Skip to content

Λίγα λόγια για τις δικές μου πυγολαμπίδες

πυγολαμπίδες

Το κείμενο που ακολουθεί  το έγραψα όταν δημιούργησα τις πυγολαμπίδες στο κλουβί (το 2009) και ήθελα να μοιραστώ όλα όσα ένιωθα. Δεν άλλαξαν πολλά από τότε. Αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι ήρθε στη ζωή μας η Ολυμπία τον Οκτώβριο του 2011 και μας πλημμύρισε  με χαρά!

Το όνομά μου είναι Ιωάννα. Λατρεύω το φως και τον καθαρό αέρα! Τρελαίνομαι για τις εκδρομές και τα ταξίδια! Όταν ήμουν μικρό κοριτσάκι πήγαινα κάθε Πάσχα και  καλοκαίρι στο χωριό μου, το Λιβάδι. Εκεί ήταν όλα όμορφα. Η φύση υπέροχη. Τα παιχνίδια αξέχαστα. Και ενώ παίζαμε μήλα και τζαμί η γιαγιά μας άλειφε φέτες με μερέντα. Και ο παππούς μας πήγαινε με τα γαϊδουράκια βόλτα στα ξωκλήσια, στα πανηγύρια. Θυμάμαι τα τεράστια καζάνια με τη φασολάδα!

Στο Λιβάδι γνώρισα, μια μέρα, μια πυγολαμπίδα. Μου έμεινε αξέχαστη!

Πέρασαν αρκετά χρόνια. Ταξίδεψα με κάθε μέσο που βρήκα, έζησα στη Γερμανία και στην Ολλανδία, έμαθα να φτιάχνω ευχετήριες κάρτες, έκανα μαθήματα φωτογραφίας, χορού, συγγραφικής τέχνης, χόρεψα μέχρι πρωίας, ήπια μπύρες, έκλαψα, γέλασα, γνώρισα ανθρώπους από όλα τα μήκη και πλάτη της γης, δούλεψα σε ξενοδοχεία, σε Πολυεθνική ηλεκτρονικών υπολογιστών, σε καλλιτεχνικές και θεατρικές ομάδες, έμεινα άνεργη, άνοιξα δική μου επιχείρηση, την έκλεισα, έκανα σεμινάρια, πήγα σε συναυλίες και φεστιβάλ, έκανα τα μαλλιά μου κοτσιδάκια και έβαψα τα νύχια μου κόκκινα…

Θύμωσα πολύ όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια ένιωθα κλεισμένη μέσα σε ένα κλουβί.

Ο Δ. μου έμαθε να βλέπω και πάλι με τα μάτια της καρδιάς και να φωτογραφίζω ομορφιές της Ελλάδας και της πόλης μου μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού! Μία βόλτα στην παραλία, μία διαδρομή μέσα στο βουνό, ένα φεστιβάλ γεύσεων, ένα παγωμένο μπάνιο στη θάλασσα την πρωτομαγιά, ένα πικνίκ, μια ωραία θεατρική παράσταση, ένα πειρατικό πάρτι με φίλους..και πόσα ακόμα!

Το video που ακολουθεί περιγράφει όλα τα παραπάνω, μέσα από εικόνες, μουσική και λέξεις.

ΥΓ. Πυγολαμπίδες είδα πάλι, στην Κέρκυρα, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, τον περασμένο Μάιο (σημείωση: μάιος 2009)

Οι "πυγολαμπίδες στο κλουβί" είναι ένας χώρος μαγικός για όλους εκείνους τους μεγάλους που νιώθουν ακόμα μικροί και που πιστεύουν ότι θα παραμείνουν έτσι για πάντα. Είμαι η Ιωάννα και πιστεύω πως τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Καλώς ήρθες στην παρέα μας!

Γράψτε το σχόλιό σας

  • Mελεγγελη Σοφια

    Ειμαι νεα μαμα και εχω ενθουσιαστει με τη δραση των πυγολαμπιδων.Εχω πελαγωσει προσπαθωντας να δωσω τα καταληλα ερεθισματα στη μικρη μου,με σας ομως νομιζω πως θα βρω σπουδαιες λυσεις!!!

    • Ιωάννα Σεραφειμίδου

      Σοφία καλημέρα! είμαι σίγουρη ότι θα βρεις αυτά που ταιριάζουν και στις δυο σας. Στην πόλη υπάρχουν πολλές δράσεις και υπέροχοι άνθρωποι. Νιώσε άνετα να με ρωτήσεις οτιδήποτε και στο προσωπικό μου email, ioanna@pigolampides.gr, ίσως μπορώ να βοηθήσω παραπάνω. Και η δική μου κόρη είναι σχεδόν δύο, οπότε ίσως έχω προτάσεις ή ιδέες που θα σε χαλάρωναν. να το απολαύσεις! καλή συνέχεια και ευχαριστώ που άφησες το σχόλιό σου!

  • katerina KaPa

    Ιωάννα!!! Τι καταπληκτική αρχή! Τι ενθουσιώδες ξεκίνημα. Αυτά τα πρώτα βήματα αξίζουν για να ορίσουν τη συνέχεια των πυγολαμπίδων.Γιατί είναι μια εξίσου ενθουσιώδης συνέχεια…κι ελπίζω, ελπίζω μέσα από την καρδιά μου…οι πυγολαμπίδες σου να βγουν μια μέρα από το «κλουβί», για το οποίο μίλησες και να γίνουν όπως τότε που ήσουν κοριτσάκι στο Λιβάδι…να γίνουν οι πυγολαμπίδες που πετούσαν ελεύθερες γεμάτες όνειρα. Στο εύχομαι Ιωάννα γιατί το αξίζεις. Μπράβο, καλή συνέχεια και καλό κουράγιο…με αεροπλάνα και βαπόρια…και φτερά και χάρτινα καράβια! Καλά ταξίδια…

    • Ιωάννα Σεραφειμίδου

      αγαπημένη Κατερίνα, σε ευχαριστώ πολύ! πολύ! για να σου δώσω λίγο χαρά θέλω να σου πω πως οι πυγολαμπίδες δεν είναι πια μέσα στο κλουβί, αλλά ΣΤΟ κλουβί. ο καθένας τις βάζει όπου θέλει. Και αυτό συμβολίζει και το «άχαρο» κλουβί. Ότι υπάρχει αλλά δε σημαίνει ότι πρέπει και να μπούμε μέσα. ή και το άλλο. ότι μπορούμε τόσο εύκολα να βγούμε, καθώς εγώ προσωπικά δεν έχω δει πυγολαμπίδα να μη μπορεί να βγει μέσα από ένα κλουβί! (σε αντίθεση με το βαζάκι!) . Φιλιά πολλά και να είσαι πάντα μαζί μας. ΥΓ . Θέλω και σαίτες στα ταξίδια μου 😉

  • Όλγα Χατζηχρίστου

    Συγκλονιστικό, σοκαριστικό το βίντεο και συγχρόνως πόσο υπέροχο … πόσο μικρονοϊκοί γινόμαστε οι άνθρωποι, αφήνουμε τη ζωή να περνά μέσα από τα χέρια μας ενώ υπάρχει τόσος πλούτος στις στιγμές.
    Όλγα

    • Ιωάννα Σεραφειμίδου

      Όλγα μπορώ μόνο να συμφωνήσω μαζί σου. λατρεύω τις στιγμές και δεν αντέχω όταν το ξεχνάω αυτό και αναλώνομαι μέσα σε μικροπράγματα. Οι πυγολαμπίδες στο κλουβί έχουν γίνει το βάλσαμό μου: μου το θυμίζουν καθημερινά. Όπως και η Ολυμπία και ο Δημήτρης!