίοι είναι απαισιόδοξοι γιατί βλέπουν ότι ο χρόνος περνάει και δεν κάνουμε κάτι αποφασιστικό για τα μεγάλα προβλήματα του πλανήτη, όπως την κλιματική αλλαγή. Πιστεύω ότι υπάρχει ακόμα χρόνος για να αντιστρέψουμε την κατάσταση ή τουλάχιστον να περιορίσουμε σημαντικά τις επιπτώσεις. Ασχολούμαι με την περιβαλλοντική διαχείριση σε επιχειρήσεις και βλέπω πως μπορεί να γίνει και γίνεται αυτό στην πράξη αν υπάρχει θέληση. Με κέρδισε όμως η ενασχόληση με τα παιδιά, γιατί μου δίνει ιδιαίτερα ισχυρές ενέσεις ελπίδας. Μου θυμίζει ότι είναι πιο αγνό στην ανθρώπινη φύση, και πως αυτά τα χαρακτηριστικά βρίσκονται έμφυτα στην καρδιά μας, έστω και αν συχνά τα ξεχνάμε ή τα καταπιέζουμε καθώς μεγαλώνουμε.

praktores oxygono

Μέσα από τα εκπαιδευτικά προγράμματα της οργάνωσης Οι Πράκτορες του Πλανήτη τα παιδιά καλούνται να γίνουν Πράκτορες και να αναλάβουν άκρως απόρρητες αποστολές με στόχο να προστατέψουν τον πλανήτη. Πού πραγματοποιούνται τα προγράμματα αυτά και πως μπορεί κάποιος γονιός ή εκπαιδευτικός να επικοινωνήσει μαζί σας;

Έχουμε μια σειρά από προγράμματα και αποστολές, που υλοποιούνται σε σχολεία, φεστιβάλ, ειδικές εκδηλώσεις, και χώρους όπως τον Πολυχώρο και Οξυγόνο του Μεταιχμίου. Οι Αποστολές μας έχουν διαφορετικές θεματικές, όπως Θάλασσα, Δάσος, Ενέργεια, Απορρίμματα, κ.α. Ένας γονιός ή εκπαιδευτικός μπορεί να μας βρει μέσω της ιστοσελίδας μας και του email μας info@planetagents.org.

Πιστεύεις πράγματι ότι τα παιδιά και η ατομική πρωτοβουλία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο; Τι μηνύματα παίρνεις από τα παιδιά μέσα από τις δράσεις σας;

Ναι. Η ατομική πρωτοβουλία είναι για εμένα το σημαντικότερο, διότι είναι το μόνο πράγμα που ελέγχουμε απόλυτα οι ίδιοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι απενοχοποιείται το κράτος, από το οποίο πρέπει ως υπεύθυνοι πολίτες να απαιτούμε. Τα παιδιά είναι στον πυρήνα της οικογένειας και την επηρεάζουν πολύ, όπως και το σύνολο της κοινωνίας. Οι Πράκτορες του Πλανήτη εξάλλου αγωνίζονται να βελτιώσουν τον κόσμο που θα παραλάβουν. Είναι δύσκολο κανείς, ηθικά, να τους αρνηθεί το δικαίωμα αυτό. Από τα παιδιά παίρνω τα μηνύματα ότι η προστασία του πλανήτη είναι κάτι που τους έρχεται φυσικά και αβίαστα, και ότι είναι αχόρταγα για πολλές αποστολές. Εφαρμόζουν αυτά που μαθαίνουν στο σπίτι και η συμμετοχή τους στα προγράμματα διαμορφώνει την συνείδηση τους πιο μακροπρόθεσμα. Πιστεύω ότι αν ανοίξεις τα μάτια τους πραγματικά πάνω σε αυτό το θέμα από μικρή ηλικία, είναι κάτι που μετά τους γίνεται συνήθεια και τρόπος ζωής.

nerovampiris

www.planetagents.org

www.facebook.com/planetagents

Διάβασε επίσης > ΒΙΒΛΙΟ: Οι Πράκτορες του Πλανήτη, από την Ιωάννα Σεραφειμίδου

 

Μύθοι και Αλήθειες για τις Πρώτες Βοήθειες

Τι κάνουμε όταν «γυρίσει» η γλώσσα; Όταν καούμε από τον ήλιο ή την κατσαρόλα; Όταν κάποιος δίπλα μας «πνίγεται»; Πώς σταματάω μια αιμορραγία; Πότε και πού βάζω πάγο;

Σ’ αυτά τα απλά, αλλά συχνά ερωτήματα, δίνονται απαντήσεις από τους εκπαιδευτές Πρώτων Βοηθειών της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης. Ο παρακάτω πρακτικός οδηγός απευθύνεται στον απλό κόσμο που θέλει να δράσει σωστά, αλλά οι προκαταλήψεις δεν τον αφήνουν. Πρόκειται για έναν οδηγό βασικών Πρώτων Βοηθειών στα πιο συνηθισμένα περιστατικά που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο γονιός, ο φίλος, ο συμπαίκτης, ο συνάνθρωπος. Ο οδηγός αυτός αναφέρεται στο μέσο όρο των περιπτώσεων και δεν αντικαθιστά τις συμβουλές και οδηγίες των ιατρών. Να συμβουλεύεστε ΠΑΝΤΑ τον γιατρό σας, εφόσον αμφιβάλλετε.

 

Μύθος: Γύρισε η γλώσσα της και έβαλε το χέρι του στο στόμα της για να τη βγάλει!

Αλήθεια: Η γλώσσα ΔΕΝ γυρίζει. Όταν κάποιος χάνει τις αισθήσεις του, τότε, όπως και οι υπόλοιποι μύες του σώματός μας, η γλώσσα χαλαρώνει και λόγω βαρύτητας πέφτει προς τα πίσω και φράσσει τον αεραγωγό. Βάζοντας το ένα χέρι μας στο μέτωπο του τραυματία (σαν να θέλαμε να κοιτάξουμε αν έχει πυρετό) και το άλλο κάτω από το πηγούνι του ανυψώνουμε ελαφρά το κεφάλι του. Η κίνηση αυτή είναι αρκετή για να επαναφέρει τη γλώσσα στην αρχική της θέση και να επιτρέψει τον αερισμό!

 diasosi glossa

Μύθος: Όταν καιγόμαστε από τον ήλιο ή από κάποιο ζεστό αντικείμενο (π.χ. μάτι κουζίνας) πρέπει να βάλουμε πάνω στην πληγή οδοντόκρεμα, γιαούρτι, ντομάτες και διάφορα άλλα

Αλήθεια: Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ρίξετε άφθονο τρεχούμενο νερό ή φυσιολογικό ορό (για 10 λεπτά τουλάχιστον) πάνω από την επιφάνεια με το έγκαυμα. Αυτό θα ρίξει τη θερμοκρασία της περιοχής, περιορίζοντας το έγκαυμα και θα σας ανακουφίσει από τον πόνο. Αν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια ειδική αλοιφή για εγκαύματα. Καλύψτε στη συνέχεια με μια αποστειρωμένη γάζα για να αποφύγετε περαιτέρω μόλυνση. Όλα τα υπόλοιπα, απλώς, θα αλλοιώσουν το τραύμα και ενδεχομένως θα το μολύνουν. Εάν η περιοχή εγκαύματος είναι μεγάλη σε έκταση ή σε βαθμό, τότε πρέπει να επισκεφθείτε άμεσα την πλησιέστερη μονάδα υγείας.

 diasosi kouvas

Μύθος: Την ώρα που έτρωγε «πνίγηκε» από το φαγητό του και άρχισε να βήχει. Αντέδρασα άμεσα βάζοντας τα δάχτυλά μου στο στόμα του και έβγαλα αυτό που τον έπνιγε!

Αλήθεια: Αυτή είναι η χειρότερη αντίδραση που θα μπορούσατε να έχετε. Πέρα από το γεγονός ότι θα μπορούσατε να τραυματιστείτε, το πιο πιθανό είναι να σπρώξετε πιο κάτω το κομμάτι τροφής το οποίο έχει φράξει τον αεραγωγό του τραυματία και άρα να σταματήσετε την – έστω και μερική – οξυγόνωσή του.

Η σωστή αντίδραση είναι, εφόσον ο τραυματίας βήχει, να τον αφήσουμε ελεύθερο να βήξει. Το ότι βήχει είναι σημάδι ότι μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνος του. Δεν τον χτυπάμε στην πλάτη, δεν του δίνουμε νερό να πιεί. Μόνο εφόσον σταματήσει να βήχει πρέπει να επέμβουμε, γιατί αυτό σημαίνει ότι έχει σταματήσει (ή θα σταματήσει σύντομα) να αναπνέει και άρα θα καταρρεύσει. Η μέθοδος αντιμετώπισης παρουσιάζεται πιο κάτω:

 diasosi pnigomai

Μύθος: Προχθές στην κουζίνα, ενώ έκοβα το κρέας, κόπηκα βαθιά με το μαχαίρι. Έριξα, όμως, άφθονο betadine στην ανοιχτή πληγή και έτσι δεν μολύνθηκε.

Αλήθεια: Το betadine είναι τοπικό αντισηπτικό το οποίο πρέπει να χρησιμοποιείται από επαγγελματίες υγείας και όχι από απλούς πολίτες. Πέρα από το γεγονός ότι μπορεί σε μεγάλες ποσότητες και σε ανοιχτά τραύματα να προκαλέσει εγκαύματα, κάποιοι άνθρωποι είναι αλλεργικοί σε ορισμένα συστατικά του αντισηπτικού και άρα μπορεί κατά τη χρήση του να παρουσιάσουν αλλεργικό σοκ. Η χρήση του σε άτομα που δεν ανήκουν στο στενό οικογενειακό μας κύκλο πρέπει να αποφεύγεται.

Η σωστή αντιμετώπιση μιας μικρής αιμορραγίας περιλαμβάνει το πλύσιμο του τραύματος (εφόσον δεν είναι ιδιαίτερα βαθύ) με άφθονο καθαρό νερό ή φυσιολογικό όρο και πίεση με τη χρήση μιας γάζας. Εφόσον η γάζα εμποτιστεί από το αίμα, τότε δεν τη βγάζουμε προκειμένου να βάλουμε άλλη στη θέση της, αλλά τοποθετούμε τις καινούργιες πάνω από τις παλιές. Εφόσον η αιμορραγία είναι μεγάλη και εφόσον η ελαφριά πίεση δεν αποδίδει μέσα στο επόμενο δεκάλεπτο, τότε ο τραυματίας πρέπει να επισκεφθεί άμεσα την πλησιέστερη υγειονομική μονάδα.

 diasosi xeria

Μύθος: Όταν «τρέχει» αίμα από τη μύτη μας βάζουμε ένα βαμβάκι στο ρουθούνι από το οποίο «τρέχει» και ρίχνουμε το κεφάλι μας προς τα πίσω

Αλήθεια: Η ρινορραγία αποτελεί μια σχετικά απλή μορφή αιμορραγίας, εφόσον δεν προκαλείται από παθολογικά αίτια. Η αντιμετώπισή της είναι απλή και συνήθως υποχωρεί πολύ γρήγορα. Ρίχνουμε το κεφάλι μας προς τα εμπρός, αφήνοντας το αίμα να τρέξει ελεύθερα, ενώ με το χέρι μας πιέζουμε τη μύτη στο σημείο κάτω ακριβώς από εκεί που στηρίζονται τα γυαλιά μας. Όχι, δηλαδή, στο κόκκαλο, αλλά στο αμέσως επόμενο μαλακό σημείο χωρίς, φυσικά, να κλείσουμε τα ρουθούνια, που βρίσκονται πιο κάτω.

 diasosi myti

 

Μύθος: Ο πάγος απαγορεύεται στο κεφάλι, αλλά μπαίνει οπουδήποτε αλλού, ακόμα και για να σταματήσει αιμορραγία

Αλήθεια: Ο πάγος δεν απαγορεύεται στο κεφάλι, εφόσον πρόκειται για μικρού βαθμού χτύπημα και δεν υπάρχει ανοιχτή πληγή. Γενικότερα, ο πάγος χρησιμοποιείται για την αποφυγή ή/και μείωση του πρηξίματος. Ποτέ, όμως, απευθείας στο τραύμα, αλλά πάντα τυλιγμένος σε ένα πανί ή μια πετσέτα, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση εγκαύματος. Ποτέ, πάνω, σε αιμορραγία διότι, επίσης, προκαλεί έγκαυμα. Τοποθετείται για 15-20 λεπτά, περίπου και κάθε 2-4 ώρες. Στο εμπόριο υπάρχουν συσκευασίες χημικού πάγου, οι οποίες δεν χρειάζονται ψυγείο και άρα μπορούμε να τις μεταφέρουμε και στο φαρμακείο του αυτοκινήτου μας.

 

Πρώτες Βοήθειες είναι το σύνολο των ενεργειών που αποσκοπούν στη διατήρηση, αν όχι βελτίωση της κατάστασης του τραυματία. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ!  Κάθε παροχή πρώτης βοήθειας πρέπει να ακολουθείται από ιατρική φροντίδα

 diasosi tilefona

  • Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ)
  • Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης
  • Άμεση Δράση
  • Πυροσβεστική
  • Λιμενικό
  • Κέντρο Δηλητηριάσεων

Λίγα Λόγια για την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης

Η Ελληνική Ομάδα ΔιάσωσηςLogo_HRT 360360 πραγματοποιεί πιστοποιημένα σεμινάρια Πρώτων Βοηθειών από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης, με θεματικές ενότητες καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, χρήση αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή, αντιμετώπιση πνιγμονής, θέση ασφάλειας – ανάνηψης τραυματία, τα οποία απευθύνονται σε όλους τους πολίτες. Τα σεμινάρια απευθύνονται και σε γονείς, καθώς στο περιεχόμενό τους περιλαμβάνονται και θεματικές για το παιδί. 

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνούν με την γραμματεία της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στο 2310 310649 ή στο inform@hrt.org.gr. 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ΕΟΔ: www.hrt.org.gr.

Τα κάλαντα της Άνοιξης και η χελιδόνα!

15 mines teliko r

Γράφει η Στεφανία Βελδεμίρη

Δεν έχω «χωριό», η μαμά και ο μπαμπάς μου γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη και οι γιαγιάδες και οι παππούδες μου το ίδιο ή ήταν μωρά σαν ήρθαν οι γονείς τους από  Ανατολική Θράκη & Πελοπόννησο. Μεγάλωσα στην πόλη και πέρασα στην πόλη όλες τις κλασικές μέρες που ο κόσμος πάει «στο χωριό «. Πέρασα πολύ όμορφα, όλες αυτές τις μέρες και έμαθα σπουδαία πράγματα, όπως πως είναι να μένεις όταν όλοι φεύγουν και άλλα πολλά πολλά ακόμη….

Σαν κοριτσάκι, παρακολούθησα για 7-8 χρόνια μαθήματα πιάνου, θεωρίας της μουσικής, σολφέζ, αρμονίας κ.λ.π. Λόγω της αυστηρής και τυπικής δομής των μαθημάτων, διέκοψα τις σπουδές αυτές και θα μου πεις που κολλάει αυτό τώρα; Κολλάει στο ότι όταν υποτίθεται πως «μεγάλωσα» ξεκίνησα να μαθαίνω ούτι και άρχισα να μελετάω βυζαντινή μουσική και παραδοσιακό τραγούδι. Το ωδείο που μου πρότεινε ένας φίλος, ήταν το ακριβώς αντίθετο από αυτό της πρώτης μου εμπειρίας με την μουσική. Άνθρωποι με βαθιά γνώση και αγάπη για την μουσική και ένα τεράστιο χαμόγελο από αληθινή χαρά το κύριο εκπαιδευτικό τους «όπλο». Εκεί στο μάθημα του δημοτικού τραγουδιού, άκουσα και τραγούδησα πανέμορφα τραγούδια, έμαθα ένα σωρό έθιμα και παραδόσεις που αγνοούσα, ήμουν συνέχεια μπροστά σε έναν θησαυρό…
Ένα από τα τραγούδια αυτά, ήταν τα κάλαντα της Άνοιξης και το έθιμο της χελιδόνας! Εγώ δεν αγαπάω τον χειμώνα και αυτά τα κάλαντα, που φέρνουν… την Άνοιξα τα λάτρεψα.

Ήρθε, ήρθε χελιδόνα/ήρθε κι άλλη μελιηδόνα,
κάθισε και λάλησε/και γλυκά κελάηδησε :
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,/και Φλεβάρη φοβερέ,
κι αν φλεγίσεις κι αν τσικνίσεις /καλοκαίρι θα μυρίσεις.
Κι αν χιονίσεις , κι αν κακίσεις,/πάλιν άνοιξη θ” ανθίσεις.
Θάλασσαν επέρασα,/τη στεριάν δεν ξέχασα,
κύματα κι αν έσχισα , / έσπειρα “ κονόμησα.
Έφυγα κι αφήκα σύκα/ και σταυρόν και θημωνίτσα.
Κι ήρθα τώρα κι ηύρα φύτρα/κι ηύρα χόρτα, σπάρτα, βλίτρα,
βλίτρα, βλίτρα, φύτρα, φύτρα.Συ, καλή νοικοκυρά, / έμπα στο κελάρι σου,
φέρ” αυγά περδικωτά / και πουλιά σαρακοστά.
Όρισεν ο δάσκαλος / κι ο Θεός που τα “ δωκε
ν΄αγοράσουμε οχτώ,/ να πουλούμε δεκοχτώ,
να κερδαίνουμε τριάντα,/ διάφορα μεγάλα πάντα.Και στο σπίτι και στη χώρα / μέσα δω που “ ρθαμε τώρα,
μέσα γειά , μέσα χαρά, / στον αφέντη , στην κυρά,
στα παιδιά και στους γονείς,/σ΄όλους τους ,τους συγγενείς.
Μέσα Μάρτης, έξω ψύλλοι,/’εξω οχτροί , σας τρών΄οι σκύλοι.
Μέσα φίλοι, μέσα φτήνια, / και χαρές, χοροί, παιχνίδια,
και εφέτος και του χρόνου,/και του χρόνου κι άλλα χίλια.

Εδώ τραγουδιστά: 

Παιδιά και χελιδόνια είναι στενά συνδεδεμένα από την αρχαία εποχή. Για να γιορτάσουν τον ερχομό τους και την αρχή της Άνοιξης, τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους την 1η ή την 21η Μαρτίου (που είναι η εαρινή ισημερία), κρατώντας στα χέρια τους μια χελιδόνα. Μια κατασκευή με ένα ομοίωμα χελιδονιού που περιστρέφεται στην κορυφή, στολισμένη με φύλλα κισσού, κουδουνάκια ή πολύχρωμα χαρτιά. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσαν. Οι άνθρωποι τους φίλευαν καλούδια και συνήθιζαν να προσφέρουν και αυγά. Ακούστε περισσότερα για τα χελιδονίσματα εδώ:

Και τι να πούμε για τον Μάρτη που τον αγαπάμε γιατί φέρνει ζέστες και κοντομάνικα; Σύμφωνα με την παράδοση (όπως την κατέγραψε ο Νίκος Πολίτης το 1904) ο Μάρτης έχει δύο γυναίκες μία καλή, ανοιχτόκαρδη και γελαστή και μια σκουντουφλιάρα και θυμώδισσα που πάντα κλαίει. Κι όταν πάει στη γελαστή γίνεται κι ο καιρός γελαστός κι όταν πάει στη σκουντουφλιάρα ο καιρός χαλάει.

Καλή Άνοιξη σε όλους!

Υ.γ. Σε οτιδήποτε επιλέξετε να μάθει το παιδί σας, φροντίστε να έρχεται σε επαφή με αυθεντικά χαμογελαστούς ανθρώπους. Είναι οι μόνοι που κατέχουν το αντικείμενό τους, ξέρουν να το μεταδίδουν, συνήθως μοιάζει σαν να μην ξέρουν τίποτα και όταν κάνουν μάθημα ξεχνούν την ώρα, τον χρόνο και ακόμη και τον χώρο.

Ζωγραφιά: Στεφανία Βελδεμίρη

Η οικογένεια στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας Θράκης

PicMonkey Collage2

Το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης, το Σάββατο που μας πέρασε, 14/02 (του Αγίου Βαλεντίνου), μας έδειξε την αγάπη του και μας άνοιξε τις πόρτες του.

Με αφορμή τις απόκριες και τις Κωδωνοφορίες, η δική μας Δέσποινα Τσιπτσέ και σε συνεργασία με τον Γιώργο Αδαμίδη, Υπεύθυνο των Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου, έστησαν ένα διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μικρούς και μεγάλους.

Ξεκινήσαμε από το ισόγειο όπου κοιτώντας γύρω μας αναρωτηθήκαμε για ποιόν λόγο είμαστε σε μια αίθουσα για την γεωργία ενώ σκοπός μας είναι να μιλήσουμε για την αποκριά. Έτσι αναπτύξαμε με τα παιδιά το θέμα του εποχιακού αυτού εθίμου, που έρχεται από τα πολύ μακρινά χρόνια, και που σκοπό είχε μέσω της μεταμφίεσης να προστατεύσουν οι γεωργοί την παραγωγή τους κατά την κρίσιμη εναλλαγή της εποχής ξορκίζοντας τα δαιμόνια.

022Β

Στη συνέχεια μικροί και μεγάλοι περιηγήθηκαν στο χώρο και έδωσαν απάντηση σε μερικές ερωτήσεις μέσα από την παρατήρηση και τη συζήτηση με τους γονείς τους.

037Β

041Β

053Β

Αμέσως μετά ανεβήκαμε στον επάνω όροφο, όπου ακούγονταν περίεργοι ήχοι κουδουνιών για να ανακαλύψουμε περισσότερα για τις κουδούνες και να συζητήσουμε το θέμα του ήχου στην παραδοσιακή αποκριά με τις κουδούνες και τα φλουριά στο στήθος. Τα παιδιά και οι μεγάλοι έμαθαν για το έθιμο της μίμησης του αλόγου στον Σοχό και έπιασαν στα χέρια τους την κουδούνα για να κάνουν και τα ίδια τον θόρυβο

074Β

Στη συνέχεια περιηγηθήκαμε στις αίθουσες όπου γνωρίσαμε τους Γιαννίτσαρους και τις Μπούλες.  Εντυπωσιακές οι φορεσιές τους, αλλά και όλος ο επάνω όροφος.

084Β

089Β

095Β

Οι συναντήσεις μας κλείνουν πάντα με πολύ χρώμα και δημιουργία! Τα παιδιά και οι γονείς τους πήραν χρώματα και υλικά και με τη φαντασία τους αλλά και όσα είδαν μέσα στις βιτρίνες του Μουσείου σχεδίασαν τις δικές τους Μπούλες και Γιαννίτσαρους!

116Β

150Β

157Β

PicMonkey Collage

Ευχαριστούμε το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας Θράκης, και ιδιαίτερα τον Διευθυντή του Μουσείου κ. Σκαμπάλη, για την μεγάλη αγκαλιά και υποστήριξη!

Φυσικά χωρίς εσάς, τα μικρά και μεγάλα παιδιά, τίποτα από όλα αυτά δε θα ήταν πραγματικότητα. Είναι υπέροχο να σας βλέπουμε ξανά και ξανά γιατί αυτό δείχνει ότι και εσείς και τα παιδιά σας περνάτε πολύ ωραία στα Μουσεία! Εις το επανιδείν!

Φτιάχνουμε μια παιδική λέσχη ανάγνωσης;

lesxi

Ζωγραφιά: Στεφανία Βελδεμίρη

Αν είστε βιβλιοφάγος και έχετε την τύχη να έχετε φίλους βιβλιοφάγους, και στην υπέροχη αυτή συγκυρία προστεθεί πως έχετε συνομήλικα ή σχεδόν συνομήλικα παιδιά, μια σούπερ ιδέα είναι να δημιουργήσετε μια παιδική λέσχη ανάγνωσης.

Πριν τις πρώτες οδηγίες για το «στήσιμο» της λέσχης ανάγνωσης, θεωρώ απαραίτητο να μιλήσουμε λίγο (τόσο δα) για την αγάπη του παιδιού και του… βιβλίου. Όπως και με όλα τα ζητήματα, κανέναν απολύτως ρόλο δεν παίζουν τα λόγια, μα οι πράξεις είναι που βαραίνουν. Τα βιβλία λοιπόν ας είναι παντού μέσα στο σπίτι. Σε όλα τα δωμάτια και σε όλα τα επίπεδα όπου κινούνται τα μικρά μας, όχι συγκεντρωμένα σε μια βιβλιοθήκη. Βιβλία στην κουζίνα, στο μπάνιο, στα υπνοδωμάτια, βιβλία στο πάτωμα ακόμη. Τα βιβλία δεν είναι αντικείμενα που πρέπει απαραίτητα να συνδέονται με την ανάγνωση, ειδικά στα μικρά παιδιά! Τα παιδιά θα τα αγαπήσουν αν είναι κατάδικά τους να τα χρησιμοποιήσουν και σαν απλά… παιχνίδια. Καμιά φορά έχει πλάκα να κάνεις τα βιβλία σκαλοπάτια, ή να πηδάς από βιβλίο σε βιβλίο, σαν το πάτωμα 1 πόντο πιο κάτω να είναι τάχα λάβα, η πάγος ή γκρεμός!

Επίσης δημιουργήστε στα παιδιά σας την ανάμνηση της εικόνας: «γονείς που διαβάζουν» σε καθημερινή βάση σαν κάτι απλό, φυσιολογικό και ευχάριστο. Όταν τα παιδιά βιώνουν την αναγνωστική απόλαυση στο πρόσωπο των γονιών τους, αυτό είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για την αγάπη του παιδιού και του βιβλίου. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από ένα παιδί που έχει συνηθίσει να βλέπει το ελαφρώς αποβλακωμένο πρόσωπο των γονιών του, να κοιτάζει τηλεόραση σε καθημερινή βάση, να γραφτεί με χαρά και να συμβάλει στην δημιουργία μιας λέσχης ανάγνωσης.

Θυμάμαι πως κάπου είχα διαβάσει (δυστυχώς δεν θυμάμαι που) πως ακόμη και όταν έχουμε βρέφος ή νήπιο, είναι καλό να συνηθίσει όχι μόνο στην εικόνα μας να διαβάζουμε, αλλά και να αντιληφθεί πως αυτή είναι μια πολύ σημαντική ώρα για μας που δεν επιτρέπουμε να μας την διακόψουν. Φυσικά ο χρόνος που ένα βρέφος μπορεί να περιμένει είναι ελάχιστος, όμως 1 λεπτό είναι αρκετό  και ένα νήπιο μπορεί κάλλιστα να σεβαστεί το «10λεπτο  ανάγνωσης» του γονιού. Εφάρμοσα αυτή τη μέθοδο και με τα δυο παιδιά μου, καθόλου τεχνητά, μα από την ανάγκη μου για «βουτιές» ανάγνωσης. Τα αποτελέσματα ανάλογα με τον ξεχωριστό τους χαρακτήρα είναι εντυπωσιακά. Από μικράκια, πριν μάθουν να διαβάζουν, αποζητούσαν την ησυχία και διεκδικούσαν την ήρεμη ανάγνωση (καμώνονταν πως ξέρουν τάχα, ξεφυλλίζοντας τα παραμύθια που διαβάζαμε) ενώ αν κάποιος τους διέκοπτε διεκδικούσαν την απερίσπαστη τους ανάγνωση. Αυτό συμβαίνει ακόμη και τώρα που μεγάλωσαν.

Δεδομένο θεωρώ πως διαβάζουμε κάθε μέρα στα παιδιά μας παραμύθια και καθόλου άσχημη ιδέα είναι καμιά φορά να τους διαβάζουμε και κείμενα που μας γοητεύουν ή ποιήματα κι ας μην είναι «Παιδικά».

Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για το χτίσιμο της αγάπης, ανάμεσα στα παιδιά και τα βιβλία, ξέρω όμως πως όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για κάτι τέτοιο μπορεί να κάνει το ίδιο.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για … λέσχες!

Στήνοντας μια παιδική λέσχη ανάγνωσης, καλό είναι να βάλουμε από την αρχή τα παιδιά στο παιχνίδι. Γιατί αν δεν υπάρχει παιχνίδι, τα παιδιά δεν θα μας… παίξουν.

Για αρχή βρείτε φίλους που νιώθετε άνετα μαζί και θέλουν να συμμετέχουν μαζί με τα παιδιά τους. 5-6 γονείς με τα παιδιά τους είναι αρκετοί για ένα καλό ξεκίνημα. Ιδανικό είναι να κρατηθεί μια σταθερή ομάδα που θα εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου. Στην πρώτη σας συνάντηση, δημιουργήστε μια «συνωμοτική»  ατμόσφαιρα, με την καλή έννοια. Έτσι θα είναι καλό, αντί για το κλασικό «Λέσχη ανάγνωσης», που στο παιδικό μυαλό παραπέμπει σε «σχολείο» και «διάβασμα», αφιερώστε την πρώτης σας συνάντηση στο να βρείτε όνομα στη λέσχη σας. Ανάλογα με την παρέα σας μπορούν να πέσουν άπειρες ιδέες. Π.χ. «Λέσχη 5Χ5 (όλοι θα νομίζουν πως πάτε για πογόσφαιρο ενώ εσείς θα διαβάζετε!)» αν είστε 5 μικροί και 5 μεγάλοι, «Μυστική συνάντηση των 12» αν είστε 6 μεγάλοι και 6 μικροί «Λέσχη Α.Σ.Ε.Μ.Ε.» αν τα αρχικά των παιδιών είναι, Άννα, Στράτος, Ελένη, Μάριος, Έφη ή ότι άλλο σκαρφιστούν τα παιδιά, ανάλογα με τον χαρακτήρα και την σύσταση της ομάδας. Είναι σημαντικό να βρουν το όνομα τα ίδια τα παιδιά και όχι οι γονείς (ακόμη και αν οι «μεγαλίστηκες» προτάσεις είναι πιο «δυνατές»). Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Η συνέχεια πολύ σύντομα κοντά σας.

1001 δραστηριότητες για να αγαπήσουμε τα βιβλία

vivlio

Γράφουν οι:

Χαρούλα Κρομυάδου, Φιλόλογος – MΑ στη Σχολική Παιδαγωγική, Κωνσταντία Λιούζα, Φιλόλογος – MΑ στη Λογοτεχνική Εκπαίδευση

Ανοίγοντας την όρεξη για διάβασμα

Η αναγνωστική εμπειρία έχει συνδεθεί συχνά με καταναγκασμούς και ωφελιμιστικές δραστηριότητες. Το διάβασμα για πολλά παιδιά θεωρείται μια κουραστική, πιθανώς και βαρετή ασχολία για τον ελεύθερο χρόνο τους, καθώς προτιμούν να τον περνούν παρακολουθώντας τηλεόραση, παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια κ.ά. Συνήθειες που συχνά μας ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή. Όμως, ακόμα και αν εμείς ως ενήλικοι αγαπάμε τα βιβλία, δε σημαίνει ότι και τα παιδιά μας θα οδηγηθούν απαραίτητα σε φιλαναγνωστικές συμπεριφορές. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά την όρεξη για διάβασμα;

Δημιουργούμε ευχάριστο αναγνωστικό περιβάλλον

Η σχέση του παιδιού με το βιβλίο μπορεί να εξελιχθεί σε σχέση ζωής. Το να μάθουμε στα παιδιά να αγαπούν το βιβλίο είναι μια πάρα πολύ απλή, αλλά ταυτόχρονα και μια πολύ σύνθετη υπόθεση. Είναι μια διαδικασία που δεν μπορούμε  να επιβάλλουμε πιέζοντας τα παιδιά. Μπορούμε όμως εύκολα να δημιουργήσουμε ένα ευνοϊκό και κατάλληλο περιβάλλον για να ενθαρρύνουν τα παιδιά να διαβάζουν βιβλία. Από τα πρώτα κιόλας βήματα η εξοικείωση των παιδιών με τα βιβλία γύρω τους είναι σημαντική. Μια γωνιά με βιβλία, η δημιουργία βιβλιοθήκης, η διακόσμηση του χώρου μας με θέματα από αγαπημένα βιβλία κ.ά. συντελούν σε αυτή. Η αφήγηση ιστοριών ή να διαβάζουμε μαζί με το παιδί ένα βιβλίο, σε όποια ηλικία κι αν είναι, ενισχύει τη συναισθηματική σχέση μεταξύ μας και το βιβλίο γίνεται αφορμή ευχάριστων εμπειριών. Ακόμα και όταν διαβάζουμε εμείς ένα βιβλίο ας προτρέψουμε το παιδί να μας μιμηθεί, αλλιώς μπορεί να εκληφθεί ως μια συμπεριφορά που ανήκει μόνο σε εμάς τους ενήλικες.

Η ανάγνωση είναι παιχνίδι!

Για να γίνει η ανάγνωση απόλαυση και να μάθει το παιδί να αντλεί ευχαρίστηση απ’ αυτήν πρέπει να τη δει όπως το παιχνίδι, γιατί έχει 2 κοινά στοιχεία με αυτό: την γνώση και την απόλαυση. Το παιχνίδι είναι μια ελεύθερη δραστηριότητα, μας απορροφά έντονα και είναι ‘πλασματική’, καθώς παίζουμε χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας. Παρομοίως κι ένα βιβλίο. Είναι ένας τρόπος να ‘παίξουμε’, να εξερευνήσουμε έναν κόσμο πέρα από την πραγματικότητα. Ας μετατρέψουμε ελεύθερα, λοιπόν, τα βιβλία σε παιχνίδι. Παιχνίδια με αφορμή το βιβλίο ως αντικείμενο, με τις εικόνες ή/και τις λέξεις του βιβλίου, με την κίνηση και το σώμα μας, τους ήχους, τις μυρωδιές. Η αναγνωστική εμψύχωση μπορεί να αξιοποιήσει όλες τις αισθήσεις του παιδιού και να εμπλέξει δραστηριότητες αφήγησης, δραματοποίησης, απτικότητας, εικαστικές και, φυσικά, γλωσσικές. Κλειδιά στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας είναι η δημιουργικότητα και η φαντασία. Η απόλαυση της ανάγνωσης δεν υποκινείται με ορθολογικό τρόπο, αλλά ενθαρρύνεται όταν βιώνουμε το διάβασμα ως διάλογο ανάμεσα στη φαντασία και το κείμενο. Η απόλαυση της ανάγνωσης, όπως και του παιχνιδιού, είναι ο τρόπος με τον οποίο νιώθουμε ότι ζήσαμε μέσα μας μια στιγμή φανταστικής ζωής.

«Πρέπει να διαβάζουμε αυτά που μας αρέσουν!»

Στην αγάπη για τα βιβλία δεν υπάρχουν «πρέπει», αλλά «μου αρέσει». Ας αφήσουμε στο παιδί την ελευθερία της επιλογής. Το «καλύτερο» βιβλίο είναι το καλύτερο για κάποιον συγκεκριμένο αναγνώστη που κατάφερε να τον προσελκύσει και να τον κερδίσει, όχι απαραίτητα και για κάποιον άλλον. Συνεπώς, δεν υπάρχουν «καλά» και «κακά» αναγνώσματα. Όλα, όσο ποιοτικά ή όχι κι αν τα θεωρούμε, έχουν να προσφέρουν κάτι στη γλωσσική, συναισθηματική, γνωστική ανάπτυξη του παιδιού, αναλόγως με το πλαίσιο στο οποίο συντελείται η ανάγνωση. Οι αναγνωστικές μας εμπειρίες λειτουργούν σωρρευτικά και η εξέλιξη του παιδιού σε έναν κριτικό αναγνώστη θα περάσει από πολλά στάδια.

Τα διαβάζουμε όπως μας αρέσουν

Ας μην ‘λογοκρίνουμε’ τις αναγνωστικές προτιμήσεις των παιδιών, καθώς μόνο αν ένα ανάγνωσμα τους αρέσει, θα το απολαύσουν. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα εικονογραφημένα, τα χιουμοριστικά, την επιστημονική φαντασία, την περιπέτεια και το φανταστικό στοιχείο, δημοφιλή είδη μεταξύ των παιδιών, να αποτελούν κίνητρο ανάγνωσης. Εκτός από τις προτιμήσεις των παιδιών μας, οφείλουμε να απο-στιγματίσουμε και οποιαδήποτε άλλη συνήθεια γύρω από το βιβλίο. Όπως το πού διαβάζουμε· στο πάτωμα, στο αυτοκίνητο, στο πάρκο, ή το πώς διαβάζουμε· λίγες σελίδες από το τέλος, αφήνουμε στη μέση το βιβλίο, το διαβάζουμε πολλές φορές, διαβάζουμε δυνατά ή με μουσική, θέλουμε ησυχία, μπαίνουμε στο κλίμα του βιβλίου και μεταμφιεζόμαστε.

Ο Φιλίπ Μπρασέρ στο βιβλίο του 1001 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ δίνει προτάσεις με αφετηρία ένα βιβλίο, όπου ένα παιδί μπορεί να παίξει, να ζωγραφίσει, να ανακαλύψει, να συζητήσει και να ανάγει το βιβλίο από πηγή μάθησης σε πηγή ψυχαγωγίας. Με αφορμή, λοιπόν, την επανέκδοση του βιβλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο στο ΟΞΥΓΟΝΟ το Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014, στις 10.00 το πρωί θα υλοποιηθεί εργαστήριο για τους γονείς και τα παιδιά τους που κάνουν μαζί τα πρώτα τους βήματα για να αγαπήσουν τα βιβλία και να γίνει η ανάγνωση αγαπημένη συνήθεια.

Δείτε την εκδήλωση στην ιστοσελίδα του ΟΞΥΓΟΝΟΥ ή στο facebook και δηλώστε συμμετοχή μαζί με το παιδί σας!

Λίγα λόγια για την Χαρούλα Κρομυάδου

???????????????Η Χαρούλα Κρομυάδου είναι φιλόλογος-παιδαγωγός. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. και έκανε μεταπτυχιακό στη Σχολική Παιδαγωγική και την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Από το 2000 υλοποιεί προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για παιδιά και ενήλικες στον ΑΡΚΤΟΥΡΟ. Υλοποιεί εκπαιδευτικές δράσεις δημιουργικής γραφής. Συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα  του φακέλου «Ο ξένος: εικόνες του άλλου στη λογοτεχνία». Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια στη Μονάδα Έρευνας Σχολικών Βιβλίων (Α.Π.Θ.), σε έρευνες για τη διδασκαλία και την αξιολόγηση, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις αναγνωστικές συνήθειες των εφήβων. Είναι εκπαιδεύτρια ενηλίκων (ΣΔΕ, ΙΕΚ, Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ΟΞΥΓΟΝΟ) και σχεδιάζει διαδραστικά εκπαιδευτικά προγράμματα εστιασμένα στη βιωματική μάθηση, τον μιντιακό γραμματισμό, τη λογοτεχνία και το φυσικό περιβάλλον.

Λίγα λόγια για την Κωνσταντία Λιούζα

konstantiaΗ Κωνσταντία Λιούζα είναι απόφοιτος του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. με μεταπτυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνική Εκπαίδευση, καθώς και τις Πολιτισμικές Σπουδές και τη Σημειωτική. Εχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα για τον κοινωνικό αποκλεισμό, την πολυπολιτισμικότητα και τις αναγνωστικές συνήθειες εφήβων. Ασχολείται με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε πολιτιστικούς φορείς, οργανώσεις και σχολεία, καθώς και προγραμμάτων δημιουργικής απασχόλησης. Συμμετέχει σε εκπαιδευτικές δράσεις, δημιουργικά εργαστήρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις για το παιδί. Δραστηριοποιείται εθελοντικά στη Σχεδία στην Πόλη. Επίσης, στο ΟΞΥΓΟΝΟ σχεδιάζει και υλοποιεί σεμινάρια.

Η Γερμανία, το Goethe Institut και λίγο από Χριστούγεννα

kampanes

Είχα την μεγάλη τύχη να ζήσω για δύο χρόνια σε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Γερμανίας, το Freiburg. Ήμουν μόλις 22 χρονών, μέσα σε μια ολοζώντανη φοιτητούπολη, και ζούσα σε μια φοιτητική εστία με εκατοντάδες νέα παιδιά απ’ όλο τον κόσμο. Δεν είναι να απορεί μετά κανείς πως με μάγεψαν τα ταξίδια και οι πολιτισμοί. 

Για εσένα που έχεις ζήσει κάτι παρόμοιο, θα καταλαβαίνεις καλά τι εννοώ και τι συναισθήματα μπορεί να κουβαλώ.

Και ενώ μπορώ να βρω δεκάδες πράγματα που «κάνουμε καλύτερα από ότι οι Γερμανοί» θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου τις υπέροχες αναμνήσεις που έχω από την διαμονή μου εκεί, οι οποίες με συντροφεύουν πάντα.

  • Τα Χριστούγεννα είναι μια τεράστια γιορτή χαράς και δημιουργίας, πλημμυρίζουν οι δρόμου με αγορές και παζάρια ( Weihnachtsmarkt), ζεστό κρασί (Gluehwein) και φώτα!
  • Οι γονείς με τα παιδιά περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί, μαγειρεύουν, φτιάχνουν μαζί κατασκευές, κάνουν εκδρομές στο βουνό.
  • Οι φίλοι φτιάχνουν τις ευχετήριες κάρτες τους, κρατούν τις παραδόσεις, μαγειρεύουν όλοι μαζί και μοιράζονται τα νέα τους.

freiburg wihn

Freiburg

Μοιράζομαι κυρίως τις χριστουγεννιάτικες μου αναμνήσεις και ίσως να μοιάζουν πολύ με αυτά που κάνουμε και εμείς εδώ, αλλά θέλω να σου πω πως νομίζω πως εδώ έχουμε χάσει λίγο το αληθινό νόημα των γιορτών και των σχέσεων. Πιστεύουμε πολύ στην εξωτερική εικόνα και είμαστε περισσότερο επιφανειακοί. Είναι μια γενική αίσθηση που έχω και φυσικά και δεν σημαίνει ότι τους αφορά όλους. 

goethe thessaloniki

Τα τελευταία ένα – δυο χρόνια άρχισα να επισκέπτομαι τακτικά το Goethe Institut στη Θεσσαλονίκη, είτε με αφορμή το υπέροχο cafe του, είτε για να επισκεφτώ μια έκθεση, όπως την υπέροχη που είχε πραγματοποιηθεί πέρσι με τίτλο «Μαθηματικά Χειροπιαστά«, είτε για να απολαύσω τα φανταστικά έργα μαθητών του Γερμανικού Σχολείου που κοσμούν τους διαδρόμους του Ινστιτούτου.

Μου αρέσει πολύ να βρίσκομαι εκεί. Αφενός γιατί μου θυμίζει τα χρόνια που έζησα στη Γερμανία και αφετέρου γιατί συνειδητοποιώ πως δεν είμαστε μονάχα Έλληνες, αλλά πολίτες του κόσμου. Είναι υπέροχο να συνυπάρχουμε με άλλους πολιτισμούς, να μοιραζόμαστε τα έθιμά μας, να ανοίγουμε την αγκαλιά μας σε αυτούς που έρχονται στη χώρα μας.

Το Goethe Institut είναι πολλά περισσότερα από ένας χώρος εκμάθησης γερμανικών, είναι το κέντρο του γερμανικού πολιτισμού μέσα στην Ελλάδα.

Έχει μία υπέροχη αυλή – κήπο, όπου την άνοιξη μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο σας στο καφέ του, αλλά μπορείτε επίσης:

  • Να επισκεφτείτε την πολύ μεγάλη Βιβλιοθήκη του, όπου θα βρείτε γερμανικά βιβλία αλλά και βιβλία γερμανών συγγραφέων μεταφρασμένα στα ελληνικά.
  • Να χρησιμοποιήσετε την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη onleihe δωρεάν.
  • Να δείτε τα έργα των μαθητών, στους τοίχους του Ινστιτούτου, που προανέφερα και είναι φανταστικά!
  • Να μάθετε για το glossomobil ,  ένα μοναδικό όχημα πολιτισμού, που μεταφέρει μια ολόκληρη χώρα με τη γλώσσα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στα σχολεία της Ελλάδας.
  • Να μάθετε φυσικά τη γερμανική γλώσσα σε ένα περιβάλλον γερμανικό.
  • Να πάτε με τα παιδιά στη γιορτή με τα φαναράκια > 15/11/2014
  • Να απολαύσετε μια σειρά ταινιών των Αδερφών Γκριμμ με ελληνικούς υπότιτλους >22/11/201- 13/12/2014
  • Να συμμετέχετε στην εκδήλωση της Βιβλιοθήκης του Goethe Institut, «Έρχονται τα Χριστούγεννα» >03/12/2014
  • Να φτιάξετε χριστουγεννιάτικα στολίδια > 13/12/2014

Αντίστοιχα, στην πόλη μας υπάρχει και το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, που κάνει επίσης υπέροχη δουλειά.

Εύχομαι να καταφέρουμε με κάποιον τρόπο να έρθουμε οι διαφορετικοί αυτοί κόσμοι λίγο πιο κοντά γιατί είμαι σίγουρη ότι μακριά από την πολιτική μπορούμε να κάνουμε υπέροχα πράγματα!

Καλά Χριστούγεννα με λίγο άρωμα από Gluehwein και κανέλα!

Τι παιχνίδια να επιλέξω για το παιδί μου; (0-2 και όχι μόνο)

paixnidia

Πολλά έχουν γραφτεί για την αξία του παιδικού παιχνιδιού. Όταν όμως μιλάμε για το παιδικό παιχνίδι, αναφερόμαστε όχι μόνο σε αντικείμενα με τα οποία θα παίξει το παιδί, αλλά και στην ίδια τη διαδικασία απασχόλησής του. Στην αγγλική γλώσσα, άλλη σημασία έχει η λέξη play και άλλη το toy. Επειδή στην ελληνική γλώσσα δύσκολα ξεχωρίζει το παιχνίδι-αντικείμενο από το παιχνίδι-διαδικασία, ας ξεκινήσουμε τις σκέψεις μας παίρνοντας ως δεδομένο ότι ένα παιδί μπορεί να παίξει και να απασχοληθεί δημιουργικά με «εργαλείο» ακόμα και μόνο τη σκέψη του! Ωστόσο χρειάζονται και τα αντικείμενα-παιχνίδια, που βοηθούν τα παιδιά να ανακαλύψουν τον κόσμο και να ακονίσουν τις δεξιότητες που τόσο γρήγορα αποκτούν. Ποια λοιπόν είναι τα παιχνίδια που θα προσφέρουν το καλύτερο δυνατό στα παιδιά μας;

Πάνω στον ενθουσιασμό τους πολλοί γονείς αγοράζουν πολλά παιχνίδια για το παιδί τους, προσπαθώντας να του προσφέρουν το καλύτερο. Ταυτόχρονα το νέο μέλος της οικογένειας θα αρχίσει να παίρνει και πολλά δώρα! Αρχίζουν λοιπόν οι πρώτοι προβληματισμοί σχετικά με το ποια παιχνίδια είναι τα καταλληλότερα και αποτελούν τις καλύτερες επιλογές.

Τα καταστήματα παιχνιδιών διαθέτουν πάρα πολλές επιλογές. Ο συνειδητοποιημένος γονιός μαθαίνει να ξεχωρίζει σιγά σιγά τα παιχνίδια που αξίζουν τον κόπο:

-τα δημιουργικά από αυτά με τα οποία το παιδί ασχολείται με πιο παθητικό τρόπο

-τα ασφαλή από τα επικίνδυνα

-τα κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού από τα ακατάλληλα

-τα παιχνίδια που ενισχύουν την ολιστική ανάπτυξη από εκείνα που διδάσκουν λανθασμένα πρότυπα στα παιδιά

Ας δούμε λοιπόν ένα ένα τα ζητήματα αυτά:

Τα δημιουργικά παιχνίδια είναι εκείνα που έχουν αρκετά πράγματα για να περιεργαστεί το παιδάκι. Έχουν διάφορα χρώματα, διάφορες υφές, βγάζουν ήχους. Πολλά παιχνίδια χαρακτηρίζονται ως δημιουργικά χωρίς να είναι απαραίτητα έτσι. Αν ένα παιχνίδι προσφέρει πολλά ερεθίσματα στο παιδί και το ενθαρρύνει να απασχοληθεί μαζί του ποικιλλοτρόπως (π.χ. απασχολώντας πολλές αισθήσεις) και καλλιεργεί την περιέργεια, τότε ενισχύει περισσότερο τη δημιουργικότητα. Ένα απλό παράδειγμα είναι τα τουβλάκια, που εξασκούν την χωρική αντίληψη, τη φαντασία, την ικανότητα συνδυασμών, την κατασκευή.

Τα ασφαλή παιχνίδια είναι εκείνα που έχουν τη σήμανση CE (δηλαδή πληρούν τις προϋποθέσεις ασφάλειας της ευρωπαϊκής ένωσης ως προς τα υλικά, τον τρόπο κατασκευής, τα χρώματα). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προσέχουμε να υπάρχει αυτή η σήμανση, καθώς παιχνίδια που δεν την έχουν είναι πολύ πιθανό π.χ. να έχουν τοξικά χρώματα. Το ρισκάρουμε να βάλει το μωράκι μας στο στόμα ένα ακατάλληλο παιχνίδι που θα του μεταδώσει τοξικά σωματίδια ή θα ξεκολλήσει ένα μικρό κομμάτι, επικίνδυνο για πνιγμό; Δώστε ιδιαίτερη προσοχή καθώς η σήμανση CE μπορεί να σημαίνει και ότι το προϊόν προέρχεται από κινέζικη εισαγωγή. Μάθετε τη διαφορά (είναι ανεπαίσθητη!):

Τα παιχνίδια συνήθως έχουν  επίσης έναν δείκτη ηλικιακής καταλληλότητας. Ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για αυτό, αλλά ο γονιός είναι αυτός που θα συνεισφέρει στην απόφαση αυτή, αν δηλαδή ένα αντικείμενο είναι ασφαλές για το παιδί του. Για παράδειγμα, κυκλοφορούν στην αγορά μαρκαδόροι ζωγραφικής που έχουν σήμανση καταλληλότητας από το ένα έτος και πάνω. Ένα παιδάκι όμως μπορεί στον ένα χρόνο ζωής να μην έχει ακόμα αρκετή επιδεξιότητα και να χρειάζεται επίβλεψη στη χρήση αυτών των μαρκαδόρων, ώστε να μην τραυματίσει π.χ. τα ματάκια του.

Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στο παιχνίδι που ενισχύει στερεότυπα; Από την αγορά των προικιών κιόλας του παιδιού σας θα προσέξατε ότι τα πάντα προσφέρουν επιλογές ως προς το αν θα απευθύνονται σε αγόρια ή σε κορίτσια. Ενώ στα ρούχα και στα λευκά είδη η διαφοροποίηση αφορά μόνο τα χρώματα και τα σχέδια των υφασμάτων, στα παιχνίδια η διαφοροποίηση γίνεται ολοένα και πιο έντονη και οδηγεί σε στερεότυπες αντιλήψεις για τις ασχολίες που πρέπει να έχει ένα κοριτσάκι ή ένα αγοράκι. Έτσι καταλήγουμε να έχουμε κοριτσάκια-μπαλαρίνες, πριγκιπισσούλες και πεταλούδες, ενώ τα αγοράκια ταυτίζονται με πειρατές και ναυτάκια. Μεγαλώνοντας μάλιστα τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με σέξι κούκλες και βίαιες φιγούρες δράσης! Τα παιχνίδια που έχουν έντονο φυλετικό προσδιορισμό συνήθως πρέπει να τα μεταχειριζόμαστε με φειδώ και προσοχή. Τα παιδιά πρέπει να εξοικειώνονται με πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες- και η βρεφική ηλικία προσφέρει την ευκαιρία για μια καλή αρχή ως προς την καθιέρωση μη σεξιστικών μηνυμάτων για τα παιδιά.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι παιχνίδι μπορεί να γίνει ένα κομμάτι χαρτί, ένα φύλλο, ένα ξύλο, το σχήμα των χεριών μας, οι ήχοι, τα τραγούδια, οι λέξεις, μια γκριμάτσα, μια βόλτα και κυρίως: αλληλεπίδραση. Με επαναλήψεις, κυματισμούς της φωνής μας, κοίταγμα στα μάτια, ενεργητική παρουσία και ενασχόληση με το παιδί μας μπορούμε να ανταγωνιστούμε το πιο ακριβό και ποιοτικό παιχνίδι της αγοράς!

Λίγα λόγια για την Καλλιόπη Εμμανουηλίδου

kalliopiΓεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Κατερίνη. Έπαιξε, ζωγράφισε, διάβασε, έπαιξε μουσική, τραγούδησε, μαγείρεψε, γέλασε, σκέφτηκε, έγραψε ιστορίες και ποιηματάκια, έφτιαξε κατασκευές αλλά και μαγικά φίλτρα από ροδοπέταλα και γκαζόν, που έκαναν καλά τους ανθρώπους.

Με αυτά τα εφόδια στις αποσκευές της έφυγε στα Ιωάννινα και έπειτα στη Μ.Βρετανία, όπου σπούδασε, επιμορφώθηκε και εργάστηκε. Το 2007 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, όπου και πάλι ζωγραφίζει, διαβάζει, παίζει μουσική, τραγουδάει, μαγειρεύει, γελάει, σκέφτεται, φτιάχνει κατασκευές. Αντί να φτιάχνει μαγικά φίλτρα, γράφει βιβλία για τους ανθρώπους και εργάζεται ως ψυχολόγος και επιμορφώτρια.»

θα τη βρείτε στο Οξυγόνο, σε μια πρωτότυπη Σχολή γονέων!

Με το Κρουστόφωνο δίπλα στη σκιά του Ολύμπου

kroustophono camp collage1

Το Κρουστόφωνο φαντάζομαι πως οι περισσότεροι από εσάς το ξέρετε. Άλλωστε κάνουν  πολύ θόρυβο, πως να περάσουν απαρατήρητοι! Αυτό που ίσως δεν ξέρετε είναι πως εδώ και εννιά χρόνια διοργανώνουν το Κρουστόφωνο Camp, μία τριήμερη κατασκήνωση με εργαστήρια κρουστών για μεγάλους και μικρούς.

Τρυπώσαμε και εμείς εκεί και δεν μείναμε απλά στα παρασκήνια, μα χτυπήσαμε κρουστά και γελάσαμε και τραγουδήσαμε ακόμα και playback theater παίξαμε! (Ο Δημήτρης δηλαδή). Κάναμε και μπάνιο στη θάλασσα γιατί μπορεί να ήμασταν δίπλα στον Όλυμπο αλλά το Camping Olympios Zeus, όπου πραγματοποιήθηκε η κατασκήνωση και τα εργαστήρια. είναι τοποθετημένο μέσα στο πράσινο μπροστά στη θάλασσα!

Το πρόγραμμα περιλάμβανε εκτός από εργαστήρια κρουστών για ενήλικες και παιδικά μουσικοκινητικά προγράμματα και άλλα διάφορα happening, σεμινάριο playback theater, μουσική βραδιά με τους HeJazz Collective, barbeque. παράσταση τσίρκου δρόμου, πρωινή γυμναστική και ελεύθερο χρόνο στην παραλία.

Δεν είμαι η φανατική του camping (στο Olympios Zeus μπορείς να μείνεις και σε bungalows) αλλά αυτή η αίσθηση ελευθερίας, η επαφή με τη φύση, η επικοινωνία με άλλους ανθρώπους μέσα από τη μουσική και την κίνηση είναι κάτι έντονα μοναδικό που μόνο αν το ζήσεις μπορείς να το καταλάβεις.

Βρίσκω υπέροχο το γεγονός πως μια ομάδα κάνει κάτι με τόσο πάθος που καταφέρνει να συγκεντρώσει κόσμο από τόσα διαφορετικά μέρη της Ελλάδας και να κάνει χαρούμενους δεκάδες μικρούς και μεγάλους καλλιτέχνες!

Ακόμα και αν δεν έχεις ιδιαίτερη αγάπη για τα κρουστά αλλά έχεις παιδιά σου εγγυώμαι πως είναι μια μοναδική ευκαιρία να παίξουν με άλλα παιδάκια μέσα στη φύση και να γνωρίσεις έναν κόσμο διαφορετικό αλλά βαθιά ενεργειακό, τον οποίο ίσως και αγαπήσεις!

Συγχαρητήρια στο Κρουστόφωνο για την άψογη διοργάνωση και ευχή να πάμε μαζί του χρόνου!

kroustophono kids 2

kroustophono me olympia

kroustophono paixnidi

kroustophono the paper boat

kroustophono kokkino pani

kroustophono krousta enilikes

kroustophono paizo krousta

kroustophono paralia olympios zeys

kroustophono olympios zeus

kroustophono playback theater

Η ομάδα Ελληνικό Playback Θέατρο

kroustophono playback theater omada

Στιγμιότυπο από το Playback Theater

kroustophono mousikoi

HeJazz Collective με Balkan, gypsy, παραδοσιακά και λαϊκά (αγαπημένη βαλκανική μουσική!)

kroustophono mousikoi 3

kroustophono mousikoi 4

kroustophono oli i omada

Η ομάδα «Κρουστόφωνο»

585c

 Ραντεβού του χρόνου!

Η Εύη Παπαβέργου μας μιλάει για το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και όχι μόνο

evi papavergou

 

Συνέντευξη στην Ιωάννα Σεραφειμίδου

Η Εύη Παπαβέργου είναι υπεύθυνη εκπαιδευτικών Προγραμμάτων στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης από το 2007 μέχρι και σήμερα. Έχει σπουδάσει στο τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης στα Γιάννενα και συνέχισε με ένα μεταπτυχιακό στο Έσσεξ της Αγγλίας, με τίτλο Gallery Studies & Critical Curating for the 21st Century.

Η συνάντηση μαζί της αλλά και η συνεργασία μας με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στα πλαίσια της δράσης μας «Η Οικογένεια στο Μουσείο» ήταν μια υπέροχη εμπειρία και άνοιξε για εμάς μια πόρτα στον μαγικό κόσμο της τέχνης.

Η συζήτηση μαζί της μας αποδεικνύει πως τα μουσεία είναι ανοιχτά και φιλικά προς μικρούς και μεγάλους και πως δεν έχουμε παρά να τολμήσουμε περισσότερες επισκέψεις σε αυτά!

Αρχικά θα ήθελα να μας πεις λίγα λόγια για την έκθεση της Συλλογής του Γιώργου Κωστάκη. Για τον ίδιο τον συλλέκτη, την εποχή που συνέλεξε όλα αυτά τα έργα, για τη ρώσικη πρωτοπορία.

Ο Γιώργος Κωστάκης ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε πολύ τις συλλογές και τα έργα τέχνης. Ήταν ελληνικής καταγωγής (οι γονείς του ήταν από τη Ζάκυνθο) και  γεννήθηκε και έζησε στη Μόσχα στην εποχή των παππούδων των παππούδων μας.

Δεν ήταν καλλιτέχνης, ούτε μεγιστάνας. Ήταν οδηγός ενός αυτοκινήτου της Καναδικής πρεσβείας στη Μόσχα και συχνά, μετέφερε διπλωμάτες αλλά και καλεσμένους της πρεσβείας σε διάφορα μέρη της πόλης, όπως σε μαγαζιά που πουλούσαν έργα τέχνης και τους ξεναγούσε. Ο ίδιος δεν είχε καμία καλλιτεχνική παιδεία. Είχε όμως πολύ ιδιαίτερο γούστο και καταλάβαινε αμέσως τι του άρεσε, τι όχι και γιατί.

Σε ένα στούντιο στη Μόσχα το 1946, βρήκε έναν πίνακα που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλον που είχε δει. Τον αγόρασε, πήγε στο σπίτι του και τον κρέμασε στο σαλόνι του. Τότε λέει, ένοιωσε σαν να άνοιξε ένα παράθυρο στο σπίτι του. Αυτός ο πίνακας ήταν η αρχή. Ξεκίνησε να ψάχνει και να αγοράζει έργα Ρωσικής πρωτοπορίας και σιγά σιγά με το πέρασμα του χρόνου, η συλλογή του έγινε μεγάλη. Τα έργα τα κρατούσε στο σπίτι του και όλο και περισσότεροι άνθρωποι του ζητούσαν να τα δουν. Είχε φτιάξει ένα σπίτι-μουσείο.

Κανένας δεν ενδιαφέρονταν εκείνα τα χρόνια για τη Ρωσική πρωτοπορία γιατί τα έργα φτιάχτηκαν τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα, λίγο πριν τη Ρωσική επανάσταση, αναπτύχθηκαν για λίγα χρόνια και το 1932 απαγορεύθηκαν για πολιτικούς λόγους. Τα έργα αποσύρθηκαν σε σκοτεινές αποθήκες, υπόγεια και πατάρια. Ο Κωστάκης τα αναζήτησε, τα εντόπισε και τα αγόρασε.

Πως υποδέχεται το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης τα παιδιά και την οικογένεια; Τι είδους προγράμματα/ δράσεις σχεδιάζει;

Το μουσείο πραγματοποιεί οργανωμένα εργαστήρια για γονείς και παιδιά με αφορμή τις εκθέσεις του ή σε συνεργασία με άλλους φορείς και διοργανώσεις, όπως η Παραθινούπολη, το Θεσσαλονίκη Αλλιώς, τα Δημήτρια κ.α.

Αυτά τα εργαστήρια δεν έχουν σταθερό επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα, ανακοινώνονται και πραγματοποιούνται κατά περίπτωση.

Επίσης σχεδιάζεται και υλοποιείται σχεδόν για κάθε έκθεση του μουσείου το Τετράδιο της αυτόνομης δράσης για οικογένειες. Το τετράδιο καθοδηγεί τους γονείς να πραγματοποιήσουν αυτόνομες επισκέψεις στο χώρο του μουσείου, χωρίς προϋπάρχον γνωστικό υπόβαθρο και περιέχει προτεινόμενες δραστηριότητες, παιχνίδια, πληροφορίες και θέματα προς συζήτηση ώστε να προάγει την αλληλεπίδραση ενηλίκου – ανηλίκου και μουσείου και τη δυναμική αλληλεπίδραση των μελών μιας οικογένειας, μέσα από ένα ευχάριστο και ελεύθερο τρόπο έκφρασης και δράσης. Το έντυπο συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα υλικά για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων και τα παιδιά μπορούν να συνεχίσουν τις δράσεις και στο σπίτι.

evi papavergou kids

Οι περισσότεροι έχουμε συνδυάσει το Μουσείο σαν κάτι βαρετό και ακαταλαβίστικο, όπως τότε που πηγαίναμε σχολείο. Τι έχει αλλάξει από τότε;

Ο χαρακτήρας των μουσείων με το πέρασμα των χρόνων έχει αναθεωρηθεί. Δεν αποτελεί πια ναό της γνώσης στον οποίον έχουν πρόσβαση μόνον οι εκλεκτοί. Τα μουσεία σήμερα συνειδητοποιώντας τον ανθρωποκεντρικό, εκπαιδευτικό τους ρόλο, μετατρέπονται σε οργανισμούς ανοιχτούς για την κοινωνία, δημιουργώντας και φέροντας παιδεία  και ψυχαγωγία στο σύνολο με γνώμονα την κοινωνική ισότητα. Δηλαδή τα μουσεία απευθύνονται σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου φύλλου, ηλικίας και καταγωγής, απευθύνονται σε όλες τις κοινωνικές ομάδες (σχολεία, ΑΜΕΑ, οργανωμένοι ή μεμονωμένοι επισκέπτες) μέσα από τις εκθέσεις, το πληροφοριακό υλικό, τις εκδόσεις, τις εκδηλώσεις, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, το εκπαιδευτικό υλικό και τις βιβλιοθήκες[1].

Ποια θεωρείς πως είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν οι γονείς ώστε να «κεντρίσουν» το ενδιαφέρον του παιδιού για να επισκεφθεί ένα μουσείο;

Αν μιλάμε για μουσείο τέχνης, αρχικά πιστεύω ότι πρέπει να βιώνει το κάθε παιδί την ελευθερία της έκφρασης στο σπίτι, να υπάρχει δηλαδή χώρος φυσικός και νοητός στον οποίο γονείς και παιδιά να μπορούν να παίζουν και να εκφράζονται ελεύθερα μέσα από ζωγραφική, κατασκευές, κτλ έτσι ώστε να εξοικειωθούν με χρώματα και υλικά, χωρίς το φόβο του ότι θα λερώσουν και θα λερωθούν.

Το δεύτερο βήμα είναι η συζήτηση του τι είναι μουσείο και γιατί έχει ενδιαφέρον να το επισκεφτούμε. Το διαδίκτυο είναι καλό εργαλείο. Μπορείτε να δείτε παρέα sites διάφορων μουσείων στον κόσμο, να παίξετε τα online παιχνίδια που παρέχουν και να αντλήσετε πληροφορίες. Κάποια μουσεία όπως το Κ.Μ.Σ.Τ  έχουν δημιουργήσει εκπαιδευτικά cd τα οποία μπορείτε να ανακαλύψετε πριν από μια επίσκεψη στο χώρο αλλά και να παίξετε πολλές φορές μέχρι να εξοικειωθούν τα παιδιά με τις εικόνες που παρέχουν.

Επόμενο βήμα είναι η επίσκεψη. Σε κάποια μουσεία υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένα προγράμματα για οικογένειες, σε άλλα υπάρχουν «οδηγοί αυτόνομης επίσκεψης ενηλίκου-παιδιού», κτλ. Σε οποιαδήποτε περίπτωση μπορεί πάντα ο κηδεμόνας να απευθυνθεί στον υπεύθυνο εκπαίδευσης του κάθε μουσείου και να ζητήσει υλικό ή πληροφορίες, η απάντηση θα είναι σίγουρα θετική.

Οι πολλαπλές επισκέψεις στο ίδιο μουσείο, ενδυναμώνουν την εξοικείωση του παιδιού με το χώρο και τις συλλογές τους, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιστροφής σε αυτό.

Πώς μπορεί, κατά τη γνώμη σου, η επίσκεψη ενός παιδιού στο μουσείο με τους γονείς του να γίνει όχι απλά μία εκπαιδευτική εμπειρία για το παιδί, αλλά και μία ευκαιρία για να περάσει η οικογένεια ποιοτικό χρόνο μαζί;

Μέσα από οργανωμένα μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, είτε αυτά είναι καθοδηγούμενα είτε αυτόνομα (self directed).

Είσαι υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του μουσείου. Ποιες είναι οι εμπειρίες που σου έχει χαρίσει η θέση αυτή; Τι είναι αυτό που σε εντυπωσιάζει στην επαφή σου με τα παιδιά;

Κάθε φορά παίρνεις διαφορετικές ενδιαφέρουσες οπτικές για το ίδιο έργο από μια φρέσκια ματιά. Επίσης ο πηγαίος ενθουσιασμός για κάποιες εικόνες και οι ευφάνταστοι υποθετικοί τίτλοι που δίνουν στα έργα.

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας μια δική σου παιδική ανάμνηση από επίσκεψη σε μουσείο;

Μόνο βαρετές επισκέψεις σε αρχαιολογικά μουσεία.

Όμως θυμάμαι την επίσκεψη με τους γονείς μου και μια φίλη μου στην Αρχαία Αγορά στο Λιμένα Θάσου με ατελείωτο παιχνίδι και χοροπηδητό γύρω από τις κολώνες.

Υπάρχει κάποιο μουσείο που θα ήθελες να επισκεφθείς; Εντός ή και εκτός Ελλάδας;

ΜοΜΑ, Πινακοθήκη Τρετιακόβ, Ερμιτάζ , ο Κρατικό Μουσείο Τεχνών στο Καρακαλπακστάν

Υπάρχουν κάποια βιβλία που θα μπορούσες να μας προτείνεις και που θα αποτελέσουν έμπνευση στους γονείς για δημιουργικά παιχνίδια μαζί με τα παιδιά τους;

Το κουτί της τέχνης – Εκδόσεις Δίπτυχο

Διαπολιτισμοί – Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Οι αριθμοί – Εθνική Πινακοθήκη

Μαγικές Διαδρομές στην Τέχνη –Εκδόσεις Διάπλους

Δέκα μικροί διάλογοι για ένα μουσείο-Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο

Στο Μουσείο- Εκδόσεις Παπαδόπουλος

The art gallery handbook-Tate Publishing

Σειρά Η τέχνη σαν παραμύθι- Εκδόσεις Λιβάνη

Μια βόλτα στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων-Εκδόσεις Διάπλαση

Μια βόλτα στο Κέντρο Λαικής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη- Εκδόσεις Ταξιδευτής

Υπάρχει κάποιο μουσείο που θα το έλεγες «το αγαπημένο μου»;

Πινακοτέκ ντερ μοντέρν Μόναχο

Αν το Κρατικό Μουσείο ήταν παιχνίδι, τι παιχνίδι θα ήταν;

Μπαμπούσκες!


[1] Ε. Χορταρέα, Ιστορική εξέλιξη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων μουσείων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, Στο: Κόκκινος Γ, Αλεξάκη Ε, Διεπιστημονικές προσεγγίσεις στη μουσειακή Αγωγή, σ 179-188, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2002, σ.179) 

 

Σχετικά με τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ

Αν επιθυμείτε να λαμβάνετε ηλεκτρονική ενημέρωση σχετικά με τις εκθέσεις και τις δράσεις του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μπορείτε να στείλετε email στο press@greekstatemuseum.com

Ντετέκτιβ βιβλίων

vivlia

Ένα τέλειο παιχνίδι για όλες τις ηλικίες! Άσε που πάει και πολύ με το ρεύμα που υπάρχει αυτή την εποχή στην παιδική λογοτεχνία με όλους αυτούς τους ντετέκτιβ, τα μυστήρια και δε συμμαζεύεται…

Για μικρά παιδιά (που δεν ξέρουν να διαβάζουν).

Αραδιάζουμε στο πάτωμα ή σε ένα τραπέζι διάφορα βιβλία τοποθετημένα έτσι ώστε να φαίνονται τα εξώφυλλά τους. Δίνουμε λίγο χρόνο στα παιδιά να παρατηρήσουν τα βιβλία και ξεκινάμε την ανίχνευση! ‘Θέλω να μου βρεις το βιβλίο εκείνο…’ π.χ. που μιλάει για έναν μπαμπά κι ένα παιδί ή που έχει βασικό ήρωα ένα βασιλιά ή που έχει τίτλο ‘Εγώ, ο πιο όμορφος’ ή που έχει θέμα του το θυμό ή του οποίου η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα στο χειμώνα… κτλ. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε παιδιού και τη σχέση του με τα βιβλία μπορούμε να είμαστε λιγότερο ή περισσότερο περιγραφικοί στις ερωτήσεις μας, δηλαδή να βοηθάμε ή όχι στην ανεύρεση.

Για μεγαλύτερα παιδιά.

Το γνωστό αράδιασμα βιβλίων πάνω στο τραπέζι… Αυτή τη φορά όμως έχουμε κάνει μια προεργασία: έχουμε καταγράψει ένα απόσπασμα από κάθε βιβλίο ή έχουμε φωτοτυπήσει κάποια από τις σελίδες του ή έχουμε φτιάξει ένα αίνιγμα για κάθε βιβλίο. Διαβάζοντας ή δείχνοντάς τα αυτά στα παιδιά τούς ζητάμε να εντοπίσουν σε ποιο βιβλίο αναφέρονται.

Για αναμετάξυ μας!

Διαλέγει ο καθένας ένα από τα βιβλία που βρίσκονται αραδιασμένα μπροστά μας χωρίς όμως να το μαρτυρήσει σε κανέναν. Οι άλλοι τού κάνουν ερωτήσεις, για να μαντέψουν ποιο είναι το βιβλίο που έχει επιλέξει. Οι ερωτήσεις πρέπει να είναι τέτοιες, που να δέχονται μόνο ΝΑΙ ή ΟΧΙ σαν απάντηση. Και φυσικά κερδίζει εκείνος που θα το βρει πρώτος!

Παραλλαγή

Δείχνουμε το εξώφυλλο ενός βιβλίου στα παιδιά, αφού προηγουμένως έχουμε κρύψει με κάποιον τρόπο τον τίτλο. Τους διαβάζουμε ένα απόσπασμα ή σελίδα/ες του βιβλίου και τους ζητάμε να δώσουν ένα νέο τίτλο στο βιβλίο. Αποκαλύπτουμε τον πραγματικό τίτλο και συζητάμε τις διαφορετικές απόψεις.

* Αρέσει πολύ σε ομάδες παιδιών, αλλά παίζεται πολύ ωραία και μόνο με ένα παιδί.

* Επίσης είναι ωραία ιδέα για παιχνίδι σε μια επίσκεψή μας σε δανειστική βιβλιοθήκη.

Το Μουσείο και Εγώ

fons

Γράφει η Δέσποινα Τσιπτσέ, Μουσειολόγος και ιδρύτρια του www.fonsperitiae.gr

Πάντα μου άρεσαν τα Μουσεία. Δεν μπορώ να θυμηθώ μια εκδρομή με τους γονείς που να μην περιελάμβανε και την επιβεβλημένη επίσκεψη στο κοντινό Μουσείο. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο και για τον αδερφό μου. Ακόμα συζητάμε στις οικογενειακές συγκεντρώσεις την εντύπωση που είχε προκαλέσει στον 10χρονο τότε Πέτρο,  μια μέλισσα που είχε εγκλωβιστεί στην προθήκη ενός χρυσού Μακεδονικού στέμματος.

Δεν είμαι σίγουρη όμως για ποιον λόγο μου άρεσαν τα Μουσεία εξ’ αρχής. Ίσως γιατί εντυπωσιάζομαι από την εικόνα. Μου αρέσει να βλέπω πράγματα και στο Μουσείο είχα την δυνατότητα να δω πολλά πρωτόγνωρα αντικείμενα, σαν να ξεφύλλιζα περιοδικό. Μεγαλώνοντας και διαβάζοντας περισσότερο για τους πολιτιστικούς χώρους, λόγω σπουδών, ανακάλυψα μια τελείως διαφορετική οπτική για τα Μουσεία. Δεν είναι ένας εκθεσιακός χώρος, έλεγαν οι καθηγητές, δεν είναι αρχείο του παρελθόντος αλλά ζωντανός πυρήνας εκπαίδευσης και διασκέδασης. Την εκπαίδευση την καταλάβαινα, τόσα εκθέματα, κείμενα επεξηγηματικά να τα πλαισιώνουν, κατάλογοι να τα συνοδεύουν, η διασκέδαση όμως από πού προκύπτει?

Αυτό έμελλε να το ανακαλύψω αργότερα, όταν κατά την διάρκεια της συνεργασίας μου με την Falmouth ArtGallery έβλεπα παιδιά να χρησιμοποιούν την γκαλερί σαν  χώρο παιχνιδιού. Σε καθημερινή βάση τα παιδιά του Falmouth περνούσαν από την γκαλερί έτοιμα να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα είχαμε προετοιμάσει για εκείνα. Παιδιά όλων των ηλικιών, ακόμη και  μωρά με τους γονείς τους. Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι φορές που δεν τους άρεσε η δραστηριότητα, έφευγαν για να κάνουν ποδήλατο και επέστρεψαν  αργότερα μήπως είχε αλλάξει κάτι. Σημειώνω εδώ ότι τα παιδιά δεν ήταν περαστικοί ή τουρίστες, αλλά κάτοικοι της πόλης. Κάτοικοι οι οποίοι εκτιμούνταν από πλευράς του ιδρύματος τοποθετώντας τα έργα τους (από το αποτύπωμα της πατουσίτσας ενός 5μηνου ως το κολλάζ ενός έφηβου) πλάι σε πίνακες μεγάλων ζωγράφων όπως του Gainsborough  ή του Miro. Κάτοικοι που γνώριζαν πως στην γκαλερί έχουν την δυνατότητα να παίξουν. Αυτό που ίσως δεν γνώριζαν είναι  πως, παράλληλα με την διασκέδαση, εκπαιδεύονταν.

Τώρα πια οι πολιτιστικοί χώροι, τα μουσεία, οι γκαλερί έχουν αλλάξει. Έχουν ξεφύγει από την στείρα παρουσίαση και είναι ανοιχτά στο κοινό, προσβάσιμα, δραστήρια. Τώρα πια δεν μου αρκεί να βλέπω και ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη. Θέλουμε να εμπλακούμε στην διαδικασία, να συμμετέχουμε όπου μπορούμε, να αγγίζουμε όπου επιτρέπεται, να ταυτίζουμε  μια δραστηριότητα με την εικόνα. Τώρα πια όλοι αναζητάμε την παγιδευμένη μέλισσα.

Μαθαίνω να γράφω, χωρίς μολύβι και χαρτί

pilos2

Γράφει η Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Μία από τις βασικές μου θεωρίες είναι ότι για να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον του παιδιού είναι αυτό που θέλουμε να του μάθουμε, να το κάνουμε να μοιάζει με παιχνίδι. Ειδικότερα για τα μικρότερα παιδάκια που δεν πηγαίνουν ακόμη σχολείο και δεν έχουν μπει ακόμη στη φιλοσοφία της «σχολικής δουλειάς», συχνά είναι δύσκολο να τους αναθέσουμε δραστηριότητες που σχετίζονται με την ανάγνωση και τη γραφή.

Για αυτό, όσες μαμάδες θέλουν να ξεκινήσουν τις δραστηριότητες γραφής στο σπίτι, μπορούν να ξεκινήσουν από κάτι απλό. Για παράδειγμα; Tο όνομα του παιδιού. Ξεχάστε για λίγο το μολύβι ή την ξυλομπογιά και ανακαλύψτε μαζί με το παιδί σας εναλλακτικούς τρόπους γραφής.

Ξεκινήστε με πιο διασκεδαστικούς τρόπους που είναι πλέον κατάλληλοι για τις ηλικίες 3 ½  έως 6 ετών και βοηθούν στα εξής:

  • στην ωρίμανση της κίνησης του χεριού (απαραίτητη προϋπόθεση για να πιάσει με τον κατάλληλο τρόπο το μολύβι)
  • στη συμμετοχή και των δύο χεριών
  • στην ωρίμανση του οπτικοκινητικού συντονισμού (δηλαδή τη συνεργασία μάτι-χέρι)
  • στην ενίσχυση/βελτίωση της οπτικής μνήμης του παιδιού
  • στην αύξηση της δημιουργικότητας

Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι φθηνά υλικά τα οποία μπορείτε να βρείτε παντού:

Χαρτόνια ή χρωματιστά φύλλα χαρτιού, πηλό, κοφτά μακαρόνια, αυτοκόλλητο  βέλκρο (το γνωστό κριτς-κρατς), πινέλο και δαχτυλομπογιές, ένα ταψί και ζάχαρη άχνη.

Όνομα από πηλό και μακαρόνια:

Απλώστε ένα μεγάλο κομμάτι πηλό επάνω στο τραπέζι πάχους 2-3 εκατοστά και σε μήκος ανάλογα με το μέγεθος του ονόματος. Κρατώντας το δαχτυλάκι του παιδιού χαράξτε/σχηματίστε το όνομα του. Μπορείτε να ονομάζετε και τη φωνούλα κάθε γράμματος για να συνδέει το παιδί την εικόνα του γράμματος με τον ήχο του. Αφού σχηματίσετε όλα τα γράμματα δώστε του τα μακαρόνια να τα τοποθετήσει μόνο του επάνω στα βαθουλώματα του πηλού.

Εάν σκοπεύετε να κρατήσετε τη δραστηριότητα για ενθύμιο μπορείτε να βάψετε νωρίτερα τα μακαρόνια έτσι ώστε να φαίνονται ακόμη πιο όμορφα και να ανοίξετε δύο τρυπούλες στο πάνω μέρος του πηλού έτσι ώστε να περάσετε ένα σκοινάκι και να το κρεμάσετε στο δωμάτιο του.

Παίζοντας με τις δακτυλομπογιές

Σε ένα χαρτόνι μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους, σχηματίστε τα γράμματα από το όνομα και αφήστε το παιδί να βάλει το δείκτη του χεριού του μέσα στο χρώμα που του αρέσει και να ακολουθήσει τη μορφή των γραμμάτων για να τα καλύψει με χρώμα. Έτσι, το παιδί εξασκείται στη μορφολογική εικόνα του κάθε γράμματος. 

Φτιάχνοντας ένα παζλ από χαρτί:

Με δύο διαφορετικά χρώματα χαρτόνι ή χρωματιστά φύλα μεγέθους Α3 σχηματίστε το όνομα του παιδιού. Κρατήστε το ένα φύλο σταθερό επάνω στο τραπέζι και κόψτε τα γράμματα από το άλλο χαρτί. Φροντίστε το κάθε γράμμα να κοπεί στη μέση έτσι ώστε το παιδί να χρειάζεται να τα παρατηρεί και να τοποθετήσει με τον κατάλληλο τρόπο για να φτιαχτεί το σωστό σχήμα/γράμμα. Έχετε καταφέρει να φτιάξετε ένα μικρό αυτοσχέδιο παζλ. 

Γράμματα που ξεκολλάνε:

Γράψτε με μεγάλα γράμματα στον υπολογιστή το όνομα του παιδιού (2 αντίγραφα). Κολλήστε το ένα αντίγραφο πάνω σε ένα χρωματιστό χαρτόνι ενώ από το άλλο αντίγραφο μπορείτε να κόψετε το κάθε γράμμα και να κολλήσετε πίσω από το καθένα ένα κομματάκι βέλκρο (το γνωστό κριτς-κρατς). Δώστε στο παιδί σας να παρατηρήσει το όνομα του και να αποφασίσει ποιο γραμματάκι θα διαλέξει και σε ποια θέση θα το κολλήσει. Το ωραίο είναι ότι λόγω του ότι τα γράμματα κολλάνε και ξεκολλάνε θα μπορεί να κάνει όσες δοκιμές θέλει και να παίξετε πολλές φορές αυτό το παιχνίδι.

Θέλετε να σας πω ποια δραστηριότητα από αυτές που έχω κάνει ήταν η πιο διασκεδαστική;  Την έχω αφήσει για το τέλος…. Δείτε την

kids sugar2

Ένα όνομα φτιαγμένο από ζάχαρη

Σε ένα βαθύ ορθογώνιο ταψί του φούρνου….ρίξαμε μαζί με δύο από τους μικρούς μου μαθητές, πολλή ζάχαρη άχνη έτσι ώστε να καλυφθεί επαρκώς ο πάτος του ταψιού. Μετά, προσπάθησε ο καθένας με το δικό του τρόπο να σχηματίσει ένα-ένα με τη σειρά τα γράμματα του ονόματος του. Επάνω στο θρανίο υπήρχε και μία εκτυπωμένη καρτέλα με το όνομα του κάθε μαθητή-σε περίπτωση που χρειάζονταν υπενθύμιση.

Τα δαχτυλάκια γέμισαν από γλυκιά γεύση στην οποία δε μπορέσαμε να αντισταθούμε στο τέλος.

Τα βιωματικά παιχνίδια είναι ωφέλιμα για όλα τα παιδιά. Μπορούν να συμβάλλουν θετικά και στη μάθηση των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής και ψυχοκινητική ανωριμότητα.

Παίξτε άφοβα με το παιδί σας, όσες και αν είναι οι δυνατότητες του!

Λίγα Λόγια για την Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Η Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk είναι Ειδική Παιδαγωγός. Έχοντας πρότυπο τη δική της δασκάλα στo Δημοτικό επέλεξε για πτυχίο και μεταπτυχιακές σπουδές το Τμήμα Εκπαιδευτικής & Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Με βασική πεποίθηση ότι όλα τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση και την αντιμετώπιση, προσέφερε εθελοντισμό σε Συλλόγους παιδιών με Ειδικές ανάγκες και Ιδρύματα. Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάστηκε σε Ειδικά Σχολεία και Τμήματα Ένταξης του Νομού Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε δράσεις για τη συμβουλευτική γονέων γύρω από μαθησιακά θέματα. Μας μιλάει για εκπαιδευτικά παιχνίδια και μας αποδεικνύει πώς η χαρά και μάθηση είναι για ΌΛΑ τα παιδιά.

Φωτογραφία: hehe art

Σχέδια…εκπαίδευσης

kinoumena sxedia

Γράφει ο Ηρακλής Λαμπαδαρίου, Φιλόλογος-Δημιουργός των Εκδόσεων Σαΐτα

Αναζητάτε συνεχώς καινούριους τρόπους για να εκπαιδεύσετε τα παιδιά σας. Και προσπαθείτε οι τρόποι αυτοί να είναι ευχάριστοι, ελκυστικοί, χωρίς να σας δημιουργούν την αμφιβολία «τώρα έγινε αυτό κατανοητό ή απλώς κουνά συγκαταβατικά το κεφαλάκι του;» Ένα τέλος λοιπόν στην αναζήτησή σας μπορούν να δώσουν τα κινούμενα σχέδια!

Μαγνητίζουν την προσοχή κάθε παιδιού, το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο μέχρι το τέλος της ταινίας και φυσικά οι ήρωες με τις ατάκες τους και τον τρόπο που καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να πετύχουν τον στόχο τους, ακολουθούν τη σκέψη του παιδιού και μετά τους τίτλους του τέλους. Το μόνο που χρειάζεται για να εφαρμόσετε με επιτυχία τον συγκεκριμένο τρόπο εκπαίδευσης με τα πολλαπλά οφέλη, είναι να μην ξεχνάτε πως το παιδί βλέπει την ταινία ενώ εσείς, τη μελετάτε. Γιατί μόνον έτσι θα μπορέσετε να αξιοποιήσετε στο μέγιστο τον τρόπο αυτό.

– χαρακτήρες: καλοί, κακοί, ευκολόπιστοι, επιφυλακτικοί, φοβισμένοι, εχθρικοί, διστακτικοί, ντροπαλοί, δυναμικοί και τόσοι άλλοι, σας προσφέρουν μια σημαντική πηγή απ’ όπου μπορείτε να αντλήσετε στοιχεία και συμπεριφορές για να τις αντιστοιχήσετε με αυτές ανθρώπων που συναντούν καθημερινά τα παιδιά σας. Θα ξέρετε με τον τρόπο αυτό ότι όταν αναφέρεστε σ’ έναν χαρακτήρα «κακό», το παιδί θα αντιλαμβάνεται άμεσα και θα συνδέει τον χαρακτήρα με μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Χωρίς άσκοπες και κουραστικές περιγραφές, έρχεστε κατευθείαν στην καρδιά αυτού για το οποίο θέλετε να του μιλήσετε.

– γεγονότα: όλα τα προβλήματα, τα εμπόδια, οι αναποδιές, η αντιμετώπισή τους μπορούν να αξιοποιηθούν από εσάς για να παρακινήσετε το παιδί σας να μην εγκαταλείψει μια προσπάθεια ή έναν στόχο. Μπορείτε να το εμψυχώσετε ουσιαστικά καθώς με την αναφορά στην επιτυχία των αγαπημένων του ηρώων να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα, ενισχύετε την αυτοπεποίθησή του. Του δίνετε την απαιτούμενη σιγουριά και ένα καλό κίνητρο για να τα καταφέρει σε όποια δυσκολία καλείται να αντιμετωπίσει.

– ατάκες: μόνα τους θα σας δείξουν ποιες ατάκες των ηρώων θα πρέπει να ξεχωρίσετε και να θυμάστε. Μπορείτε λοιπόν να τις συγκρατήσετε και να τις αναφέρετε όταν θα θέλετε χωρίς πολλά, περιττά τις περισσότερες φορές, λόγια, να παρακινήσετε το παιδί σας ή να το βοηθήσετε να ξεπεράσει κάτι που το απασχολεί. Οι ατάκες παίζουν τον ρόλο των λέξεων/φράσεων-κλειδιά, επηρεάζοντας άμεσα την ψυχολογία του παιδιού καθώς θυμάται χαρακτήρες, καταστάσεις και συναισθήματα. Θα δείτε ότι και το παιδί σας μόλις αντιληφθεί ότι κάτι σας απασχολεί, θα προσπαθήσει να σας εμψυχώσει με μια ατάκα που ξεχώρισε από κάποιο κινούμενο σχέδιο.

Καθώς εξοικειώνεστε με τον συγκεκριμένο τρόπο εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης του παιδιού σας, θα μπορέσετε να εντοπίσετε και να αναπτύξετε κι άλλες, πολλές μεθόδους αξιοποίησης των κινουμένων σχεδίων.

Το φθινόπωρο έφτασε

fylla fthinoporo

Γράφει η Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Το φθινόπωρο έφτασε. Τα χρώματα στη φύση ξεκινούν να αλλάζουν!

Μαζί με τα χρώματα αλλάζουν οι μυρωδιές, οι υφές, τα ακούσματα…Όλα στις 5 αισθήσεις μας λειτουργούν διαφορετικά!

Πώς μια βόλτα στο δάσος μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για δημιουργικό παιχνίδι με το παιδί σας;

Δείτε πώς οι ιδέες που προτείνονται παρακάτω, συμβάλλουν στην ενίσχυση της αντίληψης των παιδιών ενώ παράλληλα, τα βοηθούν να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιο τους, να κάνουν συγκρίσεις μεταξύ αντικειμένων και πολλά άλλα. Όλα αυτά; Mέσα από τα ξερά φύλλα του φθινοπώρου που απλώς, γίνονται παιχνίδι!

Περπατώντας στο δάσος

Mαζέψτε διαφόρων λογής φύλλα, βάλτε τα σε μία σακούλα ή σε ένα κουτί που θα έχετε πάρει μαζί σας για αυτό το σκοπό. Αφού τελειώσετε με τη συλλογή σας, δουλέψτε με το παιδί έννοιες όπως: μεγάλο-μικρό, ίδιο-διαφορετικό, μετρήστε τα φύλλα και προσθέστε τα.

 

  • Έννοιες : μεγάλο-μικρό….μεγαλύτερο-μικρότερο

Επιλέξτε με τυχαίο τρόπο δύο μόνο φύλλα από αυτά που έχετε μαζέψει. Τοποθετήστε τα επάνω σε ένα τραπέζι και ζητήστε από το παιδί να σας δείξει το μεγαλύτερο φύλλο. Μετά, να σας δείξει το μικρότερο. Αν δεν κατανοεί/δεν ξέρει την έννοια, δείξτε εσείς και ξαναπαίξτε το παιχνίδι επιλέγοντας δύο άλλα φύλλα. Σταδιακά, μπορείτε να βάλετε και 3 ή 4 φύλλα από τα οποία θα επιλέγει.

Εναλλακτικά, για παιδιά άνω των 5 ετών

Μπορείτε να δουλέψετε με όλα τα φύλλα που έχετε μαζέψει κάνοντας μία σειροθέτηση. Ξεκινήστε πάντοτε από αριστερά (με τη φορά που διαβάζουμε) και τοποθετήστε το πιο μεγάλο φύλλο…ώσπου να φτάσετε στο πιο μικρό φυλλαράκι. Ζητήστε από το παιδί να το επαναλάβει.

fylla

  • Έννοιες: όμοιο-διαφορετικό                                   

Βρείτε δύο ή περισσότερα μεταξύ τους όμοια φύλλα. Θα μπορούσατε να ψάχνετε ανάλογα με το ίδιο χρώμα ή το ίδιο

σχήμα.

Εναλλακτικά, για παιδιά άνω των 5 ετών

Δείξτε στα παιδιά πώς να φτιάχνουν ομάδες. Π.χ. Αν υπάρχουν πολλά φύλλα από ένα δέντρο, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία ομάδα και το ίδιο για τα φύλλα ενός άλλου δέντρου.

  • Μέτρημα-προσθέσεις

Με τα μικρότερα παιδιά, μπορείτε απλώς να βάλετε τα φύλλα σε οριζόντια ή κάθετη σειρά και ακουμπώντας τα με το δάχτυλο του παιδιού να τα μετρήσετε. Αν θέλετε να επαναλάβετε το «παιχνίδι» και άλλη φορά μπορείτε να βάλετε τα φύλλα σε ένα διάφανο βάζο καθώς τα μετράτε φτιάχνοντας παράλληλα ένα διακοσμητικό για το χώρο που θα θυμίζει τη φθινοπωρινή σας βόλτα.

Για τα παιδιά του Νηπιαγωγείου ή της Α’ Τάξης μπορείτε να ρίχνετε τα φύλλα μέσα σε ένα κουτί και να προσθέτετε σιγά-σιγά. Συνδυάστε και τη γραφή αν το παιδί σας δείχνει τη διάθεση.

Να ξέρετε ότι με αυτό τον τρόπο ενισχύετε το χρονικό διάστημα συγκέντρωσης της προσοχής του παιδιού σας. Για αυτό το λόγο, τα παραπάνω παιχνίδια προτείνονται και σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, δυσαριθμησία και άλλου είδους εκπαιδευτικές ανάγκες.

Στο τέλος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα φύλλα για να φτιάξετε μία χειροτεχνία ή απλώς να τα χρωματίσετε και να αφήσετε το αποτύπωμα τους επάνω στο χαρτί.

Μη διστάσετε να αυτοσχεδιάσετε. Είναι και αυτό απαραίτητο στοιχείο για το δημιουργικό παιχνίδι!

Λίγα Λόγια για την Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk

Η Δέσποινα Αυγερινού-Pietrzyk είναι Ειδική Παιδαγωγός. Έχοντας πρότυπο τη δική της δασκάλα στo Δημοτικό επέλεξε για πτυχίο και μεταπτυχιακές σπουδές το Τμήμα Εκπαιδευτικής & Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Με βασική πεποίθηση ότι όλα τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση και την αντιμετώπιση, προσέφερε εθελοντισμό σε Συλλόγους παιδιών με Ειδικές ανάγκες και Ιδρύματα. Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάστηκε σε Ειδικά Σχολεία και Τμήματα Ένταξης του Νομού Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε δράσεις για τη συμβουλευτική γονέων γύρω από μαθησιακά θέματα. Μας μιλάει για εκπαιδευτικά παιχνίδια και μας αποδεικνύει πώς η χαρά και μάθηση είναι για ΌΛΑ τα παιδιά.

Χαρά και παιχνίδι…χειροπιαστά!

Goethe

Την προηγούμενη εβδομάδα πήγα στην Έκθεση που παρουσίαζε το Goethe «Μαθηματικά χειροπιαστά» με την οποία εντυπωσιάστηκα και θα ήθελα να δώσω «συγχαρητήρια για τη διοργάνωση και την ιδέα».

Η Ολυμπία είναι μικρή ακόμα για να καταλαβαίνει από μαθηματικά, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε από το να παίξει, να επεξεργαστεί τα ζάρια, να αφήσει μπαλίτσες να κυλίσουν προς τα κάτω, να παίξει με σχήματα, σαπουνόφουσκες και πολλά ακόμα!

{μαθηματικά} τι σκέφτεσαι όταν ακούς αυτή τη λέξη; Σίγουρα όχι παιχνίδι και σίγουρα όχι το πρόσωπο ενός ευτυχισμένου δίχρονου. Αν κάνω λάθος, μάλλον είσαι από κάποια άλλη χώρα.

Όμως η ιστορία δε σταματάει εδώ.

Goethe

Goethe

Goethe

Περάσαμε ωραία, ήπιαμε καφέ με μια φίλη και το παιδί της στο υπέροχο υπαίθριο καφέ του Λαογραφικού Μουσείου (για όσο το επιτρέπει ο καιρός) και προς το τέλος της βραδιάς είδα τη Στέλλα.

Η Στέλλα Παπαϊωάννου έχει το wooden art for crafts, που ασχολείται με υλικά χειροτεχνίας από ξύλο για ζωγραφική, decoupage, κολλάζ, scrapbooking και άλλες τεχνικές. Μου την είχε συστήσει μια φίλη μου, γιατί έκανε, μου είπε, υπέροχα χειροποίητα κουκλόσπιτα.

Ήθελα να πάρω ένα για την Ολυμπία οπότε σκέφτηκα (μια που την είδα) να την ρωτήσω αν κάνει και μινιατούρες έπιπλα ώστε να το εξοπλίσω! Η απάντησή της ήταν αρνητική και προσφέρθηκε να μου συστήσει κάποιον, από όπου θα μπορούσα να βρω πολύ ιδιαίτερα κομμάτια. Όταν την ρώτησα από που προμηθεύεται αυτή, τότε ξεκίνησε μια ολόκληρη ιστορία.

Αυτή, η δική μου ιστορία. Που συνδέεται με την έκθεση που προανέφερα (και που έκανε τα μαθηματικά παιχνίδι) και την δημιουργικότητα που όλοι οφείλουμε να βρούμε ξανά.

Τι είναι παιχνίδι και τι είναι μάθηση; Που πήγε η φαντασία; Πότε ξεχάσαμε να δημιουργούμε;

Μεγαλωμένοι από μια στερημένη γενιά, που φρόντισε να μας τα έχει όλα έτοιμα και γυαλιστερά, την barbie και το λαχταριστό σπιτάκι της, τα αυτοκινητάκια και τα πλαστικά ή ξύλινα στρατιωτάκια, τα βιβλία με την έτοιμη γνώση και την προώθηση της παπαγαλίας, ακόμα ψάχνω την χαμένη μου παιδικότητα. 

Μας στέρησαν την φαντασία, μας ξερίζωσαν τα χέρια και το μυαλό. Σκληρό. Μα έτσι νιώθω. Εγώ, η «εναλλακτική», θέλω τις έτοιμες μινιατούρες. Τα έτοιμα, γρήγορα παιχνίδια. Δεν είναι άσχημα και αυτά, μα έχω χρόνο για να παίξω. Έχω χρόνο πολύ μαζί με το παιδί μου.

Η Στέλλα μου μίλησε για χρώματα. Για ανακύκλωση. Για τα υλικά της φύσης. Για το πως μπορώ να φτιάξω μια κουρτίνα στο κουκλόσπιτο και πόση αξία μπορεί να αρχίσει να παίρνει το εσωτερικό χαρτονάκι από το χαρτί υγείας. Για την αξία της εφευρετικότητας και της χρήσης απλών καθημερινών υλικών.

Σύντομα θα πάρω αυτό το κουκλόσπιτο και θα αρχίσω να μαθαίνω πάλι από την αρχή. Θα αφήσω την Ολυμπία να μου διδάξει πως το παιχνίδι είναι μια υπόθεση για όλους. Πως είναι μέσα στο DNA μας. Θα ξεχάσω την 37χρονη Ιωάννα και θα γνωρίσω την μικρή, εκείνη που ήθελε να παίζει.

Τη Στέλλα και τις δημιουργίες της θα μπορείτε να γνωρίσετε αυτή την Κυριακή, 06/10/2013 στην Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή, στην εκδήλωση Iwog. Υποσχέθηκε ότι θα μοιραστεί μαζί μας πολλές ιδέες, οπότε αν τα καταφέρετε, κλέψτε κανα δυο την Κυριακή!

Αν είστε και εσείς κάπως σαν και εμένα, δηλαδή από αυτούς που νομίζουν πως «δεν πιάνουν τα χέρια τους» θέλω να σας πω πως τελικά δεν είστε μόνοι. Και πως μάλλον υπάρχει ελπίδα να ξαναβρούμε το παιδί που έχουμε μέσα μας.

και κάτι ακόμα:

Την ίδια αγάπη για όλα τα παραπάνω έχει και η δικιά μας «inmycloset»! Μπορείτε να διαβάζετε τα κείμενα και τις κατασκευές της εδώ. Και να επιχειρείτε κάτι κάθε φορά.  Βήμα βήμα.

Οι κουκουβάγιες της τάξης μας

Γράφει η Αθηνά Κάκου, δασκάλα και ιδρύτρια του www.sofikoukoubagia.com

Όσοι με γνωρίζετε από τα δύο blogs μου, θα ξέρετε πολύ καλά την αδυναμία που έχω στις κουκουβάγιες… Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό το πουλάκι μου βγάζει κάτι πολύ οικείο! Αυτό που διαπίστωσα από την επαφή μου με τα παιδιά, τόσο στο σχολείο όσο και εκτός σχολείου, είναι ότι αρέσει και σ’ εκείνα το ίδιο!

Το πρώτο μου.. πείραμα το έκανα πέρυσι και είναι η χειροτεχνία για την οποία θα σας μιλήσω σήμερα! Πρόκειται για κουκουβάγιες φτιαγμένες από χαρτόνι, πολύ εύκολες στην κατασκευή και με ιδιαίτερο νόημα… Γιατί το λέω αυτό; Θα σας εξηγήσω παρακάτω..

Πέρυσι, λοιπόν, στα πλαίσια μιας πρακτικής άσκησης, δίδαξα σε μια Γ’ Δημοτικού στη Θεσσαλονίκη. Την ώρα της Ευέλικτης Ζώνης, μου είχαν αναθέσει να τους κάνω κάποια χειροτεχνία.. Ψάχνοντας, λοιπόν, στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε φωτογραφίες τάξεων στο εξωτερικό, υπέροχα διακοσμημένες και με σημασία σε κάθε λεπτομέρεια. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι οι δάσκαλοι και δασκάλες προσπαθούσαν με διάφορους τρόπους να δείξουν στα παιδιά ότι η τάξη είναι μία ομάδα! Έτσι, έβλεπες πόρτες στολισμένες από πάνω μέχρι κάτω με παραστάσεις.. Ψαράκια στο βυθό, λουλούδια στο λιβάδι, σύννεφα στον ουρανό.. Κάθε ένα αντικείμενο είχε γραμμένο επάνω του το όνομα του κάθε παιδιού κι όλα μαζί έφτιαχναν την τάξη τους!

Ενθουσιάστηκα! Μου άρεσε πολύ αυτή η ιδέα και σκέφτηκα ότι θα ήταν ένας εξαιρετικός τρόπος να γνωρίσω κι εγώ καλύτερα τα παιδιά αλλά κι εκείνα να νιώσουν ομάδα, να νιώσουν οικογένεια.

Το προηγούμενο βράδυ ετοίμασα πολύχρωμα χαρτόνια, πάνω στα οποία είχα σχεδιάσει με μολύβι το πατρόν για να φτιάξει ο καθένας και η καθεμιά τη δική του κουκουβάγια. Είχα φροντίσει να διαλέξω χρώματα αγορίστικα και κοριτσίστικα, ανάλογα με τα παιδιά της συγκεκριμένης τάξης.

Την επόμενη μέρα στο σχολείο, χώρισα τα υλικά σε καλαθάκια κι άφησα από ένα καλάθι σε κάθε ομάδα παιδιών. Εκείνα μόνα τους διάλεξαν τα χρώματα που προτιμούσαν, έκοψαν τα χαρτόνια τους, κόλλησαν επάνω τα μάτια και τη μύτη και ζωγράφισαν τις κόρες των ματιών.

owl

Όταν ήρθε η ώρα να γράψουν επάνω τα ονόματά τους, εντυπωσιάστηκα από το πόση φαντασία έχουν. Κάποιοι επέλεξαν να γράψουν όνομα και επίθετο, άλλοι συμπλήρωσαν κάποιο παρατσούκλι ή χαϊδευτικό, άλλοι πρόσθεσαν συννεφάκια με λόγια. Εκείνο μάλιστα που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι μέσα από μια τόσο απλή χειροτεχνία  έδειξαν στους υπόλοιπους την εικόνα που είχαν για τον εαυτό τους. Για παράδειγμα, η Μαρία έγραψε «Μαρία η έξυπνη».

Να συμπληρώσω, επίσης, ότι κάποια παιδιά έλειπαν εκείνη την ημέρα και οι συμμαθητές τους δεν θέλησαν να τους αφήσουν χωρίς κουκουβάγια.. Γι’ αυτό δυο τρία παιδιά ανέλαβαν να φτιάξουν και δεύτερη για το φίλο ή τη φίλη τους που έλειπε!

owls

Όταν ολοκλήρωσαν τις χειροτεχνίες τους, κολλήσαμε τις κουκουβάγιες επάνω στην πόρτα της τάξης. Στην κορυφή έφτιαξα ένα καρτελάκι με τον αριθμό του τμήματος, το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει σε σχήμα κλαδιού.

Τα παιδιά καμάρωναν για αυτό που έκαναν, φώναζαν τις άλλες τάξεις να δουν τις κουκουβάγιες τους και ο ενθουσιασμός τους ήταν μεγάλος!

Τώρα, λοιπόν, που η χρονιά μόλις άρχισε, είναι μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσετε μια τέτοιου είδους κατασκευή. Εγώ με μεγάλη χαρά μοιράζομαι μαζί σας το πατρόν που χρησιμοποίησα για τις κουκουβάγιες της τάξης. Μπορείτε να το εκτυπώσετε κάνοντας κλικ εδώ.

Φυσικά, αν το τολμήσετε, μπορείτε να μου αφήσετε σχόλιο με τις εντυπώσεις σας εδώ!

Λίγα λόγια για την Αθηνά Κάκου

Η Αθηνά Κάκου είναι πτυχιούχος δασκάλα. Αγαπά πολύ τα παιδιά και το όνειρό της ήταν να δουλέψει στην εκπαίδευση. Όνειρο που στην Ελλάδα του 2013 μοιάζει απατηλό. Γι’ αυτό και βρήκε άλλο τρόπο να ασχολείται μαζί τους, ανοίγοντας την επιχείρηση Craftaholic. Εκεί φτιάχνει χειροποίητα παιχνίδια και διακοσμητικά με βασικά υλικά το ύφασμα και την τσόχα. Παράλληλα, είναι το πρόσωπο που… κρύβεται πίσω από τη «Σοφή Κουκουβάγια», το εκπαιδευτικό της ιστολόγιο, όπου γράφει για εκπαιδευτικούς και γονείς, μοιράζεται μαζί τους δωρεάν υλικό και απαντά στις ερωτήσεις των μικρών παιδιών μέσα από ένα διασκεδαστικό παιχνίδι υιοθεσίας. Μας μιλάει για εκπαίδευση και κατασκευές.

Τα σχολικά sandwiches

Σεπτέμβριος, ξεκινάμε ξανά. Τσάντες, βιβλία, παλιές ή νέες διαδικασίες. Ανάμεσα σε αυτές και το καθημερινό snack του σχολείου. Και επειδή σαν το sandwich δεν έχει ! έναρξη της χρονιάς και για μας με κλασικές και λίγο διαφοροποιημένες ιδέες που θα δώσουν λύση στο «τι να του βάλω πάλι σήμερα?».

Έχουμε, λοιπόν, προετοιμαστεί για διάφορες επιλογές και διαλέγουμε ένα ωραίο απόγευμα για να κάνουμε με το πιτσιρίκι μας μία ωραία πιατέλα με πολλά snacks και να τα δοκιμάζουμε μαζί ή με τους φίλους του, για να έχουμε κάνει τη γευστική μας δοκιμή πριν το σχολείο.

ham-and-cheese-sandwich-web

Σχολικά sandwiches

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορα υλικά, προετοιμάζοντας το τραπέζι μας, τα παραθέτουμε ανά είδος και κάνουμε τις επιλογές με το παιδί μας. Ένα πλαστικό ξύλο κοπής και ένα παιδικό μαχαιράκι θα βοηθήσει να συμμετέχει στη διαμόρφωση σχημάτων.

Είδη ψωμιού που βρίσκουμε στα περισσότερα Supermarkets:

ψωμί τοστ: άσπρο, ολικής άλεσης, brioche, πολύσπορο και ακόμα τζιαπάτα, ψωμάκι φωλιές για σάντουιτς, μπαγκέτα, σουσαμένιο ή και δύο φέτες από μια χωριάτικη φρατζόλα.

Για λίγο πιο πρωτότυπα σάντουιτς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τορτίγιες (βλ. συνταγή), κρέπες ή αράβικες πίτες.

Μπορούμε ακόμα να το κόψουμε με διάφορα κουπ-πατ σε σχήματα (πχ πεταλούδα, λουλούδι, ζωάκια) για να γίνει πιο παιχνιδιάρικο.

Γεμίσεις:

Κλασικό: μια φέτα ενός αλλαντικού (γαλόπουλα, μπριζόλα, ζαμπόν, σαλάμι), μια φέτα τυριού (γκούντα, έμενταλ, ένταμ, τσένταρ), μια φέτα ντομάτα ή αγγούρι και λίγο μαρούλι.

Πάντα υπάρχει το αγαπημένο hot dog, και για πιο προχωρημένα παιδιά το sandwich με ομελέτα. Σε μικρό τηγανάκι μπορούν να την κάνουν και τα ίδια με τη βοήθειά σας, με 2 αυγά και λίγο βουτυράκι, ίσως και με κάποια λαχανικά κομμένα σε κυβάκια.

Λίγη γεύση δίνει κάποια σος: πάστα ελιάς, τυρί κρέμα, κέτσαπ, ή ένα λαχανικό, όπως ντομάτα και αγγούρι σε φέτες. Στο τυρί κρέμα μπορούμε να ψιλοκόψουμε αγγουράκι, καρότο, πιπεριές, ελιές και να το χτυπήσουμε με το παιδί μας στο multi για να γίνει ομοιόμορφο. Μικρά κουταλάκια δίπλα στο κάθε είδος και μία δοκιμαστική κουταλίτσα … θα το οδηγήσουν στην επιλογή!

Και φυσικά η πιο επιθυμητή γεύση: με βούτυρο (απλό ή ανάλατο) ή φυστικοβούτυρο (μόνο για παιδάκια, όσο νόστιμο, τόσο θερμιδοφόρο!) και όποια μαρμελάδα έχουμε ή σπιτική κρέμα πραλίνας (βλ. συνταγή) ή μέλι. Μπορούμε να το εμπλουτίσουμε με λίγες φέτες μπανάνας, που κόβονται χωρίς κίνδυνο από μικρά χεράκια.

Για τα «δεκτικά» παιδιά σε ιδιαίτερες γεύσεις υπάρχει και η επιλογή κάποιας σαλάτας: αυγοσαλάτα, τονοσαλάτα ή κοτοσαλάτα (βλ. συνταγή) και τέλος το πολύ δυναμωτικό και υγιεινό άλειμμα: ταχίνι με μέλι. Κάποια στιγμή προσπαθήστε το. Θα βγει πολύ κερδισμένο το πιτσιρίκι σας!

Σερβίρισμα :

Μπορούμε να σερβίρουμε το sandwich κρύο ή ψημένο ή απλά με φρυγανισμένο το ψωμί.

Τα προτεινόμενα σάντουιτς παρέχουν σε ισορροπία πρωτεΐνες, λίπος, υδατάνθρακες και φυτικές ίνες και είναι ιδανικά για ένα δεκατιανό γεύμα.

Όλα τα σάντουιτς είναι προτιμότερο να ετοιμάζονται το πρωί για είναι τα υλικά, όσο το δυνατόν, πιο φρέσκα και να μη νοτίσει το ψωμί. Διατηρούνται καλύτερα σε πλαστική ή χάρτινη σακούλα που κλείνει αεροστεγώς, ή τυλιγμένα με πλαστική μεμβράνη.

tortillies

 Συνταγές

Τορτίγια με ελληνική σαλάτα

Υλικά

2 μικρές τορτίγιες

1 κουταλάκι πάστα ελιάς

1 κουταλάκι τυρί κρέμα

1/3 αγγουριού

1/3 ντομάτας

50γρ φέτας

Αλάτι, ρίγανη

Εκτέλεση

Αναμιγνύουμε το τυρί κρέμα με την πάστα ελιάς και αλείφουμε το εσωτερικό από τις τορτίγιες. Κόβουμε το αγγούρι, την ντομάτα και τη φέτα σε πολύ μικρά κυβάκια και τα πασπαλίζουμε με αλάτι και ρίγανη. Τα απλώνουμε στο κέντρο περίπου τις τορτίγιες και  διπλώνουμε πρώτα το κάτω μέρος της τορτίγιας προς τα πάνω και μετά σε ρολό.

Αυγοσαλάτα, τονοσαλάτα ή κοτοσαλάτα

Υλικά

1 αυγό βραστό, ή 50 γρ τόνο, στραγγισμένο, ή 50γρ κοτόπουλο βραστό

½ Ψιλοκομμένο αγγουράκι

½ τριμμένο καρότο

2 κουταλιές μαγιονέζα ή τυρί κρέμα

Εκτέλεση

Αναμιγνύουμε όλα τα υλικά μαζί και γεμίζουμε το σάντουιτς ομοιόμορφα. Είναι προτιμότερο να το φτιάξουμε το πρωί για να μη νοτίσει, αλλά τη σαλάτα μπορούμε να την ετοιμάσουμε και από την προηγουμένη.

Σπιτική κρέμα πραλίνας

Υλικά

20 γρ φουντούκια τριμμένα

100γρ κουβερτούρα

150γρ μαργαρίνη

200γρ ζαχαρούχο γάλα

Εκτέλεση

Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί (ένα μπολ πάνω από μια κατσαρόλα με νερό που βράζει), προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε καλά. Γεμίζουμε ένα βάζο και όταν κρυώσει, την φυλάσσουμε στο ψυγείο.