Skip to content

Σε παρακαλώ πες μου ένα παραμύθι

PARAMYTHI

Γράφει η Αφροδίτη Φουτρή | www.dramatherapist.gr

Έχετε αναρωτηθεί γιατί τόσα πολλά παιδιά θέλουν να ακούσουν ένα παραμύθι πριν από τον ύπνο τους και γιατί τόσοι πολλοί ενήλικες διαβάζουν ένα βιβλίο πριν από το δικό τους? Εκτός από την επιθυμία να παρατείνουν το χρόνο της ημέρας και να καθυστερήσουν το πέρασμα στο άγνωστο του ασυνείδητου, η αφήγηση μιας ιστορίας εκτελεί την καθησυχαστική λειτουργία κατά την οποία το άγνωστο γίνεται γνωστό και ο δρόμος μεταξύ γνωστού και αγνώστου γίνεται πιο απτός πιο προσβάσιμος. Οι ιστορίες πολύ συχνά λέγονται σε στιγμές, σε περιόδους μετάβασης. Μια τέτοια στιγμή είναι εκείνη μεταξύ ξύπνιου προς ύπνου. Μια άλλη είναι στην αρχή ή στο τέλος της σχολικής μέρας, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού ή μιας θεραπείας.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου πριν κοιμηθούμε βρισκόμαστε στη μετάβαση από το φως στο σκοτάδι και στη φάση από την παρέα στη μοναξιά. Βρισκόμαστε στο μεταβατικό σημείο να ταξιδέψουμε από έναν γνωστό κόσμο και σε έναν άγνωστο. Αυτό μπορεί να μην μας αρέσει. Κρυμμένοι μέσα στα σεντόνια μας, ασφαλείς μέσα στα κρεβάτια μας, μπορεί να ενθαρρύνουμε σκηνές έντονης δραματικής δύναμης. Αφήνουμε τα γεγονότα της μέρας και ταξιδεύουμε ξυπόλητοι στον άγνωστο κόσμο του ύπνου, των ονείρων και των εφιαλτών.

Πόσοι από εμάς αισθανόμαστε άνετα στο να βιώσουμε εμπειρίες αγνώστου? Η ιστορία πριν από τον ύπνο μπορεί να αποτελέσει θεραπεία και φροντίδα. Γι’ αυτές τις περιπτώσεις, οι ιστορίες οι οποίες εμπεριέχουν το απρόβλεπτο και το αναπάντεχο, που προσφέρουν συμβουλές και βοήθεια στον ακροατή να αποκτήσει οικειότητα με παράξενα γεγονότα, να αναγνωρίσει το καλό και το κακό και να αλληλεπιδράσει με τους μελλοντικούς, ονειρικούς επισκέπτες είναι κατά κανόνα πολύ σημαντικές. Σε συμβολικό επίπεδο, οι ιστορίες αυτές δεν μας προετοιμάζουν μόνο για τον ονειρόκοσμο αλλά και για τον πραγματικό κόσμο, το καλό και το κακό έξω από την ασφάλεια του κρεβατιού. Οι ιστορίες αυτές μπορούν να μας ενισχύσουν την πεποίθηση ότι οι ήρωες μας μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, ότι οι βοηθοί μας είναι εκεί όποτε τους χρειαστούμε και ότι η νίκη ενάντια στο κακό είναι δυνατή.

Τα παραμύθια προσφέρουν κάτι παραπάνω από παρηγοριά, προβάλλουν ενθάρρυνση για να συνεχιστεί η διατύπωση των ερωτήσεων μάλλον παρά για να εγκαταλειφτεί η έρευνα. Μέσα από την ταυτοποίηση με έναν ήρωα ή μια ηρωίδα, που φανερώνει το βαθμό της επιμονής, το πνεύμα και το κουράγιο είναι απαραίτητα για να υπερνικήσουμε τα εμπόδια, να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τους φόβους και τη μοναξιά μας.

Λίγα Λόγια για την Αφροδίτη Φουτρή

Η Αφροδίτη Φουτρή σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Δραματοθεραπεία στο Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας Αιών. Έχει κάνει σπουδές θεάτρου δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το παιδικό θέατρο και το παραμύθι. Έχει παρακολουθήσει πλήθος σεμιναρίων σχετικά με την ψυχική υγεία, τη θεραπεία μέσω τέχνης και το θέατρο. Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και ημερίδες μέσω ανακοινώσεων και βιωματικών εργαστηρίων.

Από το Δεκέμβριο του 2007 ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, ως Κοινωνιολόγος. ‘Εχει συνεργαστεί με διάφορες Κοινωνικές Οργανώσεις προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε άτομα και ομάδες που κινδυνεύουν με κοινωνικό αποκλεισμό. Στα πλαίσια της κλινικής της εμπειρίας έχει εργαστεί σε δομές ψυχικής υγείας, οικοτροφεία, ψυχιατρικές κλινικές, κέντρα ημέρας και σε δομές με κακοποιημένα παιδιά και εφήβους. Επίσης ως σύμβουλος απασχόλησης από το 2005 έως και το 2010 εργάστηκε με  μετανάστες και άνεργες γυναίκες και  προσέφερε τις υπηρεσίες της εθελοντικά  σε πολλούς κοινωνικούς φορείς όπως κέντρα απεξάρτησης, ορφανοτροφεία και συλλόγους που προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες. Έχει εργαστεί ως εκπαιδεύτρια καθηγητών στα πλαίσια της ανάπτυξης της δημιουργικής διδαασκαλίας και ως σύμβουλος απασχόλησης σε ειδικές ομάδες γυναικών και μεταναστών. Ως Δραματοθεραπεύτρια συνεργάζεται με το κέντρο Αυτογνωσίας-Δραματοθεραπείας και Επαγγελματικής Ανάπτυξης ΡΟΕΣ διοργανώνοντας βιωματικά και εκπαιδευτικά σεμινάρια Δραματοθεραπείας και ατομικές συνεδρίες σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά. Είναι πιστοποιημένη σύμβουλος του ΕΚΕΠΙΣ και μέλος της ένωσης Δραματοθεραπευτών.

photo via

Κάθε αγαπημένη συνήθεια μπορεί να είναι… τέχνη

stefania ena

Ζωγραφιστές αυγοσπαζοκεφαλιές ή κάθε αγαπημένη συνήθεια μπορεί να είναι… τέχνη

Τα αυγά τα αγαπάμε πολύ, ειδικά όταν είναι βραστά με κρόκο ζουμερό και πορτοκαλένιο. Έτσι χρησιμοποιούμε και τις αγαπημένες μας αυγοθήκες. Μόλις φάμε καλά καλά το αυγό και έχουμε μείνει με το άδειο κέλυφος, το αναποδογυρίζουμε και το παιχνίδι ξεκινάει.

Ζωγραφίζουμε φατσούλες στα αυγά και τους φοράμε καπέλα από τα παιχνίδια μας. Σπαθιά και όπλα πάντα ευπρόσδεκτα στις αυγομαχίες! Παίζουμε με τα αυγά και φτιάχνουμε ιστορίες. Ένα αυγό λέει σε ένα άλλο: «Θα σου σπάσω το κεφάλι» και η φράση αποκτάει το κυριολεκτικό της νόημα καθώς ακούμε το κρακ του αυγού που σκεπάζεται από τα τρανταχτά μας γέλια.

Κάθε πρωινό με αυγά μελάτα, είναι για μας, μια ακόμη ιστορία αυγομαχίας. Μιλάμε για τους αυγο-ήρωες μας και γελάμε. Ζωγραφίζουμε τις αυγό-φατσες και γελάμε. Αυγο-μαχούμε και γελάμε. Μετά μαζεύουμε τα τσόφλια, σκουπίζουμε το τραπέζι και συνεχίζουμε τη μέρα μας με μια ακόμη αυγο-ιστορία στο κεφάλι!

stefania 3

Καλοκαίρι ίσον σκανταλιά

pipic

Εσύ πόσα παγωτά έφαγες; Εγώ τα μετράω και δεν βγαίνουν σωστά, μάλλον κάποιες μέρες έτρωγα διπλό. Δεν πειράζει, καλοκαίρι είναι. Και το καλοκαίρι όλα επιτρέπονται.

Το λέει και η Άστριντ Λίντγκρεν μέσα από τα βιβλία της. Η αγαπημένη μας Σουηδέζα συγγραφέας κατάφερε να φτιάξει παιδικούς ήρωες μοναδικούς και σκανταλιάρικους που αντέχουν στο χρόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τα βιβλία της πρωτοεκδόθηκαν πάνω από μισό αιώνα πριν.

Έρχεται πρώτη η Πίπη. Με τις φακίδες και τα καροτί μαλλιά, τις μακριές κάλτσες και τα ανδρικά παπούτσια. Ένα κορίτσι που ζει μόνο του σαν αγρίμι, στη Βίλλα Βιλεκούλα, με το πιθηκάκι της και το άλογό της. Εκεί γείτονές της είναι δύο αδερφάκια, η Ανίκα και ο Τόμι, που ζουν μια ήσυχη και συνηθισμένη ζωή σ’ ένα χωριό τους Σουηδίας. Με την Πίπη στη ζωή τους τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο. Θα φτάσουν μέχρι και τις Νότιες Θάλασσες μαζί.

Ο Μικές (Εμίλ στα σουηδικά βιβλία) είναι ένα αγοράκι που κανείς δεν ξέρει πώς καταλήγει κάθε φορά τιμωρημένο για σκανταλιές σε μια αποθήκη. Δεν φταίει εκείνος για παράδειγμα που το κεφάλι του κατέληξε σε μία σουπιέρα. Στην αποθήκη φτιάχνει μικρά ξυλόγλυπτα για να περάσει η ώρα. Στο τέλος όλοι εκπλήσσονται από τον όγκο της δουλειάς και από την ομορφιά των έργων του.

Τα έξι διαβολάκι του μικρού χωριού ζουν στο Μπούλερμπι. Μόλις κλείσουν τα σχολεία πετάγονται στο δάσος για να μαζέψουν βατόμουρα και γιορτάζουν τον ήλιο του μεσοκαλόκαιρου με γαϊτανάκι. Κοιμούνται στα χωράφια και κάνουν άφοβα ωτοστόπ (αυτό με είχε εντυπωσιάσει πολύ).

Αυτό που δίνουν τα βιβλία της Λίντγκρεν είναι μια διάχυτη αίσθηση ελευθερίας. Αυτό που τόσο μας λείπει στις κουρδισμένες μας ζωές στην πόλη. Για περισσότερες λεπτομέρειες, φέτος το καλοκαίρι αφήστε ελεύθερα τα παιδιά στη φύση και δείτε τι θα συμβεί…

Τα βιβλία της Άστριντ Λίντγκρεν κυκλοφορούν κυρίως από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε παλιές και νέες εκδόσεις.

Α, και Ιωάννα έχει και θεματικό πάρκο στη Σουηδία με τους ήρωες. Θα μας πας με το @the paper boat;

Γιατί οι ζωγραφιές μας πρέπει να είναι πάντα χειρότερες από των παιδιών μας

nauplio2010 229

Οι ζωγραφιές των παιδιών, είναι πολύτιμες ΠΑΝΤΑ και αυτό είναι αυτονόητο. Τα πρώτα βήματα κάθε παιδιού, είναι «οι μουντζούρες». Αυτό που ένας μεγάλος συνήθως δεν βλέπει στις μουντζούρες, είναι τα απόλυτα συγκεκριμένα πράγματα που έχει ζωγραφίσει ένα πλάσμα ελεύθερο, που δεν έχει μπει ακόμη στην σύμβαση της «σκεπτόμενης γραμμής».

Ένα παιδί, που έχει το θάρρος της γνώμης του και νοιώθει άνετα, μπορεί να αναλύσει  την ζωγραφιά του και να δείξει με το δαχτυλάκι του, ακριβώς «τι είναι», κάθε του «μουντζούρα». Αν δεν αντιμετωπίσει την ειρωνεία ή το συγκαταβατικό βλέμμα του τύπου «ναι, ναι ααααααα τι ωραίο το βλέπω», το παιδί θα νοιώσει αποδοχή. Θα συνεχίσει να εκφράζεται με ζωγραφιές και κάθε φορά που οι δυνατότητές του, ηλικιακά και αναπτυξιακά το επιτρέπουν, θα εξελίσσεται στο καλύτερο που μπορεί.

Γράφω αυτό το κείμενο, γιατί είχα την ευτυχία να κάνω μαθήματα ζωγραφικής σε πολύ μικρά παιδάκια και βλέποντας την αγωνία των γονιών τους να δουν συγκεκριμένα σχήματα ή τα σχήματα «όπως θα έπρεπε να είναι». Δηλαδή τα σπιτάκια σαν σπιτάκια και τα ανθρωπάκια σαν ανθρωπάκια κ.ο.κ. Όμως η μαγεία είναι πάντα στα άπειρα νέα είδη σπιτιών και ανθρώπων που δημιουργούν τα μικρά παιδιά.

Θα ήθελα μέσα από την καρδιά μου, να πως στους γονείς που ζωγραφίζουν online pokies μαζί με τα παιδιά τους, να μην κάνουν τις πιο ωραίες τους ζωγραφιές, γιατί τότε τα μικρουλίνια θεωρούν απίθανο να κάνουν κάτι τόσο όμορφο, και τρέχουν στα τάμπλετ, όπου όλα είναι τόσο εύκολο να γίνουν «όμορφα». Είναι πανέμορφα τα γραφικά, κακά τα ψέματα… Ζωγραφίστε σαν παιδιά, με τις πιο απλές γραμμές σας και αφήστε τα παιδιά σας να «σας περάσουν» με τις πιο ωραίες,  δικές τους ζωγραφιές.

Η ζωγραφιά που μοιράζομαι μαζί σας, έγινε σε μια παραλία, όπου τον ουρανό έφτιαξε ο Θανασάκης 3 ετών με τις ακουαρέλες μου. Τα δελφίνια τα έφτιαξα σύμφωνα με τις οδηγίες του μικρού. Οι φίλοι μου, αναρωτιόντουσαν γιατί τον αφήνω να «χαλάσει» τη ζωγραφιά. Η μαμά του όμως, που με ξέρει καλά, ήξερε. Ο Θανασάκης δεν θυμάται αυτή τη στιγμή της ζωής του. Όμως είναι μια από τις στιγμές της ζωής του που κατάλαβε πως είναι σπουδαίος και καλός, όταν ζωγραφίζει. Και αυτό δεν ξεχνιέται. Αποθηκεύεται στον θησαυρό με τις στιγμές που μας έδωσαν χαμόγελο. Εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ το χαμόγελο και τη χαρά στα μάτια του. Την ζωγραφιά την δημοσίευσα χωρίς καμία διόρθωση, στο «Κίτρινο παραμύθι»

Αυτό είναι το πιο μεγάλο μυστικό, του κάθε καλού δασκάλου, να κάνει τους μαθητές του να είναι σίγουροι πως θα τον «περάσουν»

Εϊ, ΜΗΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Silhouette, group of happy children playing on meadow, sunset, s

Εϊ, ΜΗΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ. Το μεσημέρι σαν ξυπόλητο παιδί με

πρόσωπο ιδρωμένο, μ’ αχτένιστα χρυσά μαλλιά και με μια

φυσαρμόνικα στο στόμα, στέκεται κάτου απ’ τα παράθυρα και σε

φωνάζει. <…>

 Πήδα, λοιπόν, απ’ το παράθυρο κι έλα να κυνηγήσουμε ορτύκια.

 Ο μόρτης ήλιος αγκαλιάζει την άνοιξη κάτου απ’ τα δέντρα κι εμείς

αγκαλιάζουμε τα δέντρα.

 Τα περιστέρια παίζουνε πλάι στο ποτάμι, πηδάει το ένα πάνου στη

ράχη του αλλουνού, κι έτσι δυό δυό περπατάνε στην όχθη

παραπέφτοντας σα να ζητάνε να ψηλώσουν για να δουν πιο πέρα τι

γίνεται αύριο.

 Αύριο είναι τα γενέθλια του ήλιου κι ο ήλιος έχει τα χρόνια μας.

 Εδώ που φτάνουμε άκρη άκρη στ’ όνειρο μας, γιορτάζουμε μαζί με

τον ήλιο την ίδια μέρα – κάθε μέρα.

Αυτό τον μήνα δεν θέλω να σας πω πολλά.. λίγο ο ήλιος που με ζαλίζει, λίγο η λαχτάρα μου να ξεχυθώ στις αμμουδιές και να βουτήξω με ορμή στη σμαραγδένια θάλασσα της Χαλκιδικής…

Θέλω όμως να σας γνωρίσω σε ένα ποίημα.

Είναι ένα ποίημα που με συντρόφευσε πολλά καλοκαίρια (και όχι μόνο). Με αυτό το ποίημα σας γράφω για το καλοκαίρι.

Ή μάλλον μας το έγραψε πριν από πολλά χρόνια ο Γιάννης Ρίτσος.

Τώρα θα μου πείτε, καλοκαιριάτικα να διαβάζουμε ποίηση; Όχι! Αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο ποίημα… είναι η ζωή.

Είναι η λαχτάρα για ζωή. Είναι η ίδια η ζωή! Είναι η ψυχή που ορμά και λούζεται στα ποτάμια και στα κύμματα, που σκαρφαλώνει στα δέντρα και γραπώνει το φεγγάρι, είναι γεμάτο λουλούδια και στεφάνια στα μαλλιά. Κορδέλες και χαίτες κοριτσίστικες. Είναι τζιτζίκια και ρόδια κόκκινα. Είναι νύχτες στα χωριά και στα χωράφια. Είναι δροσερό νερό από πηγές και γούρνες. Είναι πουλιά και ζώα και άνθρωποι και παιδιά και γέλια και φωνές. Είναι το καλοκαίρι μέσα από τα μάτια των παιδιών. Είναι το παιχνίδι μέσα από τις καρδιές των παιδιών.

Βρείτε ένα κομμάτι σας στο ποίημα αυτό. Θα σας ξεσηκώσει. Θα σας κάνει να θέλετε να τρέξετε πίσω στο χρόνο. Να φωνάξετε, να νιώσετε, να κοιμηθείτε ξανά κάτω από τα δέντρα, να περπατήσετε ξυπόλυτοι στο χώμα. Να τρέξετε έξω από το σπίτι.

Στο παιχνίδι έξω.

Φτάνει πια με τον χειμώνα.

Τώρα μόνο παιχνίδι έξω.

(διαβάστε ολόκληρο το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου ‘Ονειρο καλοκαιρινού μεσημεριού σαν δώρο στον εαυτό σας. Στο παιδί που ήσαστε κάποτε. Στο παιδί που είστε τώρα. Στο παιδί σας.)

photo via

Το κουτί πρώτων βοηθειών για το καλοκαίρι

1st-aid-kids

Γράφει η Κική Καλούδη, συνιδρύτρια του www.amamelis.eu

Δεν είχα ποτέ, δεν κουβαλούσα τίποτα, όλα αυτά βέβαια πριν τη γέννηση του Γιώργου, του μικρού μας. Όταν όμως άρχισε να περπατάει, σκέφτηκα πως έπρεπε να οργανωθώ, δεν θα ήθελα να τρέχω πανικόβλητη στο κοντινότερο φαρμακείο με το πρώτο του πέσιμο.

Έτσι άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήταν χρήσιμο να έχω μαζί μου, για να μπορώ να αντιμετωπίσω κάποιες καταστάσεις και κατέληξα σε κάτι που θεωρώ πως είναι πολύ πρακτικό. Έχω λοιπόν 2 “κουτιά” πρώτων βοηθειών, ένα μικρό με τα απολύτως απαραίτητα που μπορώ να έχω πάντα μαζί μου και το κουβαλώ σε όλες μας τις εξορμήσεις. Και το δεύτερο έχει όλα τα υπόλοιπα και βρίσκεται στο χώρο διαμονής μας.

Το “μικρό” κουτί πρώτων βοηθειών περιέχει:

  • τσιρότα – διάφορα μεγέθη, καλή επιλογή για το καλοκαίρι είναι τα αδιαβροχα

  • επίθεματα γάζας αποστειρωμένα

  • φυσικά δάκρυα, στείρο οφθαλμικό διάλυμα

  • τσιμπιδάκι και μια βελόνα – τα αγκάθια του αχινού βγαίνουν πιο εύκολα με βελόνα

  • μαντιλάκια ποτισμένα με αιθυλική αλκοόλη – για καθαρισμό εργαλείων

  • αλοιφή για τσίμπημα από έντομα π.χ.  μέλισσα  ή αιθέριο έλαιο Λεβάντας – 1 σταγόνα στη περιοχή

  • χαπάκια δραμαμίνης για τη ναυτία / ή αιθέρια έλαια τζίντζερ  ή μέντα

  • κολλητική ταινία για να στερεώνουμε γαζες

  • εντομωαποθητικό / ή αντικουνουπικό με αιθέρια έλαια για μικρά παιδιά*

Το δεύτερο κουτί, που συμπληρώνει το πρώτο, περιέχει:

  • αντιπυρετικό φάρμακο – για τα παιδιά & για τους ενήλικες

  • παυσίπονα

  • Φυσιολογικός ορός – χρήση για καθαρισμό πληγών & καταρροή

  • Φυσικό ενεργό άνθρακα, σε κάψουλες – χρήσιμο στη ταξιδιωτική διάρροια και σαν αντίδοτο σε δηλητηριάσεις και σε υπερδοσολογία φαρμάκων.

  • Αλόε Βέρα τζελ – χρήσιμο σε ήπια εγκαύματα, κνησμό & φαγούρα

  • Gelpack για κρυοθεραπεία – όταν θέλουμε να περιορίσουμε τη κυκλοφορία του αίματος & να μειώθεί η φλεγμονή και το οίδημα. Χρήσιμο σε διαστρέμματα και φλεγμονές αρθρώσεων, εξάρθρωση, πρήξιμο, χτυπήματα και μώλωπες, πονόδοντο, ρινορραγίες κ.α.

  • ψαλίδι

  • σύριγγα – για χορήγηση φαρμάκων σε νήπια

  • θερμόμετρο

  • ελαστική γάζα

Νομίζω πως με τα παραπάνω καλύπτουμε πολλές καταστάσεις και μικρό-ατυχήματα που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας, στο χώρο μας. Επίσης δεν ξεχνάμε να έχουμε μαζί μας στις διακοπές βιβλιάρια υγείας και να ενημερωθούμε για το κοντινότερο κέντρο υγείας.

*Αντικουνουπικό & καταπραϋντικό με αιθέρια έλαια για μικρά παιδιά & εγκύους μπορείτε να βρείτε στην www.amamelis.gr

Λίγα λόγια για την Κική Καλούδη

kiki-bio

Η Κική Καλούδη είναι μαμά του μικρού Γιώργου και μαζί με τη καρδιακή της φίλη Αλεξία Σεραφειμίδου συνδημιούργησαν την Amamelis Αιθέρια & Φυτικά Έλαια, με moto “Ομορφιά & Υγεία σε τέλεια Ισορροπία”. Το πάθος της για την ολιστική θεραπεία, και ιδιαίτερα την Αρωματοθεραπεία πήρε σάρκα και οστά το 2012 και από τότε μένει πιστή στο να παρέχει στους πελάτες τους αγνά αιθέρια έλαια εξαιρετικής ποιότητας.

Book talk ή πώς ένα βιβλίο γίνεται αφορμή για ωραίες συζητήσεις

book mother

Για μια από τις πιο βαθιές συζητήσεις που έκανα μέχρι τώρα με το παιδί μου έγινε αφορμή ένα παιδικό βιβλίο από τη δανειστική βιβλιοθήκη του παιδικού σταθμού.  Το θέμα του βιβλίου «’Ενας για όλους και όλοι για έναν» είναι το πόσο διαφορετικοί και μοναδικοί είμαστε όλοι και πώς μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας αν δουλέψουμε όλοι μαζί.

Το διαβάσαμε, το ξαναδιαβάσαμε , το ματαξαναδιαβάσαμε και το επιστρέψαμε στο σχολείο. Παρ’ όλα αυτά τον μικρό μου κάτι τον τριβέλιζε. Το έβλεπα καθώς επιστρέφαμε από το σχολείο. Όχι το ότι το ποντικάκι είχε πιο μικρό το ένα ποδαράκι. Ούτε το ότι ο βάτραχος δεν άκουγε καλά. Αλλά μια φράση, μια συμβουλή που έδωσε η μαμά ποντικίνα στον Μαξ, τον ήρωά μας, όταν αποφάσισε να φύγει από τη φωλιά του και να γνωρίσει τον κόσμο : «Να ακολουθείς πάντα τα όνειρά σου, Μαξ και να θυμάσαι ότι είσαι ξεχωριστός».

Δεν ήταν ότι είχε φύγει από τη φωλιά, γιατί εντάξει και τα τρία γουρουνάκια το είχαν κάνει ήδη. Ήταν το πώς ακολουθούμε τα όνειρά μας. Έπρεπε να λύσω την παρεξήγηση:

-Όνειρα δεν είναι μόνο αυτά που βλέπουμε τη νύχτα όταν κοιμόμαστε. Είναι και αυτά που θέλουμε να πετύχουμε. Αυτό που θέλουμε να γίνουμε.

-Α….

-Εσύ, Δημήτρη, τι όνειρο έχεις, τι θα ήθελες να γίνεις;

-Πιλότος μαχητικού αεροπλάνου.

(Συγκοπή η ελληνίδα μάνα…)

-Είμαι σίγουρη ότι αν το θέλεις πολύ, θα γίνεις ένας πολύ καλός πιλότος μαχητικού αεροπλάνου (πάνω από το πτώμα μου…)

Το σκέφτηκε για αρκετή ώρα.  Ανοίχτηκαν τεράστιες δυνατότητες μπροστά του. Μπορούσε να γίνει ότι ήθελε. Έμεινε σιωπηλός να ονειροπολεί.

-Κι εσύ, μαμά θα ήθελα να γίνεις οδηγός σκουπιδιάρικου (να τα μας…μεγάλες βλέψεις).

-Όχι Δημήτρη, δεν μπορείς να ονειρευτείς για κάποιον άλλο. Εγώ θα ονειρευτώ τι θα γίνω. Δεν μπορείς να μου πεις εσύ τι να ονειρευτώ. Για φαντάσου να σου έλεγα αντί για πιλότος μαχητικού αεροπλάνου να γίνεις, κουκλοπαίχτης. Δεν έχω αυτό το δικαίωμα. Είναι δικά σου τα όνειρά σου. (Ελπίζω να τα θυμάμαι αυτά που λέω και αργότερα, αλλιώς θα είναι εκεί για πάντα οι @Πυγολαμπίδες στο Κλουβί να μου το θυμίζουν, scripta manent άλλωστε.)

Απογοητεύτηκε λίγο που η μαμά δεν ήθελε να οδηγήσει το σκουπιδιάρικο…

-Παρ’ όλα αυτά, Δημήτρη, μπορούμε να κάνουμε και μερικά κοινά όνειρα. Ας πούμε, να ταξιδέψουμε μαζί στην Αγγλία στην πατρίδα της Μαίρη Πόπινς. Αυτό μπορούμε να το ονειρευτούμε μαζί.

-Και με τον μπαμπά;

-Ναι βέβαια. Σκέψου ότι με τον μπαμπά ονειρευτήκαμε μαζί να κάνουμε εσένα.

Αυτή η σκέψη τον κράτησε ζεστό για το υπόλοιπο της διαδρομής.

Δεν ξέρω αν αυτή η κουβεντούλα μας του άφησε κάτι, αλλά σ’ εμένα πολλά.

Τα βιβλία είναι αφορμή για συζητήσεις κι ας είναι χόμπι μοναχικό. Το διαπιστώνω κάθε φορά στη Λέσχη Ανάγνωσης στο Βιβλιοπωλείο Κάτι Γίνεται.  Βουτήξτε μαζί και συζητήστε τα μετά σε άσχετο χρόνο, έτσι για να δείτε τι θα βγει…

Για να μη σας πω για τότε που μέσα στο κατάμεστο αστικό με ρώτησε  δυνατά «Εσείς με τον μπαμπά κάνετε συχνά έρωτα;» επειδή εμπνεύστηκε από τον «Περ, την Ίντα και το μικρούτσικο» και του ήρθε εκείνη τη στιγμή ξαφνική επιθυμία για αδερφάκι….

Το βιβλίο της Μπριγκίτε Βένιγκερ ονομάζεται «‘Ενας για όλους και όλοι για έναν»  και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση Φίλιππου Μανδηλαρά και εικονογράφηση Εύας Θάρλετ.

Το βιβλίο «ο Περ, η Ίντα και το μικρούτσικο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηράκλειτος.

photo via 

Η άνοιξη δεν λέει να έρθει..

barbie2

Kοιτάζω πάλι από το παράθυρο και πάλι βρέχει.. πριν ένα μήνα έλεγα δεν πάει να βρέχει και να χιονίζει; Τέλειωσε ο χειμώνας και δεν με νοιάζει τίποτα.. έλα όμως που ένα μήνα μετά και ακόμη βρέχει.. έχουν πρασινίσει τα πάντα και σε λίγο θα πρασινίσουμε κι εμείς.. κι έχεις κι αυτήν τη λαχτάρα να βγεις να κυλιστείς στα λιβάδια να κόψεις λουλούδια να σκαρφαλώσεις στα δέντρα να πιείς νερά από ποτάμια και πηγές..

εντάξει οκ δεν θα το κάνεις.. αλλά δεν θέλεις να το κάνεις μόνο και μόνο επειδή δεν μπορείς;;

και πρέπει να σας πω και να σας περιγράψω παιχνίδια πάλι για μέσα.. ενώ τώρα έπρεπε να σας γράφω για παιχνίδια στα νερά στα δάση και στα χωριά..

ας είναι..

το παιχνίδι είναι παιχνίδι και ανθίζει όπου υπάρχει καλή διάθεση.. στεγνώστε λοιπόν και παίξτε..

αυτό τον μήνα θα σας ταξιδέψω στον μαγικό κόσμο του θεάτρου και του κινηματογράφου.. οπότε πάρτε φίλους παιδιά και συγγενείς και ελάτε να παίξουμε θέατρο και να γνωρίσουμε το συναρπαστικό σύμπαν του θεάτρου μέσα από την ιστορία του.. είναι απλά ένα παιχνίδι ρόλων που απλά  θέλει καλή διάθεση φαντασία και πολύ αυτοσχεδιασμό.. ενδεχομένως να θέλει και λίγο διάβασμα και ψάξιμο αλλά είναι ωραία η γνώση έτσι δεν είναι;

Λοιπόν…..

ξεκινήστε από την αρχαιότητα.. φτιάξτε μάσκες από χαρτί και παίξτε τους ‘Ορνιθες τη Λυσιστράτη, και ότι άλλο θέλετε.. μη ξεχάσετε να μιλάτε με πομπώδες ύφος και κινήσεις αρχαιοελληνικές..

commedia del arte.. αυτό το είδος παίζεται επίσης με μάσκες και μεγάλες στρογγυλές κινήσεις αλλά χωρίς καθόλου λόγο. Δεν θα μιλάτε δηλαδή. Οι κινήσεις σας θα είναι αυτές που θα εξηγούν τι συμβαίνει στην ιστορία. παίξτε με τον αρλεκίνο και τη κολομπίνα φορέστε μακριές φούστες και καπέλα και σκαρφιστείτε διάφορες ιστορίες..

barbie1

William Shakespeare.. αν παίξετε τη σκηνή του Ρομέο και της Ιουλιέτας με τους φίλους σας θα γελάσετε πολύ.. επίσης παίξτε με τα πιτσιρίκια τα ξωτικά από το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας θα το απολαύσουν.. φτιάξτε στεφάνια με λουλούδια από χαρτί και κορδέλες και περιπλανηθείτε στο μαγικό δάσος..

Βωβός κινηματογράφος.. φτιάξτε ταμπέλες σε μαύρο χαρτόνι γράψτε με άσπρο μαρκαδόρο της ατάκες σας και παίξτε σκετσάκια  χωρίς καθόλου φωνή.. τα φώτα της πόλης με τον τσάρλι τσάπλιν θα σας δώσουν καταπληκτικές ιδέες..

Musical: βάλτε μουσική από τις αγαπημένες σας ταινίες και τραγουδήστε και χορέψτε.. ένα μποά, ένα καπέλο, ένα μπαστούνι, θα γίνουν τα μαγικά σας εργαλεία για τις μεταμορφώσεις σας..

Ελληνικός κινηματογράφος: εδώ μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε.. αυτοσχεδιάστε τραγουδήστε.. παίξτε το παιχνίδι με το ποια ατάκα είναι από πού και διασκεδάστε..

Υπάρχουν πολλά είδη θεάτρου..  θα μπορούσα να σας γράφω για ώρες.. ανακαλύψτε τον κόσμο του και θα γνωρίσετε υπέροχα πράγματα..

Το θέατρο είναι μαγικό.. και όλα είναι πιθανά.. κατεβάστε λοιπόν τα καλοκαιρινά και ας υποκριθούμε όλοι πως ήρθε το καλοκαίρι.. και πού ξέρετε; Ίσως και να έρθει…

photos by arteditre

Κανόνες, κανόνες, παντού κανόνες!

bookmarks

 

Υπάρχουν κανόνες συμπεριφοράς και στα βιβλία. Επειδή όμως τα παιδιά σήμερα έχουν πήξει από κανόνες, ίσως θα ήταν καλύτερη ιδέα να βρίσκαμε έναν διασκεδαστικό τρόπο, για να τους μιλήσουμε γι’ αυτούς τους συγκεκριμένους κανόνες… για παράδειγμα μέσα από τραγούδι ή με μια χειροτεχνία… Υπάρχει λοιπόν το εξής τραγουδάκι, το οποίο μπορούμε να μελοποιήσουμε κατά βούληση:

Καλό μου βιβλίο πολύ σε αγαπώ.

Για χάρη σου τα χέρια καθαρά κρατώ.

Σε πιάνω πάντοτε προσεκτικά.

Τις σελίδες σου αργά γυρνώ.

Με προσοχή στο ράφι σε τοποθετώ.

Επίσης κανόνες υπάρχουν και για την επίσκεψή μας σε μια δανειστική βιβλιοθήκη. Ουφφφ…

Ας πούμε:

  • Αν και δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί θέλω πολλά να πω και πολλά να σχολιάσω για όλα αυτά που βλέπω στις σελίδες των βιβλίων, προσπαθώ, παρ’ όλ’ αυτά, να κρατώ την ψυχραιμία μου και το στόμα μου ραμμένο!
  • Καλό είναι να πάω στη βιβλιοθήκη χορτασμένος και ξεδιψασμένος… δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να τρώμε και να πίνουμε εκεί μέσα. Κάποιοι διαβάζουν. Άσε που μπορεί να λαδώσω ή να βρέξω τις σελίδες κάποιου βιβλίου…
  • Τα βιβλία που τραβάω από τα ράφια ψάχνοντας να βρω αυτό που θέλω είναι καλύτερο να τα αφήνω πάνω σε ένα τραπέζι και να μην προσπαθώ να τα ξαναβάλω πίσω στη θέση τους, γιατί πολύ απλά μπορεί να μπερδευτώ και να κάνω λάθος και να τα βάλω τελικά όπου να ‘ναι… Ο καταλληλότερος γι’ αυτή τη δουλειά είναι ο/η βιβλιοθηκονόμος!
  • Εννοείται ότι επιστρέφω τα βιβλία που έχω δανειστεί σε άριστη κατάσταση. Αλλιώς θα βρω τον μπελά μου!
  • Και φυσικά επιστρέφω έγκαιρα τα βιβλία που έχω δανειστεί, για να μην τα στερώ από κάποιον άλλο που ανυπομονεί κι αυτός με τη σειρά του να τα διαβάσει.

Μπορούμε λοιπόν να πάρουμε τους κανόνες αυτούς (όλους ή μερικούς) και να τους φτιάξουμε σε μια οποιαδήποτε κατασκευή (π.χ. κάρτα ή κρεμαστό ή πίνακα ή τοιχογραφία). Το αγαπημένο μου όμως και το πιο χρηστικό (και αποτελεσματικό νομίζω!) είναι να τους βάλουμε σε σελιδοδείκτη με μια μικρή ζωγραφιά για κάθε έναν από αυτούς. Ή, ακόμα, φτιάχνοντας τόσους σελιδοδείκτες όσοι και οι κανόνες.

Ο νόμος του Μέρφυ για τα παιδικά βιβλία

neraida

Ο νόμος του Μέρφυ για τα παιδικά βιβλία:

Tο βιβλίο που συμπαθείς λιγότερο θα γίνει το αγαπημένο του παιδιού σου.

Και βρίσκεσαι στο βιβλιοπωλείο, στο παιδικό τμήμα. Και θέλεις το καλό, ποιοτικό παιδικό βιβλίο. Και επιμελώς αποφεύγεις οτιδήποτε παραπέμπει σε ήρωα κινηματογραφικής ταινίας ή τηλεοπτικής σειράς. Απομακρύνεις το βλέμμα από τις δεκάδες ροζ σειρές με νεραϊδούλες και γκλίττερ. Κοιτάς ψαγμένες εκδόσεις και ωραίας αισθητικής εξώφυλλα, βιβλία με μήνυμα και διδακτικό σκοπό. Έλα όμως που θα έρθει η ώρα να βρεθεί στη βιβλιοθήκη κάποιο απ’ όλα τα παραπάνω είδη, κάποιο βιβλίο που δεν «εγκρίνεις» και θα γίνει και το αγαπημένο νυχτερινό ανάγνωσμα του παιδιού σου. Και το λέω εγώ η παθούσα που έχω διαβάσει το «Ο Μπάρμπας στο Παρίσι» τουλάχιστον διακόσιες πενήντα φορές.

Τι κάνεις σ’ αυτήν την περίπτωση; Αν ήρθε ως δώρο, το εξαφανίζεις και το ανακυκλώνεις χαρίζοντάς το κάπου αλλού-που δεν σε αντιπροσωπεύει κιόλας; Αν το διάλεξε το παιδί στο βιβλιοπωλείο, του προτείνεις κάτι άλλο ή σέβεσαι την επιλογή του; Γνώμη μου είναι κράτα το. Και δες το με πιο θετική διάθεση. Ακόμα κι αυτό το βιβλίο έχει κάτι να πει και γι’ αυτό άρεσε στο παιδί σου αρχικά. Οι νεράιδες μπορεί να το ταξιδεύουν σ’ ένα κόσμο όπου όλα είναι μαγικά και πιθανά. Ο Μπάρμπας να του μιλήσει για το νόημα της φιλίας. Η πριγκίπισσα Μέριντα του Brave για το σεβασμό στις προσωπικές επιλογές. Η «Μπάρμπι» (εδώ με πιάνει σύγκρυο), εμ…. κάτι θα έχει να πει κι αυτή.

Μέσα στο άγχος μας για την τελειότητα και τον ποιοτικό χρόνο, ξεχνάμε συχνά ότι το διάβασμα είναι και χαρά και ξεγνοιασιά. (Πώς λέμε «Μ’ένα Άρλεκιν ξεχνιέμαι», έτσι.) Είμαι σίγουρη, αγαπητέ γονιέ και συμπάσχοντα, ότι φροντίζεις και για τα σωστά αναγνώσματα, αλλιώς τι δουλειά θα είχες στις @Πυγολαμπίδες στο κλουβί; Μέσα σε όλα τα ωραία βιβλία που φρόντισες και επέλεξες για το παιδί σου υπάρχει θέση και γι’αυτά, τα βιβλία που δεν θα επέλεγες ποτέ.. Κι αν τα διαβάσεις και μία και περισσότερες φορές κακό δεν κάνει, μπορεί να μάθεις και καινούριες λέξεις, όπως στροφαλοφόροι άξονες. Και στο λέω εγώ η «Μπαρμπόπληκτη».