Skip to content

Ο νόμος του Μέρφυ για τα παιδικά βιβλία

neraida

Ο νόμος του Μέρφυ για τα παιδικά βιβλία:

Tο βιβλίο που συμπαθείς λιγότερο θα γίνει το αγαπημένο του παιδιού σου.

Και βρίσκεσαι στο βιβλιοπωλείο, στο παιδικό τμήμα. Και θέλεις το καλό, ποιοτικό παιδικό βιβλίο. Και επιμελώς αποφεύγεις οτιδήποτε παραπέμπει σε ήρωα κινηματογραφικής ταινίας ή τηλεοπτικής σειράς. Απομακρύνεις το βλέμμα από τις δεκάδες ροζ σειρές με νεραϊδούλες και γκλίττερ. Κοιτάς ψαγμένες εκδόσεις και ωραίας αισθητικής εξώφυλλα, βιβλία με μήνυμα και διδακτικό σκοπό. Έλα όμως που θα έρθει η ώρα να βρεθεί στη βιβλιοθήκη κάποιο απ’ όλα τα παραπάνω είδη, κάποιο βιβλίο που δεν «εγκρίνεις» και θα γίνει και το αγαπημένο νυχτερινό ανάγνωσμα του παιδιού σου. Και το λέω εγώ η παθούσα που έχω διαβάσει το «Ο Μπάρμπας στο Παρίσι» τουλάχιστον διακόσιες πενήντα φορές.

Τι κάνεις σ’ αυτήν την περίπτωση; Αν ήρθε ως δώρο, το εξαφανίζεις και το ανακυκλώνεις χαρίζοντάς το κάπου αλλού-που δεν σε αντιπροσωπεύει κιόλας; Αν το διάλεξε το παιδί στο βιβλιοπωλείο, του προτείνεις κάτι άλλο ή σέβεσαι την επιλογή του; Γνώμη μου είναι κράτα το. Και δες το με πιο θετική διάθεση. Ακόμα κι αυτό το βιβλίο έχει κάτι να πει και γι’ αυτό άρεσε στο παιδί σου αρχικά. Οι νεράιδες μπορεί να το ταξιδεύουν σ’ ένα κόσμο όπου όλα είναι μαγικά και πιθανά. Ο Μπάρμπας να του μιλήσει για το νόημα της φιλίας. Η πριγκίπισσα Μέριντα του Brave για το σεβασμό στις προσωπικές επιλογές. Η «Μπάρμπι» (εδώ με πιάνει σύγκρυο), εμ…. κάτι θα έχει να πει κι αυτή.

Μέσα στο άγχος μας για την τελειότητα και τον ποιοτικό χρόνο, ξεχνάμε συχνά ότι το διάβασμα είναι και χαρά και ξεγνοιασιά. (Πώς λέμε «Μ’ένα Άρλεκιν ξεχνιέμαι», έτσι.) Είμαι σίγουρη, αγαπητέ γονιέ και συμπάσχοντα, ότι φροντίζεις και για τα σωστά αναγνώσματα, αλλιώς τι δουλειά θα είχες στις @Πυγολαμπίδες στο κλουβί; Μέσα σε όλα τα ωραία βιβλία που φρόντισες και επέλεξες για το παιδί σου υπάρχει θέση και γι’αυτά, τα βιβλία που δεν θα επέλεγες ποτέ.. Κι αν τα διαβάσεις και μία και περισσότερες φορές κακό δεν κάνει, μπορεί να μάθεις και καινούριες λέξεις, όπως στροφαλοφόροι άξονες. Και στο λέω εγώ η «Μπαρμπόπληκτη».

Η Αντιγόνη Χαρατσίδου είναι δικηγόρος, ζει στη Θεσσαλονίκη και από μικρή καταβροχθίζει βιβλία. Για να ικανοποιήσει το πάθος της έπεισε την οικογένειά της να ανοίξει βιβλιοπωλείο. Εκεί θα τη βρείτε να κυνηγάει το μικρό της γιο, που κληρονόμησε την ίδια αγάπη για τις τυπωμένες σελίδες. Μας μιλάει για βιβλία

Γράψτε το σχόλιό σας

  • Antigoni

    Κι εγώ αγχωμένη μάνα είμαι όπως κατάλαβες. Πάντως, όπως είδες κι εσύ, τα παιδιά εκπαιδεύονται στο να έχουν κριτική σκέψη. Μέχρι που έρχεται η εφηβεία και τα τινάζει όλα στον αέρα!
    Όσο για την απορία σου: Είναι πολλά τα λεφτά…

  • kathy by anthomeli

    Απολαυστική η ανάρτησή σου Αντιγόνη μου. Και μπορώ να πω πως με έκανες να χαλαρώσω λίγο γιατί κι εγώ μέσα σ αυτούς τους γονείς ανήκω! Που παρακαλάνε μην τυχών πετύχουν τα παιδιά του στο ράφι κάποιο από αυτά τα βιβλία. Όχι ότι δεν αγοράσαμε ποτέ ή ότι δεν μας έφεραν δώρο αλλά τα βρίσκω πολύ ανούσια. Άσε που είναι και πανάκριβα για το ποιόν τους! Από τα δικά μου τα παιδιά όμως κατάλαβα πως τελικά από την βιβλιοθήκη στο δωμάτιό τους διαλέγουν τελικά αυτά που κάτι θα τους δώσουν! Κάτι είναι κι αυτό!
    Εντωμεταξύ μια απορία την έχω. Γιατί πρέπει να χωρέσει σώνει και καλά μια ταινία σ ένα βιβλίο; Τα κείμενα είναι άθλια! Θα μπορούσαν να γράψουν μια ιστορία με τους ήρωες αυτούς διαφορετική.
    Kathy by anthomei