ΒΙΒΛΙΑ – Page 2 of 3 – Πυγολαμπίδες
Skip to content

ΒΙΒΛΙΟ: Νέα «Φυλλαράκια» από το ELNIPLEX και τις Εκδόσεις Μεταίχμιο

fyllarakia

Με φόρα και όρεξη για νέες καλοκαιρινές αποστολές έφτασαν στο Μεταίχμιο τα νέα «Φυλλαράκια». Είναι καταπληκτικά και η Ολυμπία (και φυσικά εγώ) τα έχουμε λατρέψει! Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου που έλαβα σήμερα από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, δεν έχω πιάσει στα χέρια μου τα φετινά «Φυλλαράκια» αλλά κρίνοντας από τα περσινά είμαι σίγουρη ότι θα είναι καταπληκτικά!

Τα Φυλλαράκια είναι ξανά εδώ! Η αγαπημένη σειρά βιβλίων για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας που καλλιεργεί τη σκέψη, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους με τον πιο απολαυστικό και παιχνιδιάρικο τρόπο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ έρχεται και πάλι κοντά σας με δύο ολοκαίνουρια βιβλία. Μετά Τα Φυλλαράκια των ΜαθηματικώνΤα Φυλλαράκια της Γλώσσας και Τα Φυλλαράκια της Τέχνης, τα αγαπημένα φιλαράκια των παιδιών, που γεννήθηκαν από τη φαντασία της συντακτικής ομάδας του βραβευμένου εκπαιδευτικού portal ELNIPLEX και πήραν μορφή από τα πινέλα της εικονογράφου Ρένιας Μεταλληνού, ετοιμάζονται για μια εξαιρετική αποστολή προστασίας του περιβάλλοντος με Τα Φυλλαράκια της Φύσης, αλλά και για τις καλοκαιρινές τους διακοπές με Τα Φυλλαράκια των διακοπών.

Σε κάθε βιβλίο υπάρχει μια ιστορία σε εξέλιξη. Τα φιλαράκια προσπαθούν κάθε φορά να λύσουν ένα μυστήριο και με τη βοήθεια του παιδιού-αναγνώστη να ολοκληρώσουν με επιτυχία μια αποστολή.

fyllarakiadiakopin

Γιατί να πάμε… διακοπές με τα Φυλλαράκια;
Η Πίξελ, ο Άνω Κάτω, η Φαρσί, ο Σαρδάμ, η Πόζα Λίζα, η Τζόγια, ο Τάτσι Μίτσι Κότσι, οΑμανέους και ο σκύλος τους, ο Φιρφιρής, θα χαρίσουν στα παιδιά πολλές ώρες ευχάριστης απασχόλησης και ψυχαγωγίας. Το βιβλίο είναι γεμάτο χιούμορ, περιπέτεια, φαντασία, ενώ παράλληλα με στοχευμένες, διασκεδαστικές ασκήσεις βοηθά το παιδί, που θα γίνει μέλος της πιο απίθανης παρέας και όλοι μαζί θα ταξιδέψουν σε ένα μοναδικό δρομολόγιο γνώσεων και δημιουργικότητας, να αναπτύξει δεξιότητες μαθηματικές, γλωσσικές, περιβαλλοντικές.

fyllarakia fysis

Γιατί να προστατεύσουμε τη φύση παρέα με τα Φυλλαράκια;
Μέσα από ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χωροχρόνο τα παιδιά αναπτύσσουν θετικές στάσεις απέναντι στο περιβάλλον. Έρχονται σε επαφή με σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα και αναζητούν λύσεις επιστρατεύοντας την κρίση, τη φαντασία και το συνεργατικό πνεύμα. Επίσης, το πολύχρωμο επιτραπέζιο που συνοδεύει το βιβλίο και είναι κατάλληλο για την οικογένεια και τη σχολική τάξη θα χαρίσει ακόμα περισσότερες στιγμές γνώσης, ψυχαγωγίας και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης.

Ακολουθώντας μια πρωτότυπη εκπαιδευτική προσέγγιση, τα βιβλία της σειράς αποτελούν ένα χρήσιμο διαδραστικό εργαλείο μάθησης και ψυχαγωγίας: η ένταξη του παιδιού-αναγνώστη στην πρωταγωνιστική παρέα ως ισότιμου μέλους, οι διαρκείς προκλήσεις, το χιούμορ, η ύπαρξη πολλών διαφορετικών επιλογών και η αποφυγή στιγματισμού ορισμένων απαντήσεων ως λανθασμένων είναι ορισμένες μόνο από τις καινοτομίες των βιβλίων.  Ακόμα, το γεγονός ότι κάθε βιβλίο αφηγείται μια ενιαία ιστορία, όπου η κάθε δραστηριότητα συνδέεται με την προηγούμενη και οδηγεί στη σταδιακή επίλυση ενός μυστηρίου με τη συμμετοχή του ίδιου του παιδιού, έχει ως αποτέλεσμα τη βιωματική εμπλοκή του μικρού αναγνώστη στην εξέλιξη και, συνακόλουθα, τη βίωση της απόλυτης ικανοποίησης στο τέλος της ιστορίας.
Μέσα από πολλά «ανοιχτά» φύλλα εργασίας, που επιδέχονται περισσότερες από μία σωστές απαντήσεις, καλλιεργούνται η σκέψη, η κρίση, η φαντασία και η δημιουργικότητα των παιδιών. Το παιδί-αναγνώστης γίνεται μέλος μιας παρέας φίλων και, μέσα από μια συναρπαστική περιπέτεια, αναπτύσσει μαθηματικές και γλωσσικές δεξιότητες, ενώ παράλληλα του δίνεται η δυνατότητα να εκφράζεται και να δημιουργεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Επιπλέον, το μυστήριο, η αγωνία, οι γρίφοι και τα προβλήματα δε σταματούν μόνο στα βιβλία της σειράς, αλλά συνεχίζονται και στο διαδίκτυο: Το ELNIPLEX και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ τροφοδοτούν διαρκώς, μέσω των ιστότοπων και των κοινωνικών τους δικτύων, τους μικρούς αναγνώστες, με καινούριες περιπέτειες, στοιχεία και νέες διαδραστικές προκλήσεις, δημιουργώντας μια πραγματική θάλασσα δημιουργικότητας. Αναρτώνται ιδέες, δραστηριότητες, κατασκευές και καθετί που μπορεί να συνοδεύσει την ενασχόληση του παιδιού με τα Φυλλαράκια του. Επισκεφτείτε ΕΔΩ την ειδική υποενότητα της επίσημης σελίδας του ELNIPLEX.

Ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές;
Η Πίξελ, ο Άνω Κάτω, η Φαρσί, ο Σαρδάμ, η Πόζα Λίζα, η Τζόγια, ο Τάτσι Μίτσι Κότσι, ο Αμανέους και ο σκύλος τους, ο Φιρφιρής, βάζουν το παιδί-αναγνώστη από την πρώτη κιόλας σελίδα στην παρέα τους και η περιπέτεια ξεκινά! Γνωρίστε αναλυτικά τα μέλη της πιο κεφάτης, δημιουργικής και τολμηρής παρέας ΕΔΩ.
Δείτε τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς ΕΔΩ.

Μπες στην παρέα, βρες τα κλειδιά, λύσε το μυστήριο και ζήσε απίθανες περιπέτειες!

Γνωρίστε το ELNIPLEX
Το ELNIPLEX είναι ένα εκπαιδευτικό portal που λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2012 και οι πάνω από 3.000 αναρτήσεις του μέχρι στιγμής είναι προϊόν της πνευματικής εργασίας και έρευνας των συντακτών του. Σήμερα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπαιδευτικούς διαδικτυακούς προορισμούς, με χιλιάδες καθημερινούς επισκέπτες.
Στο ELNIPLEX, όσοι ζουν ή ασχολούνται με παιδιά θα βρουν πραγματικά τα πάντα: παιδικό και παιδαγωγικό βιβλίο, μουσικές και τραγούδια, πλήρη ατζέντα, δημιουργικές δραστηριότητες, παιχνίδια, κατασκευές, συνεντεύξεις διακεκριμένων δημιουργών, σχολικές γιορτές, καθημερινές κληρώσεις. Το βραβείο προώθησης της φιλαναγνωσίας από το Ελληνικό Τμήμα (Greek Ibby) της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – IBBY) στο ELNIPLEX το 2014 ήταν απλώς η αρχή.

Γνωρίστε τη συντακτική ομάδα
Τα «Φυλλαράκια» δημιουργήθηκαν από την ομάδα του ELNIPLEX: Φωτεινή Βαρδάκα, Χρυσάνθη Δενδρή, Μαίρη Μπιρμπίλη, Απόστολο Πάππο, Καίτη Παρασκευά και Δώρα Πουρή, νηπιαγωγούς, παιδαγωγούς ειδικής αγωγής, δασκάλους, εμψυχωτές και μουσικούς με πολυετή εμπειρία στην εκπαίδευση.

ΒΙΒΛΙΟ: Η Έρση, η Χάος και η Κατερίνα

xaos

Γράφει η Μαρίνα Πολυμερίδου | Παραμυθούπολη

Η Έρση:

Το παιδί πρότυπο για την Ελληνίδα μάνα! Νοικοκυρά, συμμαζώχτρα, τακτική… Σε βαθμό, ξέρω εγώ; Ανησυχητικό! Έχουμε δει κι έχουμε δει παιδικούς ψυχαναγκασμούς, αλλά το να τακτοποιεί ένα παιδί τους καλούς τρόπους στη βιβλιοθήκη ή να βάζει στα άπλυτα τα κακά λόγια, ε, αυτό δεν είναι κάτι που βρίσκει κανείς εύκολα ούτε καν στη λογοτεχνία ούτε καν στην παιδική. Εκτός αν μιλάμε για βιβλίο της Κατερίνας Κρις!

Η Έρση σε κάνει να σκεφτείς όλες τις ανασφάλειες και τους φόβους και τους δισταγμούς και τα πρέπει που (μπορεί να) κουβαλάει ένα παιδί, δηλαδή όλα εκείνα που κανένα παιδί δεν έχει από μόνο του, αλλά που πηγάζουν από εμάς, τους υπέροχους ενήλικες και το υπέροχο παράδειγμα που γινόμαστε εμείς γι’ αυτά… Ε, και κάπως έτσι η Έρση γίνεται κομματάκι στομαχοπονετική ως ηρωίδα! Για εμάς, τους μεγάλους, γιατί τα παιδιά μια χαρά φίλη τους την έχουν κάνει.

Η καθαρίστρια Χάος:

Σαρωτική, ανακατώστρα και ανατρεπτική με όλη τη σημασία της λέξης, που όμως είναι – με έναν παράξενο τρόπο – απόλυτα αρμονική και εναρμονισμένη με το σύμπαν και με τη ζωή, τόσο, που ο ερχομός της σου προκαλεί τελικά μια ανακούφιση!

‘Κυρία Έρση, δεν μπορείτε να βάλετε τάξη σε κάτι που είναι ήδη σε τάξη, επειδή είναι χάος’.

Μη μου πείτε ότι δε σας πείθει!

Λατρεμένη επίσης και η επιλογή της ιδιότητας μια κυρίας που ασχολείται επαγγελματικά με την καθαριότητα και την τάξη, για να μιλήσει στα παιδιά για την ακαταστασία, το χάος και τη χαρά της ζωής. Αλλά αυτά, είπαμε, μόνο στα βιβλία της Κατερίνας Κρις μπορούν να συμβούν!

Το βιβλίο:

Η άφιξή, λοιπόν, της ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑΣ ΧΑΟΣ (εκδόσεις Πατάκη) στην Παραμυθούπολη ήταν μια έκπληξη για μένα. Δεν είχα αντιληφθεί ότι η συγγραφέας είχε στα σκαριά κάτι καινούριο, μιας και το ΑΣΤΡΙΚΟ ΧΩΡΙΟ δεν είχε πολύ καιρό που είχε κυκλοφορήσει. Με τρέλανε ήδη από την όψη του: ο τίτλος (χαμογέλασα, θυμάμαι, και σκέφτηκα: ‘ε, ναι, αν μη τι άλλο, ένα οξύμωρο’), το μέγεθός του, τα χρώματα και η υφή του, όλα του! Και να πω ότι ήμουν και πρωτάρα με την Κατερίνα Κρις! Κάθε άλλο: ήμουν τρελαμένη με τα ΧΜ και με το μυαλό που τα δημιούργησε από την πρώτη στιγμή. Παρόλ’ αυτά, και πάλι αιφνιδιάστηκα. Με αιφνιδίασε το αχαλίνωτο της έμπνευσης και της φαντασίας, η τόλμη στη θεματολογία, η επιλογή του τρόπου να μιλήσει και τελικά τελικά η επίδρασή της επάνω μου. Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό, όταν την πρωτοκράτησα στα χέρια μου, ότι για μένα αυτό θα ήταν ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αυτοκριτικής έτσι ξαφνικά, έτσι απλά και απροετοίμαστα!

‘Θα έφτιαχνε τα όνειρα και τις ιδέες της, θα γέλαγε με τα λάθη της και θα ένιωθε ευτυχισμένη με τις νέες ανασφάλειες που θα συναντούσε μπροστά της. Η ζωή της θα ήταν γεμάτη εκπλήξεις…’

Η Κατερίνα Κρις:

Και η εμπειρία μου ήρθε και ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το περασμένο μόλις Σάββατο, όταν γνώρισα από κοντά και την Κατερίνα!

Γιατί σε μας που ψαχουλεύουμε διαρκώς βιβλία και έχουμε και αγαπημένα και περιμένουμε και τα επόμενα και γενικώς ζούμε με τέτοιους νταλκάδες, όταν έρχεται η ώρα να γνωρίσουμε και τον άνθρωπο πίσω από αυτά τα βιβλία, είναι μια ώρα δύσκολη… Είναι κάτι σαν ραντεβού στα τυφλά, αλλά και όχι ακριβώς τυφλά! Είναι μια προσδοκία και μια αγωνία που κορυφώνονται και που αποζητούν μια κατάληξη, μια εκτόνωση, μια κάποια επιβεβαίωση.

Όμως… δε χρειάστηκε ούτε καν να μιλήσει η Κατερίνα. Βγαίνοντας μόλις από το αυτοκίνητο και κάνοντας τα πρώτα της βήματα προς την Παραμυθούπολη ακτινοβόλησε την ευγένεια και τη θετική της αύρα με το πρώτο της χαμόγελο και το ζεστό της ‘καλώς σας βρήκα’. Τα μάτια της κινήθηκαν γρήγορα στον χώρο, όχι με την σβελτάδα και τη σπιρτάδα του φανερά έξυπνου και διεισδυτικού ανθρώπου (και το σχολιάζω αυτό κυρίως γιατί κάτι τέτοιο θα μου ταίριαζε πολύ στη συγγραφέα των Χμ), αλλά με τη φόρα του αερικού που φυσάει γαλήνη και ηρεμία απ’ όπου περνάει (καμία σχέση δηλαδή με αυτό που προκαλεί η καθαρίστρια Χάος). Κι αφού γέμισε τα μάτια της με το φως και τα χρώματα του χώρου, σιγά σιγά μάζεψε την περιέργεια του εξερευνητή που έχει μέσα της και συγκεντρώθηκε στη γωνιά της, για να ετοιμαστεί σιγά σιγά για τη συνάντησή της με τα παιδιά. Η αγωνία της ήταν ολοφάνερη. Με συγκινεί πάντα η αληθινή αγωνία των μεγάλων λίγο πριν συναντήσουν μικρούς και γι’ αυτό της έδωσα λίγο χρόνο και χώρο, για να το ζήσει αυτή και να το χαζέψω εγώ!

Μίλησε στα παιδιά και στους μεγάλους, έπαιξε μαζί τους, σχολίασε, γέλασε, ρώτησε και περίμενε στ’ αλήθεια τις απαντήσεις των παιδιών… με χιούμορ, με ευγένεια, με διάθεση και με μια ματιά παιχνιδιάρικη, αλλά και καρτερική, χωρίς καμία διάθεση διδακτισμού, χωρίς κανένα μεγαλεπήβολο σχέδιο και καμία προδιαγεγραμμένη προσδοκία. Έτσι απλά. Σαν ένας κανονικός άνθρωπος. Σαν ένας άνθρωπος απλός και σημαντικός.

Και δεν είναι διόλου αυτονόητο αυτό που ίσως έτσι να δείχνει γραμμένο εδώ. Είναι πολλοί πια οι άνθρωποι που γράφουν για παιδιά, κι ακόμη περισσότερα τα κείμενά τους. Δε μου φαίνονται όμως καθόλου πολλοί εμένα αυτοί στους οποίους μπορώ να διακρίνω αυτά που είδα στην Κατερίνα Κρις: ένα φωτεινό μυαλό που δε διστάζει να ανακινήσει τα νερά της παιδικής λογοτεχνίας, γιατί της βγαίνει από φυσικού της. Ένας άνθρωπος με μια καθαρότητα στη διάθεση και στην ψυχή, που μπορεί πολλά να πει με το παράστημά του και μόνο.

Κι όσο για μένα αυτό είναι η καλύτερη εκδοχή. Ησύχασαν οι αγωνίες μου και βρήκαν αντίκρισμα οι προσδοκίες μου. Κι αυτό ήταν αρκετό για να σχηματιστεί ένα φαρδύ πλατύ χαμόγελο όλο το σαββατοκύριακο (χμ… κι ακόμα δηλαδή), αφού όσο την αγαπούσα μέσα από τα βιβλία της άλλο τόσο ένιωσα να την αγαπώ και τώρα που τη γνώρισα!

Μα, να ΄μαι τόσο τυχερή…;!

ΒΙΒΛΙΟ: «Φτου ξελύπη» φωνάζει το κορίτσι με τα φτερά στην πλάτη

ftou

Της Μαριέττας Κόντου | Εικόνες:  Στάθης Πετρόπουλος | Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Γράφει η Ιωάννα Σεραφειμίδου

Τη Μαριέττα Κόντου τη γνώρισα μέσα από τα Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου και όταν τη γνώρισα και από κοντά, σε ένα ταξίδι της στη Θεσσαλονίκη, ήξερα πως είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο θα χαίρομαι να συναναστρέφομαι και θα βρίσκω τροφή και έμπνευση μέσα από τις λέξεις της. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο, το «Φτου ξελύπη», που μου έδωσε μεγάλη χαρά να το κρατώ στα χέρια μου.

>> Το γενναίο ταξίδι της Νουρ από τη Συρία, που αγαπά το νερό τόσο ώστε πιστεύει πως υπάρχει μια χώρα με κατοίκους νερένιους, που λέγεται Κολυμβησία. Η διαδρομή, γεμάτη νοσταλγία για τα παλιά και δύναμη για το άγνωστο μέλλον, με μοναδικά εφόδια τη γάτα της Κιταμπάν, την αδελφή της και ένα σακούλι στον λαιμό με τα πιο «πολύτιμα». Τι θα γίνει όμως όταν  Κιταμπάν χαθεί στη Λέσβο; Πως θα ανταμώσει ξανά με τους αγαπημένους της και πώς θα γίνει το κολύμπι οδηγός επιβίωσης και απροσδόκητο εισιτήριο για το μεγάλο της όνειρο; >>

Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία του βιβλίου που κρατώ στα χέρια μου. Διαβάζοντάς το, ανακαλύπτεις τόσες θαμμένες ιστορίες, που έχεις ακούσει από δω και από κει, και το μυαλό σου, κολλημένο στην πραγματικότητα που ζει, αδυνατεί να κατανοήσει.

Η Μαριέττα Κόντου μας χαρίζει μία υπέροχη ιστορία για ένα μικρό κορίτσι που ξεριζώνεται βίαια από τη χώρα του και βοηθάει τους συμπολίτες του να φτάσουν σώοι σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Παλεύει για μέρες μέσα στο νερό και αυτό που της δίνει δύναμη είναι τα όνειρα και η υπόσχεσή που δίνει μέσα της και την κάνει να μη μπορεί να αντισταθεί και να παρατήσει.

Μεγαλωμένη σε ένα περιβάλλον βίαιο και άστατο, μαθαίνει να αγαπάει την κολύμβηση και να αντλεί θάρρος και κουράγιο μέσα από αυτή, μέσα από το νερό, και την αγάπη της για αυτό. Μια αγάπη και ένα πάθος σχεδόν ανεξήγητο, λες και ήξερε πως θα σταθεί αφορμή για να ξεδιπλωθεί, εξαιτίας της αγάπης της αυτής, όλη η ζωή της και το πέρασμά της σε έναν νέο κόσμο. Η Νουρ είναι μια ονειροπόλος, όπως είναι και όλα τα παιδιά, ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η πίστη σε έναν καλύτερο κόσμο είναι ίσως το μοναδικό μας όπλο ενάντια σε οποιαδήποτε αδικία και κακό συμβαίνει στον κόσμο.

ftoykselipi2

Μια τρυφερή ιστορία που δε σε οδηγεί σε μελοδραμτισμούς, αλλά μεταφέρει το βίωμα του κοριτσιού αυτού, που κατάφερε να στηριχθεί στα πόδια του, τόσο από τις δικές της δυνάμεις όσο και από τους ανθρώπους που βρέθηκαν στο διάβα της και τη βοήθησαν. Άνθρωποι που την υποδέχτηκαν με μια μεγάλη αγκαλιά και έδωσαν φτερά στα όνειρά της. Μιας ιστορίας που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.

Γράφει για τη φίλη της, τη Γιασμίν: «Στην πραγματικότητα όμως ήξερα, πως ο κόσμος των μεγάλων είχε «κλέψει» το χαμόγελό της, αυτός ο κόσμος που βλέπει την υδρόγειο σφαίρα σαν παιχνίδι, που δεν πιστεύει στην Κολυμβησία, που δεν ξέρει να ζωγραφίζει με ωραία, ζωντανά χρώματα και κυρίως που έχει ξεχάσει πώς είναι να μαλώνεις με την κολλητή σου αλλά το βράδυ που πέφτεις για ύπνο να την έχεις συγχωρήσει και να σου λείπει που δε μοιραστήκατε στο διάλειμμα το κολατσιό και δε ζωγραφίσατε στο θρανίο του καθηγητή των μαθηματικών, που η μία του έβαζε μουστάκια και η άλλη συμπλήρωνε τη ζωγραφιά με ένα ζευγάρι κέρατα και δυο κρεατοελιές…»

Προκειμένου να ξεφύγει από την αιματηρή Συρία, πέρασε από τη Λέσβο, τη Σερβία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, για να καταλήξει στη  Γερμανία. «Από μικρή ονειρευόμουν να ταξιδέψω και να γυρίσω όλο τον κόσμο, όχι με πολυτέλειες, με ένα σακίδιο στην πλάτη, ήθελα να ανέβω σε τρένα, αεροπλάνα, λεωφορεία, ήθελα να δοκιμάσω νέες γεύσεις, καινούριες για μένα, να μάθω να μιλώ ξένες γλώσσες, να θαυμάσω έργα τέχνης σπουδαίων καλλιτεχνών, να κάνω βόλτες σε ξένες πλατείες, να ξεχαστώ σε ξένα παγκάκια και να νιώσω πιο μεγάλη και σημαντική, μέτρος ενός πιο μεγάλου κόσμου, πέρα από τη δική μου γειτονιά. Ήθελα να γλεντήσω με ξένα έθιμα, να κουβεντιάσω με άλλους νέους για αθητισμό, για θρησκείες και ιστορία, να ανταλλάξουμε όνειρα, και να γίνουμε καλύτεροι. Όπως φανταζόμουν την Κολυμβησία, έτσι ονειρευόμουν και έναν κόσμο από νέους, πολύχρωμο, χαρούμενο κα ιγεμάτο υποσχέχεις. Όλα αυτά ονειρευόμουν να κάνω, αλλά να φύγω με χαρά και όχι με λύπη, όπως είχα φύγει.»

Το βιβλίο αξίζει να είναι σε κάθε σπίτι και να το διαβάσει κάθε μικρός και μεγάλος άνθρωπος αυτού του κόσμου. Οι εικόνες και οι σκέψεις που μας μεταφέρει η Μαριέττα Κόντου μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τον ψυχισμό των ανθρώπων και ιδιαίτερα των μικρών παιδιών, που βίωσαν όλες αυτές τις τραγικές καταστάσεις, ενώ στο τέλος μας δίνει και έναν τρόπο να βοηθήσουμε, αν μπορούμε.

Επίσης, συμβαίνει και κάτι άλλο. Μέσα από τη ζωή και τον ψυχισμό της Νουρ αγαπάμε τον αθλητισμό και κατανοούμε πως είναι να δίνεσαι με πάθος σε ένα άθλημα, τι μπορεί να σημαίνει αυτό για ένα μικρό παιδί, τι συνδέσεις μπορεί να δημιουργήσει στην ολότητά του. Ας παρακινήσουμε τα παιδιά μας να γνωρίσουν καλύτερα τον αθλητισμό, γιατί ίσως τους κάνει καλύτερους ανθρώπους ή πιο καθαρές και γενναίες ψυχές ή ακόμα και να τους σώσει τη ζωή.

Υπάρχουν οργανώσεις που υποστηρίζουν τα ασυνόδευτα παιδιά. Μία από αυτές είναι η ΜΕΤΑδραση και η Filoxenia International. 

Διάβασε εδώ και την αληθινή ιστορία της Yursa mardini, για να καταλάβεις πως καμιά φορά μέσα στα μυθιστορήματα είναι θρονιασμένη η αληθινή ζωή.

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

KONTOU_MARIETA2

Η Μαριέττα Κόντου γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του ’72 στην Αθήνα και είναι ακόμη πολύ κοντά στο «τότε»… Ανήκει στη γενιά της «Αθλητικής Κυριακής», του Carnation, του «Λόλα, να ένα μήλο», του φυτολόγιου, των λευκωμάτων με τις αφιερώσεις, των εικόνων της Sarah Kay και των βιβλίων της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή. Θυμάται ακόμη την ασπρόμαυρη τηλεόραση, τις ελληνικές ταινίες του Σαββατοκύριακου και το Θέατρο της Δευτέρας. Έζησε τις δασείες, τις οξείες, τις περισπωμένες και τις σχολικές ποδιές.
Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας και το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Για το βιβλίο της Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου (εκδ. Μεταίχμιο) τιμήθηκε από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Κυκλοφορεί επίσης το Συγγνώμη, μπορώ να πω κάτι; ενώ το παραδοσιακό παραμύθι της Τα λευκά φτερά της Κορακίνας τιμήθηκε με εύφημη μνεία το 2014 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

ΒΙΒΛΙΟ: Παιδικά βιβλία από τις Εκδόσεις Γράφημα

Η επιχείρηση «Γράφημα» ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1993 σαν κατάστημα φωτοαντιγράφων, δακτυλογραφήσεων και εκδόσεων πανεπιστημιακών βιβλίων. Από το 1999 και μετά λειτουργεί υπό την παρούσα διεύθυνση του Ιωάννη Τσαχουρίδη, ο οποίος είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ως κύρια αντικείμενα της επιχείρησης παραμένουν οι εκδόσεις βιβλίων – οι οποίες εμπλουτίζονται με πανεπιστημιακά και άλλα επιστημονικά βιβλία, πρακτικά εθνικών και διεθνών συνεδρίων και λογοτεχνικά βιβλία (μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, αυτοβιογραφίες) – οι αυτοεκδόσεις, καθώς και η παραγωγή έντυπου υλικού.

grafima280s

Από το 2016 οι Εκδόσεις Γράφημα στηρίζουν το παιδικό βιβλίο και τους Έλληνες συγγραφείς.

 

ΚΟΙΤΑ

koita

Το «Κοίτα» είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί με πολλούς τρόπους. Αφενός, αποτελεί προετοιμασία του αναγνώστη και της αναγνώστριας για τη θέαση του πίνακα «Ένα πουλί τραγουδάει σε ένα δέντρο στην πόλη» του Hundertwasser. Η εικονογράφηση του βιβλίου είναι εμπνευσμένη από τα βασικά δομικά στοιχεία του πίνακα, ώστε μετά από αυτήν, η επαφή με τον πίνακα να είναι περισσότερο οικεία και κατανοητή. Αφετέρου, κάθε σελίδα του βιβλίου αποτελεί μια εικόνα προς ανάγνωση, καθώς οι γραμμές, τα σχήματα και τα χρώματα είναι προσεκτικά επιλεγμένα ώστε να προκαλούν τον αναστοχασμό μέσα από καθημερινά αντικείμενα, όπως είναι ένα τραπεζομάντηλο ή ένα χαλί. Την ίδια στιγμή, από μια τρίτη οπτική, η ιστορία που ξετυλίγεται περνά μέσα από την καθημερινή ρουτίνα ενός παιδιού που ξυπνά και μέχρι να πάει στο σχολείο. Η ιστορία αυτή σκόπιμα αποκρύπτει το φύλο του παιδιού, καθώς οι στιγμές αυτές αφορούν όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φύλου.

Σκοπός του βιβλίου είναι η αισθητηριακή αφύπνιση μέσω της επαναπροσέγγισης καθημερινών αντικειμένων, ενεργειών και εικόνων, προκειμένου να προκύψει η αναστοχαστική λειτουργία του νου και η πρωτότυπη καλλιτεχνική δημιουργία κάθε είδους.

Συγγραφική ομάδα: Το Ατελιέ της Φανταστικής

(Ιωαννίδου Αικατερίνη, Γεωργάκη – Κόλλια Ειρήνη, Ποζίδου Ρόζα)

Η ομάδα παιδαγωγών «Το ατελιέ της Φανταστικής» αποτελείται από δασκάλες Δημοτικής εκπαίδευσης με κοινό στόχο την καλλιέργεια του λόγου, της αισθητικής και της φαντασίας. Εκκινώντας από τις αρχές παιδαγωγών και δημιουργών όπως ο Paulo Freire, ο Lorris Malaguzzi και ο Gianni Rodari, οι ιδέες προεκτείνονται για να συναντηθούν με τα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες και να παράξουν αυθεντικά και πρωτότυπα έργα. 

Εικονογράφηση: Παπαστεφάνου Φώτης

 ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ

koympi

Ένα παιδικό βιβλίο διαφορετικό από τα υπόλοιπα, που ανατρέπει τα στερεότυπα ανάγνωσης. Η καινοτομία του έγκειται στο γεγονός, πως αποτελείται μόνο από εικόνες, δεν έχει ούτε μία λέξη! Η πρώτη ελληνική συγγραφική ομάδα που ασχολήθηκε με αυτού του είδους το βιβλίο, έχει σα στόχο να οξύνει την παρατηρητικότητα των παιδιών και να πυροδοτήσει τη φαντασία τους, ώστε να δώσουν τη δική τους ερμηνεία για την κατάληξη του ΄΄κουμπιού’’.

Κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ένα κουμπί, το οποίο ξηλώνεται από μια ζακέτα, ταξιδεύει σε όλες τις εποχές και μοιράζεται με τους μικρούς αναγνώστες τις περιπέτειές του.

Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εργαλείο και για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι μέσα από τον τρόπο που περιγράφει και εκφράζει τις εντυπώσεις του ένα παιδί, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τις εμπειρίες και τις όποιες ιδιαιτερότητές του στην επικοινωνία. Αυτό συμβαίνει γιατί το ‘ΚΟΥΜΠΙ’ προτρέπει το παιδί να:

Δει – πει – περιγράψει… Στο στάδιο αυτό το παιδί-θεατής παρατηρεί και περιγράφει την εικόνα, εκφράζει τις πρώτες ιδέες και εντυπώσεις του.

Ψάξει – βρει – αναλύσει… το ρόλο των εκφραστικών μέσων της εικονογράφου, τα σύμβολα και το περιεχόμενό τους, τις αναγνωρίσιμες έννοιες, αλλά και τις υπονοούμενες, τη ροή της ιστορίας.

Σκεφτεί – συνδέσει – ερμηνεύσει… Στο στάδιο αυτό το παιδί μετατρέπεται σε κριτικό/ή αναγνώστη/στρια της εικόνας που κρίνει, συγκρίνει και ερμηνεύει.

Κρίνει – φανταστεί – ζήσει – δημιουργήσει… Το παιδί – δημιουργός παίρνει αποφάσεις, φαντάζεται προεκτάσεις της ιστορίας, εναλλακτικές τροπές της, διαφορετικούς/κές ήρωες/ίδες.

Συγγραφική ομάδα: Το Ατελιέ της Φανταστικής(Ιωαννίδου Αικατερίνη, Γεωργάκη – Κόλλια Ειρήνη, Ποζίδου Ρόζα)

Η ομάδα παιδαγωγών «Το ατελιέ της Φανταστικής» αποτελείται από δασκάλες Δημοτικής εκπαίδευσης με κοινό στόχο την καλλιέργεια του λόγου, της αισθητικής και της φαντασίας. Εκκινώντας από τις αρχές παιδαγωγών και δημιουργών όπως ο Paulo Freire, ο Lorris Malaguzzi και ο Gianni Rodari, οι ιδέες προεκτείνονται για να συναντηθούν με τα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες και να παράξουν αυθεντικά και πρωτότυπα έργα. 

ΕικονογράφησηΛούκρη Δωροθέα

Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΓΥΡΙΣΑ ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ

magissamageirisa

Η Μάγισσα Γύρισα Μαγείρισσα, κόρη της οικογένειας μάγων Ντι Κουόκα και κληρονόμος του κάστρου Μπαρμπαμπιέτολα, είναι η πιο γλυκιά, η πιο συμπαθητική μα και η πιο απρόσεχτη μάγισσα μέσα στο δάσος Φρουτυβέντολο. Όταν λοιπόν  αποφασίζει να βοηθήσει τους γείτονές της με τα μαγικά της φίλτρα, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι πολύχρωμα, εντυπωσιακά, διασκεδαστικά, αλλά σίγουρα όχι τα αναμενόμενα….

Μια τρυφερή και χιουμοριστική ιστορία, που στόχο έχει να βοηθήσει τους μικρούς αναγνώστες να δραπετεύσουν για λίγο από τη δύσκολη καθημερινότητα και τα ΄πρέπει΄που προστάζει η κοινωνική θέσμιση και να μπουν σε ένα νέο φανταστικό κόσμο γεμάτο φίλτρα από τον ΄τσελεμεντέ μαγικών φίλτρων και συνταγών’.

Ιδιαίτερη είναι και η εικονογράφηση του βιβλίου, που βασίζεται στη Ρώσικη τεχνοτροπία, γεμάτη έντονα χρώματα, από μια ζωγράφο – αρχιτέκτονα, με πολλές διακρίσεις στο χώρο.

Συγγραφέας: Χρυσάνθη Πρωτοψάλτου, βρεφονηπιοκόμος, άρχισε να γράφει παραμύθια προς τέρψιν των γιών της. Από αυτά έχουν εκδοθεί τα τέσσερα, με την ¨Μάγισσα Γύρισα Μαγείρισσα¨, να κυκλοφορεί ήδη από το 2015 σε ψηφιακή μορφή και μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα από το KindleDirectPublishingτης amazon. Ζει και εργάζεται στη Βέροια.

Εικονογράφηση: Ελίνα Χεριανίδου

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ

stayraetos

Ο τίτλος του προδίδει ένα πασχαλιάτικο παραμύθι, που ξεκινάει από την Καθαρά Δευτέρα, ταξιδεύει σαράντα μέρες μέσα στην Σαρακοστή και ολοκληρώνεται με την Ανάσταση. Ο Σταυραετός όμως δεν είναι μόνο αυτό! Είναι ένας ύμνος στη διαφορετικότητα, μια αντίθεση σε μια κοινωνία που βασιλεύει ο κομφορμισμός και η ομοιογένεια και φυσικά, μια τρυφερή προσέγγιση στην ηθική αριστεία και στις αρετές όπως η αγάπη, η πίστη, η ψυχική αντοχή…

Κεντρικός ήρωας ο μικρός σταυραετός, ένας χαρταετός που έχει μόνο ένα χρώμα και τέσσερις γωνίες, αλλά καταφέρνει να κερδίσει την αγάπη και την εμπιστοσύνη όλων με το γλυκό χαμόγελό του.

Συγγραφέας: Δόξα Κωτσαλίδου, Ακαδημαϊκός στο τμήμα Νηπιαγωγών του πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα 8 παραμύθια και διηγήματά της. Ζει και εργάζεται στη Φλώρινα.

Εικονογράφηση: Ελένη Μολύβα

Την ομάδα των Εκδόσεων Γράφημα μπορείτε να γνωρίσετε από κοντά, στο Περίπτερό τους, στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ: Το Πράσινο Σύννεφο μας υποδέχεται στο χώρο του

prasinosynnefoint2

Το Πράσινο Σύννεφο είναι ένα βιβλιοπωλείο που δημιουργήθηκε από παιδαγωγούς στο κέντρο της Καλαμαριάς. Σε αυτό τον ιδιαίτερα προσεγμένο χώρο συνδυάστηκε η αγάπη για τα παιδιά και η αγάπη για το βιβλίο. Διαδραστικές παρουσιάσεις βιβλίων, πρωτότυπες δράσεις φιλαναγνωσίας, εργαστήρια με θέματα που συναρπάζουν κάθε παιδί αλλά και μια δραστήρια λέσχη ανάγνωσης για μεγάλους και συναντήσεις με συγγραφείς κάνουν το Πράσινο Σύννεφο το σημείο όπου τα βιβλία βγαίνουν από τα ράφια και γίνονται κομμάτι της ζωής μας.

Η Γεωργία, η Ελίζα και η Μυρσίνη, μοιράζονται μαζί μας την αγάπη τους για τα βιβλία και τους ήρωες της μυθολογίας. 

prasinosynnefoint1

1.Τι επιδιώκει το «Πράσινο Σύννεφο» μέσα από τη συμμετοχή του στα BOOKPOINTS;

Μια ιδέα εμπλουτίζεται από τον καθένα μας ξεχωριστά και δημιουργείται μία ομάδα που ανοίγει νέους δρόμους. Το Πράσινο Σύννεφο επιδιώκει τη συνεργασία με ανθρώπους που έχουν κοινό στόχο και ένα κοινό πάθος: το βιβλίο! Επιδιώκει να μεταδώσει αυτό το κοινό μας πάθος σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, κάθε ηλικίας.

2. Η φετινή θεματική των BOOKPOINTS είναι οι Ήρωες και οι Ηρωίδες. Τι σας οδήγησε στους Ήρωες της Μυθολογίας;

Ήταν μια αυτόματη σκέψη. Όταν αποφασίστηκε το θέμα μας να είναι “ήρωες και ηρωίδες”, κατευθείαν το μυαλό μας πήγε σε αυτούς της μυθολογίας. Ίσως γιατί βλέπουμε καθημερινά πόσο αγαπάν τα παιδιά τους μυθολογικούς ήρωες από τα βιβλία που επιλέγουν, ή και γιατί βλέπουμε εξαιρετικά βιβλία με θέμα τη μυθολογία να εκδίδονται τον τελευταίο καιρό.

3. Τι να περιμένουν τα παιδιά το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 στην εκδήλωση των BOOKPOINTS στο «Πράσινο Σύννεφο»;

Να περιμένουν να γίνουν τα ίδια τα παιδιά ήρωες!

Στο Πράσινο Σύννεφο το Σάββατο θα ζωντανέψουν οι ήρωες της μυθολογίας. Δεν θα πρέπει να φανταστεί κανείς ότι απλά θα μιλήσουμε για τους ήρωες…Τα παιδιά θα γίνουν πλήρωμα στο καράβι του Οδυσσέα, θα φτιάξουν τα δικά τους μυθικά τέρατα και θα δώσουν ζωή σε ήρωες και περιπέτειες που ζουν στη φαντασία τους!

photo

  • ΒΙΒΛΙΟ: Τι σημαίνει για εσένα, ποια εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό σου;

Ελίζα: Μαγεία, ατέλειωτη ονειροπόληση και εικόνες μοναδικές που φτιάχνει το μυαλό σε κάθε σελίδα…Χωρίς δεύτερη σκέψη, η εικόνα είναι καλοκαίρι, τζιτζίκια, ραστώνη και το αγαπημένο βιβλίο, διαβασμένο ξανά και ξανά από τη μια, και από την άλλη, το καινούριο, μοσχομυριστό, με τις ατσαλάκωτες σελίδες του να σε προκαλεί – ποιο να διαλέξεις πρώτο;

  • ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ: Ποια ήταν η σχέση σου με τα βιβλία όταν ήσουν μικρός, τι διάβαζες, σε ποιο μέρος λάτρευες να τα ξεφυλλίζεις;

Μυρσίνη: Όταν ήμουν μικρή δεν μου άρεσαν και πολύ τα βιβλία! Οι γονείς μου διάβαζαν τόσο πολλά βιβλία, που μου φαινόταν τόσο συνηθισμένο που δεν ήθελα να το κάνω και εγώ. Πηγαίναμε με τη μαμά μου στα βιβλιοπωλεία και καθόμασταν τόσες ώρες που δεν ήθελα να ξαναπάμε. Μου άρεσε όμως, όταν πριν κοιμηθούμε,  διαβάζαμε πάντα ένα βιβλίο και ήταν η πιο ωραία ώρα, γιατί ακούγαμε ιστορίες με τον αδερφό μου και  δεν μαλώναμε, απλά ονειρευόμασταν μαζί. Μετά από χρόνια, κατάλαβα την αξία του βιβλίου και άρχισα να τα αγαπώ και τώρα δεν μπορώ να κάνω χωρίς αυτά!

  • ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ποια είναι τα παιδικά βιβλία που αγαπάς και θα πρότεινες σε κάθε παιδί;

Αν και για εμάς είναι η αγαπημένη μας πρόκληση να βρίσκουμε το κατάλληλο βιβλίο για το κάθε παιδί, υπάρχουν κάποια βιβλία που αγαπάμε ιδιαίτερα: «Οι καλοί και οι κακοί πειρατές» του Αντ. Παπαθεοδούλου,»Μια φορά κι ένα καιρό ένα κλουβί» της Ρ. Παππά,και για μεγαλύτερα παιδιά, «Τα καράβια που δεν φοβήθηκαν» των Μ. Αγγελίδου-Αντ. Παπαθεοδούλου, είναι τρία από τα  βιβλία που προτείνουμε με ενθουσιασμό!

Ένα βιβλίο που λατρεύουμε είναι το «Πράσινο Σύννεφο» του Α. Νηλ , το οποίο έχει αποτελέσει έμπνευση για εμάς, όχι μόνο για το όνομα του βιβλιοπωλείου μας, αλλά και για τον τρόπο που προσεγγίζουμε παιδαγωγικά τις δράσεις μας.

  • ΗΡΩΙΔΑ: Αν ήσουν η ηρωίδα ενός βιβλίου, ποια θα ήθελες να είσαι;

Γεωργία: Θα ήθελα να ήμουν ηρωίδα σε ένα από τα βιβλία του Ιουλίου Βερν. Να ζω περιπέτειες σε αέρα, γη και θάλασσα με αερόστατα, καράβια και μέσα που υπάρχουν μόνο στη φαντασία!

Ένα ξεχωριστό βιβλιοπωλείο στην Καλαμαριά, που είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό κατάστημα. Ένας χώρος φαντασίας, μάθησης, δημιουργίας και χαράς που πρέπει να τον γνωρίσετε!

Η εκδήλωση των BOOKPOINTS στο Πράσινο Σύννεφο (11/03/2017)

Όλα τα Bookpoints της χρονιάς (2016-2017)

Τα Bookpoints στο Facebook

ΒΙΒΛΙΑ για τη μέρα, τη νύχτα, τ’ αστέρια και το φεγγάρι

feggari

Γράφει η Μαρίνα Πολυμερίδου, από την Παραμυθούπολη

Ο χειμώνας πάντα φέρνει μαζί του αυτές τις σκέψεις γύρω από το φως, τον χρόνο, τις μέρες και τις νύχτες. Και μπορεί να στερείται των υπέροχων και παρεΐστικων θερινών βραδιών, αλλά έχει το δικό του χρώμα και τη δική του χάρη. Έχει αυτές τις μεγάααααλες, λίγο πιο εσωστρεφείς νύχτες, που μας ξεκουράζουν και μας ταξιδεύουν. Και φυσικά χειμωνιάτικη νύχτα χωρίς βιβλίο, γίνεται;

Να, ας πούμε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ του αγαπημένου Μάνου Κοντολέων είναι ένα τέτοιο βιβλίο, μια ιστορία για μέρες σκοτεινές και νύχτες λαμπερές, ένα βιβλίο – ταξίδι σ’ αυτό που είναι λευκό, αλλά και γκρι, και σ’ αυτό που είναι σκοτεινό, αλλά και λάμπει, και που τελικά όλα μαζί είναι ένα.  Σε έναν κόσμο στον οποίο δεν υπάρχουν λουλούδια, στον οποίο κανείς δεν ξέρει τα χρώματα και τα αρώματα των λουλουδιών, ζούνε δυο αδερφές, η μια φίλη της νύχτας και η άλλη φίλη της μέρας. Δυο αδερφές αντίθετες, που όμως αλληλοσυμπληρώνονται και ολοκληρώνουν η μία την αγάπη της άλλης, όπως ακριβώς η νύχτα με τη μέρα, το φως με το σκοτάδι.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και είναι από αυτά τα βιβλία στη σειρά Σπουργιτάκια, που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά από 6 ετών με λίγες εικόνες, αλλά θαυματουργές! Σχεδιάζει και συμπληρώνει μαγικά την υπέροχη αφήγηση η Ίρις Σαμαρτζή.

Ένα άλλο βιβλίο, τώρα, γι’ αυτά που λάμπουν τις ίδιες σκοτεινές νύχτες είναι και το αγαπημένο ΠΩΣ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙΣ ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ. Είναι η ιστορία ενός αγοριού που αγαπούσε τ’ αστέρια πάρα πολύ. Ενός αγοριού που κάθε βράδυ κοιτούσε τ’ αστέρια από το παράθυρό του κι ευχόταν να είχε ένα δικό του… το ονειρευόταν για φίλο του αυτό το αστέρι και τελικά κρίνοντας ότι πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτόν, αποφάσισε να το κυνηγήσει. Και αυτό έκανε. Κι αυτό πρέπει να θέλουν να κάνουν όλα τα παιδιά. Έτσι πρέπει να ονειρεύονται και έτσι να αποφασίζουν. Έτσι να επιμένουν και έτσι να καταφέρνουν. Έτσι να χαίρονται, όταν στα χέρια τους δουν τελικά το δικό τους αστέρι!

Το βιβλίο είναι του μοναδικού Oliver Jeffers και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος (για παιδιά από 3 ετών).

Και φυσικά το άλλο υπέροχο, λαμπερό, στρόγγυλο, μεγάλο πράγμα που δεσπόζει στον σκοτεινό χειμωνιάτικο ουρανό έχει εμπνεύσει – ανά τους αιώνες η αλήθεια να λέγεται – τόσες και τόσες ιστορίες κι άλλες τόσες φυσικά για παιδιά. Και μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι στις περισσότερες από αυτές το φεγγάρι είναι το απόλυτο αντικείμενο του πόθου: ή που θα καίγεται ο έρμος ο ήρωας να το φτάσει ή που θα στύβει το κεφάλι του πώς να το κατεβάσει ή που θα παρακαλάει κάποιον να του το φέρει… Γιατί, αλήθεια ποιος από τους μεγάλους δε θα ‘θελε να φτάσει το φεγγάρι; Μην κοιτάτε που δεν το παραδεχόμαστε φωναχτά!

Ο Μηνάς ο Τυφλοπόντικας για παράδειγμα στο ΘΑ ΚΑΤΕΒΑΣΩ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ σαστίζει ξαφνικά μια νύχτα στη θέα μιας υπέροχης πανσέληνου, γοητεύεται από «το πιο όμορφο πράγμα που έχει δει ποτέ» και φυσικά αρχίζει την προσπάθειά του να το κατεβάσει κάτω. Πρόκειται για άλλο ένα βιβλίο της εξαιρετικής παρέας του δάσους του Jonathan Emmett με τον σκίουρο, τον λαγό και τον σκαντζόχοιρο, που στην Ελλάδα έφεραν οι εκδόσεις Αίσωπος. Τα βιβλία αυτά τα λατρεύω, γιατί με έναν τρόπο με αγαλλιάζουν και λειτουργούν σαν βάλσαμο με τις μικρές δόσεις αλήθειας που έτσι απλά, πάναπλα μου υπενθυμίζουν. Έχουν υπέροχες ζωγραφιές με απαλά ‘κανονικά’ χρώματα και λόγια λίγα και ‘κανονικά’, με λέξεις, με απορίες, με σκέψεις και πράγματα που τα αληθινά παιδιά κάνουν.

Και η Άννα στο ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΠΑΜΠΑ ΦΕΡΕ ΜΟΥ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ, ένα ακόμη ‘κανονικό’ παιδί θέλει κι αυτή κάτι επίσης πολύ ‘κανονικό’: θέλει να παίξει με το φεγγάρι. Και φυσικά κάνει κάτι τόσο απλό και αυτονόητο, ζητάει από τον καλό της μπαμπά να της το φέρει! Έτσι, απλά κι αυτός ο έρμος, τι να κάνει, παίρνει μια σκάλα (η σκάλα μοιάζει να είναι απαραίτητο στοιχείο στα  φεγγαροβιβλία) και ξεκινάει… Πρόκειται για μια τόσο απλή, αλλά και τρυφερή ιστορία, από εκείνες που μοναδικά ξέρει να πλάθει ο μοναδικός Eric Carle. Και είναι αυτό που δεν ξέρεις τι να πρωτοκάνεις με τα βιβλία αυτού του ανθρώπου: το διαβάζεις μια φορά και μένεις με το ‘δεν το πιστεύω’… το διαβάζεις πάλι για να βεβαιωθείς και χαμογελάς με την τρυφερότητα και την αμεσότητα των λίγων λέξεων. Το διαβάζεις τρίτη και θέλεις να ανασκουμπωθείς να βάλεις χρώματα στην παλέτα. Ε, άμα είσαι και μερακλής (ή δάσκαλος!), βρίσκεις κι άλλα κι άλλα να κάνεις και τελειωμό δεν έχεις με τα βιβλία αυτού του ανθρώπου… με φεγγάρια ή άνευ! Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Και φυσικά από τα ‘φεγγαρο-βιβλία’ δε θα μπορούσε να λείπει και ο ΦΕΓΓΑΡΟΣΚΕΠΑΣΤΗΣ. Καμιά φορά θες να προτείνεις και βιβλία ‘κλασικά’, γνωστά. Είτε γιατί θες να σιγουρευτείς ότι δεν υπάρχει κανείς, μα κανείς που δεν το έχει διαβάσει είτε για να ξαναθυμηθείς κι εσύ την ομορφιά του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον Φεγγαροσκεπαστή, αυτόν δηλαδή που δουλειά του είναι να κρύβει και να φανερώνει το φεγγάρι. Την ιστορία, δηλαδή, του Τιμολέοντα, ενός αγοριού που ανέλαβε να γίνει ο καινούριος φεγγαροσκεπαστής και έκτοτε προσπαθεί να ανέβει στο φεγγάρι για να ξεκινήσει τη νέα του δουλειά. Υπέροχες φιγούρες, υπέροχες λέξεις σε ένα πανέμορφο ποιητικό παραμύθι για τη δύναμη της θέλησης, για τη συναίσθηση και τη συνέπεια, για τους φίλους, για την αλληλεγγύη, αλλά και το μοίρασμα της χαράς. Το παραμύθι που έγραψε και ζωγράφισε με τα δικά του χρώματα ο Ερίκ Πουιμπαρέ και κυκλοφορεί μεταφρασμένο στα ελληνικά (ευτυχώς από τη Μαρία Αγγελίδου) από τις Εκδόσεις Αίσωπος. Γνώμη μου είναι πως πρόκειται για ένα βιβλίο για όλες, μα όλες τις ηλικίες… για όλες τις περιόδους της ζωής και για όλες τις εποχές με μικρή προτίμηση στον χειμώνα!

Σημείωση (μικρή αδιάφορη και εξομολογητική): αυτή η σκάλα έχει στοιχειώσει ή μάλλον έχει ριζώσει χρόνια τώρα στα όνειρά μου…

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ: Η Βασιλική Δραγουδάκη μας υποδέχεται στην Ονειροπαγίδα

oneiropagida vivliopoleio oreokastro

Η »Ονειροπαγίδα» είναι ένα δημιουργικό βιβλιοπωλείο που δημιουργήθηκε μέσα απ΄την επιθυμία τους να παραμείνουν, καθώς μεγαλώνουν, ισόβιοι ταξιδευτές στο καράβι της παιδικότητας.

Σκοπός της είναι η ανάδειξη της δημιουργικότητας των παιδιών, η ευαισθητοποίησή τους στην τέχνη, η καλλιέργεια της συλλογικής προσπάθειας και της εικαστικής έκφρασης μέσα από πολυποίκιλα εργαστήρια με βασικό εργαλείο το παιχνίδι.

Οι παρουσιάσεις βιβλίων, οι θεατρικές παραστάσεις για παιδιά, η παιδική λέσχη ανάγνωσης, το θεατρικό παιχνίδι, το σκίτσο και η καλοκαιρινή δημιουργική απασχόληση είναι κάποια από τα εργαστήρια που πραγματοποιούνται στο χώρο της.

Η Βασιλική Δραγουδάκη μοιράζεται μαζί μας την αγάπη της για τα βιβλία και τους κινηματογραφικούς ήρωες.

basiliki oneiropagaida

1.Τι επιδιώκει η «Ονειροπαγίδα» μέσα από τη συμμετοχή της στα BOOKPOINTS;

Η »Ονειροπαγίδα» επιδιώκει, πέραν της έκθεσης και παρουσίασης του καλού βιβλίου, τη συνεργασία με ανθρώπους που ασχολούνται με το βιβλίο δίνοντάς μας έτσι την ευκαιρία να συναντηθούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες για ζητήματα που απασχολούν όλους μας.

 2. Η φετινή θεματική των BOOKPOINTS είναι οι Ήρωες και οι Ηρωίδες. Τι σε οδήγησε στους Κινηματογραφικούς Ηρωες;

Από την πρώτη στιγμή που έπεσε στο τραπέζι η θεματική »Ήρωες και Ηρωίδες» μία ηρωίδα καρφώθηκε στο μυαλό μου και ήταν η »Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων». Την αγαπούσα τόσο πολύ αυτήν την ηρωίδα και την ιστορία της από παιδί γιατί με παρέσυρε σε έναν άλλο κόσμο και παράλληλα μου έδινε την ευκαιρία να φανταστώ άλλα τόσα …

Και αφού η »Αλίκη» εκτός από βιβλίο έχει γίνει και ταινία αποφάσισα να ασχοληθώ με τους ήρωες που ξεπήδησαν από το χαρτί στη μεγάλη οθόνη και οι μικροί αναγνώστες να γνωρίσουν καλύτερα τα βιβλία που έγιναν κινηματογραφικές ταινίες μέσα από παιχνίδι και κατασκευές.

3. Τι να περιμένουν τα παιδιά το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017 στην εκδήλωση των BOOKPOINTS στην Ονειροπαγίδα;

Οι μικροί μας αναγνώστες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να ζήσουν τις ιστορίες των ηρώων μας με πρωταγωνιστές τους ίδιους. Θα ταξιδέψουν σε  κόσμους μαγικούς, διαφορετικούς από αυτούς που έχουν συνηθίσει, έχοντας την δυνατότητα να αποκτήσουν πρωτόγνωρες εμπειρίες και να νιώσουν έντονα συναισθήματα.

wonderland

  • ΒΙΒΛΙΟ: Τι σημαίνει για εσένα, ποια εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό σου;

Βιβλίο για μένα είναι ένα ταξίδι σε άγνωστους δρόμους που μου δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσω νέες εμπειρίες και να χρησιμοποιήσω τη φαντασία μου έτσι ώστε να πλάσω στο μυαλό μου όπως εγώ θέλω τον κόσμο και τους χαρακτήρες του βιβλίου.

 

  • ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ: Ποια ήταν η σχέση σου με τα βιβλία όταν ήσουν μικρός, τι διάβαζες, σε ποιο μέρος λάτρευες να τα ξεφυλλίζεις;

Ακούγοντας τις λέξεις βιβλίο και παιδική ηλικία μία εικόνα μου έρχεται στο μυαλό μου, η βιβλιοθήκη του δημοτικού σχολείου μου. Μπορούσα να βρίσκομαι ώρες εκεί μέσα αναζητώντας καινούριους ήρωες και μαγικούς τόπους που έκοβαν τους δεσμούς μου από την πραγματικότητα και με βύθιζαν στις σελίδες τους.

 

  • ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ποια είναι τα παιδικά βιβλία που αγαπάς και θα πρότεινες σε κάθε παιδί;

Η αγάπη μου για τα παιδικά βιβλία είναι μεγαλύτερη από τα βιβλία των ενηλίκων και γι’αυτό το λόγο έχω πολλά αγαπημένα. Κάποια από αυτά είναι »Ο Φεγγαροσκεπαστής» του  Eric Puybaret εκδόσεις Αίσωπος, »Το δεντρο που έδινε» του Σελ Σιλβερστάιν και επίσης έχω μεγάλη αδυναμία σε όλα τα βιβλία του Oliver Jeffers εκδόσεις ‘Ικαρος.

 

  • ΗΡΩΙΔΑ: Αν ήσουν η ηρωίδα ενός βιβλίου, ποια θα ήθελες να είσαι;

Θα ήθελα να ήμουν η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων για να ζήσω και εγώ όλα αυτά τα παράξενα στην περίεργη αυτή χώρα που μας περιγράφει το βιβλίο.

Ένα δημιουργικό βιβλιοπωλείο φτιαγμένο με αγάπη, όπου τα παιδιά σας βλέπουν τη γνώση να γίνεται παιχνίδι.

Η εκδήλωση των BOOKPOINTS στην Ονειροπαγίδα (11/02/2017)

Όλα τα Bookpoints της χρονιάς (2016-2017)

Τα Bookpoints στο Facebook

ΒΙΒΛΙΟ: Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου

magika

Της Μαριέττας Κόντου | Εικόνες:  Γιώργος Δημητρίου | Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Γράφει η Ιωάννα Σεραφειμίδου

Ένας τσαγκαράκος, ζούσε μια φορά και έναν καιρό, σε μια μικρή πολιτεία, και έφτιαχνε απίθανα παπούτσια αλλά επιδιόρθωνε με μεγάλη μαεστρία και όλα τα παλιά που του έφερναν οι κάτοικοι του μικρού αυτού χωριού. Αν κάποιος τον ρωτούσε για τη δουλειά του, πρόθυμα τον έβαζε να κάτσει δίπλα του και να τον δει να δουλεύει με τα μαγικά του χέρια. Δεν κρατούσε μυστικά, παρά μονάχα ένα. Κανείς δεν ήξερε το λόγο που ζητούσε από όλους να του φέρουν μαζί με τα παλιά παπούτσια και «κάτι δικό τους, χρήσιμο και αγαπημένο».

Η φήμη του εξαπλώθηκε. Άνθρωποι τον επισκεπτόντουσαν από πολύ μακριά, με κάθε  λογής παπούτσια. Ώσπου μια μέρα ήρθε και άνοιξε ένα μεγάλο, πελώριο κατάστημα απέναντι από το παραμυθένιο μαγαζί του τσαγκαράκου. Απέξω έγραφε ΓΡΗΓΟΡΟ παπούτσι.

Όλοι ενθουσιάστηκαν. Ο τσαγκαράκος έμεινε μόνος. Όμως δεν έδειχνε καθόλου λυπημένος. Έκλεισε την πόρτα του και συνέχισε να δουλεύει. Και κανείς δεν ήξερε τι έκανε εκεί μέσα.

Και η ιστορία συνεχίζεται.

Όταν διάβασα το βιβλίο της Μαριέττας Κόντου  «Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου» ήρθα αντιμέτωπη με τις βαθιές μου σκέψεις για τη ζωή.

Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον να επιλέγει να γίνει γιατρός και κάποιον άλλο συγγραφέα;  Τι κάνει τη ζωή μας μοναδική; Πως μοιάζουν οι άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν; Τι σημασία έχει στη ζωή μας ο χρόνος; Πόσο καλά γνωρίζουμε τους ανθρώπους γύρω μας; Είναι δυνατόν να γνωρίζουμε τον γείτονά μας μέσα στις μεγαλουπόλεις που ζούμε; Ποιες είναι οι αξίες μας;

Μέσα από αυτό το βιβλίο μπορεί ένα παιδί να γνωρίσει και να κατανοήσει αξίες όπως η αγάπη, η μοναδικότητα, η φιλία, αλλά και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να κατανοήσει την ανθρώπινη φύση.

Σκέφτηκα και μια μικρή «άσκηση»: Κάνε μια λίστα με ανθρώπους που κάνουν μια δουλειά που αγαπούν και για αρχή διάλεξε έναν από αυτούς.

Ζήτησε να μάθεις από αυτούς:

  • Πως επέλεξαν το επάγγελμά τους;
  • Συνάντησαν εμπόδια; Τι ήταν αυτό που τους κράτησε στο δρόμο τους;
  • Πως ήξεραν ότι ήταν το επάγγελμα της ζωής τους;
  • Πως νιώθουν όταν ξυπνούν το πρωί για να πάνε στη δουλειά τους;

Τέλος, ζήτησέ τους μια συμβουλή.

Μπορείς να κάνεις το ίδιο «παιχνίδι» και με ανθρώπους που δεν ξέρεις πολύ καλά, όπως τον μανάβη της γειτονιάς σου, ή τον ψαρά. Το να εξασκηθούμε σε παρατήρηση και απορίες που έχουν τα μικρά παιδιά, νομίζω πως είναι μια από τις ομορφότερες αρετές που μπορούμε να θυμηθούμε. Με αυτόν τον τρόπο θα γνωρίσουμε και θα κατανοήσουμε καλύτερα τους ανθρώπους γύρω μας αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

KONTOU_MARIETA2

Η Μαριέττα Κόντου γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του ’72 στην Αθήνα και είναι ακόμη πολύ κοντά στο «τότε»… Ανήκει στη γενιά της «Αθλητικής Κυριακής», του Carnation, του «Λόλα, να ένα μήλο», του φυτολόγιου, των λευκωμάτων με τις αφιερώσεις, των εικόνων της Sarah Kay και των βιβλίων της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή. Θυμάται ακόμη την ασπρόμαυρη τηλεόραση, τις ελληνικές ταινίες του Σαββατοκύριακου και το Θέατρο της Δευτέρας. Έζησε τις δασείες, τις οξείες, τις περισπωμένες και τις σχολικές ποδιές.
Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας και το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Για το βιβλίο της Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου (εκδ. Μεταίχμιο) τιμήθηκε από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Κυκλοφορεί επίσης το Συγγνώμη, μπορώ να πω κάτι; ενώ το παραδοσιακό παραμύθι της Τα λευκά φτερά της Κορακίνας τιμήθηκε με εύφημη μνεία το 2014 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Γνωρίστε τη συγγραφέα μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων, που θα πραγματοποιηθούν στη Θεσσαλονίκη, από 19-21 Ιανουαρίου 2017. Πληροφορίες εδώ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ: Ο Κώστας Κωνσταντινίδης μας υποδέχεται στις Βιβλιο..ιδέες!

vivlioidees2

Οι Βιβλιο…Ιδέες εξοπλίζουν τη μαθητική τσάντα με ποιοτικά προϊόντα ελληνικών και ευρωπαϊκών εταιρειών, προωθούν το καλό παιδικό βιβλίοκαι, επειδή τους αρέσει πολύ το επιτραπέζιο παιχνίδι ως διασκέδαση και ως κοινωνική δραστηριότητα, προτείνουν εναλλακτικούς τίτλους παιχνιδιών Ελλήνων και ξένων σχεδιαστών, για κάθε ηλικία. Επιλεγμένα παζλ και επώνυμα παιχνίδια με σκοπό να καλλιεργήσουν την φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών καθώς και προτάσεις για δώρα και λογοτεχνικά βιβλία.

Ο Κώστας Κωνσταντινίδης μοιράζεται μαζί μας την αγάπη του για τα βιβλία και τους ήρωες μυστηρίου.

vivlioidees

1. Τι επιδιώκουν οι Βιβλιο…Ιδέες μέσα από τη συμμετοχή τους στα BOOKPOINTS;

Τα BOOKPOINTS είναι μία ευτυχής σύμπραξη δημιουργικών ανθρώπων καταρχήν και φυσικά βιβλιοπωλείων, με σκοπό  την ανάδειξη του καλού παιδικού βιβλίου, μέσα από μια βιωματική και διαδραστική συμμετοχή των μικρών μας φίλων.  Η χαρά στα πρόσωπα των παιδιών, αφού έχουν συμμετάσχει σε κάποια από τις δραστηριότητες, είναι για όλους μας θεωρώ η μεγαλύτερη ηθική επιβράβευση.

2. Η φετινή θεματική των BOOKPOINTS είναι οι Ήρωες και οι Ηρωίδες. Τι σε οδήγησε στους Ήρωες Μυστηρίου;

Το μυστήριο, οι γρίφοι, τα παζλ και η επίλυσή τους ήταν κάτι που ανέκαθεν με γοήτευε. Τα «Πέντε Λαγωνικά» της Enid Blyton, οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, κινούμενα σχέδια όπως ο «Αστυνόμος Σαϊνης»,ταινίες σαν τον «Ροζ Πάνθηρα» με τον απίστευτο επιθεωρητή Κλουζώ αλλά και επιτραπέζια παιχνίδια όπως το «Cluedo» και τα «Μυστήρια στο Πεκίνο» αποτελούν αγαπημένα παιδικά και εφηβικά βιώματα. Πλέον οι ήρωες στα βιβλία μπορεί να έχουν αλλάξει, αλλά η γοητεία που ασκούν οι υποθέσεις μυστηρίου παραμένει η ίδια.

3. Τι να περιμένουν τα παιδιά το Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017 στην εκδήλωση των BOOKPOINTS στις Βιβλιο…Ιδέες;

Με οδηγό την παιδική τους περιέργεια θα ξεναγηθούν στους κόσμους των αγαπημένων τους ηρώων μυστηρίου και παρέα με τους εμψυχωτές, θα γίνουν τα ίδια ντετέκτιβ, προσπαθώντας να επιλύσουν γρίφους και μυστήρια μέσα από θεατρικό παιχνίδι και παιχνίδια ρόλων, πάντα με στόχο να διασκεδάσουν όσο γίνεται περισσότερο. Ευχόμαστε η όλη εμπειρία να αποτελέσει μια ανάμνηση που θα τα συντροφεύει για καιρό.

mys

  • ΒΙΒΛΙΟ: Τι σημαίνει για εσένα, ποια εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό σου;

Το βιβλίο για μένα είναι μια ανάγκη. Όπως και η άλλη μου μεγάλη αγάπη, η μουσική, αποτελούν μαζί ένα τόσο τεράστιο κομμάτι της ζωής μου, που δεν μπορώ καν να φανταστώ πόσο διαφορετική θα ήταν χωρίς τα βιώματα που μου έχουν προσφέρει. Συνεπώς η εικόνα δεν είναι μόνο μία, αλλά πραγματικά χιλιάδες, η καθεμιά με τη δική της ξεχωριστή σημασία.

  •  ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ: Ποια ήταν η σχέση σου με τα βιβλία όταν ήσουν μικρός, τι διάβαζες, σε ποιο μέρος λάτρευες να τα ξεφυλλίζεις;

Τα πηγαίναμε ανέκαθεν καλά. Από τα παραμύθια που μου διάβαζε η γιαγιά μου ακόμα, τα βιβλία αποτελούσαν κομμάτι της καθημερινότητας. Η αγαπημένη μου σειρά βιβλίων ήταν σίγουρα το «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος», μια και από εκεί γεννήθηκε και η αγάπη που έχω για την Ιστορία. Επίσης λάτρευα τα βιβλία μυθολογίας, τον Ιούλιο Βερν, τον Ρούντιγκερ δηλαδή τον «Μικρό Βρικόλακα» της Άγγελα Ζόμμερ-Μπόντεμπουργκ και φυσικά τα βιβλία της Enid Blyton. Πάντα το βιβλίο με συνόδευε στο κρεβάτι πριν κοιμηθώ, συνήθεια που δεν έχω απολέσει.

  • ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Ποια είναι τα παιδικά βιβλία που αγαπάς και θα πρότεινες σε κάθε παιδί;

Το σύγχρονο παιδικό βιβλίο αποτελεί μια πραγματική όαση μέσα σε έναν κυκεώνα επικράτησης της αισθητικής μετριότητας, οπότε και οι επιλογές είναι πραγματικά πολλές. Από τα βιβλία που διάβασα και εντυπωσιάστηκα θα πρότεινα το «Παλιόπαιδο» (Αγγελική Δαρλάση, εκδ. Πατάκη) για τον ρεαλισμό του και την ευαισθησία του, το «Αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα» (Τζον Μπόϊν, εκδ. Κέδρος), ως έναν ύμνο στην παιδική φιλία και αθωότητα και τη σειρά «Ιστορίες που τις είπε…(το φως, η πέτρα, η θάλασσα, ο δρόμος κτλ)» (Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Μεταίχμιο) για την διεισδυτική ματιά στην αρχαία ελληνική ιστορία, με κείμενα προσαρμοσμένα για να τραβήξουν το ενδιαφέρον των παιδιών.

  • ΗΡΩΑΣ: Αν ήσουν ο ήρωας ενός βιβλίου, ποια θα ήθελες να είσαι;

Σίγουρα ο Άρθουρ Ντεντ από το αγαπημένο μου «Γυρίζοντας τον Γαλαξία με Ώτο Στοπ» του Ντ. Άνταμς, γιατί θα ήθελα να μπορώ να γυρίσω το σύμπαν και να ανακαλύψω πλανήτες, γαλαξίες και να δω από κοντά πράγματα που για την ώρα μας είναι παντελώς άγνωστα.

Οι Βιβλιο…Ιδέες είναι γεμάτες ιδέες για βιβλία, παιχνίδια, δώρα και ένας χώρος δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων για μικρούς και μεγάλους

Η εκδήλωση των BOOKPOINTS στις Βιβλιο…ιδέες (14/01/2017)

Όλα τα Bookpoints της χρονιάς (2016-2017)

Τα Bookpoints στο Facebook

ΒΙΒΛΙΟ: Απίθανες στιγμές ελευθερίας έζησα μέσα από το νέο βιβλίο της Λώρης Κέζα!

trelogiagia

Τη Λώρη Κέζα τη γνώρισα εντελώς τυχαία, μια μέρα στην Αθήνα. Κρατούσε στα χέρια της τη φρεσκοτυπωμένη πρόσκληση της πρώτης παρουσίασης του βιβλίου της «10 μέρες στην τρελογιαγιά» και ήταν πολύ χαρούμενη. Μέχρι τότε δεν είχα ακούσει το όνομά της, παρόλο που σύντομα έμαθα ότι είναι πολλά χρόνια δημοσιογράφος και από το 1993 αρθρογραφεί στο Βήμα.

Πήρα στα χέρια μου την πρόσκληση για την εκδήλωσή της, για να διαπιστώσω πόσο και η ίδια είναι ανατρεπτική! Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου της θα πραγματοποιούνταν σε ένα Οινοποιείο! Ήθελα διακαώς να διαβάσω το βιβλίο της (ήταν ακόμα στο τυπογραφείο). Μερικές ημέρες μετά, το κρατούσα στα χέρια μου και δεν το άφησα μέχρι να διαβάσω και την τελευταία του σελίδα. Μου έδωσε τεράστιες ανάσες ελευθερίας!

Διαβάζω στο εξώφυλλο:

«Πανικός! Οι γονείς πρέπει να φύγουν για 10 μέρες. Που θα μείνουν τα κορίτσια; Η Καρολίνα και η Βιργινία θέλουν να πάνε στη γιαγιά, οι γονείς ούτε που θέλουν να το σκέφτονται. Η γιαγιά είναι τρελοαμερικάνα, πρώην χίπισσα. Κάποτε έκανε τον γύρο της Ευρώπης με το μηχανάκι της. Ήταν μάλιστα στο Παρίσι τον Μάη του ’68. Παντρεύτηκε έναν Έλληνα που πλούτισε στο Βελγικό Κονγκό. Χήρα πια, ζει σε αγρόκτημα στα Βίλια, έχει κανόνα της ζωής της το «απαγορεύεται το απαγορεύεται» και μαθαίνει αραβικά. «

Τα κορίτσια εν τέλει πάνε στη γιαγιά και οι περιπέτειες ξεκινούν, με έναν φυσικό τρόπο, καθώς η τρελογιαγιά ζει εντελώς αντισυμβατικά και έχει μια φιλοσοφία και στάση ζωής εντελώς αντίθετη από αυτή των γονιών τους.

Μέσα σε 10 μέρες, θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν νέες γεύσεις, να ζήσουν σε σκηνή σαν ινδιάνοι, να ζήσουν μια ανάποδη μέρα, να ταξιδέψουν με το μοτομπεκάν της γιαγιάς σε όλη την Ευρώπη και να γνωρίσουν τους φίλους και τις φίλες της γιαγιάς, που προέρχονται από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Συμβαίνουν και άλλα πολλά και τελικά γνωρίζουν την ίδια τη ζωή και τους ανθρώπους, παίζουν και γελούν, εντυπωσιάζονται, αιφνιδιάζονται και μάλλον σιγά σιγά ωριμάζουν. Κατακτούν τη δύναμη και τη χαρά της ζωής.

φωτογραφία από το instagram των πυγολαμπίδων στο κλουβί

Η Βιργινία, η αφηγήτρια της ιστορίας,  είναι πανέξυπνη και αντιλαμβάνεται τα πάντα, ακόμα και αυτά που οι γονείς νομίζουν ότι περίτεχνα κρύβουν από τα παιδιά τους. Έχει πολύ χιούμορ και είναι ιδιαίτερα κυνική, κάτι που νομίζω ότι χαρακτηρίζει αρκετά τα παιδιά της ηλικίας της. Στην Αθήνα ζει μαζί με την αδερφή της την Καρολίνα και τους εργασιομανείς γονείς, που στην προσπάθειά τους να τις προσφέρουν τα πάντα, ξεχνούν τα ουσιαστικά. Και εκεί είναι που κάποιοι γονείς χάνουν την αληθινή ουσία.

Κάποια στιγμή, κατά τη διαμονή της στη γιαγιά, λέει η Βιργινία: «Σήμερα δεν είδα τίποτα πέρα από έναν μουσαμά και τρεις ξύλινους πασσάλους, αλλά νιώθω σαν να έκανα τον γύρο του κόσμου. Είδα τόσα πολλά και μέχρι να αποκοιμηθώ θα δω κι άλλα τόσα με τις ιστορίες της γιαγιάς.»

Δακρύζω. Ξέρω πως η γιαγιά Κάρολ είναι το άτομο που θα ήθελα να είμαι. Ελεύθερη, ζωντανή. Λες και σε όλα αυτά κρύβεται το αληθινό νόημα της δικής μου ζωής. Ίσως και της δικής σου.

Η Λώρη Κέζα έγραψε κάτι για τα Χριστούγεννα, ειδικά για τους αναγνώστες των Πυγολαμπίδων στο κλουβί! Αν θέλεις να γνωρίσεις λιγάκι τη Βιργινία, την Καρολίνα και τη γιαγιά τους πρέπει να διαβάσεις αυτή την υπέροχη  και χιουμοριστική χριστουγεννιάτικη ιστορία τους ! 

Το βιβλίο «10 μέρες στην τρελογιαγιά» από τς Εκδόσεις Μεταίχμιο, μπορείτε να το αγοράσετε εδώ ή να το αναζητήσετε στο κοντινό σας βιβλιοπωλείο.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Το Δέντρο της τρελογιαγιάς _ της Λώρη Κέζα

treekeza

Γράφει η Λώρη Κέζα, για τις Πυγολαμπίδες στο κλουβί.

Φέτος το δέντρο θα το στολίσω εγώ, τελεία και παύλα, δεν αφήνω σε κανέναν άλλο την ευθύνη. Ούτε στην Καρολίνα την αδελφή μου ούτε στην Κάρολ τη γιαγιά μου, την τρελογιαγιά μου.

Καταρχάς να συστηθώ. Είμαι η Βιργινία Δρόσου και λατρεύω τα φωτάκια στα χριστουγεννιάτικα δέντρα. Λατρεύω τις στολισμένες βιτρίνες και τους πλυμένους κουραμπιέδες. Τους πλένω τους κουραμπιέδες για να μη με πνίγει η ζάχαρη άχνη. Η αδελφή μου παλιά την έλεγε «ζάχαρη αράχνη», αλλά τώρα που μεγάλωσε και κατάλαβε πόσο τεράστιο ήταν ο λάθος της, λέει ότι έκανε πλάκα. Σιγά μην έκανε τέτοια πλάκα όταν ήταν τριών ετών. Ζάχαρη αράχνη, ζάχαρη κουνούπι. Χα και πάλι χα, δηλαδή χα χα.

Από τους γονείς μου δεν περιμένω λαμπάκια και μπαλίτσες στην ώρα τους. Ξέρω ότι αν δε φροντίσω εγώ, η μαμά θα φτάσει λαχανιασμένη από τη δουλειά την παραμονή των Χριστουγέννων, θα αρχίσει να ξεφυσάει, θα πάμε στο Πεδίον του Άρεως να βρούμε ένα ψωραλέο δέντρο. Το Πεδίον του Άρεως είναι ένα μεγάλο πάρκο, κοντά στο σπίτι. Εκεί πουλάνε γιορτινά έλατα από την 1η Δεκεμβρίου. Αν όμως περιμένεις μέχρι την παραμονή, θα βρεις τα τελευταία, αυτά που δεν τα αγόρασε κανείς επειδή είναι μαδημένα και σαν άρρωστα.

Από τους γονείς μου δεν περιμένω φάτνη και στολίδια. Ο μπαμπάς μου θα βρει ένα σούπερ δέντρο σε κάποιο άλλο σπίτι, θα βγάλει φωτογραφίες, δηλαδή το ξένο δέντρο με τη φάτσα του, θα τις ανεβάσει στο facebook για να το δουν οι φίλοι του και θα το πιστέψει. Δηλαδή θα πιστέψει ότι αυτό το δέντρο είναι το δικό του δέντρο. Βεβαίως να πω ότι μας παίρνει πολύ ωραία δώρα. Κανονικά δώρα και όχι βιβλία όπως η μαμά. Βασικά η μαμά αγοράζει σε εμάς τα δώρα που θα ήθελε να κάνουν σε εκείνη. Βιβλία και ζακετούλες με κουμπιά. Έλεος με τα κουμπιά.

Για την τρελογιαγιά μου την Αμερικάνα, δεν το συζητώ. Η υπόθεση «Χριστούγεννα» έχει πάντα ένα στοιχείο έκπληξης. Πριν σας περιγράψω τι μας έκανε πέρσι θα σας πω ότι, όταν η Καρολίνα ήταν μωρό, στόλισε το δέντρο με παιδικά καλτσάκια. Ευτυχώς ήταν καινούργια μωρουδιακά καλτσάκια, δεν ήταν ιδρωμένες κάλτσες μετά τη γυμναστική. Ήταν τόσο δα, μικρά σαν πατουσάκια. Εμένα όμως με πιάνει φόβος κάθε χρονιά μην τυχόν και στολίσει δέντρο με βρακάκια, δηλαδή με τα δικά μου εσώρουχα. Δεν θέλω ούτε να το φανταστώ, δέντρο με σλιπάκια. Ικανή την έχω.

Αν μαθευτεί ότι κρεμάσαμε βρακιά αντί για μπάλες, θα πρέπει να μετακομίσω σε σπηλιά, κατά προτίμηση σε αφρικανικό βουνό. Υπάρχει και μια λεπτομέρεια, πολύ πιο ντροπιαστική. Σε μερικά έχουν φύγει κλωστές και κρέμονται τα λάστιχα. Δεν ντρέπομαι όμως για το ξεχείλωμα και τις κλωστές. Τα εσώρουχα τα λένε και «ασπρόρουχα», αλλά τα δικά μου είναι ροζόρουχα. Ροζ με φραουλίτσες. Αν μαθευτεί στην τάξη… Όχι, όχι, δεν θα μαθευτεί. Ποτέ των ποτών.

Η γιαγιά μου ζει στα Βίλια, σε ένα αγρόκτημα με ζωάκια. Το αγαπημένο της είναι η Λόλα, η γάτα. Τα Χριστούγεννα έρχεται πάντα και μένει στο σπίτι μας στην Κυψέλη. Η γιαγιά εννοώ, όχι η γάτα. Πέρσι λοιπόν η μαμά είχε ξεχάσει πάλι να στολίσει δέντρο ή μάλλον το μετέθετε κάθε μέρα. «Αύριο θα πάμε, αύριο το απόγευμα, το υπόσχομαι». Τερατώδες ψέμα. Βεβαίως η μαμά δε θέλει να τη λέμε ψεύτρα και πολύ τσαντίζεται όταν τη λέω έτσι. Τα ψέματά της τα ονομάζει «ανακρίβειες». Για το δέντρο λέει ότι είναι «ζήτημα συνεχούς αναβολής» δηλαδή ψέμα κάθε μέρα. Ο μπαμπάς είχε φωτογραφηθεί σε κάμποσα ξένα δέντρα και αυτό ήταν αρκετό για εκείνον. Ζει μέσα στο κινητό του. Εντάξει. Υπερβάλλω. Ζει μέσα στο κινητό, το τάμπλετ και τον υπολογιστή.

trelogiagia

Το εξώφυλλο του βιβλίου "10 μέρες στην τρελογιαγιά" κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.


Έφτασε λοιπόν η γιαγιά στο σπίτι μας την προπαραμονή πέρσι και ακόμη δεν είχαμε στολίσει δέντρο. Μας είπε λοιπόν ότι το δέντρο είναι έκπληξη, ότι είναι τεράστιο, όσο δε φανταζόμαστε και ότι έχει μια υποψία ότι δε χωράει στο σπίτι, ότι δηλαδή είναι πιο ψηλό από το ταβάνι. Έκανε μερικά τηλεφωνήματα και μας είπε ότι βρήκε λύση. Είπε ότι την άλλη μέρα θα πάμε οι τρεις μας να δούμε τι μας έχει ετοιμάσει. Κανόνισε να έρθουν μαζί και οι κολλητές της, μια γιαπωνέζα ξεναγός που τη λένε Ακίκο και μια σουηδή δημοσιογράφος που τη λένε Αριάν.

Την παραμονή των Χριστουγέννων ξυπνήσαμε και στολιστήκαμε αλλά όχι σαν χριστουγεννιάτικα δέντρα. Δε φορέσαμε μπάλες και φωτάκια, απλά βάλαμε τα πιο καινούρια ρούχα μας και παπούτσια μπαλαρίνες. Η γιαγιά ήξερε ότι με τις μπαλαρίνες θα μας ελέγχει. Δεν μπορούμε να τρέξουμε ούτε να κουτρουβαλήσουμε σκαλιά με σόλες που γλιστράνε.

Μπήκαμε σε ένα ταξί και πήγαμε στην πλατεία Συντάγματος. Σταματήσαμε έξω από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. Απέξω μας περίμεναν οι φίλες της γιαγιάς. Μας χαιρέτησαν, μας φίλησαν και μας έβαλαν στα μάτια από ένα μαντίλι, σαν να παίζουμε τυφλόμυγα. Κάναμε μερικά βήματα και φώναξαν όλες μαζί «έκπληξη» και μας αποκάλυψαν ένα δέντρο τόσο ψηλό που θα έφτανε στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας. Ένας κύριος με στολή, χρυσά κουμπιά και καπέλο με φτερά μάς είπε πολύ επίσημα: «Δεσποινίδες μου, αυτό το δέντρο είναι δικό σας, μόνο για εσάς, δώρο από τη γιαγιά σας». Εντάξει, βούρκωσα. Δάκρυσα κιόλας. Η γιαγιά νόμισε ότι συγκινήθηκα και με αγκάλιασε. Της έδωσα μια σπρωξιά και ούρλιαξα «με περνάς για ηλίθια;». Αυτό ήταν το δέντρο του ξενοδοχείου, όχι το δικό μας.

Το λόμπι του ξενοδοχείου είναι λίγο πιο μεγάλο από το σπίτι μας και έχει στη μέση καναπέδες μεγάλους όσο το σαλόνι μας. Κυκλοφορούσε αρκετός κόσμος, σε χαρούμενο κλίμα του τύπου «τρίγωνα κάλαντα». Όταν ούρλιαξα, όλοι σταμάτησαν να μιλούν, να περπατούν. Με κοίταξαν περιμένοντας τι άλλο θα κάνω. Η γιαγιά επέμεινε. «Είναι δικό σου αυτό το δέντρο, το έφερα εδώ, επειδή δε χωράει στο σπίτι. Κοίτα πόσο ψηλό είναι. Δεν υπάρχει πιο ψηλό δέντρο σε όλη την Αθήνα». Η Καρολίνα ήταν ενθουσιασμένη. Μετρούσε τις μπάλες. Έκανε τον γύρο του δέντρου χοροπηδώντας. Κατόπιν προχωρήσαμε στο αίθριο, που είναι σαν εσωτερικός κήπος. Ήταν όμορφα, αλλά εγώ ήμουν εκνευρισμένη.

Παραγγείλαμε χυμό πορτοκάλι για όλες μας, με τη διαφορά ότι η τρελογιαγιά με τις φίλες της έβαλαν και σαμπάνια στο ποτήρι. Ναι, χυμό πορτοκάλι με σαμπάνια, ένα ανακάτεμα που το λένε «Μιμόζα». Κοκτέιλ Μιμόζα. Ήπιαν λοιπόν τα κοκτέιλ τους και άρχισαν να σιγοτραγουδάνε κάτι παλιά τραγούδια της Τζάνις Τζόπλιν, από τη δεκαετία του ’60, κι όλο έλεγαν «κρίμα το κορίτσι, τι κρίμα το κορίτσι». Εκνευρίστηκα περισσότερο. Δεν ήθελα να ακούσω άλλη μια φορά την ιστορία της ταλαντούχας Τζάνις που πέθανε από ναρκωτικά, τότε που η γιαγιά ήταν νέα. Μετά θυμήθηκαν έναν άλλο τραγουδιστή, και τι ωραίος που ήταν ο Τζιμ Μόρισον κι όλο έλεγαν «κρίμα το παιδί, τι κρίμα το παιδί». Κι αυτός από ναρκωτικά πέθανε. Ο σερβιτόρος που τις άκουσε να τραγουδούν παλιά ροκ, τις κέρασε μια ακόμα Μιμόζα. Δεν υπάρχει σωτηρία, παντού ρεζίλι γινόμαστε με τις τρελόγριες, τις κοιτούσαν όλοι πώς τραγουδούσαν. Ευτυχώς δε χόρεψαν.

Η Καρολίνα πάντως ήταν πολύ ευτυχισμένη. Της άρεσε η έκπληξη. Δεν την πείραξε που ήταν ένα δέντρο για όλους. «Εγώ το βλέπω σαν δικό μου δέντρο, ολοδικό μου. Δε με πειράζει που είναι σε ξενοδοχείο. Μου το χάρισε η γιαγιά». Αυτό το θέμα λοιπόν το κουβεντιάζουμε από πέρσι. Αν είναι δικό μας ή όχι το δέντρο στη Μεγάλη Βρετανία. Με την ίδια λογική μπορώ να χαρίσω στη γιαγιά μου την Ακρόπολη. Η Καρολίνα λέει ότι μπορούμε να το κάνουμε. Δε χρειάζεται να πάρουμε την Ακρόπολη στο σπίτι για να είναι δική μας. Μπορεί να είναι και δική μας και των άλλων. Δηλαδή η χαρά που παίρνω όταν βλέπω την Ακρόπολη δε μειώνεται επειδή κι άλλος κόσμος έχει την ίδια χαρά.

Αυτό που είπα κάποια στιγμή στην Καρολίνα είναι ότι το δέντρο δεν το πλήρωσε η γιαγιά. Κανονικά ένα δώρο το αγοράζεις. Κι αυτό έγινε μεγάλο θέμα συζήτησης. Έχει άραγε μεγαλύτερη αξία μια ανθοδέσμη που θα αγοράσεις από ανθοπωλείο από ένα μπουκέτο αγριολούλουδα που μάζεψες στο λιβάδι για να τα προσφέρεις; Κι εγώ χάρισα το αγαπημένο μου πουλόβερ στον Λουκά, τον συμμαθητή μου, και είναι το πιο ωραίο δώρο που έχω κάνει ποτέ. Δεν το πλήρωσα. Τον σκέφτομαι να το φοράει και με πιάνει ταχυπαλμία. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα.

Το σκέφτομαι έναν χρόνο τώρα και λίγο το μετανιώνω που έκανα σκηνή και ούρλιαξα όταν η γιαγιά παρουσίασε το δέντρο της. Ήθελε να χαρούμε, να νομίσουμε ότι είναι δικό μας το πιο ωραίο, το πιο μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο της πόλης. Έλαμπε το πρόσωπό της όταν μας το έδειχνε. Φέτος λοιπόν θα ανταποδώσω, είμαι ανάμεσα στο να της χαρίσω την Ακρόπολη ή τον Πύργο του Άιφελ. Αυτή η χειρονομία μου θα είναι δώρο, θα είναι και συγγνώμη για την περσινή υστερία μου. Θα είναι και μια μικρή εκδίκηση για την περίπτωση που σκέφτηκε ότι θα πιστέψω το ψέμα της, δηλαδή την ανακρίβεια.

Λώρη Κέζα

Δεκέμβριος 2016

lori-keza

Η Λώρη Κέζα γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνασ και είναι δημοσιογράφος. Γράφει ιστορίες για μικρούς και μεγάλους. Το τελευταίο της βιβλίο «10 μέρες στην τρελογιαγιά» από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, ήταν η αφορμή για αυτή τη μικρή ιστορία με την Βιργινία.

Την ευχαριστούμε από την καρδιά μας!

ΔΙΑΒΑΖΩ: Ένα χριστουγεννιάτικο όνειρο παρέα με τον Λάμπη την πυγολαμπίδα

xristoygenniatikooneiro

Τη Λίνα Σωστηροπούλου τη γνώρισα από κοντά πριν από μερικές εβδομάδες, όταν επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη για να γνωρίσει τους αναγνώστες της και να παρουσιάσει τα βιβλία της. Είναι ένας άνθρωπος με έκδηλη φαντασία και παρορμητισμό και έτσι δεν κατάφερα να αντισταθώ: της ζήτησα να μπλέξει μέσα στο παραμύθι της τον Λάμπη, την πυγολαμπίδα, και να δώσουμε εμείς το τέλος. Το έκανε με μεγάλη χαρά!

Ο διαγωνισμός μας είναι αυτός και εμείς θέλουμε να παρουσιάσουμε τους 3 νικητές, που θα λάβουν ένα αντίτυπο του βιβλίου «Ένα Χριστουγεννιάτικο Όνειρο», από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Έναν νικητή θα αναδείξετε εσείς, έναν εγώ και η Ολυμπία (όταν της διαβάσω τις απαντήσεις) και έναν η Λίνα Σωτηροπούλου. Μπορείτε λοιπόν να αφήσετε το σχόλιό σας, με την αγαπημένη σας εκδοχή. 

Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή σας και να πω σε όλους αυτούς που συμμετείχαν αφήνοντας απλώς το όνομά τους, πως η συμμετοχή τους δεν είναι έγκυρη.

Η Λίνα Σωτηροπούλου έγραψε για εμάς:

>> Πυγολαμπίδες στο κλουβί, γίνεται; Γίνεται! Όλα γίνονται αλλά όχι για πολύ και σίγουρα όχι για τον Λάμπη. Του Λάμπη του αρέσουν οι βόλτες, να πετάει από δω και από κει και να είναι ελεύθερος. Έτσι λοιπόν αποφάσισε να το σκάσει – για λίγο – και να πετάξει μακριά. Κάπου εκεί σε μια από τις βόλτες του άκουσε ένα μικρό κοριτσάκι να ζητάει συνεχώς δώρα. Πολλά δώρα. Αυτό φυσικά δεν είναι περίεργο για ένα μικρό παιδί, το περίεργο ήταν που όλοι του έφερναν ό,τι και να ζητούσε και το πιο περίεργο από όλα ήταν ότι όλα εκείνα τα δώρα τα στοίβαζε στο δωμάτιό της χωρίς να τα ανοίγει. Έτσι λοιπόν ο Λάμπης αποφάσισε να τρυπώσει στο δωμάτιό της και να ανακαλύψει ποιο ήταν το σχέδιό της, γιατί σίγουρα είχε κάποιο σχέδιο. Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έγινε κάτι μαγικό. Ένα έλκηθρο προσγειώθηκε έξω από το παράθυρό της και το κοριτσάκι εκείνο το βράδυ έγινε βοηθός του Άγιου Βασίλη. Μαζί μοίρασαν τα δώρα στα παιδιά του κόσμου, όλα , ακόμα και αυτά που είχε μαζέψει στο δωμάτιό της. Ο Λάμπης φυσικά δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό από το να τρυπώσει μαζί τους στο έλκηθρο. Ναι, θα γινόταν και ο Λάμπης βοηθός του Άγιου Βασίλη! Όμως μη φανταστείτε ότι είναι εύκολη δουλειά.‘Έτσι ο Λάμπης κάποια στιγμή κουράστηκε και για να ξεκουραστεί τρύπωσε μέσα στην τσέπη του Άγιου Βασίλη. Αυτό δεν ήταν και πολύ καλή ιδέα, γιατί όταν ξύπνησε, ο Άγιος Βασίλης βρισκόταν ήδη στο δωμάτιό του, είχε φορέσει τις πιτζάμες του και η στολή του βρισκόταν μέσα σε ένα μεγάλο καλάθι μαζί με άλλα άπλυτα ρούχα, δικά του και των ξωτικών. Δε μπορούσε να βγει από εκεί μέσα με τίποτα. Το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει γιατί κανείς δεν ήξερε που βρισκόταν. Και αν κάποιος έπλενε τις στολές;  Όχι , αυτό δεν έπρεπε να συμβεί με τίποτα.

Έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος ο Λάμπης να επιστρέψει στο κλουβί με τις άλλες πυγολαμπίδες και σίγουρα πριν την πρωτοχρονιά, για να μην ανησυχήσει κανένας. Εσείς παιδιά γνωρίζετε που είναι ο Λάμπης! Σκεφτείτε έναν έξυπνο και πρωτότυπο τρόπο για να σωθεί ο Λάμπης και να γυρίσει πίσω. Οι τρεις καλύτερες ιδέες θα κερδίσουν από ένα βιβλίο  «Ένα χριστουγεννιάτικο όνειρο», της Λίνας Σωτηροπούλου, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Η συνέχεια που έδωσαν οι αναγνώστες των Πυγολαμπίδων στο κλουβί

  1. για καλή του τύχη, η Κυρά-Αγιοβασίλενα, έκανε έναν τελευταίο έλεγχο στα άπλυτα για τυχόν τρύπες, πριν βάλει την ΑγιοΒασιλομπουγάδα της. Και ευτυχώς που το έκανε αυτό, γιατί η τσέπη της στολής του Αη Βασίλη ήταν λίιιιγο μασουλημένη από τον άτακτο Ρούντολφ, όταν ο Αη Βασίλης του πρόσφερε το τελευταίο καρότο στο σπίτι του μικρού Απόστολου, και χρειαζόταν λιγάκι μπάλωμα. Παίρνει λοιπόν η Αγιοβασίλενα την κόκκινη κλωστή της και τη μεγάλη σακοράφα και μια και δυο τρυπάει και ξανατρυπάει τη μισοφαγωμένη τσέπη.
    …..ώσπου σε μια τρυπησιά ακούει ένα δυνατό ΑΑΑΑΑΑΟΥΤΣ!!!!! Κοιτάζει μέσα και τι να δει???? Μια μικρή τοσοδούλα πυγολαμπίδα, να πασχίζει μάταια να ξεφύγει από την μεγάλη σουβλερή βελόνα!!!
    – Τι κάνεις εσύ εδώ μικρούλη???? τον ρωτάει με τα άπταιστα πυγολαμπικά της…(ευτυχώς που είχε παρακολουθήσει την περασμένη χρονιά μαθήματα ξένης γλώσσας και τώρα ήξερε να μιλάει με όλα, σχεδόν, τα ήμερα και άγρια ζωάκια ολόκληρου του κόσμου!!!!)
    Αφού λοιπόν η μικρή πυγολαμπίδα, που την έλεγαν Λάμπη, της διηγήθηκε ολόκληρη την περιπέτεια του, αποφάσισε η Κυρά-Αγιοβασίλενα να τον βοηθήσει να γυρίσει στο σπιτικό του….
    Ξύπνησε άρον-άρον τον Αη Βασίλη και τον έστειλε με το μαγικό του έλκηθρο να επιστρέψει τον Λάμπη στην ζεστασιά της αγαπημένης του φωλίτσας….
    Ίσα-ίσα πρόλαβαν μη τους προφτάσει η Αυγή….
    Και τώρα ο μικρούλης Λάμπης ζουζουνίζει χαρούμενος στο χρυσαφένιο μικρό κλουβάκι του μαζί με τις άλλες πυγολαμπίδες….
  2. Ο Λάμπης χρησιμοποιεί το κουδουνάκι από το σκούφο του Αη Βασίλη κι έτσι τον ανακαλύπτουν τα ξωτικά.
  3. Μπορεί να πάρει μια κορδέλα από τα δώρα να κρεμαστεί, και έτσι όπως θα πέφτει να βρει ξανά τη διαδρομή του
  4. «…την ώρα που θα ανοίξει η γυναίκα του Αη Βασίλη το καλάθι με τα άπλυτα, ο Λάμπης θα πεταχτεί μέσα από τα ρούχα και έτσι θα ελευθερωθεί…τόσο απλά..»
  5. Εφόσον ο Λάμπης είναι πυγολαμπίδα, θα μπορούσε με μια μαγική χριστουγεννιάτικη ευχή να κάνει την κοιλίτσα του να λάμψει τόσο πολύ που θα φωτίσει όλο το καλάθι. Μέσα από τις τρυπούλες της πλέξης του καλαθιού των άπλυτων, η λάμψη αυτή θα ξεχυθεί και εκτός αυτού, μέσα στο δωμάτιο! Και που ξέρετε? ίσως ξυπνήσει από το φως ο Αη Βασίλης ή την δει από το παράθυρο κάποιο ξωτικό που θα περνάει εκείνη την ώρα από έξω ή ίσως ο σκύλος ή η γάτα του Αγίου που κοιμούνται δίπλα του στο χαλάκι δίπλα από το τζάκι παραξενεμένα αρχίζουν να γαβγίζουν ή να νιαουρίζουν μπροστά από το καλάθι! Έτσι, θα τον ανακαλύψουν τον μικρούλη Λάμπη, εύκολα και γρήγορα και η περιπέτειά του θα λάβει τέλος, μιας και ο Άγιος θα τον στείλει πίσω στο κλουβί του με το μαγικό του έλκηθρο!
  6. Το επόμενο πρωί της πρωτοχρονιάς τα ξωτικά αναλαμβάνουν δράση συμμαζεύοντας και καθαρίζοντας το εργαστήρι του Αη Βασίλη, για να είναι έτοιμο για την επόμενη χρονιά. Μαζεύουν τις περίσσειες κορδέλες, τα χαρτιά περιτυλίγματος και ούλη τη χρυσόσκονη από το πάτωμα. Τέλος, ετοιμάζονται να βάλουν στο πλυντήριο τη στολή του για να τη διατηρήσουν καθαρή και κατακόκκινη. Τότε είναι που ο Λάμπης λάμπει με όλη τη του τη δύναμη και κατορθώνει να γίνει ορατός σε ένα από τα ξωτικά, το οποίο όμως τον περνάει για χρυσόσκονη!
    – Τι πολύ χρυσόσκονη είναι αυτή μέσα στην τσέπη του άγιου Βασίλη; αναρωτιέται το ξωτικό.
    – Όχι, όχι, εγώ μια πυγολαμπίδα είμαι και απλά φωσφορίζω! απαντάει ο Λάμπης τρομαγμένος.
    – Μάλλον θέλει καλό πλύσιμο για να καθαρίσει. Μονολογεί το ξωτικό, το οποίο δεν άκουσε τον Λάμπη.
    – Σε παρακαλώ, άκουσε με. Μη με πλύνεις, θα ξεβάψω κ η στολή θα γίνει κατακίτρινη. Για σκέψου, του χρόνου ο άγιος Βασίλης θα είναι κίτρινος! Φωνάζει ο Λάμπης με όλη του τη δύναμη.
    – Καλύτερα να την τινάξω λίγο πρώτα, μονολογεί ξανά το ξωτικό.
    Και γυρίζει τη στολή ανάποδα και με όλη του τη δύναμη την τινάζει στον αέρα! Ο Λάμπης, αν και λίγο ζαλισμένος, βρίσκεται ελεύθερος στο πάτωμα!
  7. Στην τσέπη του παντελονιού του αη Βασίλη υπήρχε η μαγική αστερόσκονη που όταν την πετά ψηλά το έλκηθρο σηκώνεται στον ουρανό… Έτσι λοιπόν έκανε και ο Λάμπης… Πέταξε ψηλά την αστερόσκονη και άρχισε να πετά ψηλά… Είδε όλα τα σπίτια και τις καμινάδες που κάπνιζαν εκείνο το κρύο βράδυ… Έτσι, μαζί με τις χιονονιφάδες που έπεφταν χορεύοντας απαλά στον αέρα προσγειώθηκε κι αυτός στο κρεβάτι του, έτοιμος να ονειρευτεί ξανά την όμορφη αυτή περιπέτεια!
  8. Μόλις έπιανε τα ρούχα ο Άγιος Βασίλης για να βάλει πλυντήριο θα πηδούσε έξω από το καλάθι και μέσα από την καμινάδα θα έβγαινε έξω!φυσικά το τζάκι θα ήταν σβηστό μην μας γίνει φλαμπέ η αγαπημένη μας πυγολαμπίδα!
  9. Κ έτσι εκεί που είχε χάσει κάθε ελπίδα για να βγει! Εμφανίστηκαν οι φίλοι του οι πυγολαμπίδες γιατί είχαν ακολουθήσει κ εκείνοι την απίστευτη διαδρομή κ χέρι χέρι βοήθησαν τον Λάμπη να σκαρφαλώσει από το τεράστιο καλάθι με πολλή ησυχία για να μην ξυπνήσουν τον Άι Βασίλη! Κ με ένα αυτοσχέδιο αερόστατο γύρισαν πίσω!
  10. Μόλις έστειλα γραμμα στον Άγιο Βασίλη να ψάξει στην τσεπη του να βρει το Λάμπη και να τον στείλει πίσω στο κλουβί γιατί οι άλλες πυγολαμπίδες νιώθουν μοναξιά και στεναχωριούνται!!
  11. Η λύση είναι να στείλουμε εν γράμμα στον Άγιο Βασίλη όχι για να του ζητήσουμε κάποιο δώρο αλλά για να ελευθερώσει τον Λάμπη.
  12. Ο Λάμπης τότε άρχισε να τραγουδάει με την ψιλή φωνούλα του Χριστουγεννιάτικα τραγούδια…Ή κυρία Αη Βασίλη που πήγε να βάλει πλυντήριο τον άκουσε και τον έβγαλε έξω…Κι επειδή έπρεπε να είναι πριν την Πρωτοχρονιά πίσω, ή κυρία Αη Βασίλη ζήτησε από τα ξωτικά να τον στείλουν μέσα σε ένα κουτί δώρου με το Ταχυδρομείο του Βόρειου Πόλου σε express δέμα!Κι έτσι ο Λάμπης έφτασε γρήγορα και ασφαλής πίσω!
  13. Ο Λάμπης έχει ένα λάσο στην τσέπη του και σαν καουμπόης θα το ρίξει να πιαστεί από το μανικετόκουμπο της στολής για να μπορέσει να σκαρφαλώσει και να ξεφύγει.
  14. Το πρωί κανένα ξυπνητήρι δε χτύπησε, κανένας κόκορας δεν κακάρισε και έτσι κανένα ξωτικό δεν κατάφερε να ξυπνήσει! Φυσικό κι επόμενο ήταν να μην ξυπνήσει ούτε ο Άγιος Βασίλης.. Όταν ο πρώτος που ξύπνησε είδε την ώρα ακολούθησε πανδαιμόνιο, ποιος να πρωτοπλυθεί, ποιος να πρωτοπλυθεί και ποιος να τρέξει στη ντουλάπα να φέρει ρούχα! Έτσι όπως ήταν τυλιγμένα στο καλάθι για τα βρώμικα τα πήραν και τα φόρεσαν αφού πρώτα τα μύρισαν για να σιγουρευτούν. Πέταξαν από την πόρτα του δωματίου και την στολή στον Άγιο Βασίλη όσο αυτός λουζόταν βιαστικός κι έτρεξαν στο εργαστήριο τους… ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για τον Λάμπη να βγει!

Έναν νικητή θα αναδείξετε εσείς, έναν εγώ και η Ολυμπία (όταν της διαβάσω τις απαντήσεις) και έναν η Λίνα Σωτηροπούλου. Μπορείτε λοιπόν να αφήσετε το σχόλιό σας, με την αγαπημένη σας εκδοχή. 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ένα κοριτσάκι ζητάει όλο και περισσότερα δώρα, που όμως δεν ενδιαφέρεται καν να τα ανοίξει. Τα στοιβάζει δίπλα της και μετά ζητάει κι άλλα. Είναι στ’ αλήθεια τόσο άπληστη ή μήπως ετοιμάζει μία έκπληξη στον Άγιο Βασίλη;

Συγγραφέας: Λίνα Σωτηροπούλου

Εικονογράφηση: Λίζα Ηλιού

Σειρά: Βιβλία γιορτινά

(Ηλικία: Από 4 ετών, Εξώφυλλο: Σκληρό, Σχήμα: 21 x 28

Σελίδες: 40, ISBN: 978-618-03-0669-9, Τιμή: 12,20 €)

Χρόνος έκδοσης: Οκτώβριος 2016

Ευχαριστούμε τη Λίνα Σωτηροπούλου για το πολύ όμορφη «κουϊζοιστορία» του Λάμπη!

Οι νικητές του διαγωνισμού, με τις ιστορίες 5, 6 & 7

Παπουλίδου Θεοδώρα

Παπαγιαννη μαριανθη

Κοαματοπουλος Γιάννης

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ: Στο «Πράσινο Σύννεφο» φωλιάζουν ιστορίες Χριστουγέννων

thessakiki-family-friendly-greece-1-5

Η Ελίζα και η Γεωργία είναι δύο παιδαγωγοί, που αγαπούν τη βιωματική μάθηση, τα βιβλία και τα πρωτότυπα παιχνίδια. Xαίρονται σαν παιδιά όταν μιλάνε για τη γνωριμία τους, τα κοινά που τις ενώνουν, τον τρόπο να βλέπουν πια τα πάντα με την ίδια ματιά.  Τις συνδέει μια ιδιαίτερη και μακρινή, από το παρελθόν, γνωριμία, που με έναν αναπάντεχο τρόπο η ζωή τις έφερε και πάλι κοντά. Από το φθινόπωρο του 2014 αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις και τα κοινά τους όνειρα και να τα στεγάσουν σε έναν πολύ ζεστό και δημιουργικό χώρο: στο βιβλιοπωλείο «Το Πράσινο Σύννεφο».

thessakiki-family-friendly-greece-1-22

Μαζί τους πια στο βιβλιοπωλείο είναι και η κόρη της Γεωργίας, η Μυρσίνη, νηπιαγωγός, που φέρνει νέες ιδέες στο βιβλιοπωλείο και τη δική της, φρέσκια ματιά. Εξερευνά κάθε τι καινούριο, εμπνέεται από το θέατρο, την αφήγηση των παραμυθιών και τα παιδιά, ενώ έχει πάντα να σου προτείνει ένα ιδιαίτερο παιχνίδι ή βιβλίο, ανάλογα με τα γούστα σου. Αυτή άλλωστε είναι και η φιλοσοφία των μικρών δημιουργικών βιβλιοπωλείων: να συζητούν με τον αναγνώστη, να του προτείνουν αναγνώσματα και να δημιουργούν μια αυθεντική και διαρκή σχέση.

Η χριστουγεννιάτικη βιτρίνα στο Πράσινο Σύννεφο

thessakiki-family-friendly-greece-1

Η φετινή χριστουγεννιάτικη βιτρίνα είναι δημιούργημα ομαδικής δουλειάς. Η ιδέα να μεταφερθεί στη βιτρίνα μια ζεστή γωνιά μέσα από το σπίτι, πυροδότησε αμέσως εικόνες που έδωσαν τη σκυτάλη στην επιλογή του διάκοσμου. Κάθε στοιχείο μέσα στη βιτρίνα είναι προσεκτικά επιλεγμένο, με αγάπη και σεβασμό στα βιβλία, τις εποχές, το μήνυμα που θέλουν να προσφέρουν. Και αυτό δεν είναι άλλο, από τη ζεστασιά που προσφέρουν τα Χριστούγεννα, τα βιβλία και η φαντασία μέσα στην οικογένεια.

thessakiki-family-friendly-greece-1-20  thessakiki-family-friendly-greece-1-15

{Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι}

thessakiki-family-friendly-greece-1-13

{Το υπνοδωμάτιο, το αγαπημένο σημείο ανάγνωσης των παιδικών βιβλίων!}

«Η βιτρίνα δεν είναι για εμάς ένας χώρος προβολής των προϊόντων μας, είναι μια θεατρική σκηνή, πάνω στην οποία εκφραζόμαστε και προκαλούμε και τους επισκέπτες του βιβλιοπωλείου μας να ονειρευτούν μαζί με εμάς, να ταξιδέψουν στο χώρο και στο χρόνο παρέα με τους ήρωες των παιχνιδιών και των βιβλίων» μου λένε.

Μπορούμε και εμείς να δημιουργήσουμε γωνιές μέσα στο σπίτι, ανάλογα με την εποχή, που θα μας θυμίζει αγαπημένα παραμύθια ή εποχές. Να ενδυναμώσουμε τα παιδιά να μοιραστούν μαζί μας ιδέες από το αγαπημένο τους βιβλίο, να δημιουργήσουμε κατασκευές εμπνευσμένες από αυτό, να φτιάξουμε σκηνικά, να χωνόμαστε εκεί και να ονειρευόμαστε, να διαβάζουμε, να μοιραζόμαστε στιγμές της μέρας μας.

Το Πράσινο Σύννεφο

Καθόμαστε στο σαλονάκι του βιβλιοπωλείου και ξεφυλλίζουμε χριστουγεννιάτικα βιβλία, και κάπως έτσι πιάνουμε την κουβέντα.

«Είμαστε πολύ χαρούμενες γιατί μας επισκέπτεται κόσμος πέρα από  τα όρια της Καλαμαριάς αλλά και της Θεσσαλονίκης!»

«Το όνομα το δανειστήκαμε από το βιβλίο του Α. Σ. Νηλ «Το Πράσινο Σύννεφο» στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε όχι μόνο ένα όμορφο όνομα αλλά και μια εικόνα που θα μπορούσαν να θυμούνται τα παιδιά, κάτι τόσο απλό που να μπορούν να το ζωγραφίσουν. Είναι πολύ όμορφο, όταν ακούμε παιδιά να περνάνε έξω από το βιβλιοπωλείο και να αναρωτιούνται για τη στιγμή που θα αλλάξει χρώμα το σύννεφο, ή να δημιουργούν τις δικές τους  ιστορίες για αυτό.  Αυτό όμως που κυρίως συνδέει το βιβλιοπωλείο με το βιβλίο,  είναι ο τρόπος με τον οποίο γράφτηκε (δηλαδή από το δάσκαλο μαζί με τους μαθητές του) και αυτό εκφράζει και τον τρόπο που βλέπουμε την αγωγή των παιδιών και την εκπαίδευση».

«Είμαστε πολύ ενθουσιασμένες που συμμετέχουμε στο φεστιβάλ BOOKPOINTS, δε βλέπεις συχνά ανθρώπους από τον ίδιο χώρο να συνεργάζονται για έναν κοινό σκοπό, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το βιβλίο. Για εμάς είναι υπέροχο να μας δίνεται αυτή η ευκαιρία για συνεργασία και χαιρόμαστε που είμαστε κομμάτι του».

 

Στο Πράσινο Σύννεφο θα βρείτε ιδιαίτερα και προσεκτικά επιλεγμένα εκπαιδευτικά και ψυχαγωγικά βιβλία για παιδιά, αλλά και για μεγάλους, παιχνίδια, αλλά και εβδομαδιαίες και αυτοτελείς δράσεις, καθ΄όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Η Σχολή Γονέων (μία τετάρτη το μήνα) με την Καλλιόπη Εμμανουηλίδου είναι μια δράση που σίγουρα δεν πρέπει να χάσετε!

Στις 23 Δεκεμβρίου 2016 θα έχετε τη δυνατότητα να ακούσετε εσείς και τα παιδιά σας την μοναδική παραμυθού Ανθή Θάνου, σε αφήγηση μοναδικών χριστουγεννιάτικων παραμυθιών, οπότε σημειώστε το στην agenda σας και μη χάσετε την ευκαιρία να γίνετε για λίγο παιδί μαζί με το παιδί σας.

*Το βιβλιοπωλείο Πράσινο Σύννεφο θα βρείτε στην Πασαλίδη 21, Καλαμαριά (2310 454050) 

ΒΙΒΛΙΑ με Χριστούγεννα

louisa-may-alcotts-184th-birthday-5111070415912960-hp

Έφτασαν πάλι! Πριν καλά καλά το πάρεις χαμπάρι, ακούς γύρω χριστουγεννιάτικες μουσικές και βλέπεις παντού φωτάκια και δέντρα στολισμένα! Τι είναι όμως τα Χριστούγεννα; Τι είναι τα Χριστούγεννα για τα παιδιά; Ίσως ανάμεσα στα βιβλία να βρούμε ο καθένας τα δικά του Χριστούγεννα…

Τα Χριστούγεννα τα περιμένουμε όλοι πώς και πώς και αυτή η υπερβολική, καμιά φορά, προσμονή γιγαντώνει τις προσδοκίες των παιδιών που δεν είναι πάντα ικανά να τις διαχειριστούν κι έτσι, μπορεί να οδηγηθούν στην απογοήτευση και ίσως και στη στενοχώρια ή τον θυμό. Κάπως έτσι απογοητεύεται και ο μικρός Μαξ στο ‘Κάθε μέρα Χριστούγεννα’ (Εκδ.Μεταίχμιο), όταν τελικά διαπιστώνει ότι δεν είναι και τόσο τέλεια τα τόσο πολλά Χριστούγεννα ούτε τα τόσα δώρα και τραγούδια και φαγητά και… και… και… Γιατί η αλήθεια είναι ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι στα πολλά. Τα Χριστούγεννα είναι η χαρά της γιορτής με αγαπημένους ανθρώπους κι αυτό καμιά φορά μπορεί και να το ξεχνάμε, όπως συνέβη και στον θυμωμένο ασβό στα ‘Χριστούγεννα του θυμωμένου ασβού’ (Εκδ.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη).

kathemeraxristougenna     taxristougennathimomenouasvou

Τα Χριστούγεννα επίσης είναι σίγουρα και δώρα: τα παιδιά παίρνουν συνήθως πολλά, καμιά φορά και πάρα πολλά δώρα! Άλλα τα ζητάνε, άλλα τα δέχονται, για άλλα γράφουν γράμμα στον Αϊ-Βασίλη, στοιβάζουν πακέτα και κουτιά στο δωμάτιό τους και δυστυχώς πολλές φορές δεν καταφέρνουν να πάρουν ικανοποίηση από όλο αυτό το πανηγύρι ούτε να νιώσουν χαρά. Γιατί Χριστούγεννα είναι η χαρά του να κάνουμε δώρα. Είναι το να δίνω και όχι μόνο να παίρνω: να δίνω χρόνο στο να σκεφτώ το ιδανικό δώρο για τους φίλους, τη μαμά, τον αδερφό μου, και να εμπνέομαι από τον καθέναν από αυτούς μία ευχή. Είναι να δίνω χαρά και να βρίσκω πάντα τρόπους να δίνω χαρά και στους άλλους και στον εαυτό μου. Τέτοια είναι και η χαρά του μικρού λαγού στο ‘Ένα δώρο για τους φίλους  μου’ (Εκδ.Ίκαρος), όταν προσφέρει στους φίλους του τα μοναδικά δώρα που έφτιαξε ο ίδιος με τα χεράκια του γι’ αυτούς.

enadorogiatoysfilousmou

Έπειτα, καθώς περνά ο καιρός, τα παιδιά σιγά σιγά ανακαλύπτουν ότι τα Χριστούγεννα δεν τα γιορτάζουμε όλοι με τον ίδιο τρόπο: δεν τραγουδάμε τα ίδια τραγούδια, δε στολίζουμε το ίδιο τα σπίτια μας, δεν τρώμε τα ίδια φαγητά, δεν έχουμε δηλαδή όλοι τις ίδιες συνήθειες ούτε τα ίδια έθιμα και παραδόσεις. Τα Χριστούγεννα όμως είναι η χαρά να φτιάχνουμε με την οικογένειά μας και τους φίλους μας τις δικές μας ‘παραδόσεις’: να διαβάζουμε τις ίδιες χριστουγεννιάτικες ιστορίες κάθε χρόνο γύρω από το τζάκι, να παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια μέχρι το ξημέρωμα, να οργανώνουμε τις πιο αλλόκοτες ανταλλαγές δώρων μεταξύ μας, να φτιάχνουμε όλοι μαζί το δικό μας χριστουγεννιάτικο γλυκό, να πηγαίνουμε θέατρο με φίλους… και τόσα άλλα, μικρά που όμως είναι και μεγάλα. Αυτό προσπάθησαν και πέτυχαν υπέροχα οι φίλοι του λύκου Ζαχαρία στα ‘Χριστούγεννα του λύκου Ζαχαρία’ (Εκδ.Παπαδόπουλος) προσφέροντάς του για πρώτη φορά τη χαρά των Χριστουγέννων.

*Για την περίπτωση λοιπόν, εγκατάστασης νέας οικογενειακής παράδοσης ανάγνωσης πλάι στο τζάκι, να μερικές προτάσεις:

– ‘Χριστουγεννιάτικες ιστορίες με φαντάσματα’ (Εκδ.Νάρκισσος)

– ‘Χριστουγεννιάτικες ιστορίες στην αγκαλιά του μπαμπά και της μαμάς’ (Εκδ.Πατάκη)

– ‘Χριστουγεννιάτικη ιστορία’ (Εκδ.Αίσωπος).

Και φυσικά τα Χριστούγεννα είναι και ‘καιρός για θαύματα’! Είναι καιρός για να μιλήσουμε για πράγματα απίστευτα και πράγματα ‘αδύνατα’. Γιατί παντού δεσπόζει η εικόνα αυτού του καλού κυριούλη με τα κόκκινα που κάνει όλα τα χατίρια και πραγματοποιεί όλων τις ευχές. Γιατί κυριαρχούν οι συζητήσεις για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει, για το αν φέρνει αυτός τα δώρα ή κάποιος άλλος, για το ποιοι είναι τέλος πάντων όλοι αυτοί που είναι ντυμένοι στα κόκκινα κάθε χρόνο… Τα Χριστούγεννα βοηθάνε να θυμηθούμε κι εμείς ότι η ζωή είναι γεμάτη πράγματα ‘αδύνατα’ και ότι η πίστη και η εμπιστοσύνη μπορεί να μετατρέψει όλα αυτά τα αδύνατα σε δυνατά. Και ένας πολύ όμορφος τρόπος να μιλήσουμε γι’ αυτά είναι η ιστορία της οκτάχρονης Βιρτζίνιας (στο βιβλίο ‘Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης’ Εκδ.Καστανιώτη), η οποία στέλνοντας το 1897 ένα γράμμα στην εφημερίδα ‘Σαν’ ρωτώντας για την ύπαρξη του Άγιου Βασίλη, θα πάρει την πιο όμορφη απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί σ’ ένα παιδί: «…Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης! …Πόσο ζοφερός θα ήταν ο κόσμος μας αν δεν υπήρχε ο Αϊ-Βασίλης. Θα ήταν τόσο ζοφερός, όσο αν δεν υπήρχαν Βιρτζίνιες. Γιατί τότε δε θα υπήρχε ούτε κι η αγνή πίστη των παιδιών, η ποίηση, η φαντασία, που κάνουν πιο υποφερτή τη ζωή μας. Δε θα λαμβάναμε χαρά παρά μόνο μέσω των πέντε αισθήσεων…»

Και να και μερικά ακόμη βιβλία για πράγματα παράξενα, αδύνατα και για χριστουγεννιάτικα θαύματα:

– ‘Το μυστήριο του καλοκαιρινού Αϊ-Βασίλη’ της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου (Εκδ.Πατάκη)

– ‘Το αγόρι που το είπαν Χριστούγεννα’ (Εκδ.Πατάκη)

– ‘Ένα Χριστουγεννιάτικο θαύμα’ (Εκδ.Πατάκη)

Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά βρίσκονται και τα δικά μου Χριστούγεννα… ανάμεσα στα ράφια μου, ανάμεσα στις σελίδες αγαπημένων βιβλίων, ανάμεσα στα μικρά μικρά πραγματάκια που κάνω με την οικογένειά μου και με τους πολύ πολύ αγαπημένους μου φίλους. Έτσι απλά!

Χριστουγεννιάτικα παραμύθια θα ακούσουμε στην εκπομπή ΚΑΛΗΜΕΡΑ, με την Αναστασία Γρηγοριάδου, την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016 στις 10:00 το πρωί. Συντονιστείτε στον 9.58 ή διαδικτυακά στο webradio.ert.gr/958fm

Βιβλία για τον Πόλεμο

war

Γράφει η Μαρίνα Πολυμερίδου | Παραμυθούπολη

Μπήκε για τα καλά το φθινόπωρο, η σχολική χρονιά έχει πάρει πια μπρος και λίγο πριν στολίσουμε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα έχουμε να πάμε και σε μια παρέλαση! Μπλε και άσπρο παντού, γραβάτες και γοβάκια, φρεσκοχτενισμένα κεφαλάκια, ομπρέλες, αεροπλάνα και άλλα που χτίζουν τις αναμνήσεις της ημέρας. Και φυσικά η αφορμή, ο πόλεμος, στο φόντο σαν μακρινή ξεθωριασμένη ανάμνηση.

Ο πόλεμος για τα σημερινά παιδιά είναι μάλλον κάτι άλλο… Τα παιδιά παίζουν πόλεμο, παίζουν τους κακούς και τους καλούς, παίζουν αντίπαλοι με άλλα παιδιά. Τα παιδιά τον ξέρουν τον πόλεμο, τον αναγνωρίζουν και τον αναζητούν στο παιχνίδι τους και στα διαβάσματά τους. Πόλεμος σημαίνει δράση, σημαίνει πλοκή κι αυτό φυσικά τον κάνει ιδιαίτερα γοητευτικό τόσο στο παιχνίδι όσο και στις ιστορίες. Γι’ αυτό και, αν θέλουμε να μιλήσουμε για την ειρήνη, τα οφέλη της, τις συνθήκες διατήρησής της κ.ά., ίσως να είναι πιο αποτελεσματικό να επιλέγουμε αυτό το μονοπάτι, να περνάμε δηλαδή μέσα από τον πόλεμο!

Μια εθνική επέτειος μπορεί να αποτελεί ευκαιρία για να συζητήσουμε με τα παιδιά για τον πόλεμο, για την ειρήνη, για τον εχθρό, για τον καλό και τον κακό κι ίσως ένα βιβλίο να μας δώσει μια καλή αφορμή για τέτοιες συζητήσεις.

Προτάσεις για παιδιά προσχολικής ηλικίας και μικρούς αναγνώστες

exthros-patakis-pigolampides-vivlia

Ο εχθρός, Νταβίντε Καλί – Σερζ Μπλοκ, εκδόσεις Πατάκη

Γιατί είναι το αγαπημένο μου αντιπολεμικό βιβλίο! Για την άποψη στην εικονογράφησή του, για τη δύναμη του κειμένου, γιατί μπορείς να το διαβάσεις στα 3 και στα 13 και στα 103 και κάθε φορά να βρίσκεις ένα άλλο απόσπασμα, μια ακόμη ξεχωριστή φράση. Το δικό μου αγαπημένο:

Τη νύχτα, πάνω από την τρύπα μου βλέπω χιλιάδες αστέρια. Τα αστέρια με κάνουν να σκέφτομαι. Σκέφτομαι ότι θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί ψηλά και να βλέπω κάτω. Θα κοιτάει κι αυτός τα αστέρια, όπως εγώ; Σκέφτομαι ότι, αν τα κοιτάει, μπορεί να του περάσει από το μυαλό ότι αυτός ο πόλεμος δεν έχει κανένα νόημα κι ότι πρέπει να τον σταματήσουμε.

 mikros-stratiotis

Ο μικρός στρατιώτης, Πάουλ Φέιρεπτ, εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες

 

Γιατί σε μια τόσο μικρή ιστορία χωράνε φράσεις όπως ‘Εγώ έζησα’ ή ‘Κάποιοι φίλοι μου είχαν σκοτωθεί’. Γιατί τα παιδιά μπορούν να ακούσουν τη φρίκη του πολέμου, όταν τους περιγράφεται με απλότητα και αλήθεια.

patatespatatespigolampides

 

Πατάτες πατάτες,  Ανίτα Λόμπελ, εκδόσεις Άγκυρα

Γιατί μπορείς να μιλήσεις για τον πόλεμο και τα δεινά του χρησιμοποιώντας ένα τόσο απτό  πράγμα, όπως είναι η πατάτα! Ένα κείμενο πολύ πολύ απλό και γι’ αυτό τόσο δυνατό που περιγράφει ξεκάθαρες εικόνες προσώπων και καταστάσεων.

 

 

 

poli-edioxe-polemo


Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο
, Αντώνης Παπαθεοδούλου, εκδόσεις Πατάκη

Κι όταν έρθει η συζήτηση στο ‘τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να αποτρέψουμε τον πόλεμο’, τότε ο νους πάει κατευθείαν σ’ αυτήν την πόλη, την αλλιώτικη, την ανατρεπτική, την παιχνιδιάρα σαν τον συγγραφέα της! Και πώς τον έδιωξε αυτή η πόλη τον πόλεμο; Απλό: παίζοντας και ανατρέποντας τα στερεότυπα. Αλλά μιλάμε για τόσο παιχνίδι και τόση ανατροπή και τόση αναμπουμπούλα, που αποσυντονίζει και τον ίδιο τον πόλεμο και τον καθιστά αναποτελεσματικό.

– Με «Βιβλία για τον πόλεμο» εγκαινιάζουμε τη νέα στήλη μας με προτάσεις για βιβλία που αγαπάμε και που θέλουμε να σας κάνουμε να αγαπήσετε κι εσείς.
– Μία Παρασκευή τον μήνα τα βιβλία μας θα ‘ζωντανεύουν’ με τις φωνές τις δικές σας/ φίλων των Πυγολαμπίδων στο κλουβί και θα διαβάζονται στην εκπομπή της Αναστασίας Γρηγοριάδου, στον 95.8, για το παιδικό βιβλίο.
– Βιβλία για τον Πόλεμο θα ακουστούν στην Εκπομπή της Αναστασίας Γρηγοριάδου «Καλημέρα» την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016 στις 10-11 το πρωί. Συντονιστείτε στη συχνότητα 9,58 ή μέσω διαδικτύου

ΒΙΒΛΙΑ: Summer siesta…ή διαβάζοντας τα μεσημέρια

snoopy siesta

Γράφει η Αντιγόνη Χαρτσίδου | Βιβλιοπωλείο Κάτι Γίνεται

Αν κάτι έχω ανάγκη το καλοκαίρι είναι ο μεσημεριανός ύπνος, σημάδι της μέσης ηλικίας το δίχως άλλο. Χωρίς τον υπνάκο μου, σκοτώνω άνθρωπο που λένε. Κι όμως θυμάμαι την αναγκαστική κατάκλιση των παιδικών μου χρόνων τις ώρες κοινής ησυχίας, 3 με 5, με φρίκη. Οι μεγάλοι ήθελαν να κάνουν αυτό που κάνουν οι μεγάλοι όλου του κόσμου, είχαν πάει θάλασσα, είχαν φάει τα μεζεδάκια τους, είχαν πιει τα ουζάκια τους και έπεφταν να κοιμηθούν. Κι αλίμονο μας αν δεν κάναμε ησυχία. Πολλές φορές μας εξανάγκαζαν και στο σκότος το εξώτερον με κλειστά τα παντζούρια. Εφιάλτης· γιατί σαν παιδί ξέρεις ότι αυτό που μετράει είναι να μην πάει λεπτό χαμένο από το παιχνίδι.

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, εγώ να μεγαλώσω και το πιτσιρίκι μου να μην κοιμάται το μεσημέρι από δύο χρονών. (Ναι, μπαμπά σε καταλαβαίνω τώρα για τις ηρωδιακές σου τάσεις την ώρα της ραστώνης). Ευτυχώς όμως έγινε το θαύμα. Το θαύμα της πρώτης δημοτικού. Και εγένετο ανάγνωση κατά μονάς!

Αν κι εσύ θέλεις λίγο να γύρεις το κεφαλάκι σου, συνάδελφε γονιέ, δώσε βιβλίο και την ψυχή του πάρε (εντάξει και τάμπλετ ενίοτε, αλλά δεν τα λέμε αυτά).

snoopy book

Προτείνουμε βιβλία για τα μεσημεριανά καλοκαίρια:

Το ταξίδι στο κέντρο της γης ή ένας πλανήτης γεμάτος μυστικά, από τη σειρά Μικρά ταξίδια με τη φαντασία του Ιουλίου Βερν, από τον Αντώνη Παπαθεοδούλου, για τη δροσιά του σπηλαίου και κυρίως για την εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).
400-151 vce
400-201 vce
Το Ταξίδι από την Φραντσέσκα Σάννα γιατί μας συγκίνησε πολύ και μας θύμισε ότι πίσω από τη λέξη πρόσφυγας που ακούμε στις ειδήσεις βρίσκεται μια ανθρώπινη ιστορία (Εκδόσεις Πατάκη).

Γέλιο του κουτιού του Αντώνη Παπαθεοδούλου γιατί μας αρέσουν οι μπαμπάδες με τούρτες στα μαλλιά (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).

Διακοπές στη βεράντα της Ιωάννας Μπαμπέτα γιατί η φιλία ανθίζει μερικές φορές στο απέναντι μπαλκόνι (Εκδόσεις Μεταίχμιο).

Ευτυχώς ο μπαμπάς έφερε το γάλα του Neil Gaiman γιατί έπρεπε ν’ ανακαλύψουμε πώς γλιστεροί εξωγήινοι και αστυνομία δεινοσαύρων συνδέονται ε μ’ ένα μπουκάλι γάλα (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).

Έχει και για μεγαλύτερα παιδιά (πάρ’ τους το κινητό από το χέρι!)

Γυμνάσιο και Κατασκήνωση, το χειρότερο (και καλύτερο) καλοκαίρι της ζωής μου, γιατί είναι graphic novel στα χνάρια του Σπασίκλα (Εκδόσεις Πατάκη).

Ο δάσκαλος με τα όνειρα στα μάτια της Σοφίας Μαντούβαλου για την εφαρμογή της δημοκρατίας στην τάξη-ανήκουστο! (Εκδόσεις Πατάκη).

Στο νησί με τη σιδερένια καρδιά της Αντωνίας Βιταλιώτου γιατί διαδραματίζεται στην αγαπημένη μας Σέριφο (Εκδόσεις Μίνωας).

Ο κλασικός Θησαυρός της Βαγίας από τη Ζωρζ Σαρή, αγαπημένο για πάντα, με Αίγινα, μυστήριο, θησαυρό και κατοχή (Εκδόσεις Πατάκη).

Και κρατήσου, επανακυκλοφόρησε η σειρά οι Πέντε Φίλοι της Enid Blyton από τις εκδόσεις Gutenberg. Ναι!!!

Κι αν σε βγάλει ο δρόμος για τη Χαλκιδική, πάρε τηλέφωνο από πριν στο 2310 846790 και θα σου έχουν έτοιμη την παραγγελία τα κορίτσια του @Κάτι Γίνεται, θα βγουν ιπτάμενες μόλις σε πιάσει το φανάρι της Ανθέων και θα σου δώσουν παραγγελία, ρέστα και απόδειξη, όλα σ’ ένα για να μην καθυστερείς λεπτό από τη βουτιά σου.

Αλλιώς μπες μέσα και ψαχούλεψε με την ψυχή σου. Έτσι το κάνω εγώ!

400-051 vce
400-101 vce

ΥΓ: Επειδή το έριξα στα διηγήματα τελευταία ως μωρομαμά, θέλω να διαβάσω επιτέλους μυθιστόρημα, θα δώσω μια ευκαιρία στην Υπέροχη φίλη μου της Έλενα Φερράντε (Εκδόσεις Πατάκη). Γιατί και οι μαμάδες έχουν ψυχή. Ακούς μικρή μου;

ΒΙΒΛΙΟ: Ο Αλέξης πάει.. σχολείο!

alexis metaixmio

Ο Αλέξης είναι από τους αγαπημένους μας ήρωες. Έχει χιούμορ, φαντασία, παιδικό πείσμα και αποφασιστικότητα. Με όχημα τη φαντασία του συμπαρασύρει και εμάς τους μεγάλους να δούμε τον κόσμο διαφορετικά και να χωθούμε έστω και για λίγο στους μαγικούς κόσμους που πλάθει με αυτή. Πρόκειται για μια σειρά παιδικών βιβλίων που θέλει να συμπαρασταθεί με φαντασία και κέφι στα παιδιά και στους γονείς, για ν’αντιμετωπίσουν συνηθισμένα προβλήματα με ασυνήθιστους τρόπους.

Η συγγραφέας Άλισον Φαλκονάκη είναι Βρετανίδα και ζει με τον άντρα της και τα δυο τους παιδιά στην Αρκαδία. Η εικονογράφος Κλαίρη Γεωργέλη είναι Ελληνίδα με σπουδές στην Αγγλία και μεγάλη αγάπη για την παιδική εικονογράφηση και τη φωτογραφία. Με το βιβλίο τους «Αλέξη φάε κάτι» κατάφεραν να μπουν ανάμεσα στα 200 καλύτερα βιβλία του κόσμου, σύμφωνα με τη Διεθνής Βιβλιοθήκη Νεότητας του Μονάχου και την ετήσια έκθεση The White Ravens.

Στη σελίδα των Εκδόσεων Μεταίχμιο ανακάλυψα υπέροχες εκπαιδευτικές δράσεις, με αφορμή τη σειρά βιβλίων για τον Αλέξη, και με την άδειά τους τις μοιράζομαι μαζί σας.

Για το βιβλίο Αλέξη, φάε κάτι!

Alexi fae kati 01 640x330

Δραστηριότητα: Τρώμε υγιεινά

Εξηγήστε στα παιδιά ότι οι τροφές μας δίνουν ενέργεια για να μπορούμε να κάνουμε όλα όσα θέλουμε στη διάρκεια της ημέρας. Φτιάξτε στεφάνια από χαρτόνι στο μέγεθος των κεφαλιών των παιδιών, στερεώστε πάνω τους εικόνες από τα αγαπημένα τους υγιεινά σνακ και παίξτε το ακόλουθο παιχνίδι: όταν τα παιδιά φορούν τα στεφάνια τους μπορούν να τρέχουν και να χοροπηδούν ελεύθερα. Μόλις φωνάξετε «Δεν έχει κολατσιό!», πρέπει να βγάλουν τα καπέλα και να κινούνται πολύ πολύ αργά, σαν χελώνες. Μόλις φωνάξετε «Ώρα για κολατσιό!», φορούν τα καπέλα τους και ξαναρχίζουν να τρέχουν. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε γρήγορη και αργή μουσική αντίστοιχα.

 

Για το βιβλίο Αλέξη, ώρα για μπάνιο!

Alexi ora gia mpanio 01 640x330

Δραστηριότητα: Σαπουνόφουσκες

 

Σταθείτε όρθιοι στη μέση του σαλονιού και κάντε σαπουνόφουσκες προς όλες τις κατευθύνσεις. Τα παιδιά πρέπει να τρέχουν να τις αποφύγουν, πριν αυτές τα αγγίξουν και τα καθαρίσουν. Στη συνέχεια φωνάζετε «Ώρα για μπάνιο!». Αυτή τη φορά, τα παιδιά πρέπει να τρέξουν προς τις σαπουνόφουσκες και να προσπαθήσουν να τις πιάσουν.

Για το βιβλίο Αλέξη, μάζεψε τη ζούγκλα!

Alexi zougla 01 640x330

Δραστηριότητα: Τα ζώα της ζούγκλας

Βάλτε σ’ ένα καπέλο ή κουτί εικόνες ζώων, δύο από κάθε είδος (φίδι, λιοντάρι, ελέφαντα, κροκόδειλο, παπαγάλο, κουνούπι), και ζητήστε από κάθε παιδί να τραβήξει μία εικόνα χωρίς να βλέπει. Με το παράγγελμά σας, τα παιδιά μιμούνται τη φωνή του ζώου που τους έτυχε και ψάχνουν να βρουν το ταίρι τους.

Για το βιβλίο Αλέξη, μη φοβάσαι!

Alexi mi fobasai 01 640x330

 

Δραστηριότητα: Τολμήστε!

Βάλτε μέσα σε ένα κουτί ή μια χαρτοσακούλα διάφορα αντικείμενα με παράξενη υφή, όπως ένα κάστανο με το αγκαθωτό περίβλημά του, ένα κουκουνάρι, ένα φτερό, πλαστικά έντομα, ένα κομμάτι από φλοιό δέντρου κ.ά. Τα παιδιά, με δεμένα μάτια, πλησιάζουν με τη σειρά και πρέπει να τολμήσουν να βάλουν το χέρι τους μέσα στο κουτί ή τη χαρτοσακούλα και να τραβήξουν ένα αντικείμενο. Έπειτα προσπαθούν να μαντέψουν τι είναι. Μην τους πείτε όμως αν μάντεψαν σωστά, παρά μόνο στο τέλος, όταν όλα τα παιδιά έχουν συμμετάσχει.

 

Βρείτε στη σελίδα των Εκδόσεων Μεταίχμιο και άλλες δραστηριότητες και κατασκευές για παιδιά Νηπιαγωγείου και Δημοτικού.

Επίσης τα παιδιά μπορούν στην Παιδική Γωνιά των Εκδόσεων Μεταίχμιο να κατεβάσουν αφίσες από αγαπημένους τους ήρωες, να γίνουν μέλος της βιβλιοπαρέας,  να διαβάσουν την εφημερίδα «Παιδιά Διάλειμμα» και πολλά ακόμα!

ΒΙΒΛΙΟ / Σειρά: Ιστορίες που ζεις δυνατά

o pio glykos xoros

Ο πιο γλυκός χορός, Σύρμω Μιχαήλ

Ηλικία: Από 8 ετών

Μία μελισσούλα που τη λένε Μπη μόλις βγήκε από το αυγό της. Παρατηρεί τον κόσμο γύρω της και μαθαίνει ποιος είναι ο ρόλος της μέσα στην κοινότητα των μελισσών. Με οδηγό το ένστικτό της και τις μεγαλύτερες μέλισσες, και παρέα με τη φίλη της τη Χάνι, μαθαίνει όλα εκείνα τα θαυμάσια πράγματα από τον γλυκό κόσμο των μελισσών, αλλά και κάτι ακόμα: να χορεύει! Γιατί πώς θα ειδοποιήσει τις υπόλοιπες μέλισσες, όταν στις εξορμήσεις της δει ένα λιβάδι γεμάτο λουλούδια; Χορεύοντας. Ωραία, και πώς γίνεται αυτό; Τι είναι πάλι αυτή η νέα εμπειρία που κάνει το κορμάκι της να στροβιλίζεται και να πετάει; Και μήπως οι άλλες μέλισσες χορεύουν καλύτερα; Είναι μόνο καθήκον ο χορός για τα πειθαρχημένα μελισσάκια, ή μήπως ευχαρίστηση;

Μια σειρά που απευθύνεται σε όσους αποδέχονται τη δική τους διαφορετικότητα αλλά και των άλλων, σε όσους θέλουν να ανήκουν κάπου ή απλά να εκφραστούν, αλλά κυρίως σ’ εκείνους που θέλουν να ζουν δυνατά.

Μίνι Βιογραφικά

Η Σύρμω Μιχαήλ γεννήθηκε στους Γεωργανάδες Τρικάλων. Σπούδασε Παιδαγωγικά και Βιολογία. Εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ζει στη Θεσσαλονίκη. Άλλα της βιβλία είναι τα Ώστε εγώ είμαι παράξενος, ε!, Ξένοι στο Αιγαίο και Μα πού πήγαν οι νυχτερίδες;. Τα δύο τελευταία τιμήθηκαν με τον έπαινο και το βραβείο Φανής Αποστολίδου από τον κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 2011 και το 2013 αντίστοιχα. 

Η Ναταλία Καπατσούλια γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκίτσο στο εργαστήρι του Σπύρου Ορνεράκη. Έχει συνεργαστεί με παιδικά περιοδικά ως μεταφράστρια και σκιτσογράφος και με πολλούς εκδοτικούς οίκους ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Έχει προταθεί δύο φορές για το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης και μία φορά για το Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω.

 

 

to mayro provato

Μαύρο πρόβατο στο Τέξας, Κώστας Χαραλάς

Ηλικία: Από 10 ετών

Δύο αγόρια 12 ετών. Δύο παράλληλες αφηγήσεις. Ο Φέντι, έτσι τον φωνάζουν στο σχολείο εξαιτίας της fender κιθάρας του, παίζει τένις. Πρέπει να προκριθεί στους παγκόσμιους αγώνες τένις εφήβων. Πρέπει γιατί έχει πολλά να αποδείξει τόσο στον απαιτητικό πατέρα του όσο και στο ιδιωτικό σχολείο που πηγαίνει. Ο Μπιπί, παρατσούκλι που του έμεινε από τότε που δούλευε σ’ ένα βενζινάδικο, μένει με τη μητέρα του και παίζει μπάσκετ. Ο «Αμερικάνος», ένας κυνηγός ταλέντων θα παρακολουθήσει τον αγώνα για τον οποίο προπονείται σκληρά. Ο Μπιπί θέλει να φύγει, να ξεφύγει, από το μίζερο και παραβατικό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Και ποιος ξέρει, ίσως η δική του επιτυχία φέρει πίσω τον πατέρα του. Ο Φέντι, κυνικός και ανατρεπτικός, και ο Μπιπί, συναισθηματικός και οραματιστής, αναμετρώνται με τους φόβους και τις επιθυμίες τους, για να βγουν κερδισμένοι. Και ο μόνος τρόπος για να κερδίσουν είναι να μην προδώσουν τα όνειρά τους.

Μια σειρά που απευθύνεται σε όσους αποδέχονται τη δική τους διαφορετικότητα αλλά και των άλλων, σε όσους θέλουν να ανήκουν κάπου ή απλά να εκφραστούν, αλλά κυρίως σ’ εκείνους που θέλουν να ζουν δυνατά.

Μίνι Βιογραφικά

 

Ο Κώστας Χαραλάς  γεννήθηκε το 1974 στη Θεσσαλονίκη. Εφαρμόζοντας όσα ενεργητικά ρήματα έμαθε στα θρανία και στον περίβολο του σχολείου του, σπούδασε διαφήμιση και δρομολόγησε την απόδρασή του. Κατανοώντας πλήρως ότι το χρονομερίδιο της εργασίας κατέχει τη μερίδα του λέοντος στο μοναδικό γεύμα που ονομάζεται ζωή, αποφάσισε να μετοικήσει το 2001 σ’ ένα χωριό στη Βόρεια Εύβοια, απασχολούμενος με τη βιολογική μελισσοκομία και τη συγγραφή. Αυτό που κέρδισε με αυτή την κίνηση είναι η ολική απόρριψη του συνταξιοδοτικού ζητήματος, καθώς δε θέλει να συνταξιοδοτηθεί ποτέ!

Η διαδρομή του μέσα από τον κόσμο του παιδικού και εφηβικού βιβλίου που βάλθηκε ανεξήγητα να υπηρετήσει του έχει φέρει κάποιες διακρίσεις και 17 εκδόσεις. (Ένα Βραβείο IBBY και μία ακόμα υποψηφιότητα, τρεις υποψηφιότητες για τα βραβεία του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ, μία υποψηφιότητα για τα Κρατικά Βραβεία, δύο μεταφράσεις στα κορεάτικα). Επίσης έχει τσαλαβουτήσει και στα λασπόνερα της τηλεόρασης, καθώς ήταν ο σεναριογράφος στην εκπομπή φιλοσοφίας τσέπης «Τα πάντα ρει» της ΕΤ3. Η έτερη αγάπη του προς τη μέλισσα τον οδήγησε στη γλυκιά αγκαλιά της φύσης, στην προσπάθειά του να κατανοήσει τους μηχανισμούς πάνω στους οποίους γυρίζει ο κόσμος. Επειδή του λείπουν πολλές απαντήσεις από αυτή τη συλλογή, ανταλλάσσει τα διπλά του κομμάτια… 

Ο Γιώργος Δημητρίου ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως επαγγελματίας εικονογράφος από το 2003. Έκτοτε έχει εικονογραφήσει πολυάριθμα βιβλία για διάφορους εκδοτικούς οίκους, ενώ παράλληλα έχει συνεργαστεί με εταιρείες παραγωγής παιχνιδιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Οι Πυγολαμπίδες στο κλουβί, κληρώνουν 2 αντίτυπα του βιβλίου «Ο πιο γλυκός χορός» της Σύρμως Μιχαήλ και 2 αντίτυπα του βιβλίου «Μαύρο πρόβατο στο Τέξας» του Κώστα Χαραλά. Για να το κερδίσετε μπείτε στη σελίδα μας στο Facebook μέχρι την Κυριακή 17 Απριλίου, και αφήστε μας ένα σχόλιο. Τι θέλατε να γίνετε όταν μεγαλώσετε; Κάντε tag και στους φίλους σας!

Οι νικητές, θα αναδειχθούν μέσω κλήρωσης και θα ανακοινωθούν τη Δευτέρα 18 Απριλίου μέσω της σελίδας μας στο Facebook.

 

ΠΟΙΗΣΗ: Τι είναι ποίημα μαμά;

vivlio poiima

Γράφει η Στεφανία Βελδεμίρη

Δεν είναι και λίγα τα μικρά παιδιά που νιώθουν από απάθεια μέχρι και δυσφορία ακούγοντας τον όρο «ποίηση» ή τη λέξη “ποίημα”. Αντανακλαστικά μπορεί να θυμηθούν κάποια βαρετή σχολική γιορτή που δεν έλεγαν να τελειώσουν τα «ποιήματα» για να αρχίσει το παιχνίδι, ή κάποιο ποίημα που «έπρεπε» να μάθουν απ’ έξω, όταν ο δάσκαλος τους έδωσε σε φωτοτυπία για κάποια σχολική γιορτή και κανένας (δάσκαλος ή γονείς) δεν μπήκε στον κόπο να δουλέψει με το παιδί και αναζητήσουν παρέα τον ποιητή, την ζωή, το έργο του. Μπορεί να θυμάται συμβουλές όπως «πρέπει να το πεις δυνατά» και πιθανά ποτέ κανείς δεν κάθισε να κουβεντιάσει  μαζί με το παιδί για το πώς νιώθει διαβάζοντας το ποίημα του.

Ακούγεται θλιβερό μα είναι η πραγματικότητα που βιώνω στις σχολικές γιορτές των παιδιών μου, μα και οι παιδικές αναμνήσεις από τις δικές μου σχολικές γιορτές. Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσε ο δάσκαλος που και τα δύο παιδιά μου είχαν την τεράστια τύχη να τους διδάξει 2 χρόνια τον κάθε έναν, τον Φώτη Σαφούρη. Στο χρονικό διάστημα που είχε στην τάξη του τα παιδιά, ο άνθρωπος αυτός, ήταν μεταμορφωμένα και είχαν πλήρη αντίληψη της έννοιας και του νοήματος της δράσης τους, στην εκάστοτε σχολική γιορτή. Αναφέρω το ονοματεπώνυμο του, γιατί θεωρώ πως ο άνθρωπος αυτός θα έπρεπε να είχε βραβευτεί για την προσφορά του στα δημόσια σχολεία.

Αλλά ας έρθουμε στο ρόλο μας σαν γονείς, στο οικογενειακό περιβάλλον και στο πως μπορούμε να βάλουμε την ποίηση στην ζωή των παιδιών μας. Ας ξαναπώ, πως τίποτα δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα και επιρροή στα παιδιά μας (συμβουλές, αγορά βιβλίων με ποιήματα κλπ) αν η ποίηση δεν είναι κομμάτι της δικής μας ζωής. Αν δηλαδή δεν αγαπούμε εμείς την ποίηση, δεν μπορούμε εύκολα να γίνουμε το παράδειγμα για να την αγαπήσει το παιδί μας. Πώς να γνωρίσει και να μαγευτεί από την ποίηση ένα παιδί που η εικόνα στην οποία έχει συνηθίσει να βλέπει τους γονείς τους είναι να τους κοιτάζει καθισμένους μπροστά σε κάθε είδους οθόνες; Είναι σαν να τρώμε κάθε μέρα πίτα γύρο με πατάτες τηγανιτές και να προσπαθούμε να πείσουμε τα παιδιά μας να φάνε σαλάτα και φρούτα. Κάποια στιγμή βέβαια μεγαλώνοντας, κάποια παιδιά θα βρουν μόνα τους τον δρόμο τους, προς τον μαγικό κόσμο της ποίησης όπως με όλα τα άλλα λογοτεχνικά είδη, κάποια όμως ίσως και όχι…

Σίγουρα στα πολύ μικρά παιδιά μπορούμε να διαβάσουμε ποιήματα που γράφτηκαν για παιδιά ή ακόμη να τα ακούμε, όπως το ανεξάντλητο σε τρυφεράδα και αγάπη «Άστρο του πρωινού» που ο Γιάννης Ρίτσος έγραψε για την κόρη του. Τι πιο όμορφο για νανούρισμα; Τι πιο γλυκό για χαλάρωση πριν τον ύπνο;

Ας μην διστάσουμε όμως στα μεγαλύτερα παιδιά να προτείνουμε τα δικά μας αγαπημένα ποιήματα «για ενήλικες». Ειδικά οι έφηβοι, αποζητούν αναγνώσματα γραμμένα για «μεγάλους». Τα πιο όμορφα ποιήματά μου,  τα πρώτα που μου τα διάβασα σε βιβλία του πατέρα μου και του παππού μου, που τα είχαν αφημένα στα κομοδίνα τους, στο τραπέζι της κουζίνας, στον καναπέ που ξαπόσταιναν μετά την δουλειά διαβάζοντάς τα.

Ας μην ανησυχούμε αν τα ποιήματα «στεναχωρήσουν» τα παιδιά μας ή μήπως είναι «ακατάλληλα». Η ποίηση είναι ένα σχολείο για τη ζωή. Ίσως το καλύτερο.

Ορισμός για την ποίηση δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο αυτή η μαγική επίδραση, στους μυημένους και στους αμύητους, όλων των ηλικιών, που καταφέρνουν να αφήσουν ένα κομμάτι τους, ανοιχτό στο άπειρο. Όλα τα παιδιά έχουν άπλετο τέτοιο χώρο μέσα τους. Ας ψάξουμε τη δική μας γωνιά.

ΒΙΒΛΙΟ: Κάνε γρήγορα, Άλφονς!

Ήθελα εδώ και καιρό να σας συστήσω τον φίλο μου τον Άλφονς και ο Μάρτης είναι ο ιδανικός μήνας καθώς το βιβλίο εκδίδεται από τις Εκδόσεις Μάρτης, που έχουν για σύμβολο, τι άλλο; Έναν Μάρτη! Για να εμπιστευτείς ένα βιβλίο πρέπει να τα υπολογίσεις όλα: τα χρώματα στο εξώφυλλο, τη ματιά του εκδοτικού, τον συγγραφέα, τα σκίτσα, τις λέξεις και τα γράμματα. Αυτό που μου άρεσε στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι πως παρόλο που γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια παραμένει επίκαιρο και ζωηρό! Και επίσης λάτρεψα την εικονογράφηση, λιτή και ιδιαίτερη, από τα χέρια της ίδιας της συγγραφέως, της Gunilla Bergström.

ekdoseis martis pigolampides2

Ο Άλφονς είναι ένα παιδί όπως όλα: γεμάτο περιέργεια, χαρά και ανυπομονησία. Ένα παιδί που θέλει να παίζει και να εξερευνά, που θέλει να δοκιμάζει, να ονειρεύεται (πως μια μέρα θα γίνει πυροσβέστης) και να ζει αληθινά. Διαθέτει και αρκετή σοφία, όπως όλα τα παιδιά, από εκείνη που βάζει τα γυαλιά σε εμάς τους μεγάλους! Διαβάζουμε τις εφημερίδες μας και πίνουμε τον καφέ μας νομίζοντας πως είμαστε εμείς οι μεγάλοι και οι σοφοί_ όμως είναι στ΄αλήθεια έτσι; Εγώ προσωπικά, έχω αντλήσει απίστευτα βαθυστόχαστες σκέψεις από «απλούς» συλλογισμούς της Ολυμπίας.

alfons martis pigolampides

Αυτό που μου άρεσε πολύ (μα πάρα πολύ!) είναι πως παρόλο που η ιστορία του Άλφονς γράφτηκε το 1975, η συγγραφέας περιγράφει μια σκηνή (κάπου στις έξι και τρία λεπτα_ το πρωί!) όπου ο Άλφονς ντύνει την κούκλα, τη Λίζα. Μετά παρκάρει μια Μερσεντές, στη συνέχεια ξεφυλλίζει ένα βιβλίο. Και από αυτό πρέπει να διδαχθούμε όλοι οι γονείς, να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε τα παιδιά, να τα αφήνουμε ελεύθερα να παίξουν με τα παιχνίδια τους, να μη βάζουμε ταμπέλες «αγορίστικα» ή «κοριτσίστικα» και να τα αφήνουμε να εξερευνούν τα ενδιαφέροντά τους και να εκφράζονται μέσα από αυτά. Μόνο έτσι (και με πολλή αγάπη) θα καταφέρουν να γίνουν ολοκληρωμένοι και υγιείς άνθρωποι.

Επίσης, μέσα από το βιβλίο συνειδητοποιείς πόσο σημαντικό είναι να είσαι στη στιγμή και να αφιερώνεις χρόνο στο παιχνίδι, στο κέφι, στην επικοινωνία και στη φαντασία!

Λίγα λόγια για την Gunilla Bergström και τον Άλφονς

Η  Gunilla Bergstrom γεννήθηκε στο Γκέτεμποργκ το 1942. Γράφει και εικονογραφεί η ίδια τις ιστορίες της. Γράφει επίσης ποιήματα με ομοιοκαταληξία, παιδικά τραγούδια και ασχολείται με το παιδικό θέατρο. Από την πρώτη έκδοση, το φθινόπωρο του 1972, έχουν εκδοθεί περίπου τριάντα ιστορίες του Άλφονς οι οποίες έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 32 γλώσσες. Μόνο στη Σουηδία έχουν τυπωθεί πέντε εκατομμύρια αντίτυπα.Πρόκειται για μικρά καθημερινά επεισόδια, όπου το παιδί αντιμετωπίζεται πάντα με σοβαρότητα. Το χιούμορ και η φαντασία μέσα στην πραγματικότητα είναι βασικά στοιχεία των ιστοριών της Bergstrom.

Από τις Εκδόσεις Μάρτης έχω και το βιβλίο «Ποτέ Βία!» της Άστριντ Λίντγκρεν, με καταγωγή επίσης από τη Σουηδία, η οποία έχει γράψει, ανάμεσα σε άλλα, και την Πίπη Φακιδομύτη.

ekdoseis martis pigolampides

Στο «Ποτέ βία» η βραβευμένη με πολλά σουηδικά και διεθνή βραβεία Άστριντ Λίντγκρεν πραγματεύεται το θέμα της βίας στην οικογένεια, και θέτει το ερώτημα αν μεγαλώνοντας χαρούμενα παιδιά σε μία ειρηνική κοινωνία, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο όπου οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά. Είναι τελικά εφικτό; Μπορούμε να αλλάξουμε και να προσπαθήσουμε να γίνουμε ένα νέο είδος ανθρώπου; Πώς θα γίνει αυτό; Ξεκινώντας από τη βάση, θα καταλήξει η ίδια η συγγραφέας, από τα παιδιά: «Ένα παιδί που εισπράττει αγάπη από τους γονείς του και τους αγαπάει κι εκείνο, αντιμετωπίζει με αγάπη το περιβάλλον του και διατηρεί αυτή τη στάση σε όλη του τη ζωή».

Τιμήθηκε με πολλά σουηδικά και διεθνή βραβεία. Μετά τον θάνατό της το 2002, το σουηδικό κράτος θέσπισε στη μνήμη της το Βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν, αντίστοιχο του Βραβείου Νόμπελ για συγγραφείς παιδικών βιβλίων.

Μπορείς να ρίξεις μια ματιά σε όλα τα βιβλία των Εκδόσεων Μάρτης και να μου πεις αν έχεις διαβάσει και εσύ κάποιο από αυτά!